Łódzkie Czyta

Łódź i region

Opoczno i opocznianie w dawnej fotografii, zespół red. w składzie Robert Kowalski et al.

Opoczno i opocznianie w dawnej fotografii, zespół red. w składzie Robert Kowalski et al.
Opoczno: Muzeum Regionalne: Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna, 2011.

Album fotograficzny, starannie wydany przez Muzeum Regionalne i Powiatową i Miejską Bibliotekę Publiczną w Opocznie, zawiera zbiór ponad 300 zdjęć przedstawiających miasto, jego zabytki, ważne wydarzenia, uroczystości i przede wszystkim jego mieszkańców. Znajdują się w nim fotografie z końca XIX w., I i II wojny światowej, dwudziestolecia międzywojennego, do lat 50. XX wieku. Fotografie opoczyńskie zostały wyszukane w prywatnych zbiorach mieszkańców. W skład zespołu redakcyjnego, który przez prawie dwa lata gromadził fotografie, weszli: Tomasz Łuczkowski, Robert Kowalski, Jan Siempiński, Bożena Świątek-Mazur oraz Edward Zagdański. Nad merytoryczną stroną publikacji czuwali pracownicy opoczyńskiego Muzeum.

Jest to pierwszy w historii miasta album fotograficzny.

Publikacja jest laureatką Nagrody „Złoty Ekslibris Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi” w kategorii Najlepsze Wydawnictwo Albumowe o Ziemi Łódzkiej za 2011 rok..

Włodzimierz Bakalarczyk, Szachowisko łódzkie lata 1945-2010: od mistrza do amatora.

Włodzimierz Bakalarczyk, Szachowisko łódzkie lata 1945-2010: od mistrza do amatora.
Łódź: Wydawnictwo Astra, 2012.

Publikacja przedstawia łódzkie środowisko szachowe od 1945 r., kiedy następowała odbudowa prężnie działającego w okresie międzywojennym, ale zniszczonego w czasie II wojny światowej życia szachowego. Książka jest w dużym stopniu przekazem subiektywnego oglądu łódzkiego życia szachowego. Autor – również szachista - w formie kalendarium odnotowuje flagowe imprezy, turnieje i mistrzostwa w tej dyscyplinie i udział w nich łódzkich zawodników, zarówno tych sławnych jak i mniej znanych, dla których gra w szachy stała się pasją i którzy tworzyli klimat życia szachowego powojennej Łodzi.

Książka przedstawia także sylwetki łódzkich mistrzów szachowych i zasłużonych działaczy tej dyscypliny. Treść książki dopełniają czarno-białe fotografie i portrety szachistów.

Filmowy pałac ziemi obiecanej: w stronę muzeum: w stronę filmu, red. Ewa M. Bladowska.

Filmowy pałac ziemi obiecanej: w stronę muzeum: w stronę filmu, red. Ewa M. Bladowska.
Łódź: Stowarzyszenie Miłośników off Kultury SMoK: Muzeum Kinematografii, 2011

Ta dwutomowa publikacja została wydana z okazji jubileuszu 25-lecia działalności Muzeum Kinematografii w Łodzi.

Tom pt. „W stronę Scheiblerów” przedstawia historię znanego rodu – właścicieli największych zakładów włókienniczych w Łodzi, a także jednych z największych w Europie. Autorzy poszczególnych rozdziałów w interesujący sposób kreślą powstanie oraz rozwój „tekstylnego królestwa” znamienitego rodu, opisują zespoły fabryczno-mieszkalne Karola Scheiblera, a także działalność charytatywną fabrykantów.

Tom pt. „W stronę muzeum: w stronę filmu” przybliża czytelnikom historię Muzeum Kinematografii w Łodzi, a także odkrywa dzieje pałacu Scheiblerów, który jest siedzibą Muzeum.

Publikacja ta jest przewodnikiem po zabytkowych wnętrzach pałacu przy Wodnym Rynku, a jednocześnie dokumentem rozwoju łódzkiej kinematografii. Niezaprzeczalnym walorem dwutomowego dzieła jest piękna szata graficzna stworzona przez Pawła Kawińskiego.

Publikacja jest laureatką Nagrody „Złoty Ekslibris Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi” w kategorii Najlepsza Książka o Łodzi za rok 2011.

Violetta Ozminkowski, Magdalena A. Kolczak, Pan doktor i Bóg: Marek Edelman: bohaterski, genialny, nieznośny.

Violetta Ozminkowski, Magdalena A. Kolczak, Pan doktor i Bóg: Marek Edelman: bohaterski, genialny, nieznośny.
Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne, 2012.

Ciekawa biografia ostatniego przywódcy powstania w Getcie Warszawskim, wspaniałego lekarza kardiologa pracującego w Szpitalu im. M. Pirogowa w Łodzi.

Publikacja składa się głównie ze wspomnień Jego przyjaciół i współpracowników. Z kart książki wyłania się obraz Doktora – człowieka o nieprzeciętnej osobowości, wybitnego lekarza diagnosty, autorytetu moralnego, a także nieprzejednanego obrońcę ludzi cierpiących i słabszych.

Marka Edelmana wspominają m. in.: syn Aleksander, Seweryn Blumsztajn, Marek Czekalski, Noemi Ekiert, Irena Jaros, Janina Ochojska, Aleksander Smolar, a także lekarze i pielęgniarki ze Szpitala im. M. Pirogowa.

Kazimierz Perzyna, Niedziela: przewodnik.

Kazimierz Perzyna, Niedziela: przewodnik.
Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy Michał Koliński, 2012.

Ostatni tomik z serii: Między Piątkiem a Sobotą opisujących dzieje i zabytki gminy Bielawy. Tomików ukazało się sześć. Ten jest siódmy i jest przewodnikiem po Bielawach i okolicach. Autor zaprojektował siedem tras, po jednej na każdy dzień tygodnia, ale jak sam napisał we wstępie „nie uważam za dobry pomysł, żeby przejeżdżać nimi dzień po dniu, gdyż dla dobrego poznania trzeba się do tego dobrze przygotować i po przebyciu trasy też poczytać o tym co przebyliśmy, i nie tylko z przewodnika”. A to co można przeczytać prezentuje autor w obszernej bibliografii. Całość uzupełniają czarno-białe i kolorowe zdjęcia.

Katedra w Łowiczu = Łowicz Cathedral, Adam Bujak; przedm. Andrzej Franciszek Dziuba; tekst główny Stanisław Poniatowski.

Katedra w Łowiczu = Łowicz Cathedral, Adam Bujak; przedm. Andrzej Franciszek Dziuba; tekst główny Stanisław Poniatowski.
Kraków: Biały Kruk, 2012.

Pokazać piękno starego zabytkowego kościoła. Trudne zadanie nawet dla dobrego fotografa. Zdjęcia do tego albumu wykonał jeden z najsłynniejszych polskich fotografików Adam Bujak. Jak to się udało, każdy musi ocenić sam. Mnie te zdjęcia rozczarowały. Kościół jest piękny i pięknie odrestaurowany i to widać. Brakuje mi na nich odrobiny tajemniczości, która tworzy klimat zabytku. Fotografie uzupełnia dwujęzyczna (po polsku i angielsku) historia Bazyliki Katedralnej zwanej "Wawelem Mazowsza”, miejsca pochówku 12 Prymasów. Warto się z tym wydawnictwem zapoznać, a potem obejrzeć oryginał.

(JD)

Grażyna Bąkiewicz, Syn złodziejki.

Grażyna Bąkiewicz, Syn złodziejki.
Łódź: Wydawnictwo Literatura, 2012.

Wielowątkowa powieść o zabarwieniu kryminalnym ze znakomitymi portretami psychologicznymi. Bohaterem, a jednocześnie narratorem historii jest piętnastoletni Hieronim, syn szefowej łódzkiej mafii, który od lat tuła się po domach dziecka i rodzinach zastępczych. Właśnie uciekł od jednej z nich, by spędzić swoje urodziny z matką. Od chwili, kiedy pojawia się w Łodzi jesteśmy świadkami tajemniczych, niebezpiecznych a czasem niewiarygodnych perypetii nastolatka, którego największym marzeniem jest mieć normalny dom. Akcja powieści rozgrywa się w Łodzi i książka mogłaby być oryginalnym „przewodnikiem” po zakamarkach naszego miasta, ponieważ Hieronim prowadzi nas drogami, których na pewno nie znajdziemy w typowych informatorach. „Syn złodziejki” to kolejna książka z serii „plus minus 16”, którą warto przeczytać.

(AS)

Jan i Grzegorz K. Jagusiakowie, Pabianiczanie w służbie muz.

Jan i Grzegorz K. Jagusiakowie, Pabianiczanie w służbie muz.
Pabianice: Pracownia Poligraficzno-Introligatorska "Intrograf", 2012.

Książka poświęcona pabianiczanom i instytucjom związanym z działalnością kulturalną w Pabianicach. Autorzy, na 192 stronach, zamieścili około 200 nazwisk malarzy, grafików, muzyków, tancerzy, reżyserów i aktorów. Wśród opisanych artystów znaleźć można takie osobowości, jak Krystyna Mikołajewska, Krzysztof Urbański, Anna Jach, Krystyna Owczarek, Lech Kunka.

Publikacja, zwięzła, bogata w liczne ilustracje, stanowi ciekawe źródło wiedzy o kulturze pabianickiej od końca XIX do XXI wieku, nie wyczerpuje jednak, jak zaznaczają autorzy, wielu zagadnień i może być impulsem do szerszego i pełniejszego opracowania tematu.

(AS)

Kutno poprzez wieki. T. 1, Do 1939 roku; T. 2, Lata 1939-2010, red. Jan Szymczak

Kutno poprzez wieki. T. 1, Do 1939 roku; T. 2, Lata 1939-2010, red. Jan Szymczak.
Kutno, Łódź: Prezydent Miasta Kutno: Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Stefana Żeromskiego: Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział w Łodzi, 2011.

„Kutno poprzez wieki” to pierwsza w Polsce tak obszerna publikacja poświęcona dziejom miasta. W dwóch, liczących łącznie 1508 stron, tomach zaprezentowano wiedzę o historii Kutna, odzwierciedlającą najnowszy stan badań.

Monografia jest ukoronowaniem wieloletniej pracy historyków zrzeszonych w łódzkim oddziale Polskiego Towarzystwa Historycznego oraz kutnowskich regionalistów. Została oparta na bogatej podstawie źródłowej. Autorzy sięgnęli do zasobów 30 archiwów w Polsce i Anglii (kościelnych, państwowych, wojskowych, bibliotecznych i archeologicznych). Na podkreślenie zasługuje bogactwo literatury – bibliografia liczy ok. 800 pozycji.

Całość pracy wieńczy rzetelne kalendarium, będące bilansem wydarzeń z lat 1990-2010.

Monografia zaopatrzona jest w twardą oprawę, posiada 1167 ilustracji, 58 planów i map, 25 wykresów i 9 tablic genealogicznych. Tekst pisany w sposób interesujący, uzupełniany jest licznymi ciekawostkami. Zastosowana równowaga między słowem a obrazem bardzo uatrakcyjnia publikację.

„Kutno poprzez wieki” można wykorzystać jako bogato ilustrowany atlas, ciekawą lekturę, przewodnik po mieście (choć to trudne ze względu na jego gabaryty) czy też podręcznik do edukacji regionalnej.

Publikacja jest laureatką Nagrody „Złoty Ekslibris Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Marszałka J. Piłsudskiego” w kategorii Najlepsza Książka o Ziemi Łódzkiej za rok 2011.

(a.c.)

Jens-Jürgen Ventzki, Cień ojca

Jens-Jürgen Ventzki, Cień ojca.
Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012
.

Autor książki wspomnieniowej "Cień ojca”, Jens-Jürgen Ventzki, jest synem nazistowskiego nadburmistrza Łodzi (Litzmannstadt), któremu podlegało getto - Wernera Ventzkiego. Prawdę o niechlubnej przeszłości ojca odkrył przypadkiem w wieku 46 lat podczas zwiedzania wystawy w Muzeum Żydowskim we Frankfurcie nad Menem.

Jens-Jürgen Ventzki w swojej publikacji rekonstruuje dualistyczną postać ojca, którego postrzegał jako kochającego i troskliwego rodzica, a zarazem jako osobę, która nigdy mentalnie nie przestała być członkiem NSDAP, nie przyznając się jednocześnie do współodpowiedzialności za cierpienia i śmierć Żydów z łódzkiego getta. Wiedzę o ojcu Ventzki zdobył nie z osobistych rozmów, lecz w wyniku żmudnych poszukiwań.

Autor prezentuje udokumentowane źródłami fakty oraz ujawnia swoje emocje, towarzyszące odkrywanej prawdzie. Prowadzi czytelnika drogą poszukiwań bolesnej rodzinnej historii oraz prawdziwej tożsamości, pokazuje, z jakimi wewnętrznymi trudnościami muszą się zmagać potomkowie oprawców, stający się w pewnym sensie ofiarami swych przodków.

Pamiętnik relacjonuje również wizyty Jensa-Jürgena Ventzkiego w Łodzi i jego spotkania z byłymi więźniami getta, podległymi nadburmistrzowi.

Licząca 307 stron publikacja wzbogacona jest o ciekawe ilustracje rodzinne i archiwalne, obszerne przypisy oraz bibliografię. Załączono również indeks osób, ułatwiający poruszanie się po książce.

(a.c.)


Książki nagrodzone

Nagroda Poetycka im. Wisławy Szymborskiej

Organizatorem konkursu jest Fundacja Wisławy Szymborskiej.

Nagroda im. Wisławy Szymborskiej ma charakter międzynarodowy, przyznawana będzie co roku za książkę poetycką wydaną w języku polskim w roku poprzedzającym. Do nagrody zgłoszone mogą być tomy poetyckie wydane oryginalnie po polsku lub w przekładzie na język polski. 
Do nagrody mogą zgłaszać swoich kandydatów wydawnictwa, osoby reprezentujące instytucje kultury, media o literackim charakterze, członkowie kapituły oraz inne osoby.

Kapituła nagrody spośród prawie 200 tomów wydanych w 2012 roku i zgłoszonych do konkursu wybrała 5 nominowanych książek, ich autorami są: Justyna Bargielska, Krystyna Dąbrowska, Łukasz Jarosz, Krzysztof Karasek, Jan Polkowski. W tym roku nominacji nie otrzymał żaden autor zagraniczny, ale też zgłoszono jedynie 7 tomów tłumaczonych, podczas gdy polskich dopuszczono do konkursu 176. 16 listopada 2013 roku, w czasie gali, która odbędzie się w Miejskim Ośrodku Sztuki w Krakowie, kapituła ogłosi nazwisko laureata. Na nagrodę składa się statuetka oraz 200 tysięcy złotych. 17 listopada zapraszamy czytelników na spotkanie z laureatem. Celem nagrody jest popularyzowanie poezji. Chcemy nie tylko przyciągnąć uwagę czytelników, ale też wydawców, zachęcić ich do drukowania polskich autorów oraz publikowania tłumaczeń poezji obcej, która wciąż nie dość mocno obecna jest na polskim rynku księgarskim. Sprzeciwiając się pośpiechowi, powierzchownemu uczestnictwu w kulturze, dominacji literatury masowej, pragniemy dowartościować poezję jako rodzaj sztuki trudnej, lecz ważnej. Nagradzamy twórców, którzy potrafią zachować niezależność, kreują swój własny, niepodatny na zewnętrzne koniunktury świat, operują mistrzowsko słowem.

Więcej na:

http://www.szymborska.org.pl/nagroda-poetycka.html
http://www.tvn24.pl/kultura-styl,8/oto-pierwsi-laureaci-nagrody-im-wislawy-szymborskiej,372228.html


2017

Marcin SendeckiW

Stronie Śląskie : Biuro Literackie, 2016.

W nowym tomie Marcin Sendecki nieustannie odsyła czytelnika do przeszłości, do konkretnych osób i miejsc, konstruuje wiersze-historie, wiersze-anegdoty. Z drugiej strony poeta wciąż problematyzuje zasadność i możliwość autobiograficznej opowieści, w jaką układają się kolejne epizody tego dziwnego poematu.

[źródło] http://www.biuroliterackie.pl/ksiazki/w/


 2016

Jakub Kornhauser Drożdżownia

Poznań : Wydawnictwo Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury, 2015

W starym budynku, gnieżdżącym się pod kominami, mieszkał zielony dzięcioł, głuchy jak pień. Przez rozbite okna wrzucaliśmy mu chleb i mrówki. Wszędzie walało się drewno, a tynk na ścianach przypominał zwoje Tory. Nie wiedzieliśmy jeszcze, że w ruinach nad rzeką ukrywa się mała bóżnica. Butwiejące liście pachniały drożdżami. Obserwowaliśmy, jak naszym trzewikom namakają nosy. Ojciec nigdy nie chciał uwierzyć, że dzięcioł śmieje się jak człowiek. Zresztą mieszkały tam też inne ptaki, nie większe od kciuka. Była jesień, a śnieg spadł dopiero w marcu.

(fragment książki)

[źródło] http://wbp.shoparena.pl/pl/p/Kornhauser-Jakub-Drozdzownia/515

 

Uroš Zupan (oraz tłumacze tomu: Katarina Šalamun-Biedrzycka i Miłosz Biedrzycki) Niespieszna żegluga

Mikołów : Instytut Mikołowski, 2015

Najnowszy wybór wierszy w języku polskim Uroša Zupana Niespieszna żegluga przynosi obfity i gęsty zręb lirycznych obrazów pochodzących ze styków doświadczanej jawy i niezwykle sugestywnej pracy wyobraźni. Każdy wiersz Zupana – niezależnie od długości – to odrębny, własny językowy mikroświat. Indywidualna perspektywa wyjawia liczne zapośredniczenia w tym, co ulotne, bieżące – stanowiące presję codzienności – i przeradza się w rwane komunikaty, które jednocześnie są zespalane z medytacyjnymi sekwencjami, tworzącymi własną odpowiedzieć względem bieżących roszczeń i uzurpacji, ale także przygód i wrażeń. Poetycki świat Zupana przenikany jest nieustannie różnymi rejestrami – powaga tonu kontrapunktowana jest potrzebą nader swobodnego toku wypowiedzi, zaś eksplorowany wymiar powszedniości szybko okazuje się wymiarem głębszym, przechodzącym w stan nadrealnego oglądu. Tytułowa więc żegluga okazuje się ruchem bezbrzeżnym, której celem może być tylko egzystencjalna i imaginacyjna delta znaczeń.

Maciej Melecki

[źródło] http://miloszfestival.pl/publikacje-festiwalowe/uros-zupan-niespieszna-zegluga/


2015

ex aequo

Roman Honet Świat był mój

Wrocław : Biuro Literackie, 2014

W tomie świat był mój Roman Honet nieustannie wraca do bliżej nieokreślonego "dawniej", kieruje wzrok ku przeszłości, bo wyłącznie tam można zobaczyć tych, którzy zniknęli, odeszli; jak gdyby pamiętał, że na przeciwległym biegunie jest pustka teraźniejszości. Wiersze te zostają zawieszone na granicy między "czasem przeszłym a czasem nieważnym" i niemal każdy z nich okazuje się częścią mechanizmu pamięci, przez który ból i utrata stają się namacalne. Publikacja otwiera 20. jubileuszowy sezon Biura Literackiego.

[źródło] http://biuroliterackie.pl/ksiazki/swiat-byl-moj-2/

 

Jacek Podsiadło Przez sen

Lublin : Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, 2014

"Przez sen" - najnowszy tom wierszy Jacka Podsiadły jest efektem współpracy poety z graficzką Małgorzatą Rybicką. Poeta zauważa, że dzięki graficznej oprawie i nietypowemu składowi, sensy zawarte w wierszach zostały właściwie oddane.

[źródło] http://teatrnn.pl/domslow/wydawnictwa/

 


 

2014

Julia Hartwig, Zapisane

Kraków : Wydawnictwo a5, cop. 2013.

(...) Trwa praca pamięci, poetka przywołuje osoby i zdarzenia ze swego długiego życia, ale też zapisuje epifanijne momenty zachwycenia, głębokiego duchowego spokoju, przebłysków innego, boskiego może, wymiaru. Raz jeszcze jawi się Julia Hartwig jako spadkobierczyni największych osiągnięć polskiej poezji XX wieku. A zarazem ktoś, z czyimi wierszami – niech zaświadczą ci, którzy ustawiają się na jej spotkaniach autorskich w długich kolejkach po autograf – po prostu lepiej jest żyć.
Andrzej Franaszek

(...) kolejne zbiory wierszy układają się w poetycką summę, w portret świata po części już minionego, ale ten portret kreślony jest środkami bardzo nowoczesnymi. Doświadczenie wyniesione z własnego długiego życia okazuje się uniwersalne, bo służy zrozumieniu człowieka także tu i teraz. Przy tym powroty w przeszłość, a także nieustanne obcowanie ze sztuką w rozmaitych jej przejawach, sąsiadują z obrazami świadczącymi o niewygasłej, wręcz rosnącej wrażliwości na rzeczywistość, zwłaszcza na naturę, o silnym poczuciu związku, jaki człowieka z naturą łączy. Julia Hartwig okazuje się i tutaj poetką bardzo współczesną. Świadkiem tego, co minęło, ale też uczestniczką tego, co dzieje się wokół niej. Dlatego każdy nowy tom poetycki Julii Hartwig okazywał się w minionych latach wydarzeniem. I dlatego z niecierpliwością czekam na tom kolejny (...), jego fragmenty mogliśmy poznać z publikacji w czasopismach. Powtórzę: zjawisko, któremu na imię „późna poezja Julii Hartwig”, jest czymś wyjątkowym. Powinniśmy być szczęśliwi, że możemy być świadkami jego stawania się.
Tomasz Fiałkowski

[źródło] http://www.wydawnictwoa5.pl/Zapisane;s,karta,id,192

Śląski Wawrzyn Literacki

Początkowo nominacje do nagrody przedstawiała dwunastoosobowa Kapituła Klubu Dobrej Książki, w której skład wchodzili wybitni pisarze, krytycy i naukowcy z Górnego Śląska. Przewodniczącym kapituły był prof. Ireneusz Opacki, ówczesny dyrektor Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej Uniwersytetu Śląskiego.

Obecnie książki przedstawiane są przez wybitnych krytyków i badaczy literatury z Polski i zagranicy, podczas comiesięcznych spotkań, w każdy ostatni czwartek miesiąca, w gmachu Biblioteki Śląskiej. Spotykają się tam badacze i krytycy literatury, autorzy i wydawcy, pracownicy naukowi, studenci oraz licealiści o zainteresowaniach humanistycznych. Podczas spotkania wygłaszana jest laudacja książki, po której następuje uroczyste podpisanie dyplomu nominacji przez laudatora. Promowana książka otrzymuje tym samym akces do Śląskiego Wawrzynu Literackiego. Podczas spotkań prezentowane są fragmenty nominowanej książki, materiały dźwiękowe lub filmowe związane z nominowanym do wyróżnienia autorem, oraz dyskusja z uczestnikami. Gospodarzem Klubu Dobrej Książki jest dyrektor Biblioteki Śląskiej, prof. Jan Malicki. Prowadzącymi spotkania byli: w latach 1999-2006 dr Aleksandra Pethe, Małgorzata Sznicer oraz red. Mariusz Kubik, w latach 2006-2010 spotkania prowadził prof. Marian Kisiel, a od 2010 roku prowadzącą jest prof. Danuta Opacka-Walasek.

Po zakończeniu cyklu spotkań w danym roku (trwającego od września do czerwca), odbywa się głosowanie czytelników. Zwycięzca otrzymuje dyplom i statuetkę dłuta Zygmunta Brachmańskiego. Uroczystości przyznania Śląskiego Wawrzynu Literackiego towarzyszy prezentacja książki, zawierającej wszystkie wystąpienia laudatorów, wygłoszone w danym cyklu spotkań. Zazwyczaj, podczas gali finałowej w gmachu Biblioteki Śląskiej obecny jest autor zwycięskiej książki.

Laureaci Śląskiego Wawrzynu Literackiego

  • 2000 Czesław Miłosz za tom poezji pt: To (Wyd. Znak, Kraków)
  • 2001 Ewa Lipska za tom poezji pt.: Sklepy zoologiczne (Wyd. Literackie, Kraków)
  • 2002 Walery Pisarek za książkę pt.: Nowa retoryka dziennikarska (Wyd. Universitas, Kraków)
  • 2003 Maciej Maleńczuk za książkę pt.: Chamstwo w Państwie (Wyd. Literackie, Kraków)
  • 2004 Janusz Głowacki za książkę autobiograficzną pt.: Z Głowy (Wyd. Świat Książki, Warszawa)
  • 2005 Jan Paweł II za książkę pt.: Pamięć i tożsamość (Wyd. Znak, Kraków)
  • 2006 Ryszard Kapuściński za książkę pt.: Ten Inny (Wyd. Znak, Kraków)
  • 2007 Henryk Waniek za książkę pt.: Sprawa Hermesa (Wyd. Literackie, Kraków)
  • 2008 Jacek Dehnel za książkę pt.: Balzakiana (Wyd. W.A.B., Warszawa)
  • 2009 Olga Tokarczuk za książkę pt.: Prowadź swój pług przez kości umarłych (Wyd. Literackie, Kraków)
  • 2010 Aleksander Nawarecki za książkę pt.: Lajerman (Wyd. Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk)
  • 2011 Zbigniew Białas za książkę pt.: Korzeniec (Wydawnictwo MG, Warszawa)
  • 2012 Szczepan Twardoch za książkę pt.: Morfina (Wydawnictwo Literackie, Kraków)
  • 2013 Marek Krajewski za książkę pt.: W otchłani mroku (Znak, Kraków)
  • 2014 Magdalena Grzebałkowska za książkę pt.: Beksińscy: portret podwójny(Znak, Kraków)
  • 2015 Filip Springer za książkę pt.: 13 pięter (Wyd. Czarne, Kraków)

Filip Springer 13 pięter

Wołowiec : Wydawnictwo Czarne, 2015.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Polska cierpiała na gigantyczny głód mieszkaniowy. Problem ten przez całe dwudziestolecie próbowali rozwiązać różnego rodzaju zapaleńcy, społecznicy, ludzie z misją. Bezskutecznie.

TW 1989 roku Polska znów znalazła się w punkcie wyjścia. Tanich mieszkań jak nie było, tak nie ma. Kolejne pomysły na rozwiązanie problemu mieszkaniowego okazują się gorsze od poprzednich, a luki prawne w istniejącym systemie bezwzględnie wykorzystują banki, deweloperzy i czyściciele kamienic. Wielu obywateli radzi sobie więc, jak może, wegetując, oszukując, adaptując się. Umowy kredytowe podpisały prawie dwa miliony Polaków.

Słowo „dom” odmieniane w tej książce przez wszystkie przypadki nie kojarzy się im ze stabilizacją ani spokojem, a większość opowiedzianych tu historii jest tragiczna. Żeby ich wysłuchać, Filip Springer trafił do mieszkania w piwnicy, kontenerze, garażu i małej gastronomi na piątym piętrze kamienicy. I przekonał się, jak rzeczywistość może różnić się od marzeń.

Książka powstała dzięki Stypendium Fundacji Herodot im. Ryszarda Kapuścińskiego

https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/13-pieter


Magdalena Grzebałkowska Beksińscy: portret podwójny

Kraków : Wydawnictwo Znak, 2014.

„Zdzisław Beksiński nigdy nie uderzy swojego syna. Zdzisław Beksiński nigdy nie przytuli swojego syna”.

To nie jest książka o znanym i modnym malarzu, który malował dziwne i straszne obrazy. To nie jest książka o jego mrocznym synu, który fascynował się śmiercią i tak długo próbował popełnić samobójstwo, aż mu się udało. Ani też książka o obsesjach, natręctwach, fobiach i artystycznych szałach. Ani też o karierze, pieniądzach, wystawach i krytykach. To nie jest książka o dziwnych uczuciowych związkach, fascynacji muzyką i filmem oraz nowymi technologiami. To nawet nie jest książka o ludziach, którzy pisali dużo listów.

To książka o miłości – o jej poszukiwaniu i nieumiejętności wyrażenia. I o samotności – tak wielkiej, że staje się murem, przez który nikt nie może się przebić. O tym, że czasem bardzo chcemy, ale nie wychodzi. O tym, że życie czasami przypomina śmierć, a śmierć – życie.

http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,4267,Beksinscy-Portret-podwojny


Szczepan Twardoch, Morfina

Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2012.

Laureat  Paszportu Polityki 2012.

Bóg?
Honor?
Ojczyzna?

Morfina!

Konstanty Willemann, warszawiak, lecz syn niemieckiego arystokraty i spolszczonej Ślązaczki, niewiele robi sobie z patriotycznych haseł i tradycji uświęconej krwią bohaterskich żołnierzy. Jest cynikiem, łajdakiem i bon-vivantem. Niewiernym mężem i złym ojcem.

Konstanty niechętnie bierze udział w kampanii wrześniowej, a po jej klęsce również wbrew sobie zostaje członkiem tajnej organizacji. Nie chce być Polakiem, nie chce być Niemcem. Pragnie jedynie zdobyć kolejną buteleczkę morfiny i żyć swoim dawnym życiem bywalca i kobieciarza.

Przed historią jednak uciec się nie da.

Szczepan Twardoch w Morfinie osiągnął rzecz rzadką w polskiej prozie -  wykreował antybohatera, którego nie sposób nie lubić. Młody pisarz tak jak najwięksi – Witkacy, Gombrowicz, Littell – potrafi ukazać słabego, rozdartego człowieka wplątanego w wielką historię.
Szalona, transowa i odważna powieść.

"MORFINA Szczepana Twardocha to najwspanialsza książka, jaką czytałem od lat. Świetny styl, ogromna wiedza pozwalająca na drobiazgowe stworzenie świata, którego już nie ma, doskonała diagnoza polskości i patriotyzmu, rewelacyjny bohater i bardzo bliska mi filozofia. Jaka szkoda, że już skończyłem czytać...!”

MACIEJ STUHR

„Niedawno skończyłam MORFINĘ, o okupowanej Warszawie z punktu widzenia rozpieszczonego bon vivanta. Czytając, wyobrażałam sobie oparty na niej film, cieszę się, że taki ma powstać".

MAGDALENA CIELECKA

[źródło] http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2422/Morfina---Szczepan-Twardoch


Marek Krajewski, W otchłani mroku

Kraków : Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2013.

Do czego może doprowadzić na pozór niewinny spór profesorów?
Co pewien filozof z roku 2012 ma wspólnego ze zbrodniami z 1946?

Wrocław 1946. Zło zatacza coraz szersze kręgi.
Tropią dziewczęta. Gwałcą je i zabijają. Trzech żołnierzy Armii Czerwonej spędza sen z powiek Popielskiemu, UB, NKWD i pewnemu szalonemu Rosjaninowi. Każdy z nich ma inne powody.

Dawny komisarz dostaje zlecenie od profesora filozofii. Wśród uczniów podziemnego gimnazjum jest agent UB. Trzeba go znaleźć i odseparować. Nic trudnego. Jednak ku zaskoczeniu Popielskiego każdy kolejny krok w śledztwie to niespodzianka, za którą kryją się mroczne tajemnice. Zło i sprawiedliwość przestają być tylko tematem debaty filozoficznej – zaczynają decydować o życiu i śmierci.

[źródło] http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3821,W-otchlani-mroku

 

Międzynarodowa Dublińska Nagroda Literacka IMPAC

International IMPAC Dublin Literary Award

Międzynarodowa Dublińska Nagroda Literacka IMPAC 

Międzynarodowa Dublińska Nagroda Literacka IMPAC została ustanowiona w roku 1994 z inicjatywy władz miasta Dublina oraz międzynarodowej firmy IMPAC (Improved ManagementProductivity and Control) zajmującej się zarządzaniem procesami produkcyjnymi w przedsiębiorstwach. Choć Nagroda została ustanowiona w roku 1994 to uhonorowanie Nagrodą nastąpiło po razpierwszy w roku 1996.Ustanawiając Nagrodę jej inicjatorzy chcieli zachęcić wydawców do przekładów powieści na język angielski i spopularyzować powieści napisane w oryginale w języku angielskim. W obu przypadkach ważna jest wartość literacka dzieł. Inicjatorzy Nagrody liczyli również na zwiększenie znaczenia ponad milionowego Dublina jako ośrodka kultury i literatury oraz międzynarodowego prestiżu Irlandii – tego 4 milionowego państwa.

Znaczenie Nagrody podkreśla jej wysokość - 100 tys. euro. Od początku kandydatów do Nagrody zgłaszają biblioteki publiczne z wielu stolic i większych miast na całym świecie. W ciągu 10 lat zmieniała się ilość bibliotek biorących udział w nominowaniu książek do Nagrody. Część bibliotek bierze udział w nominowaniu od początku, niektóre z wcześniej uczestniczących zrezygnowały, ale też kolejne zgłaszają swój akces w tym szczególnym przedsięwzięciu. Do Nagrody typowane są corocznie powieści wydane w języku angielskim - w oryginale lub przekładzie.

Prace związane z przyznawaniem Nagrody koordynuje Kapituła Nagrody, w której skład wchodzą reprezentanci władz miasta, sieci bibliotek publicznych Dublina i firmy IMPAC, która wraz z Radą Miejską Dublina jest sponsorem The International IMPAC Dublin Literary Award.

Efektem prac jest pełna lista tytułów nominowanych powieści ogłaszana na przełomie października i listopada. Nie zostają na niej umieszczone powieści, które nie spełniały regulaminowych kryteriów. Nie uwzględniane są pamiętniki, literatura faktu. Kilkuosobowy skład jury Nagrody zmienia się corocznie.

Tzw. krótka lista (SHORT LIST) - maksimum 10 tytułów to finaliści wyłonieni przez jury spośród wszystkich zgłoszonych i spełniających regulaminowe kryteria. Ogłaszana jest na przełomie marca i kwietnia.

Jeśli oryginał powieści ukazał się w oryginale w języku angielskim, autor otrzymuje 100 tys. euro, zaś w przypadku powieści tłumaczonej na angielski Nagroda przypada autorowi (75 tys. euro) i tłumaczowi (25 tys. euro).

Z Polski do Nagrody nominują 2 biblioteki: Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy i Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Łodzi (od r. 2003).

Laureatami w ostatnich latach byli:

  • 2017 José Eduardo Agualusa, Daniel Hahn (Translator): A General Theory of Oblivion
  • 2016 Akhil Sharma: Family Life
  • 2015 Jim Crace: Harvest
  • 2014 Juan Gabriel Vásquez: The Sound of Things Falling
  • 2013 Kevin Barry: City of Bohane
  • 2012 Jon McGregor: Even the Dogs polskie tłumaczenie „Nawet psy” (Czytelnik, 2009)
  • 2011 Colum McCann: Let the Great World Spin polskie tłumaczenie „Niech zawiruje świat” (Wydanictwo Literackie MUZA)
  • 2010 Gerbrand Bakker: The Twin
  • 2009 Michael Thomas: Man Gone Down
  • 2008 Rawi Hage: De Niro's Game  polskie tłumaczenie „W co grał De Niro” (Państwowy Instytut Wydawniczy, 2009)
  • 2007 Per Petterson: Out Stealing Horses polskie tłumaczenie „Kradnąc konie” (Wydawnictwo W.A.B., 2008)
  • 2006 Colm Tóibín: The Master polskie tłumaczenie „Mistrz” (Wydawnictwo „Rebis”, 2005)
  • 2005 Edward P. Jones: The Known World polskie tłumaczenie „Znany świat” (Wydawnictwo „Sonia Draga”, 2005)
  • 2004 Tahar Ben Jelloun: This Blinding Absence of Light polskie tłumaczenie „To oślepiające, nieobecne światło” (Wydawnictwo Krater, 2008)
  • 2003 Orhan Pamuk: My Name is Red polskie tłumaczenie „Nazywam się Czerwień” (Wydawnictwo Literackie, 2007)

Juan Gabriel Vásquez, Hałas spadających rzeczy

Warszawa : Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza, 2013.

Hałas spadających rzeczy to opowieść o przerwanej przyjaźni. Ale także historia o miłości w niewłaściwych czasach oraz portret pokolenia sparaliżowanego strachem. I frapująca podróż w przeszłość pewnego człowieka i pewnego kraju.

Kolumbia, Bogota, rok 1995. Kiedy Antonio Yammara poznaje przy stole bilardowym Ricarda Laverde, od razu wie, że życie nowego znajomego kryje niejeden sekret. Wkrótce Laverde ginie na ulicy od kuli zabójcy. Ciekawość Antonia, przypadkiem ciężko ranionego w tym zamachu, przeradza się w prawdziwą obsesję.

Przekonany, że rozwiązanie zagadki pozwoli mu rozwikłać własne problemy, Yammara podejmuje prywatne śledztwo, które zaprowadzi go aż do wczesnych lat siedemdziesiątych, kiedy Kolumbia przeżywała początki kokainowego boomu i prawdziwą inwazję młodych idealistów z amerykańskiego Korpusu Pokoju. Na swej drodze spotyka córkę zabitego Ricarda i razem rekonstruują dramatyczną historię jej rodziców i ich trudnych, najczęściej błędnych wyborów. W tle opowieści dwie katastrofy lotnicze, zamachy terrorystyczne, ruchliwa i tłoczna Bogota, tropikalne brzegi rzeki Magdaleny i hacjenda narkotykowego barona Pabla Escobara.

[źródło]  http://muza.com.pl/sensacja/1347-halas-spadajacych-rzeczy-9788377583081.html 


Jon McGregor, Even the Dogs.

Warszawa: Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” 2012

„Nawet psy”  to świetnie skonstruowana, nowoczesna wielowątkowa powieść, poruszająca trudne współczesne problemy: narkomanię, bezdomność, nieradzenie sobie z życiem. W przejmujących okolicznościach poznajemy losy kilku mieszkańców miasta w północnej Anglii - Roberta, Danne'ego, Stev'a, Heather, Laury. To przeważnie narkomani, których egzystencja sprowadza się do zdobywania kolejnych życiodajnych działek. Cała opowieść jest niezwykle dramatyczna, chwilami nawet drastyczna, kiedy bohaterowie McGregora muszą się zmierzyć ze stanem „na głodzie”, ale humanistyczny wymiar książki w połączeniu z doskonałym warsztatem pisarskim sprawiają, że mamy do czynienia z prawdziwym wydarzeniem literackim" - reklamuje książkę polski wydawca.

Więcej na:
http://www.wszczecinie.pl/ksiazka_na_weekend,ksiazka_na_weekend_jon_mcgregor_nawet_psy,id-19882.html

 


Colum McCann , Let the Great World Spin.

 Warszawa: MUZA, 2011

Nowy Jork, sierpień 1974.
Człowiek chodzi po niebie. Miasto zamiera w pełnym przerażenia podziwie. Mężczyzna idzie, podskakuje i błaznuje w powietrzu pomiędzy nowo wzniesionymi bliźniaczymi wieżami. Sto dziesięć pięter niżej toczy się normalne życie.

Radykalny i zaangażowany irlandzki ksiądz pracuje w Bronksie z grupą prostytutek; bogata pani domu z Upper West Side rozpacza po śmierci syna w Wietnamie; jej mąż, cyniczny sędzia, wydaje wyrok na drobnych przestępców w śródmiejskim sądzie; młoda artystka zmaga się z uzależnieniem narkotykowym i skazanym na niepowodzenie małżeństwem...

Na tle gwałtownych zmian politycznych i społecznych oraz dramatycznego ścierania się poglądów na temat wojny wietnamskiej, w obliczu kryzysu paliwowego i w początkach internetu odmienne egzystencje tych niezwykłych postaci zderzą się w cieniu jednego beztroskiego czynu.

Więcej na:
http://zaczytana-w-chmurach.blogspot.com/2012/02/niech-zawiruje-swiat-colum-mccann.html
http://muza.com.pl/?module=okladki&id=42183
http://krytycznymokiem.blogspot.com/2011/11/niech-zawiruje-swiat-colum-mccann.html

Nagroda KLIO

Nagroda KLIO

Nagroda KLIO, ustanowiona w 1996 roku przez Porozumienie Wydawców Książki Historycznej, jest wyróżnieniem dla polskich autorów i wydawców, zajmujących się literaturą historyczną, za ich wkład w popularyzację historii i literatury w Polsce. Jest przyznawana corocznie podczas warszawskich Targów Książki Historycznej w czterech kategoriach: autorskiej, monografii naukowych, edytorskiej i w kategorii varsaviana.


Jury Nagrody KLIO po rozpatrzeniu zgłoszonych 148 propozycji książek wydanych w  roku 2013−2014 przyznało  Nagrody KLIO sezonu 2014 dla następujących autorów, książki i wydawców: 

W kategorii autorskiej przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Andrzej Friszke - za książkę Rewolucja Solidarności 1980–1981 (Znak Horyzont, ISP PAN, Europejskie Centrum Solidarności)

Dwie równorzędne nagrody II stopnia:

  • Krzysztof Kosiński - za książkę Wiwisekcja powszedniości. Studium wczesnej twórczości Marka Nowakowskiego (1957–1971) (Instytut Pamięci Narodowej)
  • Marcin Łukasz Majewski - za książkę Wołyń, komunizm, nacjonalizm, terroryzm (Oficyna Wydawnicza RYTM)

W kategorii monografii naukowych przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Michał Paziewski - za książkę Grudzień 1970 w Szczecinie (IPN Szczecin)

Dwie równorzędne nagrody II stopnia:

  • Mirosław Szumiło - za książkę Roman Zambrowski 1909–1977. Studium z dziejów elity komunistycznej w Polsce (Instytut Pamięci Narodowej)
  • Jacek Tebinka - za książkę „Wielka Brytania dotrzyma lojalnie swojego słowa” Winston S. Churchill a Polska (Wydawnictw Neriton)

W kategorii edytorskiej przyznano:

Cztery równorzędne wyróżnienia:

  • Tomasz Torbus – za książkę Zamki konwentualne Państwa Krzyżackiego w Prusach (Fundacja Terytoria Książki, słowo/obraz terytoria)
  • Ryszard Morawski - Adam PaczuskiWojsko Księstwa Warszawskiego. Piechota, gwardie narodowe, weterani (KARABELA)
  • Mit Galicji (Międzynarodowe Centrum Kultury, Wien Museum)
  • Anna Grochala, Ewa Milicer, Kamilla Pijanowska – za książkę Powstanie styczniowe w europejskiej ilustracji prasowej. Grafika z kolekcji Krzysztofa Kura (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Muzeum Historii Polski )

W kategorii varsaviana przyznano:

Cztery równorzędne nagrody II stopnia:

  • Robert Gawkowski - za książkę Krybar. Uniwersytet w cieniu powstańczych walk  (Wyd. Uniwersytetu Warszawskiego)
  • Jerzy Mirecki - za książkę Dzieci’ 44 (Bellona)
  • Katarzyna Wagner i Paweł E. Weszpiński - za książkę 1768 Georges Louis Le Rouge. Plan Warszawy dedykowany Stanisławowi Augustowi, Królowi Polskiemu Wielkiemu Księciu Litewskiemu, przez jego pokornego i uniżonego sługę Le Rouge’a (Muzeum Warszawy)
  • Jarosław Zieliński, Jerzy S. Majewski - za książkę Spacerownik po żydowskiej Warszawie (Agora, Muzeum Historii Żydów Polskich)

[źródło] http://www.pwkh.pl/index.php?id_kat=2&id_p=27&id=253


Jury Nagrody KLIO po rozpatrzeniu zgłoszonych 165 propozycji książek wydanych w latach 2012–2013 postanowiło przyznać następujące nagrody.

W kategorii autorskiej przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Stanisław Jaczyński – za książkę Ocaleni od zagłady. Losy oficerów polskich ocalałych z masakry katyńskiej (BELLONA SA)

 Nagroda II stopnia:

  • Waldemar Łazuga – za książkę Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii (Zysk i S-KA Wydawnictwo)

Nagroda III stopnia:

  • Agnieszka Jaczyńska – za książkę Sonderlaboratorium SS. Zamojszczyzna. „pierwszy obszar osiedleńczy w Generalnym Gubernatorstwie” 1942–1943. (Instytut Pamięci Narodowej – Oddział w Lublinie)

W kategorii monografii naukowych przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Marta Cobel–Tokarska – za książkę Bezludna wyspa, nora, grób. Wojenne kryjówki Żydów w okupowanej Polsce (Instytut Pamięci Narodowej)

Nagroda II stopnia:

  • Mariusz Wołos – za książkę O Piłsudskim, Dmowskim i zamachu majowym. Dyplomacja sowiecka wobec Polski w okresie kryzysu politycznego 1925–1926 (Wydawnictwo Literackie)

Nagroda III stopnia:

  • Patryk Pleskot – za książkę Kłopotliwa panna „S”. Postawy polityczne Zachodu wobec „Solidarności” na tle stosunków z PRL (1980–1989)(Instytut Pamięci Narodowej)

W kategorii edytorskiej przyznano:

pięć wyróżnień:

  • Muzeum Pałac w Wilanowie za edycję książki Krystyny Gutowskiej-Dudek pt. Portret Polski. Tradycja i świadomość historyczna.
  • Agora SA, BELLONA SA i Narodowe Centrum Kultury za edycję książki Tomasza Kiznego pt. Wielki terror 1937–1938.
  • Instytut Pamięci Narodowej za edycję książki pt. Śladami zbrodni. Przewodnik po miejscach represji komunistycznych lat 1944–1956.
  • Księgarnia Akademicka, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk, za edycję książki pt. Stefan Kieniewicz – Henryk Wereszycki. Korespondencja z lat 1947–1990.
  • Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau za edycję książki Ireny Paczyńskiej pt. Grypsy z Konzentrationslager Auschwitz Józefa Cyrankiewicza i Stanisława Kłodzińskiego.

W kategorii varsaviana przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Krzysztof Stopka, Andrzej A. Zięba, Armen Artwich, Monika Agopsowicz – za książkę Ormiańska Warszawa (Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich)

4 równorzędne nagrody III stopnia:

  • Jerzy S. Majewski, Tomasz Markiewicz – za książkę Budujemy nowy dom. Odbudowa Warszawy w latach 1945–1952 (Dom Spotkań z Historią)
  • Andrzej Z. Makowiecki – za książkę Warszawskie kawiarnie literackie (Wydawnictwo Iskry)
  • Maria Weber – za książkę Emillia Malessa „Marcysia” 1909–1949 (Oficyna Wydawnicza Rytm)
  • Jarosław Zieliński – za książkę Przedwojenna żydowska Warszawa. Najpiękniejsze fotografie (Wydawnictwo RM)

[źródło]  http://www.pwkh.pl/index.php?id_kat=2


Jury Nagrody KLIO po rozpatrzeniu zgłoszonych 164 propozycji książek wydanych w latach 2011–2012 postanowiło przyznać następujące nagrody.

W kategorii autorskiej przyznano:

  •  Nagrodę I stopnia:

 Jerzy Holzer – za książkę Europa zimnej wojny (Wydawnictwo ZNAK, Instytut Studiów Politycznych PAN)

  •   Nagrodę II stopnia:

 Eugeniusz Duraczyński – za książkę Stalin. Twórca i dyktator supermocarstwa  (Akademia Humanistyczna im. A. Gieysztora, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, BELLONA S.A.)

  •  Nagrodę III stopnia:

Małgorzata Szpakowska – za książkę "Wiadomości literackie". Prawie dla wszystkich (Wydawnictwo W.A.B.)

 W kategorii monografii naukowych przyznano:

  •  Nagrodę I stopnia:

 Marcin Zaremba – za książkę Wielka trwoga. Polska 1944–1947 (Wydawnictwo ZNAK, Instytut Studiów Politycznych PAN)

  •  Nagrodę II stopnia:

 Wojciech Szatkowski – za książkę Goralenvolk. Historia zdrady (Firma Księgarsko-Wydawnicza Kanon)

  •  Nagrodę III stopnia:

Tomasz Sikorski – za książkę O kształt polityki polskiej. Oblicze ideowo- polityczne i działalność RUCHU MŁODEJ POLSKI (1979–1989) (Wydawnictwo Adam Marszałek)

W kategorii edytorskiej przyznano:

trzy wyróżnienia:

  • Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, Archiwum Akt Nowych w Warszawie za edycję książki pt. Proces Romana Romkowskiego, Józefa Różańskiego i Anatola Fejgina w 1957 roku wydaną w cyklu „Polska mniej znana 1944–1989”.
  •  Wydawnictwo Naukowe PWN za edycję książki Tomasza Adama Pruszaka pt. O ziemiańskim świętowaniu.
  •  Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika za edycję książki Andrzeja Radzimińskiego pt. Kobieta w średniowiecznej Europie.

W kategorii varsaviana przyznano:

  • Nagrodę I stopnia:

Danuta Jackiewicz – za książkę Karol Beyer (1818−1877) z cyklu „Fotografowie Warszawy”.
(Dom Spotkań z Historią, Muzeum Narodowe w Warszawie)

  •  Nagrodę II stopnia:

Jerzy S. Majewski – za książkę Żydowski Muranów i okolice z cyklu „Warszawa nieodbudowana” (Agora S.A.)

  •  Nagrodę III stopnia:

Andrzej Krzysztof Kunert – za książkę Komendant podziemnej Warszawy (Świat Książki)

 http://www.pwkh.pl/index.php?id_kat=1&id_p=16&id=213


Jury Nagrody KLIO po rozpatrzeniu zgłoszonych 165 propozycji książek wydanych w latach 2010-2011 przyznało nagrody i wyróżnienia:
 kategoria autorska - Nagrody I, II i III stopnia:

  • Anna Wolff-Powęska - za książkę "Pamięć - brzemię i uwolnienie. Niemcy wobec nazistowskiej przeszłości (1945-2010)" (Wydawnictwo Zysk i S-ka); Katarzyna Marciniak - za książkę "Mitologia grecka i rzymska" (Wydawnictwo Szkolne PWN); Dariusz Andrzej Sikorski - za książkę "Kościół w Polsce za Mieszka I i Bolesława Chrobrego" (Wydawnictwo Naukowe UAM)

 kategoria monografii naukowych - Nagrody I, II i III stopnia:

  • Hanna Zaremska - za książkę "Żydzi w średniowiecznej Polsce. Gmina krakowska" (Wydawnictwo Instytutu Historii PAN); Jerzy Kochanowski - za książkę "Tylnymi drzwiami. 'Czarny rynek' w Polsce 1944-1989" (Instytut Historyczny UW i Wydawnictwo Neriton); Piotr Łukasz Grotowski - za książkę "Święci wojownicy w sztuce bizantyńskiej (843-1261)" (Wydawnictwo WAM);

kategoria edytorska - trzy wyróżnienia dla wydawców za edycję nominowanych książek:

  • Wydawnictwo Demart - "Polska od roku 1944. Najnowsza historia"; Wydawnictwo Bosz - "Dzieje polskiej dyplomacji"; Wydawnictwo Instytutu Historii PAN - "Najstarsza księga promocji Wydziału Sztuk Uniwersytetu Krakowskiego z lat 1402-1541";

kategoria Varsaviana - cztery równorzędne nagrody II stopnia dla wszystkich nominowanych:

  • Lech Królikowski - za książkę "Warszawa - dzieje fortyfikacji" (Wydawnictwo TRIO); Aleksandra Sołtan-Lipska - za opracowanie do druku wspomnień Stanisława Gieysztora "Moja Warszawa" (Muzeum Historyczne m.st. Warszawy); Karol Madaj i Małgorzata Żuławnik - za książkę "Proboszcz getta" (Instytut Pamięci Narodowej, Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu); Joanna Olczak-Ronikier - za książkę "Korczak. Próba biografii" (Wydawnictwo W.A.B.).

 http://www.pwkh.pl/index.php?id_kat=2


Joanna Olczak-RonikierKorczak. Próba biografii.
Warszawa: W.A.B., 2011

W oparciu o plan autobiografii Korczaka pozostawiony w Pamiętniku Joanna Olczak-Ronikier odtwarza historię życia Doktora, wplatając ją w opowieść o losach i wyborach polskich Żydów. Poznajemy bohatera jako chłopca szukającego swojej drogi, młodego lekarza o społecznych zainteresowaniach, pedagoga głoszącego nowatorskie teorie, pisarza, wieloletniego kierownika Domu Sierot dla dzieci żydowskich, współpracownika Naszego Domu - internatu dla dzieci polskich. Dowiadujemy się, że w młodości pisywał egzaltowane poematy, odrzucane przez wszystkie redakcje. Że założył pierwsze na świecie pismo dla dzieci, redagowane przez dzieci. Że choć zdeklarowany pacyfista, brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej i w I wojnie światowej. Że choć wydawał się racjonalistą i sceptykiem, był człowiekiem głęboko religijnym, a równocześnie interesował się teozofią i należał do loży masońskiej. Nie popierał żadnej partii politycznej. Nie opowiadał się po stronie żadnej ideologii. Przez całe życie towarzyszyła mu wiara, że można być równocześnie Żydem i Polakiem. Tuż przed śmiercią zanotował: „Nikomu nie życzę źle. Nie umiem. Nie wiem jak się to robi".

Więcej na :

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/97987/korczak-proba-biografii
http://merlin.pl/Korczak-Proba-biografii_Joanna-Olczak-Ronikier/browse/product/1,875591.html

http://notatnikkulturalny.blogspot.com/2012/03/korczak-proba-biografii-joanna-olczak.html

 

 

Nagroda Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla

Nagroda Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla

Jest to coroczna nagroda w dziedzinie fantastyki, przyznawana przez miłośników SF, autorom najlepszych polskich utworów literackich. Nagroda przyznawana jest w dwóch kategoriach: powieści i opowiadania. Nominowani wyłaniani są poprzez głosowanie wszystkich uczestników POLCONu, czyli Ogólnopolskiego Konwentu Miłośników Fantastyki.

Laureaci od 2012 r.:

2012

  • Kategoria opowiadanie: Robert M. Wegner, Jeszcze jeden bohater,
  • Kategoria powieść: Robert M. Wegner, Niebo ze stali.

2013

  • Kategoria opowiadanie: Anna Kańtoch, Człowiek nieciągły,
  • Kategoria powieść: Krzysztof Piskorski, Cienioryt.

2014

  • Kategoria opowiadanie: Anna Kańtoch, Sztuka porozumienie
  • Kategoria powieść: Michał Cholewa, Forta

2015

  • Kategoria opowiadanie: Robert M. Wegner, Pamięć wszystkich słów
  • Kategoria powieść: Robert M. Wegner, Pamięć wszystkich słów. Opowieści z meekhańskiego pogranicza

[źródło]http://zajdel.art.pl/laureaci/


Robert M. WegnerPamięć wszystkich słów. Opowieści z meekhańskiego pogranicza
Warszawa : Powergraph, 2015.

Czwarta część bestsellerowego cyklu fantasy. Polubiłeś bohaterów sagi wiedźmińskiej Andrzeja Sapkowskiego i zaskakujące fabuły „Gry o tron” George'a R.R. Martina? Przeczytaj Wegnera, nie pożałujesz.

„Opowieści z meekhańskiego pogranicza” - historie z Północy, Południa, Wschodu i Zachodu składają się na egzotyczną opowieść o światach różnych nacji, języków, wierzeń i magii. Napisana z rozmachem Pamięć wszystkich słów zabiera bohaterów na niegościnną pustynię, w niebezpieczne uliczki pełnych przepychu wschodnich miast czy w samo serce wyspy opanowanej przez zwaśnione rody, siedziby miejscowego boga. Pomiędzy zemstą rodową a buntem niewolników, wrzuceni między potęgi rozgrywające swoją partię z Losem, bohaterowie Wegnera muszą wybierać, gdy wydaje się, że nie pozostał już żaden wybór. I nawet nieśmiertelni się ugną, gdy w grę wchodzi honor, lojalność i przysięgi złożone cieniom tych, którzy odeszli.

Proza Wegnera wciąga i fascynuje. Sprawdź, jak rodzi się fenomen.

[źródło] http://www.sklep.powergraph.pl/produkt/215-pamiec-wszystkich-slow-opowiesci-z-meekhanskiego-pogranicza


Michał Cholewa, Forta
Ustroń : Warbook, 2014.

Trwa wyścig o światy stracone lata temu, gdy nastał Dzień i technologia zwróciła się przeciw ludziom.

Kolejna po ˮGambicieˮ i ˮPunkcie cięciaˮ powieść Michała Cholewy przenosi czytelnika na skalistą i pogrążoną w ciemności planetę Atropos. Znajdująca się na niej kolonia na wiele lat została odcięta od reszty ludzkości.

Teraz wreszcie na pokładzie unijnego krążownika  przybywa ekspedycja ratunkowa. Odcięci od wsparcia na surowej planecie, żołnierze Unii muszą stawić czoła tajemniczemu wrogowi, by rozwiązać zagadkę z czasów świata, który przeminął.

Kapral Wierzbowski oraz jego oddział wciągnięty w niebezpieczną grę dowiaduje się coraz więcej o planecie, swoim przeciwniku i w obliczu dylematów wymuszonych chłodną kalkulacją... o sobie.

I nie wiadomo, która z tych rzeczy jest najbardziej przerażająca.

[źródło] http://warbook.pl/ksiazka/52/forta


Krzysztof Piskorski, Cienioryt
Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2013.

Urok siedemnastowiecznych zaułków, nonszalancja oraz tempo opowieści spod znaku płaszcza i szpady, tajemnice rodem z książek Arturo Pereza-Reverte oraz odrobina magii tak charakterystyczna dla literatury iberoamerykańskiej. Wszystko to składa się na Cienioryt, nową powieść Krzysztofa Piskorskiego, jednego z najzdolniejszych twórców polskiej fantastyki.

W portowym mieście południa, Serivie, każdy cień jest oknem do groźnej i niezbadanej cieńprzestrzeni, w której tunele ryją adepci tajemnych sztuk. Sześciu grandów walczy o wpływy trucizną, zdradą i stalą, małoletni król z trudem trzyma się przy władzy, a inkwizycja rośnie w siłę.

Ale to wszystko sprawy, które trudno obserwować z okna małej izby przy ulicy Alaminho, gdzie mieszka Arahon Caranza Martenez Y’Grenata Y’Barratora, doświadczony nauczyciel szermierki. Arahon pragnie jedynie zapewnić bezpieczeństwo bliskim i odłożyć dość pieniędzy, by opuścić miasto. Przynajmniej do czasu, gdy w jego ręce wpada cienioryt – wypalony na szkle obraz przedstawiający tajemniczą postać…

Cieniorytto nie tylko bogata, pięknie napisana powieść, pełna zaskakujących zwrotów akcja, ale także galeria bohaterów, którzy na długo pozostają w pamięci.

W Serivie cień potrafi rzucić człowieka, odległe o wiele mil drzwi mogą się łączyć, zwykły uścisk dłoni przynosi czasem tragiczne skutki, a słońce ma czarnego brata bliźniaka. Podróż do tego miejsca to niezapomniane przeżycie. Szczególnie w towarzystwie tajemniczego narratora powieści.

Po lekturze Cieniorytu Krzysztofa Piskorskiego wyrażenie „bać się własnego cienia” nabiera nowego, mrocznego znaczenia. Świetnie napisana opowieść fantasy, barwny świat, ciekawi bohaterowie i  język ostry jak klinga rapiera. Polecam.

Tomasz Majewski, lekkoatleta,
Mistrz Olimpijski w pchnięciu kulą

[źródło] http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2571/Cienioryt---Krzysztof-Piskorski


Rafał Kosik, Kameleon.
Warszawa: Powergraph Sp.zo.o, 2008

„Fikcyjne światy i fabuła pozwalają nam wczuć się w nową sytuację i spojrzeć na nasz świat z oddalenia. Później jednak okazuje się, że wcale nie jest to duża odległość. Trochę tak jakbyśmy przeglądali się w krzywym zwierciadle, pewne rzeczy są wyolbrzymione, inne pomniejszone, ale sprawiają, że patrzymy na siebie z ciekawością i dokładnością…”

Więcej na:
http://cowartoprzeczytac.blox.pl/2012/04/Rafal-Kosik-Kameleon.html
http://rafalkosik.com/?cat=12

 

 


Jakub Małecki, Dżozef.
Warszawa: WAB, 2011

Grzesio Bednar, absolwent szkoły zawodowej na warszawskiej Pradze, spotyka na swej drodze "złych ludzi", którzy łamią mu nos i zabierają telefon. Na domiar złego napuchnięta twarz chłopaka nie podoba się pracodawcy, a dziewczyna nie potrafi zrozumieć, jak można było do niej zaraz po wypadku... nie zadzwonić. Bednar trafia do szpitala. W sali poznaje trójkę mężczyzn, przekraczających smugę cienia. "Kurz" to rzutki biznesmen, "Maruda" jest wiadomo jaki, a "Czwarty" okazuje się bibliofilem i dziwakiem - czyta bez opamiętania książki Josepha Conrada, a kiedy zaczyna gorączkować, dyktuje Grzesiowi tajemniczą opowieść. Wkrótce szpitalna rzeczywistość zaczyna przypominać świat z koszmaru klaustrofobika. Czyżby demony z majaków "Czwartego"?

Więcej na:
http://slowoczytane.blogspot.com/2011/02/ksiazka-realizmu-diabolicznego-dzozef.html
http://www.coolturka.com.pl/2012/01/15/rozmowy-jakub-malecki/

Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego

Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego

Zwana jest popularnie Koziołkiem. Została ustanowiona w 1994 r. przez Fundację „Książka dla Dziecka” i redakcję czasopisma o książce dla dziecka „Guliwer” w hołdzie dla znakomitego polskiego pisarza. Jest przyznawana corocznie przez Miejską Bibliotekę Publiczną im. Łukasza Górnickiego w Oświęcimiu. Laureaci otrzymują statuetkę Koziołka Matołka. Nagradzany jest zarówno autor, jak i jego dzieło. Laureaci ostatnich lat: 2009 – Roksana Jędrzejewska-Wróbel i "Florka. Z pamiętnika ryjówki" oraz "Florka. Listy do Józefiny"; 2010 – Barbara Gawryluk i "Zuzanka z pistacjowego domu"; 2011 – Paweł Beręsewicz i "Tajemnica człowieka z blizną"; 2012 - Renata Piątkowska i „Wieloryb”; 2013 - Marcin Pałasz i „Sposób na Elfa”; 2014 - Katarzyna Ryrych „O Stephenie Hawkingu, czarnej dziurze i myszach podpodłogowych”; 2015 - Rafał Witek Zgniłobrody i luneta przeznaczenia”; 2016 - Zuzanna Orlińska Stary Noe.


Zuzanna Orlińska, Stary Noe

Łódź : Wydawnictwo Literackie, 2015.

Każdy zna tę opowieść: Bóg postanowił zniszczyć ludzkie plemię potopem, uratować tylko sprawiedliwego Noego, jego rodzinę i taką ilość zwierząt, jaka zmieści się na zbudowaną przez Noego Arkę.

Czy Sprawiedliwy nie powinien być miłosierny? Czy może nie zabrać na trzeszczącą, przeładowaną łajbę kolejnego żywego stworzenia, które w strugach deszczu prosi o pomoc?

NStary Noe to współczesna interpretacja znanej opowieści biblijnej o potopie, w której okazuje się, że czasami “żeby być uczciwym, nie można być za bardzo posłusznym.”

http://www.wyd-literatura.com.pl/zuzanna-orlinska-3/stary-noe.html


Rafał Witek, Zgniłobrody i luneta przeznaczenia

Warszawa : Wydawnictwo "Nasza Księgarnia", 2014.

To wszystko przez moje nazwisko! Gdybym nazywała się Gabrysia Grzeczniutka, to ludzie inaczej by mnie traktowali. Ale Gabrysi Bzik mogą się czepiać do woli. Dlatego ciągle ląduję na dywaniku u dyrektora.

Któregoś razu wylądowałam tam z Nilsonem Makówką, kolegą z klasy. On zna na pamięć chyba wszystkie kodeksy świata i nie waha się ich użyć! Muszę powiedzieć, że te jego prawnicze zainteresowania czasem się przydają – trudno gościa przegadać, nawet dyrektor ma z tym kłopot!

No więc trochę się z Nilsonem zakumplowaliśmy. Ale nie myślcie, że ze sobą chodzimy! Ja doskonale potrafię chodzić sama, nie jest mi do tego potrzebny żaden chłopak. Za to wspólne przygotowanie projektu do szkoły oraz próba ucywilizowania pirata z Karaibów? To zupełnie inna historia…

W 2015 roku książka otrzymała Ogólnopolską Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego.

Pierwszy tom dowcipnej serii!

http://nk.com.pl/bzik-makowka-przedstawiaja-zgnilobrody-i-luneta-przeznaczenia/1979/ksiazka.html#.V2uLbBIWkV4

 


Katarzyna Ryrych, O Stephenie Hawkingu, czarnej dziurze i myszach podpodłogowych

Łódź : Wydawnictwo Literatura, 2013.

Piotrek dotąd był po prostu Bratkiem, młodszym bratem swojego brata. To Stefan, unieruchomiony w łóżku przez tajemniczą chorobę, nauczył go wszystkiego, odkrył przed nim świat. Ale teraz coś się zmienia. Bratek zaczyna mieć tajemnice, własne bójki w szkole i przyjaciół. Już nie jest Bratkiem – staje się Piotrkiem. Kimś ważnym, samodzielnie myślącym, niezależnym od mamy i brata. Zadziwiająca jest ta zmiana i… naprawdę wspaniała!

Tytuł może trochę przydługi, ale niektórzy nawet takie lubią. A zawartość - niezwykła. Niezwykła historia dwóch braci opowiedziana przez młodszego z nich. Jak każda dobra historia, nie kończy się ona razem z książką, pozostawia przestrzeń dla naszej ciekawości i wyobraźni. Chciałoby się krzyknąć: Autorko! dlaczego tak przerwałaś w pół słowa? Siadaj i pisz dalej!  Ale nawet jeśli to uczynimy, nie wystarczy cierpliwości, żeby czekać na skutek. Sami zabieramy się za obmyślanie dalszych losów Piotra i Stefana...

Joanna Papuzińska

Mądra i wzruszająca opowieść o trudach dojrzewania, o samotności i obliczach więzi braterskiej. Wrażliwy młody chłopiec musi zmierzyć się z wyzwaniami codzienności, stawić czoła problemom, które go przerastają, odpowiedzieć na najtrudniejsze pytania. Książka napisana z ogromnym wyczuciem psychologicznym, oryginalna i refleksyjna. Zapada głęboko w pamięć.

Grzegorz Leszczyński

[źródło] http://www.wyd-literatura.com.pl/katarzyna-ryrych,elzbieta-chojna/o-stephenie-hawkingu-czarnej-dziurze-i-myszach-podpodlogowych.html


Marcin Pałasz, Sposób na Elfa

Kraków : Księgarnia Wydawnictwo Skrzat Stanisław Porębski, 2012.

"Sposób na Elfa" to wzruszająca, a zarazem pełna humoru historia miłości psa do człowieka, i człowieka do psa. Po przeczytaniu tej książki już zawsze będziesz inaczej patrzeć na swojego pupila!

[źródło] http://www.skrzat.com.pl/index.php?p1=pozycja&id=1223

 

 


Renata Piątkowska, Wieloryb.

Łódź: Wydawnictwo Literatura, 2011

Jak to jest być wielorybem? Niemiło. Jak się słyszy te śmichy-chichy za plecami, to ręka sama wędruje do kieszonki pełnej krówek. A gdyby tak… zamiast ciągutki wziąć psią smycz do ręki? Albo – podać swą miłą, pulchną łapkę partnerowi w tańcu? A ulubionym cukrem posypać… głowy sąsiadów (i szybko się schować za płytą balkonu!). Tak – to jest nowatorski sposób ośmioletniej Julki na wszystkie smutki! Których, jak fałdek na brzuszku, jakoś dziwnie, mimochodem, jest coraz mniej i mniej… http://www.wyd-literatura.com.pl/renata-piatkowska,marcin-bruchnalski/wieloryb.html

Więcej na: http://prowincjonalnenauczycielstwo.blogspot.com/2011/03/renata-piatkowska-wieloryb.html

 


Paweł Beręsewicz, Tajemnica człowieka z blizną.

Łódź: Literatura, 2010

Każda rodzina ma swoje tajemnice. A już dzieciom to niczego się nie mówi. 12-letni Jasiek nie cierpi półsłówek i uśmieszków pod nosem – postanawia sam dojść prawdy: skąd u mężczyzny, tak blisko z nim spokrewnionego, skrywana dotąd pod krzaczastą brodą – blizna? Może się pojedynkował? Może działał w opozycji? Wyobraźnia podsuwa Jaśkowi różne rozwiązania…

Książka dla dzieci 8-12 lat.

Więcej na:
http://strona105.blogspot.com/2010/03/tajemnica-czowieka-z-blizna-pawe.html
http://kalioczyta.blogspot.com/2010/03/pawe-beresewicz-tajemnica-czowieka-z.html

 


Barbara Gawryluk, Zuzanka z pistacjowego domu.

Łódź: Literatura, 2009

Pewnie uważacie, że mam głowę jak balon, bo całe dnie spędzam z opiekunką, a mama albo w pracy, albo spóźnia się na randkę. Bo tata ma nową rodzinę, a ja – nowego braciszka. No a babcia... nie, babcia jest całkiem babciowa, lubi lepić pierogi i porządnie mnie wyściskać.

Mam na imię Zuzanka, mam 8 lat i z moją głową wszystko w porządku. Lubię ten familijny bałagan, nawet jeśli daje mi w kość. I jeszcze tylko marzę o psie, żeby mu czasem tę kość rzucić.

Więcej na:
http://coczytamy.blogspot.com/2010/11/zuzanka-z-pistacjowego-domu-barbara.html
http://klub-litera.pl/index.php?option=com_k2&view=item&id=150:zuzanka-z-pistacjowego-domu-barbara-gawryluk&Itemid=121

Nagroda Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera

Nagroda Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera

Nagroda przyznawana jest od 1996 roku dla uczczenia pisarza i obieżyświata Arkadego Fiedlera (1894-1985). Honoruje się nią corocznie polskiego autora najlepszej książki o tematyce podróżniczej i krajoznawczej. Pomysł organizacji konkursu i ustanowienia nagrody powstał w Bibliotece Raczyńskich w 1994 roku podczas obchodów setnych urodzin podróżnika. Wśród członków jury jest syn pisarza, Marek Fiedler. Wręczenie nagrody następuje w Muzeum-Pracowni Literackiej Arkadego Fiedlera w Puszczykowie. Fundatorem statuetki jest Wojciech Kruk, natomiast nagrodę pieniężną przyznaje Marszałek Województwa Wielkopolskiego.


Tadeusz Biedzki, W piekle eboli
Pelplin : Bernardinum, 2015.

Lubi przekraczać granice, nie tylko te geograficzne, dlatego ostatnią podróż odbył śladem eboli i, mimo naprawdę niebezpiecznych momentów, była to wyprawa pod wieloma względami wyjątkowa. Jej przebieg Tadeusz Biedzki opisał w książce zatytułowanej „W piekle eboli". Fascynująca relacja z dramatycznych wydarzeń w Afryce Zachodniej w czasie epidemii śmiertelnego wirusa uzupełniona jest ponad setką znakomitych, czasem przerażających fotografii.

W sparaliżowanej przez ebolę Afryce śledzi losy ludzi, uczestniczy w krwawej ofierze animistów, przedziera się przez dżunglę i lasy namorzynowe, spotyka Polaka – właściciela kopalni diamentów, zostaje przemytnikiem, słucha opowieści o zabijaniu dzieci i robieniu z ich główek lekarstw, a w głębi dżungli tubylcy opowiadają mu o czarach, duchach i zombie. W prezencie otrzymuje żonę wodza na noc, częstują go pieczenią z małpy i nietoperza. Widzi męczarnie konających, rozpacz, ale i obojętność wobec śmierci.

Podobnie jak w poprzednich publikacjach Biedzki przedstawia niezwykłe historie ludzkie. Pokazuje Afrykę prawdziwą – bez retuszu i politycznej poprawności. Książka jest i podróżnicza, i sensacyjna równocześnie, bo do Gwinei, Sierra Leone i Liberii autor dostaje się przez zieloną granicę i jest tam świadkiem zdumiewających wydarzeń.

To już czwarta od 2012 roku książka tego wybitnego podróżnika i pisarza. Warto przypomnieć, że przed trzema laty „Sen pod baobabem" Biedzkiego został wybrany Podróżniczą książką 2012 roku, wydana w 2013 roku „Zabawka Boga" zachwyciła recenzentów i porównywana była przez nich do dzieła Umberto Eco „Imię róży" oraz „Kodu Leonarda do Vinci" Dana Browna, a autor został za nią uhonorowany kilkoma prestiżowymi nagrodami. Ubiegłoroczne „Dziesięć bram świata" nadal cieszy się niesłabnącą popularnością.

http://ksiegarnia.bernardinum.com.pl/pl/p/W-piekle-eboli/835


Piotr Strzeżysz, Powidoki
Gliwice : Wydawnictwo Helion, 2014.

Czułem smutek, taki zwyczajny, jaki się czasami czuje, kiedy żegnamy kogoś dopiero co poznanego, podświadomie wiedząc, że ten ktoś odszedł na zawsze, a nam się wydaje, że coś nam umknęło, czegoś w tym krótkim spotkaniu zabrakło i że zaraz, za moment, tych kilka krótkich chwil rozpłynie się w niepamięci i teraz już nic nie da się zrobić, aby je ocalić.
Może każde takie spotkanie, ci wszyscy przypadkowi ludzie na mojej drodze, zabierają jakąś cząstkę mnie, a ja zabieram cząstkę ich, i jedyne co po nas pozostaje, to niewyraźne, rozmazane powidoki, w których później, po latach, na próżno usiłujemy siebie odnaleźć.

Mały Piotr ma kilkanaście lat, kiedy po raz pierwszy wybiera się zupełnie sam w swoją rowerową wędrówkę z małej miejscowości Łuków na południe Polski. Podstępem, w pełnej konspiracji, na pożyczonym rowerze, tylko po to, żeby zrealizować kotłujące się od dłuższego czasu w głowie dziecięce marzenia i przekroczyć granicę znanego, oswojonego świata. 25 lat później dorosły Piotr ma za sobą tysiące przejechanych na jednośladzie kilometrów w śniegu i w upale, dziesiątki odwiedzonych krajów na obu półkulach, setki napotkanych na swojej drodze ludzi. Powidoki to jego wersja wspomnień z drogi, która cały czas trwa, nawet jeśli trzeba na chwilę się zatrzymać. To opowieść o ludziach, których mija się na szlaku, pamiętając mniej lub bardziej wyraźnie ich przyjazne słowa i pomocne gesty. To wreszcie zapiski z podróży pełnej kolorów, zapachów i dźwięków, które z czasem rozmywają się, ale nigdy nie blakną. Bo najpiękniejsze podróże nigdy się nie kończą.

[źródło] http://bezdroza.pl/ksiazki/powidoki-wydanie-1-piotr-strzezysz,bepow1.htm


Bartek Sabela, Może (morze) wróci
Gliwice : Wydawnictwo Helion, 2013.

Wciąż widać je na wszystkich mapach. Możemy je znaleźć w atlasach i na globusach. W rzeczywistości jednak już go nie ma, umarło. Przez czterdzieści ostatnich lat Jezioro Aralskie, zwane przez miejscową ludność Morzem, niegdyś czwarte największe jezioro świata, zostało zamienione w jałową, bezkresną pustynię. Bezpowrotnie zniszczono dziesiątki gatunków zwierząt, tysiące hektarów lasów i życie kilkudziesięciu tysięcy ludzi. A stało się to w imię rozumianego na sowiecki sposób postępu, napędzanego materialistyczną wizją „wszechmogącego” człowieka. Książka ta to opowieść o jednej z największych zbrodni dokonanych przez człowieka — o ludzkiej arogancji, niszczycielskiej sile naszych pomysłów. To opowieść fascynująca, ale przede wszystkim przerażająca. Bartek Sabela wędruje po Uzbekistanie i odkrywa przed nami owianą tajemnicą, dramatyczną historię zanikającego jeziora oraz ludzi, którzy od wieków byli z nim związani. Zabiera czytelnika w poruszającą, wstrząsającą podróż na wyschnięte, spękane dno i każe zastanowić się nad tym, dokąd zmierzamy w swojej „nieomylności” i braku pokory.

Polecam Wam przeczytanie tej książki. To nie tylko historia Morza Aralskiego i Azji Środkowej. To również wezwanie, byśmy dbali o naszą planetę!

Kinga Baranowska

Jak doszło do jednej z największych katastrof ekologicznych XX stulecia? Co znajdziemy w Uzbekistanie za blaszanym płotem, którego prezydent wolałby nie pokazywać? Bartek Sabela jedzie przed siebie, zaglądając tam, gdzie (przynajmniej według niektórych) zaglądać nie powinien. Lektura obowiązkowa!

David Kaszlikowski

Kto lubi Mad Maxa, absurdy i Azję Środkową, ten musi przeczytać tę książkę! Wrażliwy facet jedzie do miejsc, które żyją, i miejsc, które umierają, nie przechodząc obok nich obojętnie. W dodatku potrafi pisać lepiej niż inni! Polecam całym sercem.

Robb Maciąg

[źródło] http://bezdroza.pl/ksiazki/moze-morze-wroci-bartek-sabela,bezamo.htm


Michał Kruszona, Czarnomorze. Wzdłuż wybrzeża, w poprzek gór
Poznań : Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2012

Bywając w Rumunii, wielokrotnie zadawałem sobie pytanie: a gdyby tak pojechać dalej? Myśl ta była niezwykle kusząca, ciekawość tego, co spotkam po drugiej stronie morza, ogromna.
Podróżować można w przestrzeni, ale też, co w moim przypadku jest odczuwalną koniecznością, w głąb czasu, a i to mało. Przyglądanie się ludziom, temu, co gra w ich duszach, w co wierzą, czego się boją, z jakiej tradycji utkali swoje życie, to dla mnie nieodłączne składniki podróżowania. Duchy zapomnianych bohaterów sprzed kilku lat i sprzed wieków towarzyszą mi podczas wszystkich wyjazdów, inspirują do opisywania tego, czego na pierwszy rzut oka nie sposób dostrzec. Spotykam je na starych podwórkach, w rzadko przez turystów odwiedzanych miastach, na zarośniętych cmentarzach. Przemawiają do mnie z pożółkłych fotografii wiszących na ścianach stuletnich domów. Tak powstała ta książka, rzeczywista i nierzeczywista. Wymyślona, ale i oddająca to, co spotkało mnie osobiście. Zachęcam do poszukiwania, często bardzo nam bliskich, duchów Czarnomorza.

Michał Kruszona

W ciągu dwóch dekad moich podróży po Europie Wschodniej i Azji zdarzyło się tak wiele, że o każdej z nich mogłaby powstać  niesamowita książka. Taką jest właśnie Czarnomorze Michała Kruszony. Odnalazłem w niej siebie i to, co w podróżach jest najbardziej ekscytujące - wyjątkowych ludzi, szczyptę szczęścia, strachu, opis zdarzeń na pograniczu rzeczywistości, a może już ową rzeczywistość przekraczających. Często po powrocie do domu zastanawiałem się, czy to, co mi się przytrafiło w Gruzji, Mołdawii i Rumunii, wydarzyło się naprawdę. Podobną tajemnicę pozostawiam do rozwiązania czytelnikom Czarnomorza. Zachęcam do lektury, a potem  - w drogę...

Rafał Biernacki, dziennikarz TVP, "Telekurier"

[źródło] http://sklep.zysk.com.pl/czarnomorze-wzdluz-wybrzeza-w-poprzek-gor.html


Paulina Wilk, Lalki w ogniu.
Carta Blanca: Warszawa, 2011

Paulina Wilk za Lalki w ogniu. Opowieści z Indii otrzymała Nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera(2012). W książce odnajdujemy zaskakujący obraz Indii. Z jednej strony medialny symbol azjatyckiego boomu, indyjski tygrys, zdumiewa gospodarczym potencjałem i uwodzi egzotycznym urokiem. Z drugiej to społeczeństwo wciąż podzielone na panów i służących, rządzone przez skrywane namiętności i tysiącletnie przesądy. Kraj, w którym politycy są posłuszni astrologom, geniusze chodzą bez butów, a miliony dziewczynek znikają bez wieści. W Lalkach w ogniu te dwa światy przenikają się. Autorka zagląda Hindusom do garnków, łóżek i serc. Wyjaśnia, jak załatwia się sprawy najbardziej przyziemne i najintymniejsze. Gdzie myją się miliony ludzi, którzy nie mają łazienek. Jak pójść na randkę w kraju, w którym za przedmałżeńską miłość grozi śmierć. Czym nakarmić gości, by nie wywołać wojny religijnej. Ta książka dzięki sugestywnemu stylowi zapiera dech swą obrazowością i magią.  

Więcej na:
http://chiara76.blox.pl/2012/04/Lalki-w-ogniu-Opowiesci-z-Indii-Paulina-Wilk.htmlhttp://www.dziennikwschodni.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20111229/KULTURA10/610627736
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/112613/lalki-w-ogniu-opowiesci-z-indii


Martyna Wojciechowska, Kobieta na krańcu świata 2.
Warszawa: G+J Polska, 2011

Martyna Wojciechowska za Kobieta na krańcu świata 2 otrzymała Nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera (2011). Książka ta pokazuje życie kobiet w różnych zakątkach świata. Kobiety, opisywane w książce, to mieszkanki Azji i Afryki. Poznajemy mieszkanki pogranicza Tajlandii i Birmy - kobiety o najdłuższych szyjach spętanych ciężkim błyszczącym drutem, które są główną atrakcją turystyczną tego regionu. Poznajemy życie gejsz w Japonii oraz japońską subkulturę, która zmienia dziewczyny w słodko-różowe księżniczki.

Więcej na:
http://agaczyta.blox.pl/2011/06/Kobieta-na-krancu-swiata-2-Martyna-Wojciechowska.html
http://smellofpaper.blogspot.com/2011/05/martyna-wojciechowska-kobieta-na-krancu.html
http://wykredowana.blogspot.com/2011/06/kobieta-na-krancu-swiata-2-martyna.html


Jacek Hugo-Bader, Biała gorączka.
Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2009

Jacek Hugo-Bader za Białą gorączkę otrzymał Nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera (2010). Trzynaście tysięcy kilometrów. Samotna podróż z Moskwy do Władywostoku, w której jedynym stałym towarzyszem jest stary, wiecznie psujący się ruski łazik. Czy to nie szaleństwo? A jednak Jacek Hugo-Bader podjął to wyzwanie, ukazując przy okazji Rosję i inne republiki poradzieckie. Już pierwsze rozdziały nie pozostawiają złudzeń – to nie sielanka. Wyruszając z całkiem jeszcze „ludzkiej” Moskwy, wkraczamy w świat pełen pijaków, narkomanów, prostytutek. Bez cienia zażenowania opisane są wszelkie patologie. Szybko okazuje się, że stanowią one smutną, rosyjską codzienność. Tytułowa „biała gorączka” to nic innego, jak stan szaleństwa i obłędu, powstały wskutek znaczącego nadużycia alkoholu. Wódka i inne trunki są wszechobecne. Niemal w każdym rozdziale czytamy o kimś, kogo doprowadziły do śmierci.

Więcej na:
http://www.lekturyreportera.pl/ksiazki/jacek-hugo-bader-biala-goraczka/
http://charliethelibrarian.wordpress.com/2010/12/11/jacek-hugo-bader-biala-goraczka/
http://poezja.wordpress.com/2010/07/28/jacek-hugo-bader-biala-goraczka/

National Book Awards

National Book Awards

Jedna z najbardziej prestiżowych nagród literackich w USA. Od 1950 roku przyznawane są autorom amerykańskim za wydaną w danym roku publikację. Od 1988 r. nagrodami zajmuje się National Book Foundation. Nagrody są przyznawane obecnie w 4 kategoriach: literatura piękna, literatura faktu, poezja i literatura młodzieżowa.


 

National Book Awards 2016

Nagrodę w kategorii „literatura piękna” otrzymał Colson Whitehead za powieść „The Underground Railroad” opowiadającą o odysei młodej czarnoskórej dziewczyny zbiegłej z plantacji bawełny.

Za najlepszą książkę w kategorii „literatura faktu” uznano „Stamped From the Beginning: The Definitive History of Racist Ideas in America” Ibrama X. Kendiego. Autor, profesor studiów afrykanistycznych na Uniwersytecie Floryda, stawia w swej publikacji śmiałą tezę, jakoby Barack Obama i Abraham Lincoln mogli być w pewnym sensie rasistami.

W dziedzinie poezji nagroda przypadła Danielowi Borzutzky’emu za tomik „The Performance of Becoming Human”. Autor dorastał w Pittsburghu, ale jego rodzina pochodzi z Chile. Nagrodzony zbiór wierszy traktuje o związkach USA z Ameryką Łacińską, dotykając kwestii imigracji, politycznej przemocy i nierówności ekonomicznych.

W tym roku również nagroda w kategorii „literatura młodzieżowa” przybrała ton polityczny. Wyróżniono bowiem powieść graficzną „March: Book Three”, finalny tom trylogii wspomnieniowej amerykańskiego polityka Johna Lewisa opowiadającej o ruchu praw obywatelskich. Współtwórcami komiksu są scenarzysta Andrew Aydin i rysownik Nate Powell.

Podczas ceremonii przyznano również Medal za wybitny wkład w literaturę amerykańską. Wyróżnieniem tym odznaczono Roberta A. Caro, autora wielu biografii amerykańskich osobistości ze świata polityki. Z kolei nagrodę Literarian Award wręczono centrum literackiemu Cave Canem, które zajmuje się promowaniem czarnoskórych poetów i pisarzy.

[źródło] http://booklips.pl/newsy/ogloszono-laureatow-national-book-awards-2016/


National Book Awards 2015

Za najlepszą książkę w kategorii „literatura piękna” uznano „Fortune Smiles” Adama Johnsona. Nagrodzona książka to zbiór surrealistycznych, humorystycznych opowiadań, których tematem są katastrofy naturalne, technologia i polityka.

W kategorii „literatura faktu” nagrodę otrzymał dziennikarz Ta-Nehisi Coates za książkę „Between the World and Me” opisującą jego doświadczenia jako czarnoskórego mieszkańca Stanów Zjednoczonych.

W kategorii „literatura młodzieżowa” laureatem został Neal Shusterman, autor znanego polskich czytelnikom cyklu „Podzieleni”. Nagrodę przyznano mu za powieść „Challenger Deep”, historię chorego psychicznie nastolatka, który fantazjuje na temat podróży do najgłębszego miejsca Ziemi.

National Book Award w dziedzinie poezji otrzymał tomik „Voyage of the Sable Venus” autorstwa Robin Coste Lewis.

Nagrodę specjalną „Literarian Award” za wybitne zasługi dla amerykańskiej społeczności literackiej, powiększanie rzesz odbiorców literatury i podnoszenie rangi literatury w Ameryce otrzymał James Patterson, najlepiej sprzedający się pisarz, który stale pomaga szkolnym bibliotekom i niezależnym księgarniom.

Medal za wybitny wkład w literaturę amerykańską dostał Don DeLillo.

[źródło] http://lodzkieczyta.pl/warto-przeczytac/ksiazki-nagrodzone


National Book Awards 2014

W kategorii „literatura piękna” zwyciężył Phil Klay. Nagrodę otrzymał za debiutancki tom opowiadań „Redeployment”, w którym opisuje swoje doświadczenia ze służby w Iraku.

W kategorii literatura faktu laureatem nagrody został Evan Osnos, pisarz „The New Yorkera”, za książkę „Age of Ambition: Chasing Fortune, Truth and Faith in the New China” wydaną przez Farrar, Straus & Giroux.

Nagrodę w kategorii literatura młodzieżowa zdobyła Jacqueline Woodson za książkę „Brown Girl Dreaming” opisującą w formie wierszy dorastanie Afroamerykanów w Południowej Karolinie i Nowym Jorku w latach 60. i 70. ubiegłego wieku.

W kategorii poezja nagrodę otrzymała Louise Glück za tomik „Faithful and Virtuous Night”.

[źródło] http://booklips.pl/newsy/znamy-laureatow-national-book-award-2014/


National Book Awards 2013

W kategorii „literatura piękna” nagrodzono Jamesa McBride’a za powieść „The Good Lord Bird” o młodym niewolniku, który przyłącza się do słynnego abolicjonisty Johna Browna w jego misji mającej na celu zniesienie niewolnictwa.

Nagrodzonym w kategorii „literatura faktu” został wieloletni dziennikarz „The New York Timesa”, Georgie Packer, za książkę „The Unwinding: An Inner History of the New America”, która portretuje współczesną Amerykę trawioną postępującym spadkiem gospodarczym.

Laur w kategorii „literatura młodzieżowa” otrzymała Cynthia Kadohata za powieść „The Thing About Luck” o młodej dziewczynie i jej bracie, których rodzice stanęli przed koniecznością wyjazdu do ojczystej Japonii, rodzeństwo pozostaje więc pod opieką dziadków i musi pomagać im w zbiorach pszenicy.

Nagroda w dziedzinie „poezji” trafiła do Mary Szybist za zbiór wierszy „Incarnadine”.

[źródło] http://booklips.pl/newsy/ogloszono-laureatow-national-book-awards-2013/


National Book Awards - 2012 r.

Kategoria: Literatura piękna

Louise Erdrich, The Round House. 
Harper Collins USA, 2012

W kategorii „literatura piękna” zwyciężyła Louise Erdich, znana polskim czytelnikom z powieści „Klub śpiewających rzeźników”. Nagrodzona powieść („The Round House”) opowiada o zbrodni, jaką dokonano na rdzennej Amerykance mieszkającej w rezerwacie Ojibwe w Północnej Dakocie. Autorka, która sama jest potomkinią Indian pochodzących z tego plemienia, rozpoczęła swoją przemowę w języku Ojibwe. Jak podkreśliła, przyjmuje nagrodę „w uznaniu dla wdzięku i wytrwałości rdzennych kobiet”.

 http://www.empik.com/the-round-house-erdrich-louise,p1049519621,ksiazka-p

 

Kategoria: Literatura faktu

Katherine Boo, Zawsze piękne.
Kraków: Znak, 2013

Witajcie w Annawadi, najbardziej rynsztokowej dzielnicy biedy Bombaju. Tutaj, na zachodnich obrzeżach finansowej stolicy Indii, obok nowoczesnego lotniska, żyje trzy tysiące osób ściśniętych w trzystu trzydziestu pięciu chatach lub na ich dachach. Od świata bogatych oddziela je tylko mur, kłujący w oczy reklamą „zawsze pięknych” włoskich kafli podłogowych.

Annawadi to całe życie Abdula, Aszy, Mandżu, Kalu i wielu innych bohaterów przejmującej książki Katherine Boo, którzy zgodzili się opowiedzieć jej o swojej codzienności, lękach, radościach i marzeniach. To świat małoletnich śmieciarzy, złodziei, ale i kobiet, które próbują wybić się na niezależność albo po prostu starają się wiązać koniec z końcem. Nikt nigdy wcześniej nie oddał im głosu, nikt nie pokazał z bliska ich codziennych zmagań. Katherine Boo spędziła z nimi trzy lata.

http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3642,Zawsze-piekne#note

Kategoria: Literatura młodzieżowa

William Alexander, Goblin Secrets.

Nagroda w kategorii „literatura młodzieżowa” przypadła Williamowi Alexanderowi za jego debiutancką powieść inspirowaną steampunkiem pt. „Sekrety Goblinów”. W swojej przemowie autor zacytował Ursulę K. Le Guin, mówiąc, że „literatura wyobraźni jest ważna, ponieważ oferuje nam świat wystarczająco duży, aby zawierać alternatywy, a to daje nam nadzieję”.

http://www.amazon.com/Goblin-Secrets-William-Alexander/dp/1442427264

http://booklips.pl/newsy/rozdano-national-book-awards-2012/

 

 

 

Jonathan Franzen, Korekty.
Warszawa: Świat Książki, 2004

Korekty - Po niemal pięćdziesięciu latach w roli żony i matki Enid Lambert chce wreszcie zaznać przyjemności życia. Na nieszczęście jej mąż, Alfred, zmaga się z postępującą demencją, a dzieci, w gruncie rzeczy...

Więcej na:
http://wyborcza.pl/1,75475,11910783,_Korekty___Jonathan_Franzen__Arcyczytadlo.html
http://www.pinezka.pl/recenzje-archiwum/68-jonathan-franzenthe-corrections-korekty

 

Susan Sontag,W Ameryce.
Warszawa: Czytelnik, 2003

Laureatką National Book Awards z 2000 r. byłaSusan Sontag - zanajlepszą powieść historyczną W Ameryce. Opowiada o losach Maryny Załężowskiej, wielkiej aktorki i niezwykłej kobiety, której pierwowzorem jest Helena Modrzejewska, legenda polskiej i amerykańskiej sceny teatralnej końca dziewiętnastego wieku.

Więcej na:
http://wyborcza.pl/1,75517,1634303.html
http://www.ksiazka.net.pl/?id=49&tx_ttnews[tt_news]=1439&cHash=4b252de14f

Nagroda Nobla w dziedzinie literatury

Nagroda Nobla w dziedzinie literatury

Uważana jest za najbardziej prestiżową międzynarodową nagrodę literacką na świecie.Ustanowiona razem z czterema innymi nagrodami przez Alfreda Nobla w testamencie z 1895, wręczane corocznie 10 grudnia (w rocznicę śmierci fundatora), od 1901 (z przerwą w latach 1940-1942), za najwybitniejsze osiągnięcia w każdej z pięciu dziedzin: z fizyki oraz z chemii (przyznaje Szwedzka Królewska Akademia Naukowa w Sztokholmie), w dziedzinie fizjologii lub medycyny (przyznaje Instytut Karoliński w Sztokholmie), z zakresu literatury (decyduje Szwedzka Akademia Literatury). Laureatem Literackiej Nagrody Nobla za rok 2011 został 80-letni Tomas Transtromer, za "zwięzłe, przejrzyste obrazy, które dają nam świeży dostęp do rzeczywistości". W 2012 r. Nagrodę Nobla otrzymał Mo Yan jako ten, „który z halucynacyjnym realizmem łączy opowieści ludowe, historię i współczesność”. W 2013 r. nagrodzona została Alice Munro jako „mistrzyni współczesnego opowiadania”. W 2014 r. laureatem został Patrick Modiano za „sztukę pamięci i dzieła, w których uchwycił najbardziej niepojęte ludzkie losy i odkrywał świat czasu okupacji”. Laureatką Literackiej Nagrody Nobla za rok 2015 została Swiatłana Alaksandrauna Aleksijewicz za „polifoniczny pomnik dla cierpienia i odwagi w naszych czasach”. W 2016 roku Nobla otrzymał Bob Dylan za „stworzenie nowego, poetyckiego wyrazu wewnątrz całej amerykańskiej tradycji muzycznej”


Literacka Nagroda Nobla za rok 2016

Bob Dylan

Za stworzenie nowego poetyckiego wyrazu wewnątrz całej amerykańskiej tradycji muzycznej został nagrodzony Bob Dylan. W 2016 Nagroda Nobla powędrowała do amerykańskiego piosenkarza, poety i kompozytora. Artysty nie przypisuje się do żadnego konkretnego nurtu w muzyce. Przez lata pracy na scenie muzycznej wyrobił swój indywidualny styl, który bazuje na kilku gatunkach muzycznych. Jego utwory łączą w sobie tradycyjny amerykański folk i country blues, muzykę gospel, rock and roll, a nawet jazz czy swing. Jest multiintrumetnalistą, a na scenie występuje z gitarą akustyczną, elektryczną, keyboardem i harmonijką ustną. Jest twórcą utworów takich jak: Blowing In the Wind, Like a Rolling Stone, The Times They Are a Changin czy Hurricane. W swoich utworach nawiązuje do sytuacji politycznych, społecznych, podejmuje tematy filozoficzne, zawiera swój komentarz na temat życia. Jego twórczość znalazła uznanie w środowisku artystycznym. Była wyróżniana nagrodą Grammy, Oscarem, Nagrodą Pulitzera i Nagrodą Nobla. Dylan otrzymał także Narodowy Medal Sztuki i Prezydencki Medal Wolności.

Bob Dylan, a właściwie Robert Allen Zimmerman, urodził się 24 maja 1941 roku w Minnesocie. Swoją karierę muzyczną rozpoczął na pierwszym roku studiów, kiedy to podjął decyzję o rezygnacji z nauki i wstąpieniu do objazdowego zespołu folkowego. Od 1961 roku dawał występy w klubach w Nowym Jorku. Rok później podpisał swój pierwszy kontrakt płytowy. W ciągu 40 lat swojej kariery wydał ponad 40 albumów, między innymi: The Freewheelin’, Bringing It All Back Home, Highway 61 Revisited, Blood on the Tracks czy Slow Train Coming.


Literacka Nagroda Nobla za rok 2015

Swietłana Aleksiewicz, Wojna nie ma w sobie nic z kobiety
Wołowiec : Wydawnictwo Czarne, 2010.

Wojna nie ma w sobie nic z kobiety była gotowa już w 1983 roku. Dwa lata przeleżała w wydawnictwie. Autorkę oskarżono o „pacyfizm, naturalizm oraz podważanie heroicznego obrazu kobiety radzieckiej”. W okresie pieriestrojki książka prawie jednocześnie ukazywała się w odcinkach w dwóch rosyjskich czasopismach: „Oktiabr” i „Roman-gazieta” i została opublikowana w dwóch wydawnictwach: mińskim Mastackaja Litaratura oraz moskiewskim Sowietskij Pisatiel. Łączny nakład wyniósł prawie dwa miliony egzemplarzy. Na podstawie książki powstał cykl filmów dokumentalnych, wyróżniony m.in. Srebrnym Gołębiem na Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Animowanych w Lipsku. Jegor Letow, założyciel i wokalista legendarnego rosyjskiego zespołu punkrockowego Grażdanskaja Oborona, napisał piosenkę zainspirowaną książką Aleksijewicz.

https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/wojna-nie-ma-w-sobie-nic-z-kobiety 


 Literacka Nagroda Nobla za rok 2014

Patrick Modiano urodził się 30 lipca 1945 Boulogne-Billancourt. Jest pisarzem francuskim. Debiutancką powieścią La Place de l’Étoile. Miało to miejsce w 1968 roku. Za powieść Les Boulevards de ceinture otrzymał w 1972 roku Grand prix du roman de l’Académie française (nagroda Akademii Francuskiej).

Kilka lat później (w 1978 roku) został laureatem kolejnej prestiżowej nagrody – Nagrodę Goncourtów. Patrick Modiano został nagrodzony za Ulica Ciemnych Sklepików (Rue des boutiques obscures). Jego powieści opublikowane w ostatnich latach to m.in. Un pedigree czy Dans le café de la jeunesse perdue. Kilka jego wybitnych dzieł zostało przetłumaczonych na język polski.

[źródło] http://www.noblisci.pl/2014-patrick-modiano/


Literacka Nagroda Nobla za rok 2013

Alice Munro urodziła się 10 lipca 1931 roku w Ontario. Uchodzi za jedną z najbardziej cenionych autorek krótkich form prozatorskich, czego dowodem jest często powracające w recenzjach określenie "kanadyjski Czechow". Akcja większości jej utworów osadzona jest w południowo-zachodniej części stanu Ontario.

Thomas Tausky w tekście "Alice Munro. Biocritical Essay" napisał: "Uznawana jako najlepsza kanadyjska autorka krótkich nowelek i opowiadań, Alice Munro systematycznie tworzy dzieła, w których dokładny opis socjalnych relacji i głęboki rys psychologiczny łączą się z bezbłędnym instynktem używania właściwej formy ekspresji"

http://kultura.onet.pl/wiadomosci/alice-munro-laureatka-literackiej-nagrody-nobla-20,1,5581799,artykul.html

Książki Alice Munro „Zbyt wiele szczęścia”, „Miłość dobrej kobiety”, „Taniec szczęśliwych cieni”, „Za kogo ty się uważasz?”, „Kocha, lubi, szanuje” znajdziesz w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. Marszałka J. Piłsudskiego w Łodzi (ul. Gdańska 100/102). 


Literacka Nagroda Nobla za rok 2012

Mo Yan, Kraina wódki.
Warszawa: W.A.B, 2012

Powieść jednego z najbardziej cenionych współczesnych pisarzy chińskich, nagrodzonego literacką nagrodą Nobla. Miejscem akcji jest odległa kraina Chin - Alkoholandia. Zostaje tam oddelegowany z Pekinu śledczy Ding Gou'er w celu zbadania zagadki praktyk kanibalistycznych, których rzekomo dopuszczają się funkcjonariusze partyjni. Odurzony najznakomitszymi trunkami, ulegając namowom swych nad wyraz gościnnych gospodarzy detektyw żyje na granicy snu i rzeczywistości. Nie wie, czy podane podczas wystawnego obiadu złotoskóre niemowlę w sosie sojowym jest prawdziwe, czy jedynie na prawdziwe wygląda. Wplątany w intrygę miłosną, odarty ze złudzeń bezradnie szuka wyjścia z tego labiryntu iluzji. Równolegle z trwającym śledztwem poznajemy korespondencję między pisarzem Mo Yanem a Li Yidou, doktorantem alkohologii, który wysyła swemu mistrzowi odważne opowiadania, w zaskakujący sposób pozwalające rozwikłać prowadzone dochodzenie.
Bogactwo powieści stanowią niezwykłe postaci. Poznajemy karła prowadzącego w stolicy Alkoholandii restaurację o zaskakującym menu; pulchne niemowlęta płci męskiej prowadzone na rzeź przez własnych rodziców; chłopca o demonicznym spojrzeniu; teściową Li Yidou - wiecznie młodą nauczycielkę wprowadzającą swych studentów w tajniki przyrządzania nietypowych dań. Wszystkie wydarzenia opisane są wnikliwie, językiem pełnym zaskakujących porównań, niepozbawionym czarnego humoru. Wątki o symbolicznym znaczeniu przeplatają się z odniesieniami do współczesnej chińskiej rzeczywistości. Wszystkie elementy tworzą obraz chińskiego społeczeństwa - skorumpowanego, zdegenerowanego, w którym elity polityczne za wszelką cenę chcą utrzymać absolutną władzę, a prości mieszkańcy prowincji tracą wszelkie wartości.

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/158013/kraina-wodki


Tomas Tranströmer, Wiersze i proza 1954-2004.
Kraków: Wydawnictwo a5, 2012.

„Wiersze i proza 1954-2004” - Poezja dla zagubionych to hołd dla poezji klasycznej. W poezji wyłania się obraz człowieka zagubionego w gąszczu współczesności, poszukującego odpowiedzi, starającego się wniknąć w głąb siebie.

Więcej na:
http://www.wydawnictwoa5.pl/Noblista-w-Krakowie;s,newsy,typ,1,id,207

http://www.wiadomosci24.pl/artykul/literacka_nagroda_nobla_2011_dla_tomasa_transtr_mera_214 

 


Mario Vargas Llosa, Jak ryba w wodzie: wspomnienia.

Kraków: Wydawnictwo Znak, 2010

Laureatem Literackiej Nagrody Nobla za rok 2010 został Mario Vargas Llosa za "odwzorowanie struktur władzy i stanowcze obrazy indywidualnego oporu, buntu i porażki".

W swojej autobiografii bez cenzury pisze o wybrykach młodości, szalonych miłościach i początkach pisarstwa. Trudna relacja z ojcem, który zostawił matkę w ciąży i pisanie jako rodzaj buntu przeciwko niemu. Lata spędzone w szkole wojskowej Leoncio Prado, które stały się kanwą jego głośnego debiutu "Miasto i psy". Skandaliczny ślub z "ciotką Julią", miłość do kuzynki Patrycji, która stanie się jego drugą żoną, czy burdel zwany Zielonym Domem. To tylko niektóre z wielu sensacji, jakie odkrywa przed nami niezwykły pisarz.

Więcej na:
http://www.polityka.pl/kultura/ksiazki/recenzjeksiazek/1510922,1,recenzja-ksiazki-mario-vargas-llosa-jak-ryba-w-wodzie.read

http://clevera.blox.pl/2010/12/Jak-ryba-w-wodzie-Mario-Vargas-Llosa.html

Europejska Nagroda Literacka

Europejska Nagroda Literacka

Nagroda powołana w grudniu 2008 r. przez Parlament Europejski. Biorą w niej udział 34 kraje uczestniczące w programie unijnym "Kultura". Celem nagrody jest zwrócenie uwagi na kreatywność i różnorodność współczesnej literatury europejskiej, promowanie obiegu literatury w Europie oraz zwiększanie zainteresowania dziełami literackimi z innych krajów.

Kraje uczestniczące w projekcie zostały podzielone na trzy grupy liczące po jedenaście lub dwanaście krajów. Polska znalazła się w pierwszej grupie, z Austrią, Chorwacją, Francją, Węgrami, Irlandią, Włochami, Litwą, Norwegią, Portugalią, Słowacją i Szwecją.
Nagrody będą przyznawane przez trzy lata. Każdego roku biorą w niej udział pisarze z innej z trzech grup krajów. Wszyscy zwycięzcy z krajów należących do danej grupy są laureatami nagrody. W trzyletnim cyklu funkcjonowania Nagrody będzie więc aż 34 laureatów. W 2009 r. przyznano Nagrodę dla pierwszej grupy krajów, w której znajduje się m.in. Polska. Każdy z laureatów Nagrody otrzymuje 5 tys. euro, ponadto uczestniczy w promocjach organizowanych w Brukseli oraz na międzynarodowych Targach Książki we Frankfurcie nad Menem. W każdym z tych państw powołano narodowe jury, które przedstawiło nominacje i wybrało zwycięzcę z danego kraju.


Europejska Nagroda Literacka - 2015

Magdalena Parys, Magik 
Warszawa : Świat Książki, 2014.

Magdalena Parys laureatką Europejskiej Nagrody Literackiej!
"Niesamowita historia. Gratuluję wyobraźni...".   BOGUSŁAW LINDA

"Tak rzadko dostajemy opowieść. Narrację idącą z punktu A do punktu B.

Powoli, uważnie, ale bez niepotrzebnych zakrętów. Magda Parys ma dar filmowego wręcz prowadzenia scen przy jednoczesnym patrzeniu w oczy swoich bohaterów. Czy wytrzymają to, co zaplanowała dla nich autorka?  Czy nadal zostaną przy tym ludźmi? Wydaje się, że Parys chce, podobnie jak Andre Malraux, którego słowa przytacza "odnaleźć człowieka wszędzie tam, gdzie znaleźliśmy to, co go miażdży".  SYLWIA CHUTNIK

MAGIK to nowa powieść autorki Tunelu, świetnie przyjętego debiutu z 2011 roku. Powieść obyczajowa z wątkiem sensacyjnym, historia ucieczek z komunistycznego "raju", zabójstw na granicy, znikających akt Stasi i tajemnic z przeszłości, które mogą zburzyć spokój nowych niemieckich elit polityczno-gospodarczych...

MAGIK to pierwsza część trylogii berlińskiej. Berlin, rok 2011. W opuszczonej, zamieszkanej nielegalnie przez Romów kamienicy, policja odnajduje zmasakrowane zwłoki pracownika Urzędu Do Spraw Akt Stasi. W tym samym czasie w Sofii, w tajemniczych okolicznościach ginie niemiecki dziennikarz i fotoreporter - Gerhard Samuel. Dochodzenie przejmuje Policja Federalna oraz służby specjalne. Szybko okazuje się, że jedynym celem ich pracy jest wyłącznie zatuszowanie sprawy i "zneutralizowanie" niewygodnych świadków.

Komisarz Kowalski zostaje odsunięty od śledztwa a następnie zawieszony czasowo w pracy w policji pod pretekstem pijaństwa i niesubordynacji. Prowadzić będzie jednak dochodzenie na własną rękę. Pomaga mu w tym pasierbica Samuela, znana niemiecka dziennikarka telewizyjna, Dagmara Bosch.

Odkrywają, że zamordowani - urzędnik i dziennikarz - zbierali materiały, dotyczące przeszłości czołowego polityka zjednoczonych Niemiec...

Oficjalne śledztwo wykazuje, że polityk jest od dłuższego czasu szantażowany. Kim jest ta trzecia osoba, która zna kompromitujące karty..?

Wiele postaci z MAGIKA istniało naprawdę. Niektóre będą tę książkę czytać...

Magdalena Parys urodziła się w Gdańsku. Jako dziecko wyemigrowała z rodziną do Berlina Zachodniego. Absolwentka pedagogiki i polonistyki na Uniwersytecie Humboldtów. Przez kilka lat zajmowała się pracą naukową z dziedziny studiów porównawczych, którą zarzuciła na rzecz pisania. Współpracowała m. in. z Gazetą Wyborczą, Dialogiem, Pograniczami, Zwierciadłem i Kurierem Szczecińskim. Jej debiutancka powieść "Tunel" z 2011 roku otrzymała w Austrii literacką nagrodę Złotej Sowy. Autorka mieszka w Berlinie z rodziną.

[źródło] http://wydawnictwoswiatksiazki.pl/katalog-produktow/szczegoly-produktu/product-4020736/


Europejska Nagroda Literacka – 2012 r.

Piotr Paziński, Pensjonat.
Warszawa: Nisza, 2009

Piotr Paziński, autor monografii o „Ulissesie” Jamesa Joyce’a i przewodnika „Dublin z Ulissesem”, zadebiutował bardzo ciekawą minipowieścią. „Pensjonat” to pierwszy w Polsce literacki głos trzeciego pokolenia po Holocauście. Na Zachodzie choćby Jonathan Safran Foer czy Daniel Mendelsohn, wnuki ocalonych, opisywali swoje poszukiwania rodzinnych śladów żydowskich.

Paziński pisze o swoim bohaterze: „ostatni z łańcucha pokoleń, uczepiony na samym końcu”. Odwiedza on żydowski pensjonat pod Warszawą, gdzie jako dziecko bywał z babcią. Ukryty wśród sosen, wokół wille „świdermajery”, w świetlicy fresk, który sprawiał, że dziecku kojarzyła się z salą balową. Dawniej pełen życia, dziś zaludniony duchami. W tej wyprawie towarzyszą mu współcześni mieszkańcy podupadającego pensjonatu i postacie z przeszłości, takie jak pan Abram i Leon, którzy kiedyś nad głową małego chłopca toczyli dysputy o Bogu i stworzeniu Wszechświata, przypominające spory Naphty i Settembriniego z „Czarodziejskiej góry”. Albo kłócące się staruszki: pani Tecia i pani Mala. Żydzi roztrząsają swoją historię, wyjście z Egiptu nakłada się na wyjście z getta, wyjazd z Polski. „Żydowski los gniecie jak głaz” – mówią. Zostało niewielu, żeby jak pan Abram „pilnować kości”. Kolekcjonują widokówki, rupiecie, przepalone żarówki. Opowieść Pazińskiego jest „archeologią pamięci zapadłej w mroku” i elegią dla tego umierającego świata.

To nie tylko minipowieść, ale też powiastka filozoficzna o żydowskim losie i o rozpadzie. Okazuje się bowiem, że dla bohatera ten pensjonat był pierwowzorem, matrycą, którą później nakładał na rzeczywistość: „I dzisiaj już wiem, że to stamtąd, z tamtej jadalni bierze się stale towarzyszące poczucie życia na wyspie, pewnej nieadekwatności czy niedopasowania. I że pesymistyczna świadomość tego, iż wszystko przemija (...) sięga korzeniami właśnie tamtego czasu”.

http://www.polityka.pl/kultura/ksiazki/297843,1,recenzja-ksiazki-piotr-pazinski-pensjonat.read

http://www.zeszytyliterackie.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=972&Itemid=88


Anny Bikont, My z Jedwabnego.

Warszawa: Prószyński i S-ka, 2004

Nominowana do nagrody w 2010 roku  -  to efekt czterech lat pracy reporterskiej dziennikarki, która dociera do świadków zbrodni w Jedwabnem, weryfikuje wspomnienia, szuka dokumentów sprzed kilkudziesięciu lat, notuje wypowiedzi historyków i polemiki prasowe. Książka A. Bikont to nie prosty opis zbrodni dokonanej w Jedwabnem. Tak naprawdę nie jest to wcale książka o bestialstwie, jakie tam się dokonało w lipcu 1941 roku, bo jest to opracowanie poświęcone nie abstrakcyjnej historii, lecz konkretnym ludziom.

Więcej na:
http://www.zeszytyliterackie.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=47&Itemid=88
http://www.radzilow.com/bikont.htm
http://czytatnikagi.blogspot.com/2011/02/my-z-jedwabnego-anna-bikont.html

Nagroda Literacka Nike

Nagroda Literacka Nike

Powstała w roku 1997. Przyznawana jest corocznie w październiku za najlepszą książkę roku poprzedniego. W skład jury wchodzą zawsze wybitni krytycy literaccy, polscy humaniści, profesorowie literatury polskiej, artyści. Nagroda dotyczy przede wszystkim żyjących pisarzy i uznawana jest za szczytowe wyróżnienie w dziedzinie polskiej literatury. Zwycięzca otrzymuje statuetkę Nike wykonania Gustawa Zemły i nagrodę pieniężną 100 000 zł. Do grona laureatów należą m.in. Wiesław Myśliwski (1997), Jerzy Pilch (2001), Wojciech Kuczok (2004), Andrzej Stasiuk (2005), Dorota Masłowska (2006), Olga Tokarczuk (2008), Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki (2009), Marian Pilot (2011), Marek Bieńczyk (2012), Joanna Bator (2013), Karol Modzelewski (2014), Olga Tokarczuk (2015), Bronka Nowicka (2016).


Nagroda Literacka Nike 2016

Bronka Nowicka, Nakarmić kamień
Wrocław : Biuro Literackie, 2015.

„Nakarmić kamień” to nieustanne dociekanie istoty rzeczy. Przedstawiony przez Nowicką świat nie obrósł jeszcze we wtórne znaczenia, w sposób szczególny działa więc na wyobraźnię, wytwarzając własne ciągi przyczynowo-skutkowe, własną logikę. Autorka penetruje relacje łączące ludzi i rzeczy, kwestionuje i podważa zastałe hierarchie, balansuje na granicy ciała i świata zewnętrznego. Związek człowiek-rzecz to dla poetki również podstawa do uobecniania zmarłych, zapamiętanych, „zatrzymanych” w przedmiotach. To mocny, świeży debiut w literaturze polskiej.

[źródło] http://www.biuroliterackie.pl/ksiazki/nakarmic-kamien-4/


Nagroda Literacka Nike 2015

Olga Tokarczuk, Księgi Jakubowe
Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2014.

Rok 1752. Do Rohatyna na Podolu przybywają kasztelanowa Katarzyna Kossakowska i towarzysząca jej poetka Elżbieta Drużbacka. Jednym z gości na powitalnej kolacji jest miejscowy proboszcz Benedykt Chmielowski, autor pierwszej polskiej encyklopedii. Ksiądz i poetka, osoby rozmiłowane w księgach, szybko znajdują wspólny język – rozpoczynają rozmowę, którą później kontynuować będą  w listach.

Nieco później, także na Podolu, pojawia się młody, przystojny i charyzmatyczny Żyd - Jakub Lejbowicz Frank. Tajemniczy przybysz z odległej Smyrny zaczyna głosić idee, które szybko dzielą społeczność żydowską. Dla jednych heretyk, dla innych zbawca już niebawem ma wokół siebie krąg oddanych sobie uczniów, zaś wywołany przezeń ferment może odmienić bieg historii.

Niemal tysiąc stron, kilkadziesiąt wątków i postaci — Księgi Jakubowe imponują literackim rozmachem,  wielością poziomów i możliwych interpretacji. Olga Tokarczuk pełnymi garściami czerpie z tradycji powieści historycznej, poszerzając jednocześnie jej granice gatunkowe. Z ogromną dbałością o szczegóły przedstawia realia epoki, architekturę, ubiory, zapachy. Odwiedzamy szlacheckie dwory, katolickie plebanie i żydowskie domostwa, rozmodlone i zanurzone w lekturze tajemniczych pism. Na oczach czytelników pisarka tka obraz dawnej Polski, w której egzystowały obok siebie chrześcijaństwo, judaizm, a także islam.

Księgi Jakubowe to nie tylko powieść o przeszłości. Można ją czytać również jako refleksyjne, momentami mistyczne dzieło o samej historii, jej zakrętach i trybach, które decydują o losach całych narodów. To właśnie w połowie XVIII wieku, u progu Oświecenia i przed rozbiorami, wybitna pisarka poszukuje odpowiedzi na pytania o dzisiejszy kształt naszej części Europy.

[źródło] http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/3076/Ksiegi-Jakubowe---Olga-Tokarczuk


Nagroda Literacka Nike 2014

Karol Modzelewski, Zajeździmy kobyłę historii. Wyznania poobijanego jeźdźca
Warszawa : Wydawnictwo "Iskry", 2013.

Wspomnienia wybitnego historyka mediewisty, działacza politycznego, jednego z grona najbardziej znanych opozycjonistów z czasów Polski socjalistycznej. Książka ukazuje dzieje rodziny i losy jego samego na tle historii politycznej Polski od lat czterdziestych XX wieku po chwilę obecną. Opowiedziana z troską o szczegóły historyczne ukazuje postawy opozycjonistów z lat sześćdziesiątych, z czasu „Solidarności” i okresu przemian ustrojowych w naszym kraju, zwraca uwagę na wielość koncepcji i różnorodność dróg dojścia do pełnej demokratyzacji życia politycznego w Polsce od prób naprawiania systemu socjalistycznego aż po zupełne odejście od jego założeń. Napisana czystym, precyzyjnym językiem historia jest dokumentem o kolosalnym znaczeniu dla zrozumienia dziejów Polski w drugiej połowie dwudziestego wieku.

[źródło] http://iskry.com.pl/biografie/291-zajezdzimy-kobyle-historii-wyznania-poobijanego-jezdzca-9788324403356.html


Nagroda Literacka Nike 2013

Joanna Bator, Ciemno, prawie noc.
Warszawa: W.A.B., 2012

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna. Po jego śmierci grupa zbuntowanych obywateli gromadzi się wokół samozwańczego „syna”, Jerzego Łabędzia. Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji. W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać.

Więcej na:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/4072-joanna-bator-ciemno-prawie-noc.html

http://www.instytutksiazki.pl/ksiazki-detal,literatura-polska,8937


Nagroda Literacka Nike 2012

Marek Bieńczyk, Książka twarzy.
Warszawa: Świat Książki, 2012

Opowiadam tu o absurdach podróży, o meczu Polska–Anglia, o perfumach Angel, o wyglądzie Humphreya Bogarta, o wampirach, o fotografiach pisarzy, o stadzie malowanych tramwajów, o wiosłowaniu na Łotwie, o paszporcie Mickiewicza, o języku zakochanych, o spotkaniu z Björnem Borgiem i o stu innych rzeczach, które coś dla mnie znaczą – mówi autor. Jury Nagrody Nike doceniło lekki, a wyrafinowany styl Bieńczyka i jego łatwość żonglowania tematami: od wielkich tenisistów po rozkosz picia wina. 32 rozdziały, 32 podróże po światach bliskich autorowi.

http://www.weltbild.pl/ksiazka-twarzy_p90090812.html

http://nike.org.pl/

 


Marian Pilot, Pióropusz.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2010

Pióropusz  Mariana Pilota, to znakomita powieść autora cenionego za twórcze łączenie prozy „ nurtu chłopskiego” z tradycją gombrowiczowską. W utworze tym skupiły się wszystkie charakterystyczne cechy pisarstwa Mariana Pilota: kunszt narracji, maestria w operowaniu groteską, umiejętność przeobrażania scen pełnych realizmu w oniryczne, surrealne wizje, a nade wszystko kreatywność leksykalna, język, którego oryginalność, pomysłowość, zmysłowa dosadność i szarże słowotwórcze nie mają sobie równych w naszej literaturze współczesnej.

Więcej na:
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/102549/pioropusz
http://thegiantbookpile.blogspot.com/2012/04/pioropusz-marian-pilot.html

Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius

Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius

Celem nagrody jest wyróżnienie i promocja najważniejszych dzieł i twórców polskiej poezji. Uroczystość odbywa się corocznie od 2008 r. w maju, we Wrocławiu. Jury konkursu składa się z siedmiu osób a sama nagroda przyznawana jest w trzech kategoriach: za całokształt twórczości, za książkę roku i za debiut roku. Nagrodę stanowią statuetka Silesius oraz czeki pieniężne.

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2017r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Andrzej Sosnowski
  • książka roku – Jacek Podsiadło, „Włos Bregueta”
  • debiut roku – Radosław Jurczak, „Pamięć zewnętrzna

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2016r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Julian Kornhauser
  • książka roku –  Barbara Klicka „Nice”
  • debiut roku – Aldona Kopkiewicz „Sierpień”

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2015r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Jacek Podsiadło
  • książka roku – Marcin Sendecki „Przedmiar robót”
  • debiut roku – Michał Książek „Nauka o ptakach”

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2014r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Darek Foks
  • książka roku – Mariusz Grzebalski „W innych okolicznościach”
  • debiut roku –Martyna Buliżańska „Moja jest ta ziemia” 

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2013r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Krystyna Miłobędzka 
  • książka roku – Marcin Baran  „Niemal całkowita utrata płynności”
  • debiut roku –Ilona Witkowska „ Splendida realta”

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2012r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Marcin Świetlicki 
  • książka roku – Eugeniusz Tkaczyszyn – Dycki za „Imię i znamię”
  • debiut roku – Tomasz Bąk za tom „Kanada”

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2011r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Urszula Kozioł
  • książka roku – Bohdan Zadura za „Nocne życie”
  • debiut roku – Kira Pietrek za „Język korzyści”

Więcej o nagrodzie:
http://silesius.wroclaw.pl/
http://info.wyborcza.pl/temat/wyborcza/nagrody+poetyckiej
http://www.culture.pl/baza-literatura-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/urszula-koziol
http://silesius.wroclaw.pl/2017/05/13/silesius-2017-laureaci/


Barbara Klicka, Nice

Poznań : Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, 2015.

„Nice” Barbary Klickiej to intrygujący, choć niewielki objętościowo tom. Słowa pozbawiane są tu oswojonych znaczeń, "ty", do którego zwraca się podmiotka, pozostaje migotliwe i niedookreślone, a obrazy, które próbuje się naświetlić "świętym fleszem", wymykają się światłu i powracają w mrok.

[źródło] http://wbp.shoparena.pl/pl/p/Klicka-Barbara-Nice/496

 

 

 


Marcin Sendecki, Przedmiar robót

Wrocław : Biuro Literackie, 2014.

Przedmiar robót Marcina Sendeckiego to intensywna, precyzyjna, po inżyniersku ścisła książka poetycka, w której szuka się miary wiersza i mierzy z jego bezmiarem. Przedmiar robót to procedura, która dotyczy zarówno budowy, jak rozbiórki – wiersza i życia. To dokument, który poprzedza i projektuje przyszłe prace, a jednocześnie wystawia rachunek przeszłości. Przedmiar robót to pomiar i wyznanie wiary. "Wiersz jest zrozumiały / Wiersz jest niezrozumiały" – pisze autor. "Przedmiar robót", "zrozumiały" czy "niezrozumiały", mówi przede wszystkim o tym, że "wiersz jest".

Ale Przedmiar robót nie poprzestaje na tej konstatacji. Jego treścią jest uporczywe pytanie o to, co jest wierszem, co może być wierszem – i co może wiersz, jeśli chce się nim zdać sprawę z życia, śmierci i wszelkich innych przygód, z którymi przychodzi nam się mierzyć.

Marcin Sendecki urodził się w 1967 roku w Gdańsku. W latach 80. i 90. był związany z pismem "bruLion", później przez wiele lat z tygodnikiem "Przekrój". Opublikował kilkanaście zbiorów poezji, z których osiem ukazało się w Biurze Literackim. Z Portem i Biurem Literackim związany jest od samego początku. Mieszka w Warszawie. Jego utwory tłumaczono na wiele języków.

[źródło] http://biuroliterackie.pl/biuletyn/newsy/marcin-sendecki-przedmiar-robot-2/


Bohdan Zadura, Nocne życie. 

Wrocław: Biuro Literackie, 2010.

Więcej na:
http://www.dwutygodnik.com/artykul/1545-nocne-zycie-bohdana-zadury.html

Paszport Polityki

Paszport Polityki

Paszport Polityki - to zasłużona nagroda w świecie literackim. Przyznawana corocznie od 1993 roku i nie dotyczy tylko literatury. Paszporty przyznawane są w sześciu kategoriach: literatura, sztuki wizualne, film, muzyka poważna, muzyka popularna, teatr. Dotychczas wyróżnieni zostali m.in. (w kategorii literatura): Olga Tokarczuk (1996), Andrzej Sapkowski (1997), Dorota Masłowska ( 2002), Michał Witkowski (2007), Sylwia Hutnik ( 2008), Piotr Pizański (2009), Ignacy Karpowicz (2010), Mikołaj Łoziński (2011), Szczepan Twardoch (2012), Ziemowit Szczerek (2013), Łukasz Orbitowski (2015)


Łukasz Orbitowski, Inna dusza
Warszawa : Od Deski do Deski, cop. 2015.

Ale chyba są inne duchy, wiesz, takie, co żyją w człowieku obok tych naszych dusz, zwyczajnych. I czegoś tam sobie chcą. Niektóre są ciche, inne głośne. Wrzeszczą, hałasują. To jest nie do wytrzymania. Znaczy, tak mi się wydaje, że z takim duchem w środku strasznie ciężko żyć, zwłaszcza jak on chce czegoś, na co ty nie masz ochoty.

Miasto. Zniszczone, obdrapane i brudne kamienice. Zmęczeni ludzie w ubłoconych, wiecznie spóźnionych i zatłoczonych autobusach. Przygnębienie i pustka. I nagle w jednej głowie kiełkuje ta dziwna myśl, nieodparte pragnienie. Bez motywu, bez powodu, jak głód. Tak jakby ciało przejmowała inna dusza, która nakazuje to zrobić, i nie można od niej uciec.

Pewnego dnia miasto zatrzyma się przerażone zbrodnią.

[źródło] http://www.oddeskidodeski.com.pl/inna-dusza.html

 


Ziemowit Szczerek, Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian
Kraków : Wydawnictwo i Księgarnia Korporacja Ha!art, 2013.

Przyjdzie Mordor i nas zje Ziemowita Szczerka to opowieść o polskich „plecakowcach” wyjeżdżających na Wschód w poszukiwaniu „hardkoru” i przygody. Głównym celem ich wędrówek jest Ukraina, którą przemierzają pociągami, rozklekotanymi autobusami i marszrutkami, magazynując historie, które sprzedają następnie – po odpowiednim „podrasowaniu” – żądnym podobnych treści rodakom.

Przyjdzie Mordor i nas zje jest narracją o odrzuceniu i fascynacji, o potrzebie ekstensyfikacji w osobie Innego tego, czego próbujemy nie zauważać u nas samych. Przedstawia jednocześnie Ukrainę jako przestrzeń wypartego w – świadomie prozachodniej – mentalności Polaków.

Przy tym wszystkim jednak, utwór da się rozpatrywać także jako apologia polskiej ruchliwości i ciekawości świata, którą we współczesnej Europie Środkowo-Wschodniej uznać można za coś wyjątkowego.

[źródło] http://www.ha.art.pl/sklep/index.php?p409,przyjdzie-mordor-i-nas-zje-czyli-tajna-historia-slowian


Mikołaj Łoziński, Książka.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012

Mikołaj Łoziński napisał książkę inspirowaną historią swojej rodziny. Odsłania ona tajemnice i losy trzech pokoleń: od drugiej wojny światowej przez stan wojenny aż do czasów współczesnych. Powstała przejmująca opowieść o skomplikowanych, naznaczonych przez zakręty historii, ludzkich związkach i uczuciach. Wysmakowana. Warta polecenia.

Dzięki Książce Mikołaj Łoziński stał się laureatem Paszportu Polityki 2011.

Więcej na:
http://www.culture.pl/baza-literatura-pelna-tresc/ /eo_event_asset_publisher/eAN5/content/mikolaj-lozinski
http://damskimokiem.blox.pl/tagi_b/208132/Ksiazka-Lozinskiego-recenzja.html
http://www.zw.com.pl/artykul/574352.html
http://krytycznymokiem.blogspot.com/2011/06/ksiazka-mikoaj-ozinski.html
http://www.polskieradio.pl/10/482/Artykul/523721,Mikolaj-Lozinski-Ta-ksiazka-zblizyla-moja-rodzine

Nagroda Fundacji im. Kościelskich

Nagroda Fundacji im. Kościelskich

Jedną z najstarszych nagród kulturalnych przyznawanych w Polsce jest Nagroda Fundacji im. Kościelskich, zwana często Nagrodą Kościelskich. Przyznawana jest od 1962 roku przez szwajcarską fundację z siedzibą w Genewie. Ufundowana została trochę wcześniej, bo w 1959 roku przez Monikę Kościelską - wdowę po wydawcy i poecie Władysławie Auguście Kościelskim.

Fundacja im. Kościelskich nagradza przede wszystkim młodych polskich twórców: poetów, prozaików, eseistów, krytyków literackich.

Obecnie jest to najbardziej prestiżowa nagroda w polskim środowisku literackim. Nagrodę przyznawano już 120 razy, a wśród laureatów są wybitne nazwiska takie jak: Sławomir Mrożek (1962), Zbigniew Herbert (1963), Adam Michnik (1986), Przemysław Czapliński(1998), Jacek Dukaj (2008), Tadeusz Dąbrowski (2009) czy Marcin Kurek (2010), Andrzej Franaszek (2011), Andrzej Dybczak (2012), Krystyna Dąbrowska (2013), Krzysztof Siwczyk (2014), Szczepan Twardoch (2015), Maciej Płaza (2016).


Maciej Płaza, Skoruń

Warszawa : Wydawnictwo W.A.B. - Grupa Wydawnicza Foksal, 2015.

Ma niewiele lat i opinię lenia, łobuza, nicponia. Jak to mówią w jego wiosce: skorunia. Mieszka na uboczu, gdzieś na Sandomierszczyźnie, nad Wisłą, która czasem niebezpiecznie podchodzi pod wały, z ojcem sadownikiem, konstruktorem, ateuszem, buntownikiem nie wiadomo przeciw komu, i matką, żywą świętą. Są lata osiemdziesiąte XX wieku; parę lat wcześniej ojciec brał udział w tajemniczej konspiracji, dwadzieścia lat temu sąsiednią wieś spustoszyła nie do końca wyjaśniona powódź, czterdzieści minęło od nie do końca zapomnianej wojny. Skoruniem nikt się nie przejmuje, bo to jeszcze niby dziecko, ale on swoje wie, patrzy i słucha uważnie, wtyka nos w dorosłe sprawy i czuje, że zaczyna się życie: dopiero chłopięce, ale już groźne, niepojęte, czarowne.

[źródło] http://www.gwfoksal.pl/ksiazki/skorun.html


Szczepan Twardoch, Drach

Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2014.

Drach wie. Wraz z kilkuletnim Josefem przygląda się świniobiciu. Jest październikowy poranek 1906 roku i, choć chłopiec nie ma o tym pojęcia, ryk zarzynanego zwierzęcia oraz smak wusztzupy powrócą do niego kilkanaście lat później, gdy po zakończeniu wojny będzie powracał na Śląsk.

Nikodem nigdy nie był w wojsku. Jest za to wziętym architektem. Z poprzedniego związku ma pięcioletnią córkę, a po samochodowym wypadku bliznę nad lewym uchem. Właśnie rozstaje się z żoną, by ułożyć sobie życie z inną. Drach jest jednak świadomy, że dziewczyna coraz bardziej wymyka się mężczyźnie.

Między Josefem a Nikodemem piękne, podłe, smutne i — ostatecznie — tragiczne losy dwóch rodzin; wiek wojen i powstań, śmierci i narodzin, miłości, zdrad i marzeń, które nigdy się nie spełnią. Drach o nich wie. Widzi przeszłość i zna przyszłość. Dla niego wszystko jest teraz…

Saga rodzinna? Wielka opowieść o Śląsku? A może powieść totalna, która wymyka się wszelkim kategoryzacjom? Autor Morfiny w szczytowej formie.

[źródło] http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/3102/Drach---Szczepan-Twardoch

 


Krzysztof Siwczyk, Dokąd bądź

Kraków : Wydawnictwo a5, 2014.

Kilkuczęściowy poemat „Dokąd bądź” jest niezwykle ambitnym „zamachem na całość”, rozbudowaną grą językową, pełną jednak odniesień do rzeczywistości i – zapewne – wątków autobiograficznych. To obraz człowieka zanurzonego w świecie, oddany poprzez ciągi paradoksalnych obrazów, zderzanych ze sobą zwrotów z różnych obszarów współczesnej mowy publicznej, utartych, lecz tutaj wywróconych na nice związków frazeologicznych, kryptocytatów i aluzji – czasem czytelnych, czasem zaszyfrowanych. W tym świecie „fragmentaryczna pascha to cała nasza podróż w głąb księgi wyjścia, / z której zostały wióry po przejściu digitalizacji i nie ma, że boli istnienie / sentymentów, leżenie krzyżem bez dostępu do sieci wzmaga osteoporozę”... Wizja to nieco apokaliptyczna – przy czym mowa o apokalipsie, która dzieje się tu i teraz.

[źródło] http://www.wydawnictwoa5.pl/Dokad-badz;s,karta,id,199


Andrzej Franaszek, Miłosz : biografia.

Kraków: Wydawnictwo Znak, 2011

„Biografia Czesława Miłosza” pióra Andrzeja Franaszka, to nie tylko portret jednego z największych twórców XX wieku, ale też obraz stulecia, ze wszystkimi jego wojnami, rewolucjami, totalitaryzmami, powstaniami, dyktaturami, zrywami niepodległościowymi. Franaszek zbierał materiały do tej książki przez przeszło dziesięć lat - w Polsce i na Litwie, we Francji i w Ameryce, badał archiwa w Beinecke Library i Maisons-Laffitte, prześledził korespondencję poety. Franaszek pracował nad książką przez 10 lat.

W 2011 roku Andrzej Franaszek został Laureatem Nagrody im. Kościelskich.

Więcej na:
http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114873,10307075,Andrzej_Franaszek_laureatem_Nagrody_Koscielskich_za.html
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/95415/milosz-biografia
http://recenzjeksiazek.salon24.pl/339209,andrzej-franaszek-milosz-biografia
http://www.megarecenzje.pl/ksiazki-milosz_biografia_-_a_franaszek


Kufer różności

Tiziano Terzani, Nic nie zdarza się przypadkiem.

Tiziano Terzani, Nic nie zdarza się przypadkiem.

Warszawa: Świat Książki - Weltbild Polska, 2014

Smutek. Zdecydowanie smutek. Dokładnie to uczucie towarzyszyło mi kończąc książkę Nic nie zdarza się przypadkiem. Już wiem, iż nie przeczytałem dotąd i już zapewne nie przeczytam nic bardziej ważnego, dotykającego spraw najbardziej fundamentalnych. Już żadna inna lektura nie wywrze na mnie tak silnego wrażenia.

Żadna dotąd książka nie zmusiła mnie do tego typu refleksji, nie wywołała tylu myśli oraz emocji. Smutek pomieszany z satysfakcją i przyjemnością obcowania z arcydziełem i sprawami najistotniejszymi w życiu każdego człowieka. Uczucie, jakie towarzyszyło mi podczas kończenia tej opowieści można porównać z odczuciami osoby, która zdobyła najwyższy szczyt Himalajów i już wie, że nie ma nic wyższego na kuli ziemskiej.

Stary mędrzec spotkany na przełęczy w Himalajach wygłasza trudną do zaakceptowania tezę: „…podróżowanie niczemu nie służy. Jeśli ktoś nie ma nic w środku, nie znajdzie też nic za zewnątrz. Daremnie szukać po świecie czegoś, czego nie można odnaleźć w sobie”. Tiziano Terzani – włoski dziennikarz stwierdza: „Uderzyło to mnie. Miał rację”. Podróżowanie było dla Terzaniego formą istnienia. Zajmował się tym zawodowo – jako reporter, uważany przez Ryszarda Kapuścińskiego za jednego z najwybitniejszych – ale również jako pasjonat poznawania innych kultur.

Kiedy dowiaduje się, iż jest chory („Panie Terzani, ma pan raka – powiedział lekarz. […] Wiadomo, zdarza się to wielu ludziom, ale nigdy się nie myśli, że może się to przytrafić właśnie nam.”) instynktownie rusza w drogę. Szuka pomocy, ratunku, uzdrowienia, sensu, przyczyny, cudu, eliksiru życia. Wszystkiego tego poszukuje w krajach Dalekiego Wschodu, którymi zajmował się w swojej pracy korespondenta. Zna te stare kultury i ich dorobek. Odkrywamy je razem z nim, ale autor patrzy okiem sceptyka, okiem racjonalisty wychowanego w kulturze europejskiej.

Dla mnie osobiście nie jest to książka o chorobie, poszukiwaniu uzdrowiciela, czy też cudownej terapii. Owszem, poznajemy wiele metod leczniczych – reporter decyduje się na chemioterapię, radioterapię, pomoc chirurgiczną, ale ratunku poszukuje nie tylko w medycynie klasycznej, lecz równocześnie w metodach alternatywnych - np. ajurweda, energoterapia, akupunktura, joga, taoizm, homeopatia, ziołolecznictwo, reiki, oczyszczanie jelita grubego, muzykoterapia. Terzani odwiedza święte miejsca buddyzmu i hinduizmu, poszukuje guru, mieszka w aśramie.

To nie jest książka podróżnicza, chociaż posiada jej lekkość; to wielki refleksyjny reportaż o poszukiwaniu samego siebie, poszukiwaniu sensu ludzkiej egzystencji, istoty życia i cierpienia. Jest to reportaż o bogactwie i różnorodności świata, o zgodzie na los. Jest to traktat o życiu, cierpieniu, umieraniu, podróżowaniu.

„Podróżowanie. Przyjemność całego życia. Pragnienie dorastającego chłopca, które stało się zawodem, sposobem bycia. Zawsze tym samym, a przecież zawsze innym: przygotowania do wyjazdu, podróż, pisanie o niej. Ale jaki jest sens tego wszystkiego? Szczerze mówiąc, nigdy się nad tym nie zastanawiałem. Teraz, kiedy siedziałem na tarasie Ganges View Hotel w Benares, patrząc na wietrzny przepływ najświętszej rzeki świata, a także – tutaj równie nieuchwytną paradę najstarszej ludzkości świata, pojąłem ów sens. Powód tego mojego całego ruchu, nieustannego wyjeżdżania w poszukiwaniu czegoś na zewnątrz, okazał się prosty: nie miałem nic w środku. Byłem pusty. Pusty, tak jak pusta jest gąbka, gotowa jednak nasiąknąć tym, w czym jest zanurzona. […] Gdybym nie podróżował, nie miałbym nigdy nic do powiedzenia, do opisania; nic, nad czym mógłbym się zastanowić.”

Terzani jest znawcą Dalekiego Wschodu. Większość terapii, jakie testuje na swoim organizmie pochodzi z Azji, gdzie spędził trzydzieści lat; niektóre sięgają swymi korzeniami do Indii, gdzie ma swój drugi dom.

Przez wiele lat Terzani był komentatorem wojen, rewolucji, powodzi, trzęsień ziemi; teraz staje się bacznym i wnikliwym obserwatorem swojego ciała i umysłu, które poddaje różnorodnym terapiom. „Podróżowanie było dla mnie zawsze sposobem życia i teraz potraktowałem chorobę, jako kolejną podróż: niedobrowolną, nieprzewidzianą, bez map, do której w żaden sposób się nie przygotowałem, ale która ze wszystkich dotychczasowych wymagała największego zaangażowania i dostarczała najbardziej intensywnych przeżyć.”Czy odnajdzie cudowny lek? Czy rozszyfruje tajemnice starych kultur? Co odkryje?

Na koniec owej fascynującej wędrówki Terzani trafia do położonego w Himalajach małego domku z kamienia i błota; tam właśnie, z sercem lżejszym niż kiedykolwiek, bez pragnień, bez dążeń, przepełniony wielkim spokojem, coś odnajduje…

Co? Przekonajcie się sami. Ale nie tylko kres wędrówki jest ciekawy – inspiruje cała opisana droga.

 Igor Kluczny

 

 

Michael Thomas Ford, Notatki samobójcy.

Michael Thomas Ford, Notatki samobójcy.
Warszawa: Wydawnictwo Nasza Księgarnia, 2012

 

Na rynku wydawniczym pojawiła się bardzo interesująca książka, która zapewne umknęła Państwa uwadze. Nie widziałem i nie słyszałem jej recenzji, a jest warta wyróżnienia.

Piętnastoletni Jeff trafia do szpitala psychiatrycznego po nieudanej próbie samobójczej. Ma spędzić czterdzieści pięć dni (podział na rozdziały to notatki z kolejnych dni pobytu w szpitalu), poddany terapii grupowej oraz rozmowom indywidualnym z psychiatrą. Chłopak na samym początku uparcie odmawia zmierzenia się z problemem, ani z uświadomieniem sobie, iż jednak jakiś problem do rozważenia posiada. Nie jest szczery nawet sam ze sobą. Czego wstydzi się tak bardzo, że nie chciał żyć?

Książka na pewno adresowana jest do nastoletniego czytelnika, ale również dorosłemu i dojrzałemu człowiekowi może sprawić sporo przyjemności. Główny bohater mimo młodego wieku to postać bardzo błyskotliwa, inteligentna, wrażliwa, ironiczna.

Książka napisana w formie dziennika ma bardzo wartki nurt opowieści, głównie bazuje na dialogach. Są to myśli, spostrzeżenia, refleksje z oddziału dla wariatów - jak wstępnie ocenia swoje nowe otoczenie wyrwany ze świata szkoły nastolatek - pełne specyficznego humoru, często kąśliwe i szydercze. Książka zdecydowanie posiada walory edukacyjne, lecz nie moralizatorskie. Nie nudzi, lecz zachwyca, wciąga historią, bohaterami, oswaja z problemem inności, odmienności. Napotkani wariaci okazują się normalnymi, może nadwrażliwymi młodymi ludźmi, którzy muszą zmierzyć się z poważnymi problemami, traumami, wchodzeniem w dorosłość, którą odkrywają.

Warto tej książce poświęcić kilka chwil, będzie to czas miło spędzony.
Jest ona godna polecenia wszystkim, którzy pozostają wrażliwi na inność drugiego człowieka. A wszyscy jesteśmy odmienni, inni, dziwni....

Igor Kluczny

 

Margaret Thather, Moje lata na Downing Street.

Margaret Thather, Moje lata na Downing Street.
Warszawa: Dream Music Sp.z o.o., 2012

Żaden współczesny premier nie próbował zmienić Wielkiej Brytanii i jej miejsca w świecie równie radykalnie jak Margaret Thatcher. W książce „Moje Lata na Downing Street” Żelazna Dama odtwarza swój czas u steru władzy, uzasadnia własne przekonania i zdradza metody, jakimi starała się wcielić je w życie.

Brutalnie szczera w ocenie współpracowników; frapująca, jako niewyczerpane źródło wiedzy o najdramatyczniejszych momentach swoich rządów – wojnie o Falklandy, strajkach górniczych, zamachu w Brighton, aferze Westland czy wreszcie trzech kolejnych zwycięstwach wyborczych. Margaret Thatcher daje w tej książce fascynujące świadectwo determinacji i namiętności przeplatających się w cieniu polityki.

Wydanie pamiętników zbiega się z premierą filmowej biografii o Margaret Thatcher pt. „Żelazna Dama” (The Iron Lady); w rolach głównych: Meryl Streep (Golden Globe 2011 dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym, Nagroda Nowojorskich Krytyków Filmowych 2011, BAFTA Award 2011 w kategorii Najlepsza Aktorka Pierwszoplanowa i nominacja do Oscara 2012 w kategorii Najlepsza Aktorka Pierwszoplanowa).

Więcej na : http://www.empik.com/moje-lata-na-downing-street-thatcher-margaret,p1046139211,ksiazka-p

Lauren Weisberger, Diabeł ubiera się u Prady.

Lauren Weisberger, Diabeł ubiera się u Prady.
Warszawa : Wydawnictwo Albatros A. Kuryłowicz, 2013

Andrea Sachs, dziewczyna z małego miasteczka, poszukuje w Nowym Jorku pracy w branży dziennikarskiej. Nieoczekiwanie zdobywa posadę asystentki wpływowej redaktor naczelnej jednego z najbardziej prestiżowych pism zajmujących się modą. Szybko przekonuje się, że jej przełożona to klasyczny szef „z piekła rodem”. Andrea żyje w straszliwym stresie, wiedząc, że jeśli przetrwa rok, zostanie zaprotegowana do pracy w dowolnie wybranej gazecie.

Więcej na : http://lubimyczytac.pl/ksiazka/213364/diabel-ubiera-sie-u-prady

Anna Oleszkowicz, Alicja Senejko, Psychologia dorastania. Zmiany rozwojowe w dobie globalizacji.

Anna Oleszkowicz, Alicja Senejko, Psychologia dorastania. Zmiany rozwojowe w dobie globalizacji.
Warszawa: Wydawnictwo PWN, 2013

Dorastanie jest szczególnym okresem zarówno w życiu nastolatka, jak i jego otoczenia. Aby rozumieć rozwój młodego człowieka, warto zauważyć, jak bardzo wpływają na niego przemiany kulturowo-cywilizacyjne. Procesy globalizacji stwarzają zupełnie nowe, dotychczas nieuwzględniane w teoriach naukowych, warunki rozwoju.

Książka dostarcza odpowiedzi na pytania:

  • jak kształtują się wzorce atrakcyjności fizycznej młodzieży stale korzystającej z mediów,
  • jakie znaczenie mają realne i wirtualne przyjaźnie i związki w dobie portali społecznościowych,
  • jak krystalizuje się tożsamość i światopogląd nastolatka,
  • jak przebiega rozwój poznawczy człowieka     dorastającego w społeczeństwie informacyjnym,
  • skąd się bierze bunt młodzieńczy i jakie są źródła młodzieńczego idealizmu.

Książka pozwala zrozumieć prawidłowości i dostrzec nieprawidłowości rozwoju nastolatków w sferze biologicznej, seksualnej, poznawczej, emocjonalnej i społecznej.

Więcej na : http://ksiegarnia.pwn.pl/produkt/208280/psychologia-dorastania.html

Anders de la Motte, [Geim].

Anders de la Motte, [Geim].
Warszawa : Wydawnictwo Czarna Owca, 2012

Henrik HP Pettersson to 30-letni kombinator i próżniak, którego życiowe ambicje mogą być śmiało podsumowane jednym zdaniem: być numerem jeden. Jest zadufany w sobie, beznadziejnie impulsywny, a przy tym dręczy go poczucie bycia niedocenianym. Pewnego dnia znajduje telefon komórkowy, który zaprasza go do tajemniczej Gry Alternatywna Rzeczywistość – gry testującej granice między złudzeniem a rzeczywistością. Po wykonaniu testu próbnego HP otrzymuje szereg fascynujących i niebezpiecznych zadań, które są filmowane, a następnie publikowane na liście rankingowej, ocenianej przez zamkniętą społeczność w sieci. Napięcie w grze rośnie, nagrody są coraz cenniejsze, a fani wystawiają mu świetne noty. HP powoli staje się gwiazdą, dlatego podejmuje się coraz bardziej ryzykownych zadań, by tylko pozostać w grze. Inspektor Rebecca Normén jest jego przeciwieństwem. Kontroluje swoje życie w każdym szczególe i szybko pnie się po szczeblach kariery. Wszystko układałoby się idealnie, gdyby nie anonimowe, niepokojące liściki, które znajduje w swojej szafce. Ktokolwiek je pisze, wie o jej przeszłości więcej, niż powinien. Dlaczego? Czy ktoś się z nią bawi? Podczas gdy gra stopniowo wkracza w życie HP i Rebecki, ich światy nieuchronnie się łączą. Pochłonięty kolejnymi zadaniami HP zaczyna zdawać sobie sprawę, że gra niesie ze sobą śmiertelne niebezpieczeństwo.
Kto stoi za tajemniczą rozgrywką?

Więcej na : http://lubimyczytac.pl/ksiazka/149340/geim

Krzysztof Jaworski, Do szpiku kości

Krzysztof Jaworski, Do szpiku kości.
Wrocław : Biuro Literackie, 2013

Zapis zmagań bohatera z chorobą staje się punktem wyjścia do rozważań o sprawach uniwersalnych, jak przypadek, życie, śmierć... (...)

Marcin Baran pisał o prozie Jaworskiego, iż jest „strasznie śmieszna i potwornie prawdziwa”.
Również tym razem pisarz prezentuje pozycję, w której rzeczywistość zostaje poddana przefiltrowaniu przez cynizm i sarkazm. Zza trafnych, mocno osadzonych w „tu i teraz” obrazów przezierają egzystencjalno-metafizyczne rozważania.

To proza ciężka, bo niesłychanie prawdziwa. Wiele w niej mocnych słów oraz ostrych stwierdzeń, które wydają się jedynym sposobem, by poruszać tematy takie jak choroba czy przypadek.
"Do szpiku kości" stanowi zapis zmagania z samym sobą oraz pytaniami o sens życia i śmierć.


Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/179397/do-szpiku-kosci

Ela Sidi, Izrael oswojony

Ela Sidi, Izrael oswojony.
Warszawa : Warszawskie Wydawnictwo Literackie, 2013

Czy wiedzę o Izraelu czerpiecie z doniesień o wojnie i napięciu na Bliskim Wschodzie, z relacji o atakach terroryzmu? Z thrillerów? Z powieści Amosa Oza, Meira Shaleva, Lizzie Doron, Eshkola Nevo? Czy Izrael jest już na liście waszych przyszłych podróży?
Przeczytajcie koniecznie tę książkę, bo to naprawdę rzadka okazja, żeby poznać ten kraj od zupełnie innej strony!
Ela Sidi pokazuje taki Izrael, z jakim przyszło się oswajać jej, pochodzącej z Polski nie-Żydówce, która emigrację „otrzymała w pakiecie wraz z mężem, Izraelczykiem”. Z humorem i nie bez autoironii opisuje dylematy, jakie nagle wtargnęły w jej życie. W jakim języku się tu mówi, czy raczej w ilu językach? Czy każdy Izraelczyk jest Żydem, kto jest, a kto nie jest Żydem i jakie w państwie żydowskim ma to znaczenie? Z kim zasiada się, a z kim nie można zasiąść przy jednym stole, co na nim postawić i jak to powinno zostać przyrządzone? Co jest sprawą tradycji i zwyczaju, a co zakazem i nakazem religijnym sankcjonowanym przez prawo? A we wszystko to wplecione są ważne wydarzenia publiczne, historie konkretnych ludzi, anegdoty, popularne dowcipy.
Izrael Eli Sidi to kraj na wskroś nowoczesny, w którym tradycja ma zagwarantowane prawem miejsce, a w klimatyczne i krajobrazowe kontrasty zadziwiająco wpisują się skrajne różnice religijno-społeczne. Dla niej jest, jak sama pisze, fascynującym światem złożonym z tysięcy niepasujących do siebie, ściśniętych na małej przestrzeni kawałków, w którym codzienność toczy się w sporach i kompromisach. Tu zawsze jest „i tak, i nie, i dobrze, i źle. Lewiego Eszkola, premiera Izraela, spytano kiedyś: Kawa czy herbata? Pół na pół – padła bardzo izraelska odpowiedź”.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/191297/izrael-oswojony

 

Juan Pujol Garcia, Nigel West, Kryptonim Garbo

Juan Pujol Garcia, Nigel West, Kryptonim Garbo. Najskuteczniejszy podwójny agent Drugiej Wojny Światowej.
Warszawa : Wydawnictwo RM , 2013

Najskuteczniejszy podwójny agent drugiej wojny światowej, znany aliantom jako Garbo, Niemcom zaś jako Arabel. Jego "siatkę szpiegowską" w Wielkiej Brytanii doceniono tak bardzo, że został odznaczony... przez obie strony.

W trakcie wojny Garbo przekazywał Niemcom informacje zebrane przez dwudziestu czterech agentów. Wszyscy byli wytworem jego wyobraźni, czego nigdy nie odkryli najlepsi szpiedzy Hitlera. Nawet nie podejrzewali podwójnej gry.

W jednej z najśmielszych operacji szpiegowskich wszech czasów Garbo przekonał Niemców do wydania rozkazu powstrzymującego oddziały, które mogły udaremnić lądowanie aliantów w Normandii 6 czerwca 1944 roku (Dzień D). Bez niego druga wojna światowa mogła się potoczyć zupełnie inaczej.

Przez dziesięciolecia prawdziwa tożsamość Garbo trzymana była w ścisłej tajemnicy. Po wojnie zniknął. Wiele lat później, po upozorowaniu własnej śmierci Juan Pujol García wyłonił się z owianego mgłą tajemnicy świata wywiadu. W nowej, uaktualnionej o oryginalne dokumenty MI5 wersji swojej relacji ujawnia kulisy tych niezwykłych wydarzeń.

Więcej na http://www.literatura.gildia.pl/tworcy/nigel_west/garbo

 

Nikita Pietrow, Stalinowski Kat Polski.

Nikita Pietrow, Stalinowski Kat Polski. Iwan Sierow.
Warszawa : Demart S.A., 2013

Pozbawiony szczególnych talentów, grubiański, zadufany w sobie, sprawny pracownik operacyjny, ale ograniczony i schematyczny w myśleniu – jaki naprawdę był Iwan Sierow, zaufany człowiek zarówno Berii, jak i Chruszczowa, pierwszy szef osławionego KGB? Ze wspomnień ludzi, którzy go znali, wyłania się niezbyt pochlebny obraz. Pisano o nim: „Zna się na przesłuchaniach, wsadzaniu do więzienia i rozstrzeliwaniu. W trudniejszych sferach pracy wywiadowczej orientuje się znacznie gorzej”.
Znakomity rosyjski historyk Nikita Pietrow kreśli pierwszy tak obszerny portret Iwana Sierowa – stalinowskiego zbrodniarza, który zrządzeniem historii wywarł decydujący wpływ na losy całych narodów. To właśnie Sierow przeprowadzał masowe wysiedlenia ludów Północnego Kaukazu i krajów bałtyckich, tłumił polski ruch niepodległościowy w latach 1944-1945, odpowiadał za powojenne represje na terenie Niemiec Wschodnich, brał też udział w stłumieniu powstania węgierskiego w 1956 roku.

Więcej na:  http://lubimyczytac.pl/ksiazka/203359/stalinowski-kat-polski-iwan-sierow

 

Dominik Rutkowski, Pozostał gniew.

Dominik Rutkowski, Pozostał gniew.
Warszawa: Bellona, 2013

Zachodnie Pomorze, kwiecień 1945 roku. Front z siłą huraganu przewalił się przez okolicę i pognał w stronę Berlina. W Miasteczku - niewielkim niemieckim uzdrowisku - mości się sowiecka komendantura, a udzielną władzę twardą ręką sprawuje kapitan NKWD, Paluchin. Zdobyczne tereny są grabione bezlitośnie, tubylcy wykorzystywani do niewolniczej pracy, w obozie przy dworcu kolejowym gnieżdżą się apatyczni niemieccy jeńcy. Dawni kaci w jednej chwili stają się ofiarami. Chaos pogłębiają błąkający się po okolicy powracający z robót w Niemczech przymusowi robotnicy. Nikt nie wie czy tu jest jeszcze Rzesza, czy już Polska, a może fragment pęczniejącego Imperium Sowieckiego. Do takiego inferno trafia Julian Żurawiecki, któremu Komandir składa propozycje "nie do odrzucenia".
Książka Rutkowskiego to precyzyjnie skonstruowana powieść niespiesznie zmierzająca do dramatycznego finału, która usiłuje odpowiedzieć na pytania: czy w piekle, w jakim znaleźli się bohaterowie jest jeszcze miejsce na uczucia i po prostu bycie człowiekiem?

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/197294/pozostal-gniew
oraz na http://clevera.blox.pl/2013/12/Pozostal-gniew-8211-Dominik-Rutkowski.html

Michael Kumpfmüller, Wspaniałość życia.

Michael Kumpfmüller, Wspaniałość życia.
Warszawa: Czerwone i Czarne, 2013

W roku 1923 Franz Kafka z powodu postępującej gruźlicy pojechał do nadbałtyckiego kąpieliska Graal-Müritz dla podratowania zdrowia. Tam poznał Dorę Diamant, córkę drobnego żydowskiego przedsiębiorcy z Pabianic. Miłość Kafki do niej była tak głęboka, że po raz pierwszy w życiu zerwał toksyczny związek z rodzinnym domem i zamieszkał z Dorą. Coraz bardziej upadał na zdrowiu, lecz Dora opiekowała się nim z wielką czułością. Choć jej ojciec nie zgodził się na małżeństwo, była przy umierającym do końca. Paradoksalnie to właśnie dzięki Dorze najcięższy okres w życiu Kafki okazał się dla niego najszczęśliwszym.
Z tej prawdziwej historii Michael Kumpfmüller tworzy subtelną i dobrze udokumentowaną powieść miłosną. Zna dokładnie dzienniki Kafki, jego listy i ostatnie teksty dyskretnie wplata w opowieść. Tak powstała głęboko poruszająca opowieść o życiu i miłości jednego z największych pisarzy na świecie.

Więcej na: http://selkar.pl/wspanialosc-zycia-ostatnia-milosc-franza-kafki
oraz na http://www.wieczniezaczytana.pl/2013/04/wspaniaosc-zycia-opowiesc-o-ostatniej.html

Xavier B. Fernández, Barcelona Jazz Club.

Xavier B. Fernández, Barcelona Jazz Club.
Warszawa: Wydawnictwo Albatros, 2013

Eric Dutch Heinrichs nazywany Holendrem był kiedyś w USA znanym pianistą jazzowym. Grywał z Charliem Parkerem i Milesem Davisem upijał się z Theloniousem Monkiem i przyjaźnił z Billie Holiday. Od dziesięciu lat nie usiadł jednak do fortepianu. Z fałszywym amerykańskim paszportem przemierza Europę ukrywając się w szemranych hotelach imając się przypadkowych zajęć takich jak pomywacz czy tragarz. Ucieka przed Nickiem Pappalardo włoskim gangsterem z Nowego Jorku - dawnym przyjacielem, który w odwecie za zniewagę przybił mu gwoździami dłonie do fortepianu. Kosztem poważnego okaleczenia rąk Holendrowi udało się uciec lecz Pappalardo wyznaczył nagrodę za jego głowę. W listopadzie 1959 Eric przyjeżdża do Barcelony gdzie właśnie odbywa się historyczne spotkanie pomiędzy prezydentem USA a ostatnim dyktatorem Europy. Wydaje się, że zacofana, izolowana od świata Hiszpania stanowi idealne schronienie przed długimi mackami mafii. Czarnoskóremu muzykowi nie jest jednak łatwo nie zwracać na siebie uwagi - tym bardziej, że zaczyna bywać w nowo otwartym klubie Jambore pierwszym jazzowym lokalu w Barcelonie. To tam poznaje niewidomego pianistę Tetego i swoją nową miłość Celię, nawiązuje przyjaźń z jednorękim Bernab - weteranem wojennym o radykalnych poglądach, człowiekiem, który doskonale maskuje swoją prawdziwą tożsamość. W końcu zaczyna układać sobie życie i dzięki mozolnym ćwiczeniom z sukcesem wraca do wykonywania swego zawodu - gry na pianinie. Niestety los chce inaczej. Wciągnięty w morderstwo, w intrygi antyfaszystowskiego podziemia musi stawić czoła temu, przed czym tak usilnie uciekał - swojej własnej przeszłości. I podjąć decyzję, która zaciąży na jego przyszłości...

Więcej na: http://www.poczytaj.pl/271969

Andrzej Stasiuk, Nie ma ekspresów przy żółtych drogach.

Andrzej Stasiuk, Nie ma ekspresów przy żółtych drogach.
Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2013

"…staje się co jakiś czas, żeby odpocząć, żeby się obejrzeć, żeby policzyć, ile już było, a ile jeszcze zostało. Taka jest ta książka: sprawdzam gdzie byłem, gdzie jestem, dokąd się wybieram. Oprócz tego oczywiście niezwykła ilość celnych spostrzeżeń, głębokich przemyśleń oraz barwnych opisów".

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/178744/nie-ma-ekspresow-przy-zoltych-drogach

Grażyna Plebanek, Córki rozbójniczki.

Grażyna Plebanek, Córki rozbójniczki.
Warszawa: Wydawnictwo W.A.B., 2013

Kobietami jesteśmy między 15. a 35. rokiem życia - tak mówi kultura, w której żyjemy. Póki jesteśmy płodne, a najlepiej i ładne, jesteśmy na piedestale.

Baśnie podsuwają postać macochy z Królewny Śnieżki, dojrzałej kobiety, gotowej zabić z zazdrości o młodość. Nie lubię tej postaci. Dlatego napisałam o kobietach, które nie dają się wtłoczyć w ten schemat. Swoim życiem i twórczością udowadniają, że kobiecość nie ma daty ważności. Pokazują, że po urodzeniu i odchowaniu dzieci, życie jest dla nas. Przedtem i w trakcie też.

Pisarki, tancerki, dziennikarki, psychoterapeutki, arystokratki, mamki, a nade wszystko matki i córki podsuwają nam wzory mocnej kobiecości. Opartej na przekonaniu o własnej sile, a nie na kruchym fundamencie młodości czy urody.

Ich pamiętniki, powieści, notatki zdradzają, że niezgoda na bycie grzeczną tkwi w nas od dawna. Jest podskórnym nurtem, który wybił falami feminizmu. Teraz powinien płynąć bez przeszkód.

Córki Rozbójniczki to nie-powieść autobiograficzna, która relacjonuje moje spotkania z tymi imponującymi, silnymi kobietami. Takimi, jakie poznajemy i w życiu. Zapraszam na spotkanie z nimi.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/180368/corki-rozbojniczki

Roma Ligocka, Wolna miłość.

Roma Ligocka, Wolna miłość.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2013

Nadzieja na miłość i lepsze jutro…

Romans na przekór metryce, zapomniane uroki codzienności oraz sposoby na oswajanie i pokochanie siebie dzień po dniu to w skrócie najnowsza książka Romy Ligockiej. Autorka z dużą dozą sympatii podpatruje rzeczywistość wskazując najlepsze strony życia.

Miłość z natury swojej i istoty musi być wolna. Ale jak dać komuś miłość nie odbierając mu jednocześnie wolności? Jak kochać dojrzale? Tym, którzy sądzą, że z pierwszą zmarszczką maleje nasze prawo do erotyki, bo może natura tak chce, powiem tylko, że skoro w wielu dziedzinach kpimy sobie z natury – zmieniamy ją i poprawiamy – to dlaczego nie w tej? Miłość. Starość – przyjaciółki czy rywalki? A może obie są w nas jednocześnie?

Ja dzisiejsza, nie jestem już tą wczorajszą i nawet jej sobie nie przypominam. Wokół nas przecież nieustannie zmienia się świat i my się w nim zmieniamy.

Dlatego proszę Państwa: dziś w nocy przestawiamy zegary: niech biją już tylko w naszym własnym rytmie – w rytmie naszych serc.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/193054/wolna-milosc

Alice Munro, Widok z Castle Rock.

Alice Munro, Widok z Castle Rock.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2013

"Widok z Castle Rock" zajmuje wyjątkowe miejsce w dorobku wybitnej kanadyjskiej autorki. Alice Munro, znana na całym świecie jako mistrzyni opowiadań, tym razem zaskoczyła czytelników i recenzentów, wydając cykl krótkich tekstów tak ściśle ze sobą powiązanych, że czyta się go jak sagę. Opowiadania zawarte w tym tomie składają się na historię rodziny Alice Munro począwszy od ostatnich lat XVIII w. aż po lata dziewięćdziesiąte wieku XX.

Surowe pejzaże Szkocji, podróż przez Atlantyk, życie osadników w spartańskich warunkach, echa wielkiego kryzysu, drugiej wojny światowej i zimnej wojny - na tym tle Alice Munro z właściwą sobie powściągliwą czułością snuje losy własnych przodków i ich przyjaciół. Mimo odmiennej tematyki i kompozycji na kartach Widoku z Castle Rock również można znaleźć to, za co czytelnicy na całym świecie pokochali Alice Munro: psychologiczne napięcie, motyw przekraczania granic i łamania tabu, a także niełatwą miłość.

"Nawet opis prostego życia u Munro zyskuje psychologiczną głębię". ("The Observer")

"Munro jest iluzjonistką, której sztuczek nie da się rozszyfrować". ("Washington Post")

"Alice Munro należy cytować, bo cytat lepiej niż opis odda szlachetną spontaniczność jej prozy". ("New York Times")

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/108920/widok-z-castle-rock

Elżbieta Baniewicz, Gajos.

Elżbieta Baniewicz, Gajos.
Warszawa: Wydawnictwo Marginesy, 2013

Przenikliwy, bogato ilustrowany portret wybitnego, niezwykle lubianego aktora, który już od debiutanckiej roli Janka w Czterech Pancernych cieszy się ogromną popularnością. Książka pozwala prześledzić jego drogę artystyczną, podejrzeć tajemnice warsztatu, dowiedzieć się, co myśli o swoim zawodzie, i przypomnieć sobie jego kreacje teatralne, filmowe i telewizyjne

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/195063/gajos

Alice Munro, Za kogo ty się uważasz?

Alice Munro, Za kogo ty się uważasz?
Warszawa: Wydawnictwo WAB, 2012

Rose pochodzi z biedniejszej części Ontario. Mieszka z ojcem i macochą Flo w domu na tyłach należącego do rodziny sklepu meblowego. Jako dziecko z niechęcią i strachem obserwuje życie mieszkańców swojego miasta. Potem ucieka, by zacząć studia w Toronto, wyjść za mąż i podjąć pracę zawodową. I przez cały czas próbuje odpowiedzieć na zawarte w tytule książki pytanie, które w dzieciństwie usłyszała od macochy. Dziesięć powiązanych ze sobą opowiadań, z których każde tworzy samodzielną, kunsztownie zbudowaną całość, składa się na poruszającą i przenikliwą opowieść o dojrzewaniu.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/146129/za-kogo-ty-sie-uwazasz

Vaclav Havel, Letnie rozmyślania.

Vaclav Havel, Letnie rozmyślania.
Warszawa: Wydawnictwo krytyki politycznej, 2012

Jeśli ma istnieć choćby mała nadzieja na sukces, to przyzwoitość, rozum, szczerość, odpowiedzialność, kulturę i tolerancję można propagować tylko w jeden sposób przyzwoicie, rozumnie, szczerze, odpowiedzialnie, kulturalnie i tolerancyjnie. Václav Havel, Letnie rozmyślania napisał latem 1991 roku podczas urlopu w swoim letnim domku na Hradečku w Karkonoszach. To jedyna książka napisana przez Havla w całym okresie pełnienia przez niego funkcji prezydenta. W maksymalnie przystępnej formie przedstawia tu własny program obywatelski, poglądy na najważniejsze sprawy państwowe i społeczne. Prezentuje swoją wizję państwa duchowego, przyjaznego dla wszystkich obywateli, i przekonuje, że polityka jako odpowiedzialna troska o los ogółu nie jest z natury brudna i niemoralna. Jego credo da się streścić w zdaniu, że w polityce, podobnie jak w życiu, należy być przyzwoitym. To niby tak mało, a wciąż jednak tak bardzo dużo.

Więcej na http://www.poczytaj.pl/250632

Dario Ciriello, Egejskie marzenie.

Dario Ciriello, Egejskie marzenie.
Bielsko Biała:Wydawnictwo Pascal, 2011

Pojechali do Grecji na wakacje. Trzy lata później wrócili po błękitne niebo i ... nowe życie.

Zadzwoniłem do Yiánnisa spytać, czy w weekend nie poszliby z nami na drinka i kolację. Yiánnis się wahał.
– Nie mogę planować soboty dzisiaj. Dopiero poniedziałek. Skąd mam wiedzieć, czy będę głodny w sobotę wieczorem. Pogadajmy o tym w piątek albo w czwartek.
I tak pierwszy raz zetknęliśmy się z charakterystyczną cechą greckiej mentalności. Z głęboką niechęcią do planowania czegokolwiek na dalej niż dzień lub dwa. (fragment książki)


Jak ułożeni Amerykanie poradzą sobie w Grecji, gdzie życiowe motto brzmi „co masz zrobić dzisiaj, odłóż na jutro”? Czy przyjaciele - dumny Dr. Yiánnis, lokalny przystojniak, Tákis i urocza córka burmistrza, Ilíana - pomogą im przezwyciężyć kłopoty? I wreszcie: co mają ze sobą wspólnego Pierce Brosnan, George Bush senior i rosyjskie prostytutki?

Jeśli lubicie greckie klimaty albo zachwyciła Was komedia Mamma Mia, koniecznie musicie przeczytać Egejskie marzenie.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/182133/egejskie-marzenie

Angelika Kuźniak, Papusza.

Angelika Kuźniak, Papusza.
Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2013

Bronisława Wajs. Po cygańsku Papusza, czyli lalka. Poetka odkryta przez Jerzego Ficowskiego i wynoszona na piedestał przez Juliana Tuwima. Jej wiersze, proste piosenki pełne tęsknoty za przyrodą, są do dzisiaj chlubą cygańskiego dziedzictwa.

Popularność, która przyniosła jej rozgłos, szybko okazała się przekleństwem. Posądzenie o zdradę plemiennego kodeksu złamało Papuszy życie. Latami żyła w odosobnieniu i pogardzie. Ostracyzm odbił się głęboko na jej zdrowiu, również psychicznym. Gdy w 1987 roku umarła, pochowano ją z dala od cygańskich mogił.

Angelika Kuźniak dotarła do bezcennych materiałów archiwalnych, które rzucają nowe światło na los legendy cygańskiej poezji. Pamiętnik Papuszy, jej listy do Jerzego Ficowskiego czy korespondencja z Julianem Tuwimem to także nieocenione źródło informacji dotyczących realiów życia polskich Cyganów. Wędrówki z taborami, rzeź na Wołyniu, przymusowe osiedlanie, nieufność Polaków, a nade wszystko przywiązanie do przyrody i wolności.
Papusza to znakomita opowieść reporterska o świecie, którego już nie ma. I cenie, jaką płaci się za inność.

Więcej na  http://lubimyczytac.pl/ksiazka/135371/papusza

Eva Weaver, Lalki z getta.

Eva Weaver, Lalki z getta.
Warszawa: Wydawnictwo Pruszyński i S-ka, 2013

Przejmujący opis wojny widzianej oczami dziecka i jego prześladowcy. Porywające studium ludzkiej odwagi i siły przebaczenia.

Żydowski chłopiec imieniem Mika na początku wojny dziedziczy po dziadku płaszcz, a wraz z nim kolekcję pacynek ukrytą w jego licznych kieszeniach. Lalki pozwalają mu choć przez chwilę zapomnieć o potwornościach wojny i pomóc zapomnieć innym. Talent Miki zostaje odkryty przez niemieckiego żołnierza, który zmusza go do rozpoczęcia podwójnego życia, walki o życie i honor. Chłopcu udaje się jednak znaleźć nowe zastosowanie dla lalkarskiego talentu i sekretnych kieszeni płaszcza.

Powieść opisuje też drugie oblicze wojny widzianej oczami niemieckiego żołnierza, Maxa, który później trafia do syberyjskiego gułagu. Łącznikiem między postaciami żydowskiego chłopca i hitlerowca staje się jedna z pacynek, która przekazywana z pokolenia na pokolenie symbolizuje trudne dziedzictwo wojny.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/170120/lalki-z-getta

Gianluigi Nuzzi, Jego świątobliwość. Tajne dokumenty Benedykta XVI.

Gianluigi Nuzzi, Jego świątobliwość. Tajne dokumenty Benedykta XVI.
Warszawa: Wydawnictwo Czarna Owca,2013

Co naprawdę dzieje się za murami Watykanu – ciemne interesy i pałacowe spiski.

Książka opowiada o historiach, ludziach i lękach, które dzielą dziś Kościół i w które wciągnięte są Włochy i włoska polityka, także polityka rządu Montiego. Listy Vigano, który zaoszczędziwszy miliony dla Watykanu, został zmuszony do dymisji, prywatne darowizny, niewiarygodne działania śledcze watykańskich agentów 007 na terytorium Włoch, prawda o Legionistach Chrystusa i pedofilii – te i inne historie przedstawione przez Nuzziego brzmią niczym kolejne rozdziały thrillera.

To nie zdarzyło się wcześniej nigdy. Nikomu nie udało się dostać do pokojów papieskich i przeczytać poufnych not, setek dokumentów, które odsłaniają codzienną niestabilność Kościoła – od bardzo mało przejrzystych interesów po pałacowe spiski.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/189609/jego-swiatobliwosc-tajne-dokumenty-benedykta-xvi

Michał Książek, Jakuck. Słownik miejsca.

Michał Książek, Jakuck. Słownik miejsca.
Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2013

Edward Piekarski, zesłany na Syberię w 1888 roku, napisał słownik języka jakuckiego. Wacław Sieroszewski na Syberię trafił dziesięć lat wcześniej, a owocem wieloletniego zesłania jest wybitne dzieło etnograficzne Dwanaście lat w kraju Jakutów. Michał Książek pojechał do Jakucji z własnej woli. Podążając śladem swych wielkich poprzedników, przemierzył tę rozległą, białą krainę, zafascynowany zwyczajami i językiem jej mieszkańców.

Jakucję, kraj o powierzchni dziewięć razy większej od Polski, zamieszkuje niespełna milion osób. Zima trwa przez większą część roku, więc określeń dla różnych rodzajów śniegu i mrozu jest bez liku, a chłód bywa tak dotkliwy, że w języku Jakutów sympatycznego Dziadka Mroza zastąpił Byk Zimy.

Odmieniając jakuckie słowa przez polskie przypadki, Książek pisze swoistą gramatykę tych odległych, a przecież bliskich nam, śnieżnych przestrzeni.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/154984/jakuck-slownik-miejsca

Sławomir Koper, Gwiazdy Drugiej Rzeczypospolitej.

Sławomir Koper, Gwiazdy Drugiej Rzeczypospolitej.
Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2013

Sławomir Koper powraca do czasów Drugiej Rzeczypospolitej. W swojej najnowszej książce przedstawia świat gwiazd teatru, kabaretu, kina i sportu. Jak zwykle opisuje życie prywatne swoich bohaterów, ich miłości, sukcesy i rozczarowania. A wszystko na tle niezwykle barwnej epoki.

Niektóre z gwiazd międzywojnia zachowywały się jak współcześni nam celebryci, inne zazdrośnie strzegły swojej prywatności. To była niezwykła plejada: Smosarska, Pogorzelska, Mankiewiczówna, Halama, Barszczewska, Bodo, Żabczyński, Jaracz, Osterwa, Węgrzyn. A do tego polskie medalistki olimpijskie: Konopacka, Walasiewiczówna, oraz finalistka Wimbledonu. Jak zwykle autor nie zapomina o wzajemnym przenikaniu się środowisk; gośćmi scen kabaretowych bywali przecież politycy, a minister Ignacy Matuszewski poślubił Halinę Konopacką. Sukcesy tenisowe Jadwigi Jędrzejowskiej zadecydowały o nakręceniu słynnej Jadzi, gdzie w główne role wcielili się Jadwiga Smosarska i Aleksander Żabczyński.
Jak zwykle u tego autora atutem książki jest lekka i potoczysta narracja, Koper obficie cytuje pamiętniki, listy i relacje prasowe, co dodaje pracy autentyczności. To znakomity opis epoki, która zniknęła wraz z wybuchem drugiej wojny światowej.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/174670/gwiazdy-drugiej-rzeczypospolitej

Małgorzata Rejmer, Bukareszt. Kurz i krew.

Małgorzata Rejmer, Bukareszt. Kurz i krew.
Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2013

„Bukareszt jest jak wrzątek albo kipiel, wzburzony i zmętniały. Atrybuty miasta: czarne kłęby przewodów na słupach jak gniazda porzucone przez ptaki, atmosfera rozkopania i prowizorki obok bankietów w sklepowych witrynach, przeszywający zapach lip i rozgniecionych winogron. Elegancja architektury z zamierzchłego świata. Stukot rozchybotanych tramwajów, klaksony rozwścieczonych taksówek na sekundę przed stłuczką. Zaśpiew cygańskich dzieci i staruszek włóczących się w pobliżu niezliczonych kwiaciarni, które prowadzą matki tych dzieci i córki tych staruszek. Wszędzie psy jak czarne i szare tobołki porzucone przez kogoś, kto bardzo się spieszył.”

Zapytałam przyjaciół, co jest pięknego w Bukareszcie. Odpowiedzieli:
Bukareszt jest jak ciastko kupowane w niedzielę, niby czekoladowe i słodkie, ale z gorzką polewą. Nie znajdzie się tu łatwego piękna.
Bukareszt to realizm magiczny.
Bezwstyd, histeria stylu, fasadowość. Przy Bukareszcie każde europejskie miasto wydaje się tak statyczne, że aż nudne.

Dostałam też zdjęcie: nogi w czarnych rajtuzach i kolorowych skarpetkach, wetknięte do plastikowego kosza. Nurkujący manekin, który chce się utopić w śmieciach. I dopisek: „Trzeba na siłę wymyślać, co jest w Bukareszcie pięknego, a po wyjeździe i tak się umiera z tęsknoty”.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/175021/bukareszt-kurz-i-krew

Peter James, Już nie żyjesz.

Peter James, Już nie żyjesz.
Warszawa: Buchmann Sp.z o.o., 2012

Brighton, rok 1997. Młody policjant Roy Grace, zafascynowany swoją pracą, nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo jego żona Sandy czuje się samotna i nieszczęśliwa. Pochłonięty tropieniem sprawcy serii perwersyjnych gwałtów z ostatnich kilku miesięcy, nie zauważa nadciągającej katastrofy osobistej.

Dwanaście lat później. Czterdziestoletni nadinspektor Roy Grace powoli podnosi się po stracie Sandy, która zniknęła przed dziewięciu laty w tajemniczych okolicznościach. Kieruje dochodzeniem w sprawie tajemniczego gwałciciela fetyszysty, który atakuje kobiety w markowych szpilkach. Analizując psychologiczny profil przestępcy powraca do nigdy niewyjaśnionej serii gwałtów sprzed lat.

Więcej na : http://lubimyczytac.pl/ksiazka/152704/juz-nie-zyjesz

Nadia Szagdaj, Kroniki Klary Schulz.Sprawa pechowca.

Nadia Szagdaj, Kroniki Klary Schulz.Sprawa pechowca.
Wrocław: Wydawnictwo Bukowy Las, 2013

Breslau, rok 1910. Podczas spektaklu w operze ginie znany baryton. Choć jego śmierć na początku wydaje się nieszczęśliwym wypadkiem, szybko okazuje się, że jest precyzyjnie zaplanowanym spektakularnym morderstwem.

Zbieg okoliczności sprawia, że na miejscu przestępstwa jako pierwsza pojawia się początkująca detektyw Klara Schulz. Działając na prywatne zlecenie, które otrzymuje od bliskiego przyjaciela śpiewaka, młoda kobieta powoli odkrywa kulisy tego i kolejnych tajemniczych morderstw. Podążając ich tropem, trafia do świata znudzonych, żądnych wrażeń szaleńców, sprytnie zacierających za sobą ślady i mylących nieporadną w trudnym śledztwie pruską policję. Wkrótce Klara przekona się, że praca detektywa, która była jej odwiecznym marzeniem, wymaga od niej poświęceń i może zawieść ją na skraj przepaści.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/168497/kroniki-klary-schulz-sprawa-pechowca

Władimir Sorokin, Zamieć.

Władimir Sorokin, Zamieć.
Wołowiec: Czarne, 2013

Podczas zimowej zamieci doktor Płaton Iljicz Garin pośpiesznie usiłuje dotrzeć ze szczepionką do wsi ogarniętej epidemią tajemniczego boliwijskiego wirusa. Wyprasza konie na stacji i z chlebowozem Chrząkałą rusza na oślep w śnieg. W nieprzeniknionym lodowatym świecie, w białych, niemal narkotycznych przestrzeniach czyha jednak na niego świat rosyjskiego folkloru — odżywają olbrzymy i karły, z zasp wyrastają kryształowe piramidy. Nie wie, czy dojedzie do celu. Nie domyśla się, kto czeka na niego u kresu podróży. W fantasmagorycznej powieści Władimira Sorokina futurystyczna wyobraźnia łączy się z czechowowską narracją, tworząc niezwykłą postmodernistyczną mieszankę.

Więcej na:

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/164304/zamiec

http://krytycznymokiem.blogspot.com/2013/05/zamiec-wadimir-sorokin.html

 

Edwardo Mendoga, Walka Kotów.

Edwardo Mendoga, Walka Kotów.
Kraków: Znak, 2012

Walka kotów to powieść, za którą Eduardo Mendoza został uhonorowany nagrodą Premio Planeta – jednym z największych wyróżnień dla powieści hiszpańskojęzycznej. Nie jest to dla mnie wyznacznikiem, czy książka mi się spodoba, i też nie czuję na sobie presji, że powinna. Jednak powieść, która zdobyła uznanie krytyków, usypia moją czujność w kwestii „wyłapywania” nieścisłości logicznych, czy też innych błędów. Daję się wtedy w całości wciągnąć w świat, który autor przede mną otwiera i pozwalam emocjom ocenić jego talent.

Mendoza na kartach swojej powieści przenosi czytelnika do przedwojennej Hiszpanii, w której rodzi się wojna domowa. Z dużą precyzją oddaje on codzienność mieszkańców Madrytu, będącego centrum konfliktów między zwolennikami republiki, a młodymi falangistami. Wiarygodności całej sytuacji dodają przedstawione postaci historyczne, takie jak generał Fancisco Franco, José Antonio Primo de Rivera – założyciel Falangi, czy prezydent Manuel Azaña. W sam środek politycznych zamieszek trafia znawca historii sztuki, Anthony Whitelands, który na prośbę księcia de la Igualada przybywa do Madrytu, aby ocenić kolekcję dzieł sztuki arystokraty. Jak się okazuje, jest to tylko pretekst. Prawdziwym powodem jego pobytu ma być osąd autentyczności ukrytego w piwnicy nieznanego dzieła Diego Velázqueza, obrazu, który może mieć ogromny wpływ na historię sztuki oraz biografię samego malarza. Od tej pory pełen ideałów i trochę naiwny Anglik będzie musiał dokonywać trudnych wyborów, uciekać przed szpiegiem, wybierać komu można zaufać, a komu należy skłamać. Wszystko to w imieniu priorytetów, które nie zawsze idą w parze z rozsądkiem.

Mendoza stworzył powieść, w której wątki polityczne nie są wyłącznie tłem, idą one jakby w parze z fikcyjną intrygą, dotyczącą świata sztuki. Myślę, że jest to całkiem dobry pomysł, by osobom, które z historią mają pod górkę, nakreślić sytuację Hiszpanii lat trzydziestych w sposób interesujący i lekkostrawny. Troszkę cierpi na tym fabuła, której chciałoby się poznać więcej. Czuć, że akcja związana z Velázquezem jest tylko pretekstem do prezentacji tła politycznego – a szkoda.

Nie mogę przemilczeć emocji, które wzbudził we mnie główny bohater, „ciutkę głupawy w pewnych rzeczach” Anthony. Rodzi on bardzo ambiwalentne uczucia. Chwilami nie mogłam znieść jego lekkomyślności, zwłaszcza jeśli chodzi o kontakty z kobietami… Z drugiej jednak strony oczarował mnie sposób, w jaki patrzył na malarstwo, jak odbierał świat oczami artysty. Gdyby temu spojrzeniu Mendoza poświęcił więcej miejsca, uznałabym Walkę kotów za dzieło sztuki, które pragnę mieć na półce. Niemniej, książkę warto poznać, bo Mendoza pisze wyśmienicie

Więcej na:

http://ajasobieczytam.wordpress.com/2013/05/14/walka-kotow-eduardo-mendoza/

http://in-vissible.blogspot.com/2013/03/e-mendoza-walka-kotow.html

Teresa Torańska w rozmowie z Małgorzatą Purzyńską, Ja, my, oni.

Teresa Torańska w rozmowie z Małgorzatą Purzyńską, Ja, my, oni.
Warszawa: Agora S.A., 2013

Książka ta zasługuje na uwagę co najmniej z kilku powodów. Warto przyjrzeć się relacji, jaka tworzy się między Purzyńską a Torańską. Pokoleniowa różnica nie jest sztucznie eksponowana, ale i nikt nie stara się jej ukrywać. Purzyńska zachowuje formę "pani", ujawnia zdziwienie, gdy jakiś fragment opowieści jest zupełnie obcy jej doświadczeniom, chce słuchać i jest zainteresowana odpowiedziami.

Z kolei Torańska zwraca się do niej na "ty", nigdy nie traktuje jej z góry, chętnie dzieli się swoimi przemyśleniami, pokazuje różnice między tym, co jest teraz, a tym, co było przed laty. Pomiędzy rozmawiającymi kobietami tworzy się więź partnerska, jaka powstaje między Mistrzynią a zdolną uczennicą oraz starszą i doświadczoną a młodszą koleżanką po fachu. W tracie lektury tej książki warto zwrócić uwagę na kilka wątków, które pozwalają na potraktowanie tej publikacji jako z jednej strony poradnika dotyczącego dziennikarstwa, z drugiej świadectwa osoby z pasją, postaci wybitnej, dziennikarki doświadczającej na własnej skórze tego, jak bardzo zmieniły się media.

To lektura obowiązkowa nie tylko dla studentów dziennikarstwa. Z pewnością znajdą w niej coś dla siebie i historycy, i humaniści, i specjaliści od komunikacji społecznej, i ludzie – tak po prostu – nieobojętni na to, co się wokół nich dzieje. Torańska umie opowiadać, nie robi uników w przypadku tematów trudnych, ma wykształcony zmysł krytyczny. Okazuje się więc, że ta, która zwykle pytała, pasjonująco sama udziela odpowiedzi. Jej opowieść to całkiem pokaźny fragment polskiego dziennikarstwa.

W tle wybrzmiewają kwestie związane z pasją, odwagą pójścia pod prąd, wątpliwościami etycznymi i kwestiami związanymi ze specyfiką gatunku. Niektóre wypowiedzi Torańskiej to prawdziwe sentencje do zapamiętania. Dowiadujemy się więc, co znaczy pytać tak, by ktoś zechciał w ogóle rozmawiać, jak to jest być zdeterminowanym w osiąganiu postawionych sobie celów, ile wysiłku trzeba włożyć w pracę, której efektem jest tekst traktowany przez odbiorców jako historia warta zapamiętania, czym się różnią polskie wiadomości telewizyjne od amerykańskich czy wreszcie, jak dużo w życiu zależy od przypadku, ale i od postanowienia, że w tej akurat sprawie nie można odpuścić. Bardzo dobre! Do przeczytania raz i do wracania raz po raz.

Więcej na:

http://kultura.onet.pl/ksiazki/receznje-literackie/recenzja-ja-my-oni-teresa-toranska-w-rozmowie-z-ma,1,54

http://www.culture.pl/baza-literatura-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/k3Ps/content/ja-my-oni-teresa

Konrad T.Lewandowski, Perkalowy dybuk.

Konrad T.Lewandowski, Perkalowy dybuk.
Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009

Nadkomisarz Jerzy Drwęcki usiłuje pogodzić obowiązki młodego ojca z obowiązkami zawodowymi. Na przeszkodzie stają mu jednak przebudzone wojenne demony. Podwładni odmawiają posłuszeństwa, a surowe decyzje personalne tylko pogarszają sytuację. Wreszcie ofiarą makabrycznego morderstwa pada bliski współpracownik nadkomisarza. Wykrycie zabójcy policjanta staje się kwestią honoru... Nadkomisarzowi przychodzą z pomocą poeta Julian Tuwim, rezolutna żydowska nastolatka Bajle, która chciałaby zostać rabinem, oraz absolutnie niezawodna w sytuacjach wymagających kobiecej intuicji babcia Irena.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/35022/perkalowy-dybuk

Kathrin Kompisch, Sprawczynie.

Kathrin Kompisch, Sprawczynie.
Warszawa: Prószyński i S-ka, 2012

Książka Kathrin Kompish zaprzecza stereotypom, zgodnie z którymi kobiety w nazistowskich Niemczech były najwyżej „trybikami” w wielkiej machinie terroru stworzonej przez mężczyzn. Były okrutne, bezwzględne i oddane Führerowi w nie mniejszym stopniu niż najzagorzalsi kaci z obozów zagłady. Jaka była rola kobiet w Niemczech Adolfa Hitlera? Czy były tylko biernymi świadkami wydarzeń, gospodyniami domowymi, żonami, matkami? Nic podobnego. Jako pomocnice sztabowe oraz pomocnice SS odbywały służbę wojenną na terenach okupowanych. Zatrudnione na posterunkach policji i w placówkach SS obsługiwały telefony, dalekopisy i radiostacje. Jako pracownice biurowe grup operacyjnych SS sporządzały raporty o masowych egzekucjach, a jako nadzorczynie SS pilnowały więźniarek osadzonych w żeńskich obozach koncentracyjnych. W gestapo, pracowały jako sekretarki i protokołowały przesłuchania z użyciem tortur. Jako lekarki przeprowadzały eksperymenty na więźniach obozów koncentracyjnych i aktywnie współuczestniczyły w hitlerowskiej kampanii eutanazji. Wiedziały, co dzieje się naprawdę, akceptowały to i wspierały reżim na miarę swoich możliwości. „Sprawczynie” brały czynny udział w zbrodniach przeciwko ludzkości i miały tego pełną świadomość.

Więcej na http: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/137021/sprawczynie

Katarzyna Michalak, Nadzieja.

Katarzyna Michalak, Nadzieja.
Poznań: Wydawnictwo Termedia, 2012

Pierwszy tom nowej serii „Z czarnym kotem” autorstwa Katarzyny Michalak, bestsellerowej autorki Poczekajki, Roku w Poziomce oraz Sklepiku z Niespodzianką.

Piękna, przejmująca opowieść przede wszystkim dla kobiet!
Jest świat, w którym ojciec bije Lilkę, a Aleksem, Ruskiem, wszyscy poza jego ciotką Anastazją gardzą. I jest Nadzieja, dom-oaza, miejsce pełne miłości, gdzie zło świata nie dociera. Niełatwo tam trafić. Połączeni miłością, która ich trzyma przy życiu, ale zarazem niszczy, Aleks i Lilka muszą przejść długą drogę, nim tam trafią. Czy ich miłość wreszcie się spełni? Czy klątwa Lilith trwać będzie nadal?

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/131298/nadzieja

John Connor, Feniks.

John Connor, Feniks.
Warszawa: Wydawnictwo Rzeczpospolita S.A., 2008

Sierżant Phil Leech ginie od strzału w głowę w swoim samochodzie. W pobliżu leżą zwłoki policyjnej informatorki Fiony Mitchell. Leech prowadził dochodzenie w sprawie handlu narkotykami, Mitchell zapewne miała jakieś informacje na ten temat. W nocnym spotkaniu powinna była wziąć również udział detektyw Karen Sharpe gdyby się zjawiła, z pewnością również już by nie żyła. Teraz, uczestnicząc w zakrojonym na szeroką skalę śledztwie, stara się wyjaśnić nie tylko zagadkę śmierci tych dwojga, ale i dojść do ładu z własną przeszłością. Jeśli tajemnice, które starannie ukrywa, wyjdą na światło dzienne, pod znakiem zapytania stanie nie tylko jej kariera, ale i życie.
Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/29203/feniks

 

 

Jarosław Klejnocki,Opcje na smierć.

Jarosław Klejnocki,Opcje na śmierć.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012

Anomalia pogodowa, która zaskoczyła żeglarzy na mazurskich jeziorach, złowrogi "biały szkwał", zabrał ze sobą wiele osób. Śmierć jednego z nich, dobrze sytuowanego pracownika banku, Włodzimierza Rawy zdaje się jednak nie być przypadkiem...

Sprawę, z początku potajemnie, potem na wpół oficjalnie, prowadzi smakosz win, miłośnik koszul w krzykliwych kolorach i muzyki zespołu Rammstein - komisarz Ireneusz Nawrocki. Czy przebywający już jedną nogą na emeryturze glina znajdzie mordercę? Czy zdoła pojąć zawiłości jakimi rządzą się bankowe "opcje" i zbilansować towarzyszące im ryzyko?

Kryminał, dla którego tłem są kryzys, finansowe spekulacje i świat bankowych elit.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/155355/opcje-na-smierc

Greg Iles, Anioł z Missisipi.

Greg Iles, Anioł z Missisipi.
Warszawa: Wydawnictwo Albatros A.Kuryłowicz, 2008

Natchez, Missisipi. Odkrycie nagiego ciała zamordowanej uczennicy szkoły średniej wstrząsa miejscową społecznością. Kate Townsend - prymuska, mistrzyni sportowa, stypendystka Harwardu-uchodziła za wzór wszelkich cnót, żywą wizytówkę miasta. Ten wizerunek przysłaniają wychodzące na jaw fakty - bujne życie erotyczne dziewczyny jej ciąża, kontakty z dilerem narkotyków.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/48118/aniol-z-missisipi

 

 

Eric-Emanuel Schmitt, Przypadek Adolfa H.

Eric-Emanuel Schmitt, Przypadek Adolfa H.
Kraków:Wydawnictwo Znak, 2012

Co by było, gdyby Adolf Hitler dostał się na Akademię Sztuk Pięknych?
W swojej najnowszej powieści Eric-Emmanuel Schmitt kreśli podwójny portret tytułowego bohatera. Naszym oczom ukazują się na zmianę: Hitler-dyktator i Hitler-artysta, zakompleksiony despota i spełniony, szczęśliwy mężczyzna. Historia prawdziwa przeplata się z historią, która mogła się zdarzyć...
Dlaczego losy świata potoczyły się tak, a nie inaczej? Co sprawia, że człowiek raz wybiera dobro, a innym razem zło? Czy wszystkim rządzi przypadek? W napisanej z rozmachem i dużą swadą książce Schmitt stawia pytania o źródło i naturę zła. Każdy z nas ma w sobie jasną i ciemną stronę - i lepiej o tym nie zapominać.

„Pisanie tej książki dużo mnie nauczyło - pisze w posłowiu sam autor. - Dopóki nie rozpoznamy, że łajdak i zbrodniarz kryją się w głębi nas samych, będziemy żyć w pobożnym kłamstwie. Kim jest łajdak? Kimś, kto w swoich oczach nigdy się nie myli. Kim jest zbrodniarz? Kimś, kogo czyny lekceważą istnienie innych. W sposób nieuchronny te dwie siły ciążenia istnieją we mnie, mogę im ulec”.

Więcej na : http://lubimyczytac.pl/ksiazka/142024/przypadek-adolfa-h

Irene Spencer, Żona mormona : druga z dziesięciu żon, matka trzynaściorga dzieci.

Irene Spencer, Żona mormona : druga z dziesięciu żon, matka trzynaściorga dzieci.
Warszawa: Świat Książki, 2012

Irene Spencer wychowała się w rodzinie mormonów praktykujących poligamię. W dzieciństwie wielokrotnie słyszała, że wielożeństwo to warunek nie tylko pożądany, ale bezwzględnie wymagany dla osiągnięcia nagrody w niebie. W wieku szesnastu lat została więc żoną poligamisty. Nie przypuszczała, że wybrana przez nią droga do nieba będzie prowadziła przez piekło. Skrajna nędza, izolacja od reszty świata, lekceważenie ze strony zajętego innymi żonami męża – oto warunki, w jakich przeżyła 28 lat. W poszukiwaniu lepszego jutra dla siebie i dzieci zdecydowała się na odważny krok ku prawdziwemu światu i wolności, o której dotąd nie miała pojęcia.

Więcej na: http://caffe-lena.blogspot.com/2013/02/zona-mormona-historia-irene-spencer.html

Zygmunt Miłoszewski, Uwikłanie.

Zygmunt Miłoszewski, Uwikłanie.
Warszawa: Wydawnictwo W.A.B.,2011

Teodora Szackiego, warszawskiego prokuratora, łatwo rozpoznać na miejscu zbrodni. Wysoki, szczupły, w zbyt dobrym jak na urzędnika garniturze, o młodej twarzy, z którą kontrastują zupełnie siwe włosy. Stoi trochę z boku, wściekły, że znów kogoś zamordowano po siedemnastej, dokonując zamachu na jego poukładane życie rodzinne lub zależnie od dnia przeszkadzając mu w nieudolnym flircie, który może to poukładane życie doszczętnie zburzyć. W chłodną niedzielę 5 czerwca 2005 roku Szacki rozpoczyna nowe śledztwo. W klasztorze w centrum miasta zamordowano jednego z uczestników niekonwencjonalnej terapii grupowej, w czasie której pacjenci wcielali się w role swoich bliskich. Przypadkowe zabójstwo podczas włamania? Taka jest oficjalna wersja, gdyż Szackiemu trudno uwierzyć w hipotezę, że sprawcą zbrodni jest któryś z uczestników terapii. A jeśli tak, to dlaczego? Czy motywu należy szukać w nich samych, czy w osobach, które odgrywali? Każde przesłuchanie dostarcza informacji jeszcze bardziej wikłających sprawę. Prokurator ma nadzieję, że dokładne zbadanie przeszłości denata, osoby pozornie nieciekawej i bezbarwnej, pozwoli wykryć przyczynę zabójstwa i znaleźć sprawcę. Są jednak tajemnice, których nie odkrywa się bezkarnie, rodzinne tajemnice strzeżone przez siły potężniejsze niż rodzina.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/28663/uwiklanie

 

 

Zygmunt Miłoszewski, Bezcenny.

Zygmunt Miłoszewski, Bezcenny.
Warszawa: Wydawnictwo WAB, 2013

1945. Niemcy przegrywają wojnę, każdy myśli tylko o sobie. Generalny Gubernator Hans Frank ukrywa najcenniejsze łupy, a wraz z nimi bezcenny sekret, który ma zapewnić mu nietykalność po wojnie. Skarb ginie bez śladu w tajemniczych okolicznościach.

1946. Do Polski powracają zrabowane dzieła sztuki z "Damą z gronostajem" Leonarda da Vinci na czele. Brakuje "Portretu Młodzieńca" Rafaela Santi, który od tej pory pozostaje najcenniejszym zaginionym na świecie dziełem sztuki i symbolem grabieży dokonanych w czasie II wojny światowej. W Muzeum Czartoryskich w Krakowie od ponad sześćdziesięciu lat na Rafaela czeka pusta rama.

 "Bezcenny" to międzynarodowy thriller łączący najlepsze cechy prozy Dana Browna, Arturo Perez-Reverte i Umberto Eco. W miejsce każdej rozwiązanej zagadki pojawia się kilka następnych, zwrot akcji goni zwrot akcji, a bohaterowie w poszukiwaniu zaginionego arcydzieła wpadają na trop tajemnicy, która najnowszą historię świata wywróci do góry nogami. Możni tego świata zrobią wszystko, aby nie ujrzała ona światła dziennego.
"Bezcenny" to pełne błyskotliwej erudycji kompendium wiedzy o sekretach historii sztuki. O genialnych artystach, o szalonych kolekcjonerach, o chciwych marszandach, o wielkiej grabieży z czasów okupacji, a także o szwindlu, jakim jest dzisiejszy rynek sztuki.

"Bezcenny" to także komentarz do rzeczywistości w ironicznym, prześmiewczym i bezkompromisowym stylu, do którego przyzwyczaił nas autor "Uwikłania" i "Ziarna prawdy".

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/176419/bezcenny

Jerzy Mojżeszewicz, Bosa.

Jerzy Mojżeszewicz, Bosa.
Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat, 2013

„Bosa” autentycznie zrodziła się przed kilku laty z radosnego wakacyjnego snu z okolic Pieskowej Skały i miała być męską odpowiedzią na babskie czytadła i bezpłciowe seriale.
Za sprawą pobrzmiewającej zewsząd w powieści muzyki rockowej stała się szybko głosem dobiegających czterdziestki powtórnych debiutantów wykrzykujących ze sceny, że „nigdy w życiu nam nie pokażą, jak się gryzie dżdżownicę!” i nie zdradzą ideału triady „miłość, pokój, muzyka”!
Ale żeby nie było tak miło, „Bosa” to także mroczna opowieść o szarych widmach z przeszłości prześladujących sympatycznych skądinąd bohaterów i radzieckich agentach ingerujących mniej lub bardziej brutalnie w życie naszej ojczyzny, reprezentowanej tu przez małe wielkopolskie miasteczko i jego Bogu ducha winnych mieszkańców.
„Bosa” to wreszcie bajka dla dorosłych z jasnym dla wszystkich przesłaniem na temat prawd ostatecznych, które odkrywa się jednak wciąż na nowo podróżując do krainy szczęśliwego dzieciństwa, Londynu opanowanego przez rosyjskich oligarchów i wyprawy w przerażające zaświaty, do których nam bliżej niż myślimy.

Więcej na : http://lubimyczytac.pl/ksiazka/192464/bosa

Amos Oz, Wśród swoich.

Amos Oz, Wśród swoich.
Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2013

Wśród swoich to lektura przejmująca, hipnotyzująca, przedstawione sytuacje i postacie są niezwykle realistyczne, dzięki czemu pozwalają zajrzeć poza zasłonę czasu i kultury, a zarazem, jak zwykle u Oza, dotykają doświadczeń uniwersalnych i ważnych - spraw, o których zazwyczaj się nie rozmawia.

Akcja ośmiu opowieści rozgrywa się w kibucu pod koniec lat pięćdziesiątych, to jest w miejscu i czasie, w których Amos Oz przeżywał młodość i dojrzewał do pierwszych literackich kroków. Są to portrety postaci snujących intymne marzenia i doznających bolesnych doświadczeń - lęku, niespełnionych nadziei i tęsknot, poczucia straty - pozostających w cieniu tyleż śmiałego, ile naiwnego marzenia syjonistycznych pionierów o stworzeniu nowego człowieka i społeczeństwa. Spod sielankowego obrazu wyłania się ułomna ludzka natura, przewijają się charakterystyczne dla Oza motywy - osamotnienie, niemożność nawiązania autentycznych więzi.

Amos Oz to najpoczytniejszy na świecie izraelski pisarz, eseista, prozaik i publicysta. Studiował literaturę i filozofię na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie. Walczył w wojnie sześciodniowej oraz w wojnie Jom Kipur. Od lat działa na rzecz pokoju między Izraelem a Palestyńczykami. Został uhonorowany literacką Nagrodą Izraela oraz licznymi nagrodami międzynarodowymi, a jego książki przełożono na trzydzieści siedem języków. Od kilku lat wymienia się go wśród kandydatów do literackiej Nagrody Nobla.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/143188/wsrod-swoich

Beata Pawlikowska, Blondynka w Chinach.

Beata Pawlikowska, Blondynka w Chinach.
Warszawa: WydawnictwoG+J RBA, 2012

Stuletni emeryci w parku grają w warcaby, ćwiczą tai-chi i recytują wiersze. Kobieta przed zajściem w ciążę przez 2 lata specjalnie wzmacnia swój organizm, żeby dziecko było silne i zdrowe. Dobry lekarz przyjmuje zdrowych ludzi i przepisuje im odpowiednią dietę, bo wiadomo, że najlepszym lekarstwem jest to, co masz na talerzu, a najważniejszym celem tradycyjnej medycyny chińskiej jest zapobieganie chorobom. Prawie wszyscy żyją zgodnie z pozytywną filozofią taoizmu, buddyzmu lub konfucjanizmu, które zalecają bliski kontakt z naturą, pracę nad własnym rozwojem i przyszłością. I tylko Chińczycy potrafią tak zaparzyć herbatę, żeby wydobyć z niej wszystkie szlachetne smaki, ukrytą kroplę miodu albo egzotyczny kwiat.

Więcej na  http://lubimyczytac.pl/ksiazka/135083/blondynka-w-chinach

Bartłomiej Rychter, Ostatni dzień lipca.

Bartłomiej Rychter, Ostatni dzień lipca.
Warszawa:Wydawnictwo W.A.B., 2012

Warszawa, lato 1944 roku, na ulicach okupowanego miasta czuje się napięcie. Do Wisły zbliżają się wojska sowieckie, hitlerowscy żołnierze z obawą patrzą na wschód. Dwaj nieznający się bohaterowie, Polak i Niemiec, ostatniego dnia lipca rozpoczynają prywatne śledztwa. Starszy strzelec Klaus Enkel usiłuje rozwiązać zagadkę samobójstwa swojego przyjaciela, a adwokat Antoni Chlebowski, członek Armii Krajowej, wyjaśnia okoliczności śmierci radiotelegrafistki. Obaj bohaterowie w swoich przełożonych mają raczej wrogów niż sprzymierzeńców i bardzo wiele ryzykują, a tymczasem w Warszawie wybucha powstanie.

Najnowszy kryminał Bartłomieja Rychtera to dynamiczna opowieść z walczącym miastem w tle. Ostatni dzień lipca łączy w sobie solidną dawkę historii, intrygującą fabułę, realizm psychologiczny i zaskakujący finał.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/140501/ostatni-dzien-lipca

Janina David, Skrawek Nieba.

Janina David, Skrawek Nieba.
Warszawa: Magnum, 2012

Kiedy w 1939 roku wybuchła wojna, pochodząca z zamożnej rodziny żydowskiej autorka miała dziewięć lat i mieszkała w Kaliszu. Uciekając z rodzinnego miasta, znalazła się z rodzicami w Warszawie. Przeżyła bombardowania, głód, powstanie w getcie, skąd przemycona ukrywała się u zaprzyjaźnionej rodziny, a potem w klasztorze i sierocińcu. Jej wydane w wielu krajach niezwykłe wspomnienia z czasów wojny i wczesnych lat powojennych, pisane z perspektywy dziecka, z uwagi na ich wartości literackie i realia historyczne recenzenci postawili obok dziennika Anny Frank. Na podstawie książki powstał ośmiogodzinny serial telewizji niemieckiej ARD, a także adaptacje teatralne.

Skrawek nieba jest pierwszym polskim wydaniem wspomnień żyjącej w Londynie Janiny David.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/157327/skrawek-nieba

Peter Pezzelli, Dom w Italii.

Peter  Pezzelli, Dom w Italii.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2011

Dwoje samotnych ludzi, smaki i zapachy włoskiej prowincji oraz nadzieja, że nawet po największej życiowej burzy zza chmur może wyjrzeć słońce. Książka, która sprowokowała tysiące Amerykanów do marzeń o słonecznej Italii i z lokalnego dziennikarza Petera Pezzellego zrobiła autora bestsellerowych powieści.

Po śmierci ukochanej żony Anny, Peppi postanawia opuścić Amerykę i powrócić do Villi San Giuseppe, małej wioski we Włoszech, gdzie spędził dzieciństwo. Tam odnajduje Lukę – dawnego przyjaciela, którego zaniedbany ogród okaże się lekarstwem dla szukającego ukojenia Peppiego. Poznaje także Lukrecję, córkę swego druha, która również nosi w sercu żałobę po zmarłym mężu.

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/58002/dom-w-italii

Norman Lewis, Grobowiec w Sewilli. Podróż przez Hiszpanię u progu wojny domowej.

Norman Lewis, Grobowiec w Sewilli. Podróż przez  Hiszpanię u progu wojny domowej.
Wołowiec: Czarne, 2013

Ernesto Corvaja, Sycylijczyk o hiszpańskich korzeniach, polecił zięciowi i synowi odnaleźć w Sewilli rodzinny grobowiec. Podróż w poszukiwaniu rodzinnych korzeni zbiega się jednak z wybuchem walk w Hiszpanii, więc zamiast jechać prosto do celu, dwaj młodzi wędrowcy przemierzają kraj, poznając chcąc nie chcąc niezwykłe miejsca i ludzi. Murarza z Pampeluny pracującego przy budowie seminarium duchownego, a po godzinach dorabiającego produkcją gipsowych popiersi Lenina, ślepca z madryckiej ulicy ostrzeliwanej przez snajperów, kobiety odwiedzające rzeźnie i pijące dla kurażu jeszcze ciepłą krew, kierowcę autobusu do Salamanki, który okazuje się zapalonym przyrodnikiem, lokatorów jaskiń wokół Saragossy, portugalskich adeptów czarnej magii, czarownicę, która "popełniła samobójstwo na stosie", matadora, który ginie w trakcie corridy urządzonej w krótkiej przerwie między ulicznymi walkami, tajemniczego Niemca z fałszywym paszportem i Polaka mordercę. A to tylko niektóre postaci z tego fantastycznego ludzkiego panoptikum. Grobowiec w Sewilli to niezwykły obraz początków hiszpańskiej wojny domowej. Norman Lewis rejestruje sytuacje i galerię ludzkich typów, które umknęłyby nawet Hemingwayowi. A wszystko to na tle krajobrazu, który bezpowrotnie zniknął, zniszczony i zastąpiony przez kurorty i masową turystykę.

Więcej na: http://merlin.pl/Grobowiec-w-Sewilli-Podroz-przez-Hiszpanie-u-progu-wojny-domowej_Norman-Lewis/browse/product/1,1244956.html?gclid=CNb9u4ec67gCFUJc3godCnkAlg

http://kultura.onet.pl/ksiazki/receznje-literackie/recenzja-grobowiec-w-sewilli-podroz-przez-hiszpani,1,5531383

Joanna Wieliczka-Szarkowa, Żołnierze Wyklęci

 Joanna Wieliczka-Szarkowa, Żołnierze Wyklęci
 Kraków: Wydawnictwo  AA, 2013

Fascynująca opowieść o żołnierzach antykomunistycznego podziemia niepodległościowego, stawiających opór wobec sowietyzacji Polski i podporządkowania jej ZSRR w latach 40. i 50. XX wieku.

Niezłomni bohaterowie – ścigani, chwytani, prześladowani, więzieni i mordowani przez władze komunistyczne. Wśród nich m.in. mjr Józef Kuraś „Ogień”, rtm. Witold Pilecki „Witold”, Danuta Siedzikówna „Inka”, mjr Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka”, kpt. Antoni Zubryd „Zuch” i wielu innych. Ostatni „żołnierz wyklęty” zginął w obławie prawie dwadzieścia lat po wojnie – 21 października 1963 r!

Autorka kreśli sylwetki żołnierzy, opowiada o ich dramatycznych losach oraz tłumaczy, dlaczego zostali „wyklęci”.

To jest książka o trzydziestu trzech dowódcach i ich żołnierzach, wybranych spośród wielu tysięcy uczestników ostatniego niepodległościowego powstania. Joanna Wieliczka-Szarkowa opowiada o ludziach, o których historia miała zapomnieć. Ale historia nigdy nie zapomina. A Polska dziś coraz mocniej upomina się o ich pamięć i sławę.

Walczyli na przekór jałtańskiej kapitulacji zachodnich aliantów. Walczyli o suwerenne państwo, o żołnierski honor, o prawo do normalnego życia. Walczyli z nadzieją, że sprawiedliwość zwycięży, a kara dosięgnie sowieckich okupantów i ich polskich kolaborantów. Chociaż dziś nazywamy ich żołnierzami wyklętymi, oni sami uważali się tylko za żołnierzy słusznej sprawy. Wielu z nich walczyło do końca, do śmierci z rąk wroga. Często nadal nie znamy ich grobów. Ale byli sumieniem Polski i dla następnych pokoleń wysoko wyznaczyli miarę wierności Ojczyźnie.

Prof. dr hab. Ryszard Terlecki

http://www.religijna.pl/zolnierze-wykleci-joanna-wieliczka-szarkowa

Więcej na :http://historia.org.pl/2013/05/03/zolnierze-wykleci-niezlomni-bohaterowie-j-wieliczka-szarkowa-recenzja/

Bill O’Reilly, Martin Dugard, Zabić Lincolna.

Bill O’Reilly, Martin Dugard, Zabić Lincolna.
Bielsko-Biała: Pascal, 2013

Fascynujący thriller o ostatnich tygodniach życia Lincolna i kulisach udanego zamachu. Pełne napięcia śledztwo dziennikarza i historyka odtwarza dzień po dniu, godzina po godzinie działania prezydenta i zamachowców.

Czy śmierć Lincolna była aktem szaleńca? A może to wynik skrupulatnie zaplanowanego spisku? Do dziś nie wiadomo, dlaczego strażnicy opuścili swoje stanowiska, dlaczego mosty zostawiono otwarte, a telegramy z rozkazem poszukiwania zabójcy nie zostały wysłane.

Brutalna rzeczywistość ogarniętej chaosem wojny Ameryki. Dramat żołnierzy umęczonych konfliktem. I prezydent, który wie, że musi zginąć.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/167123/zabic-lincolna-szokujacy-zamach-ktory-zmienil-ameryke

http://czytajcie.blogspot.com/2013/03/bill-oreilly-martin-dugard-zabic.html

 

Mark Bowden, Zabić Bin Ladena.

Mark Bowden, Zabić Bin Ladena.
Bielsko-Biała: Pascal, 2013

Najnowsza trzymająca w napięciu powieść Marka Bowdena, autora słynnego Helikoptera w ogniu.
 
Dowiedz się, jak doszło do wytropienia śmiertelnie niebezpiecznego terrorysty, który z zimną krwią zabił tysiące ludzi!
 
Mark Bowden odkrywa kulisy misji, w której odnaleziony i zabity został Osama bin Laden. Tym razem genialna kombinacja dziennikarskiego kunsztu i szczegółowego śledztwa ujawni czytelnikowi, jak wyglądały przygotowania do misji. Autor ukazuje polityczne aspekty i przedstawia prezydenta Obamę jako przeciwnika wojny w Iraku.

Więcej na: http://www.empik.com/zabic-bin-ladena-bowden-mark,p1067243342,ksiazka-p?gclid=CNOT0rKJ67gCFQeW3godXWoAKw

Vince Flynn, Amerykański Zabójca.

Vince Flynn, Amerykański Zabójca.
Warszawa: Fabryka Sensacji, 2012

Mitch Rapp ma 22 lata, kiedy najbliższa mu osoba ginie nad Lockerbie w zamachu terrorystycznym. Po roku zostaje zwerbowany do CIA, a po upływie kolejnego wyjeżdża do Libanu, aby wyrwać z rąk terrorystów dwóch amerykańskich zakładników. Na własną rękę podejmuje ryzykowną akcję - jedyną, która może być skuteczna. W egzotycznej scenerii poranionego wojną domową Bejrutu krzyżują się interesy światowego terroryzmu ze światem polityki i biznesu, Mitch zaś musi znaleźć drogę do liderów tego środowiska, rozpracować ich, przechytrzyć i jeśli trzeba zabić. Ryzykuje wszystko, ale przecież ma szanse, jest bowiem najlepszy w swoim fachu. Jest prawdziwą maszyną do zabijania.

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/154722/amerykanski-zabojca

 

Tom McCarthy, Resztki.

Tom McCarthy, Resztki.
Warszawa: WAB, 2013

Bohater Resztek po wypadku spowodowanym "czymś, co spadło z nieba" wchodzi nagle w posiadanie ośmiu i pół miliona funtów. Pieniądze wykorzystuje, by odtworzyć zdarzenia ze swojej przeszłości. Zatrudnia ludzi, którzy mają je odgrywać wciąż na nowo, z chorobliwą dokładnością rekonstruuje budynek, w którym mieszkał, formułuje szczegółowe zalecenia dla sąsiadów - stara kobieta ma smażyć wątróbkę, łysiejący pianista celowo popełniać błędy...

Kiedy okazuje się, że nie zaspokaja to jego pragnienia autentyczności, milioner zaczyna odtwarzać coraz bardziej drastyczne wydarzenia. Co się stanie, gdy obsesja wymknie się spod kontroli, a rzeczywistość zaczynie niebezpiecznie mieszać się z fikcją?

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/178946/resztki

Mario Puzo, Dziesiąta Aleja.

 Mario Puzo, Dziesiąta Aleja.
Warszawa: Albatros, 2012

Historia rodziny Angeluzzich-Corbo, ale przede wszystkim niezłomnej i dumnej Włoszki, uwięzionej w nieudanym małżeństwie i toczącej heroiczny bój, by wychować szóstkę dzieci w surowym nowym świecie, gdzie w codziennej walce o przetrwanie wdeptywane w ziemię są tradycyjne wartości wyniesione ze starego kraju. Zachwycająca w swojej wymowie druga powieść Puzo. Sfilmowana z Sofią Loren w roli głównej. W poszukiwaniu lepszego życia Lucia Santa porzuca rodzinną Italię i wraz z tysiącami innych imigrantów przybywa do Nowego Jorku, szukając swojego miejsca w rządzącej się prawem silniejszego bezwzględnej miejskiej dżungli.

 Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/141847/dziesiata-aleja

http://www.forumksiazki.pl/dziesiata-aleja-mario-puzo-vt18826.html

 

Janusz Majewski, Zima w Siedlisku.

Janusz Majewski, Zima w Siedlisku.
Warszawa: Marginesy, 2012

"Kontynuacja bestsellerowej powieści Siedlisko. Na prośbę czytelników autor napisał dalszy ciąg losów rodziny Kalinowskich i ich mazurskich sąsiadów. W życiu Marianny zachodzi nieodwracalna zmiana. Musi poradzić sobie z losem, który jak zwykle przynosi chwile i tragiczne, i szczęśliwe. Marianna jest silna, jak zwykle szepcze do siebie „Nie dam się!”. Tylko czy teraz rzeczywiście da radę?

Powstaje scenariusz do drugiej części filmu i plan trzeciej, ostatniej części powieści."

Więcej na: http://merlin.pl/Zima-w-siedlisku_Janusz-Majewski/browse/product/1,1165271.html?gclid=CPzFu8eplbgCFYSV3godfCQAwQ

 

 

 

Izabela Czajka Stachowicz, Ocalił mnie kowal.

Izabela Czajka Stachowicz, Ocalił mnie kowal.
Warszawa: W.A.B, 2013

Wybucha II wojna światowa. Bella, ozdoba międzywojennych salonów Berlina, Paryża i Warszawy, trafia do getta. Dzięki staraniom męża, Jerzego Gelbarda, który przekupuje wpływowego gestapowca, tuż przed likwidacją getta w stolicy zostaje przeprowadzona do otwockiego, które rzekomo ma ocaleć. Wkrótce jednak i tutaj zaczyna się rzeź. Bella, cudem unikając kul, ukrywa się w rowie ciągnącym się wzdłuż kolczastych drutów. Tam dostrzega ją Danusia, córka kowala z pobliskiego Dobrzyńca, i pomaga uciec. Sam kowal daje Belli schronienie i melduje ją pod nazwiskiem swojej warszawskiej siostry, Stefanii Czajki. Gdy zawistny sąsiad kowala rozpozna w niej Żydówkę, obie z Danusią wrócą do Otwocka, by tam doczekać końca wojny. Mimo złowrogiej scenerii książka skrzy się humorem. Bella nie przestaje fantazjować w żadnych okolicznościach. Jest jak Szeherezada - opowiada, aby ocaleć.

http://www.wab.com.pl/?ECProduct=1468

Więcej na: http://czytajcie.blogspot.com/2013/03/izabela-czajka-stachowicz-ocali-mnie.html

 

Douglas Preston, Lincoln Child, Granice Szaleństwa.

Douglas Preston, Lincoln Child, Granice Szaleństwa.
Warszawa: G+J, 2012

Kolejna powieść o losach agenta FBI Aloysiusa Pendergasta! W "Granicach szaleństwa" bohater książek Douglasa Prestona i Lincolna Childa dokonuje wstrząsającego, osobistego odkrycia. Jeszcze wczoraj opłakiwał tragiczną śmierć ukochanej żony... Helen zginęła poturbowana przez wielkiego lwa podczas polowania w Afryce. Wszyscy sądzili, że był to nieszczęśliwy wypadek. Teraz Aloysius dowiaduje się, że w jej strzelbie znajdowały się jedynie ślepe naboje. Komuś zależało, by Helen - która rzadko chybiała celu - nie mogła się obronić przed dzikimi zwierzętami. Pendergast, wspierany przez porucznika D'Agostę, rozpoczyna śledztwo w sprawie śmierci swojej własnej żony. Wychodzą na jaw zdumiewające sekrety z przeszłości Helen, o których Aloysius nic dotąd nie wiedział. Okazuje się, że miała obsesję na punkcie słynnego XIX-wiecznego malarza i przyrodnika Johna Jamesa Audubona. Desperacko poszukiwała jego zaginionego dzieła, zwanego Czarnym Obrazem. Agent zapuszcza się coraz głębiej w gąszcz zagadek, których rozwiązanie znajduje na odległych bagnach Luizjany. Jednak najtrudniejsze pytanie, na które poszukuje odpowiedzi, jest natury prywatnej. Kim naprawdę była kobieta, którą przed laty poślubił?

Preston i Child są mistrzami w budowaniu złożonej fabuły i mnożeniu zagadek, zwłaszcza jeśli chodzi o ujawnianie kolejnych szczegółów z życia słynnego agenta FBI, uwielbianego przez fanów, ekscentrycznego, błyskotliwego Aloysiusa Pendergasta, co czyni jego postać jeszcze barwniejszą i frapującą. Stylowa, mroczna powieść pełna napięcia.
Kirkus Review

Autorzy "Granic szaleństwa" napisali wiele intrygujących thrillerów, uznanych przez krytykę i czytelników na całym świecie. Spod ich pióra wyszły takie książki jak "Relikt", "Relikwiarz", "Gabinet osobliwości", "Martwa natura z krukami", "Siarka", "Taniec śmierci", "Księga Umarłych", "Laboratorium", "Zabójcza fala", "Nadciągająca burza" i "Miecz Gideona".

Więcej na: http://merlin.pl/Granice-szalenstwa_Douglas-Preston-Lincoln-Child/browse/product/1,1140413.html?gclid=COLB9JP-obgCFYGz3godLwgAKg#fullinfo

http://figlarneczytanie.blogspot.com/2012/12/granice-szalenstwa-douglas-preston.html

 

Beata Pawlikowska, Blondynka w Londynie

Beata Pawlikowska, Blondynka w Londynie
Warszawa: G+ J RBA, 2013

Dwadzieścia lat temu pracowałam w  Londynie nielegalnie jako sprzątaczka. Wymiatałam kurz z zakamarków hotelu dla bezdomnych i z własnego serca. Byłam Kopciuszkiem w kraju lepszych ludzi.

Dwadzieścia lat później, w lipcu 2012 r. wracam do Londynu na specjalne zaproszenie Komitetu Igrzysk Olimpijskich. Dostaję złotą pochodnię, oficjalny biały strój i na oczach całego świata biegnę w sztafecie z ogniem olimpijskim.

Kiedyś byłam Kopciuszkiem. Teraz jestem królową. Królową mojego życia.

Beata Pawlikowska

 Najnowsza książka znanej podróżniczki zabiera nas na wędrówkę w czasie i w przestrzeni. Igrzyska Olimpijskie w Londynie, wyjątkowo deszczowy lipiec, angielskie śniadanie i udział w sztafecie z ogniem olimpijskim. Beata Pawlikowska zabiera nas też w podróż w przeszłość do czasów, kiedy jako Kopciuszek przybyła do Londynu z komunistycznej Polski i pracowała nielegalnie jako sprzątaczka w hotelu dla bezdomnych. Ale Kopciuszek – jak pisze Beata Pawlikowska -  to tylko stan umysłu. Równie łatwo można stać się Jamesem Bondem.

http://www.empik.com/blondynka-w-londynie-pawlikowska-beata,p1073517488,ksiazka-p?gclid=CNvD7ofh6rgCFQ5b3goddC0AgA

 

Kaziemierz Sowa, Moje Syberyjskie Podróże

Kaziemierz Sowa, Moje Syberyjskie Podróże.
Warszawa: Świat Książki, 2013

 Po pierwsze Kazimierz Sowa jest najfajniejszym księdzem, jakiego znam. Po drugie to mądry i przenikliwy facet, a swoją wiedzę teologiczną łączy z niezwykłą wrażliwością i umiejętnością obserwowania świata i ludzi, którzy go zamieszkują. Po trzecie nie dziwię się, że na cel swoich podróży i pisania wybrał Syberię, bo to kraina prawdziwa na wskroś. Tak jak on sam. Ale nie każdy potrafi to dostrzec, a tym bardziej - opisać. Jemu się udało zrobić to wspaniale i wciągająco, bo nie zasnęłam, dopóki nie skończyłam czytać tej książki! "Jest takie rosyjskie powiedzenie, że na Syberii sto kilometrów to nie odległość, minus 20 stopni to nie mróz, a wódka to nie alkohol" - pisze Kazimierz Sowa. A ja wiem, że każdy z nas powinien ruszyć z nim w tę podróż.
Martyna Wojciechowska

Syberię pokochałem za jej bezkres, niepowtarzalny urok krajobrazów i gościnę, której doświadczy każdy, kto lubi ludzi. Ta kraina przez Polaków bywa często nazywana "nieludzką ziemią". Tam, na każdym niemal kroku widać ślady, jakie zostawiły po sobie lata carskich zsyłek i okres komunistycznego terroru. Ale dla dzisiejszych mieszkańców tej największej geograficznie i najbogatszej części Rosji Syberia jest domem i miejscem normalnego życia. Żeby to zrozumieć, trzeba tam pojechać i trochę pobyć z rdzennymi czy "przyszywanymi" współczesnymi Sybirakami. Pójść z nimi do bani, pojechać na rybałkę, przypomnieć sobie język (którego tak niechętnie uczyliśmy się w szkole), pośpiewać rosyjskie pieśni, a czasem napić się wódki.
Kiedy niedawno znajomy zapytał mnie: "Co cię na tę Syberię tak ciągnie", nie umiałem szybko i jednoznacznie odpowiedzieć. W ciągu ostatnich kilku lat bywam tam co najmniej dwa razy w roku i wciąż odnajduję nowe miejsca, które "jeszcze muszę zobaczyć", a swoista surowość i czasem jakieś prozaiczne utrudnienia wcale mnie do tych podróży nie zniechęcają. Przeciwnie, nadal mam ochotę kolejny raz tam pojechać.
Kazimierz Sowa

http://merlin.pl/Moje-syberyjskie-podroze_Kazimierz-Sowa/browse/product/1,1205030.html?skad=saqvvfenpn&gclid=CM20qKSX67gCFcVY3god0QMAxA#fullinfo

Więcej na: dofi.com.pl/syberyjskie-podroze-ksiedza-sowy/‎

Błażej Przygodzki, Z Chirurgiczną Precyzją

Błażej Przygodzki, Z Chirurgiczną Precyzją
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2013

Thriller medyczny mocno osadzony w polskiej popkulturze.

Historia zaczyna się jak thriller Hitchcocka: biznesmen zostaje napadnięty  i pobity tak, że staje się warzywem. W tym samym czasie na wrocławskim basenie umiera na udar młody mężczyzna. Obaj byli pacjentami Huberta Kłosowskiego. Policja podejrzewa, że sympatyczny lekarz jest zamieszany   w handel ludzkimi organami. Inspektor Niedźwiecki ma twardy orzech do zgryzienia, tym bardziej, że w dochodzeniu wspomaga go aspirant narkoman, zamieszany w gangsterskie porachunki.

Więcej na: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2482/Z-chirurgiczna-precyzja---Blazej-Przygodzki

 

Elizabeth Gaskell, Żony i Córki.

Elizabeth Gaskell, Żony i Córki.
Warszawa: Świat Książki, 2012

Saga rodzinna autorki powieści Północ i Południe. Skomplikowane losy dwóch rodzin o odmiennym statusie społecznym oraz barwny obraz angielskiej prowincji w epoce wiktoriańskiej. Molly jest dorastającą córką lekarza w miasteczku Hollingford. Mimo że we wczesnym dzieciństwie została osierocona przez matkę, żyje beztrosko i szczęśliwie. Pewnego dnia dowiaduje się jednak, że jej ukochany ojciec postanawia ożenić się po raz drugi. Molly pogrąża się w rozpaczy. W tym dramatycznym momencie pomocną dłoń wyciąga do niej syn bogatych sąsiadów, Roger… Barwne i wyraziste w swojej różnorodności postacie bohaterów. Ich skomplikowane relacje ukazują stosunki społeczne w XIX-wiecznej Anglii w przededniu nadchodzących zmian obyczajowych i politycznych.

Więcej na:

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/123499/zony-i-corki

http://wkreguksiazek.blogspot.com/2012/02/zony-i-corki-e-gaskell.html

http://zapachyksiazki.blogspot.com/2012/01/zony-i-corki-elizabeth-gaskell-uwaga.html

 

Krzysztof Pilawski, Wańka-wstańka.

Krzysztof Pilawski, Wańka-wstańka.
Warszawa: Demart S.A., 2013

W rozmowie z Krzysztofem Pilawskim Janusz Rolicki po raz pierwszy ujawnia niezwykłą historię swego życia. Twórca reportażu wcieleniowego, popularnych w latach 70. telewizyjnych talk-show, król wywiadów-rzek (milion sprzedanych egzemplarzy Przerwanej dekady - wywiadu z Edwardem Gierkiem), jeden z pomysłodawców pierwszej polskiej telenoweli - W labiryncie, buńczuczny redaktor naczelny "Trybuny" fascynująco i barwnie opowiada o karierze dziennikarskiej, funkcjonowaniu mediów w PRL i dzisiejszej Polsce.

Więcej na:

http://www.matras.pl/wanka-wstanka-z-januszem-rolickim-rozmawia-krzysztof-pilawski.html

http://ksiegol.blogspot.com/2013/06/wanka-wstanka-krzysztof-pilawski.html

 

Jan Wallentin, Gwiazda Strindberga.

Jan Wallentin, Gwiazda Strindberga.
Warszawa: Czarna Owca, 2013

Powieść przygodowa, przywodząca na myśl zarówno Julesa Verne’a jak i Indianę Jones. Ekscytująca opowieść o dawnej wiedzy i złu jakie tkwi w człowieku, owiana ciemnymi chmurami wojen i zagłady XX wieku.

Pola lodowe Arktyki pod koniec XIX wieku. Trzech szwedzkich badaczy polarnych ginie podczas niebezpiecznej podróży balonem. Ich ciała zostają odnalezione ponad trzydzieści lat później. Nikt nie zna przyczyny ich śmierci. Niewielu też wie, jaki był prawdziwy powód tej ekspedycji.
Ponad sto lat po powietrznej podróży, w jednym z zalanych wodą kopalnianych korytarzy w Dalarna, pewien płetwonurek amator dokonuje zadziwiającego i jednocześnie przerażającego odkrycia. Zwłoki, których nikt nie szuka, a przy nich stary krzyż, nadal tkwiący w zaciśniętych palcach.
Gdy zainteresowanie mediów wygasa, historia rozbudza emocje w innych kręgach, u różnych stroniących od rozgłosu organizacji i podejrzanych osobników.

Jeden krzyż. Jedna gwiazda. Rozdzielone przez sto lat, ukryte każde osobno - razem tworzą klucz do najlepiej strzeżonej tajemnicy na świecie. Teraz znów ukazały się światu.
Historyk Don Titelmann domyśla się jednak, że jeśli krzyż i gwiazda trafią w niewłaściwe ręce, spowodują katastrofę. Wbrew swojej woli zostaje wciągnięty w pogoń za gwiazdą, która tworzy drugą część klucza.

Więcej na:

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/159572/gwiazda-strindberga

http://figlarneczytanie.blogspot.com/2013/03/gwiazda-strindberga-jan-wallentin.html

 

Mark Danner, Masakra w El Mozote.

Mark Danner, Masakra w El Mozote.
Warszawa: Wielka Litera, 2013

Na przełomie lat 70. i 80. XX wieku w Salwadorze wybuchła wojna domowa między dyktaturą wojskową a lewicową partyzantką. Rebelianci skupili się w górach na północy kraju. Pod koniec 1981 r. siły rządowe przypuściły ofensywę. Szkolony przez Amerykanów elitarny rządowy batalion Atlacatl wkroczył do osady El Mozote i wymordował niemal wszystkich jej mieszkańców, w tym kobiety i dzieci. Zbrodnia była tym bardziej szokująca, że, jak przekonuje Danner, El Mozote nie współpracowało z partyzantką.

Masakra w El Mozote jest ponadczasową przypowieścią o trudnych wyborach politycznych i decyzjach w czasach zimnej wojny, gdy walka z jednym zbrodniczym systemem prowadzi do współudziału w zbrodniach drugiego systemu.

Więcej na:

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/176720/masakra-w-el-mozote

http://bernadettadarska.blog.onet.pl/2013/06/03/walka-o-prawo-do-pamieci-m-danner-masakra-w-el-moz

 

Monika Piątkowska, Życie przestępcze w przedwojennej Polsce : grandesy, kasiarze, brylanty.

Monika Piątkowska, Życie przestępcze w przedwojennej Polsce : grandesy, kasiarze, brylanty.
Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012

Gdy w 1918 roku Polska odzyskała niepodległość, cały naród ogarnął nieopanowany entuzjazm. Te dwadzieścia lat do dzisiaj zachwyca rozmachem, przyciąga naszą uwagę, intryguje...

 

Błyskawiczny rozwój kraju sprawił jednak, że nie wszyscy dostrzegali niedostatki rzeczywistości, a przecież życie przestępcze to druga strona codzienności dwudziestolecia międzywojennego. Jej królami byli kasiarze, złodzieje, mordercy, oszuści, prostytutki i włamywacze. Handel ludźmi, tragedie ekonomiczne, afery seksualne czy wyrafinowane oszustwa podatkowe nie są dziełem współczesnej cywilizacji, a pomysłowość przestępców dorównywała kreatywności ówczesnych ludzi w innych dziedzinach.

W ciemnych zakamarkach ulic przedwojennej Polski czaiły się straszliwe kreatury, na drogach grasowały gangi brutalnych porywaczy i rabusiów, a ich śladem podążała niestrudzona policja. Gazety donosiły o drastycznych morderstwach; niektóre, jak słynna sprawa Gorgonowej, do dziś pozostały niewyjaśnione.

Autorka z pasją detektywa odkrywa mroczne karty przedwojennej Polski. Często dramatyczne, czasem również zabawne. To porywająca opowieść o obyczajowości półświatka, którą czyta się jak najlepszy kryminał.

Więcej na:  http://www.empik.com/zycie-przestepcze-w-przedwojennej-polsce-piatkowska-monika,p1058437231,ksiazka-p

 

 

Sławomir Koper, Życie artystek w PRL.

Sławomir Koper, Życie artystek w PRL.
Warszawa: Czerwone i Czarne, 2013

Nowa książka Sławomira Kopra poświęcona jest kobietom tworzącym elitę artystyczną PRL. Autor nie ogranicza się jednak do tych najbardziej znanych (Osiecka, Jędrusik), przedstawia także te już nieco zapomniane (Anna German, Alina Szapocznikow, Grażyna Bacewicz). Niewątpliwym atutem książki jest rozdział o Halinie Poświatowskiej przedstawiający poetkę w sposób odległy od stereotypów.

Więcej na : http://lubimyczytac.pl/ksiazka/166947/zycie-artystek-w-prl

 

 

Nikulin Mikołaj, Sołdat.

Nikulin Mikołaj, Sołdat.
Warszawa: Ośrodek „Karta” : „Carta Blanca”, 2013

Szlak Leningrad–Berlin w odważnej, pozbawionej autocenzury relacji żołnierza Armii Czerwonej.
Opowieść Nikołaja Nikulina, wcielonego do wojska w 1941 r., który jako jeden z nielicznych sowieckich żołnierzy przeszedł cały szlak bojowy. Został odznaczony za bohaterstwo, jednak jego wspomnienia odzierają frontowe przeżycia z heroizmu, burząc mit wielkiej wojny ojczyźnianej. Nikulin otwarcie przyznaje się do potwornego strachu, opisuje głód, śmierć i okrucieństwo czerwonoarmistów. Demaskuje głupotę i cynizm dowodzących, a także bezwzględność sowieckiej machiny wojennej.
Publikacja tej relacji możliwa była dopiero po rozpadzie Związku Radzieckiego, jej wcześniejsze upublicznienie groziłoby autorowi łagrem.

Więcej na:     http://www.empik.com/soldat-od-leningradu-do-berlina-frontowa-prawda-w-opowiesci-szeregowego-zolnierza-armii-czerwonej-nikulin-nikolaj,p1064494811,ksiazka-p

                                                                             

 

 

Wacław Radziwinowicz, Gogol w czasach Google’a : korespondencje z Rosji 1998-2012.

Wacław Radziwinowicz, Gogol w czasach Google’a : korespondencje z Rosji 1998-2012.
Warszawa: Agora, 2013

Autor stworzył obraz Rosji rozpiętej między wciąż żywymi absurdami rodem z Gogola i Czechowa a

 

nieznośnym dziedzictwem człowieka sowieckiego. Kraju jak mówią sami Rosjanie, o historii nieprzewidywalnej, kraju przeklętych poetów i złodziei w limuzynach, bojowników o prawa człowieka i morderców bez twarzy, samotnych bohaterów i brutalnych sołdatów.

Radziwinowicz nie tyle próbuje zrozumieć przerażający rosyjski świat, co wiernie relacjonuje go czytelnikowi. Uzmysławia, że taki koszmar istnieje. W XXI wieku, w kraju, który pretenduje do miana światowego potentata.
Czytamy więc o matkach żołnierzy poległych w wojnie czeczeńskiej, które szukają zwłok swoich synów w wagonie pełnym rozkładających się niezidentyfikowanych ciał, o szahidkach, zdesperowanych czarnych wdowach, które na własną rękę wymierzają sprawiedliwość, o kontrowersyjnym poszukiwaniu winnych ataku terrorystycznego na szkołę w Biesłanie, o milicjantach, pogardliwie nazywanych przez obywateli „mentami”, którzy są trochę lepszymi bandytami, bo więcej im wolno, o zabójstwach politycznych i wzajemnych interesach grup przestępczych z organami państwowymi. W książce nie brakuje także te

 

kstów o nieco lżejszym wydźwięku, zwracających uwagę na poczucie humoru Rosjan. Przywoływana jest historia nieprzyzwoicie drogiego zegarka patriarchy Cyryla i jego tajemnicze znikanie na fotografiach. Czytamy także o kolejnej pożywce dla drwin internautów, czyli wyprawie Miedwiediewa, jeszcze wtedy prezydenta, która łudząco przypominała fabułę Rewizora Nikołaja Gogola, gdy ogarnięte paraliżującym strachem przed „inspekcją góry” władze regionu porozrzucały na polach dorodne arbuzy, mimo że trwał stan klęski nieurodzaju wywołany suszą. Niektóre reportaże są zabawne, jednak nie wywołują beztroskiego śmiechu. Wesołość podszyta jest niepokojem, bowiem w Rosji nic nie jest jednoznaczne.
Wacław Radziwinowicz dotyka również obyczajowości rosyjskiej, przedstawia socjologiczne różnice pomiędzy uprzywilejowaną pozycją mężczyzn a kobietami, przygotowywanymi od maleńkości do trudów życia. Rosyjski ruch feministyczny ma na tym polu wiele do zrobienia. Przed Rosjaninem jest stawiany tylko jeden warunek, aczkolwiek i on nie jest obligatoryjny – powinien niezbyt dużo pić. Należy pamiętać, że zastrzeżenie to posiada wielką wagę w kraju, gdzie statystyczny obywatel wlewa w siebie codziennie 250 ml wysokoprocentowego alkoholu.

„Żeby zrozumieć Rosję, wystarczy poczucie humoru i miłość do mojego zwariowanego kraju.”

                                                                                                                Wiktor Jerofiejew

Więcej na: http://www.empik.com/gogol-w-czasach-google-a-radziwinowicz-waclaw,p1065711511,ksiazka-p

                                                                                             

 

 

Mika Waltari, Tak mówią gwiazdy, panie komisarzu.

Mika Waltari, Tak mówią gwiazdy, panie komisarzu.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012

Ostatnie spotkanie z komisarzem Palmu!

Pewnego dnia panna Pelkonen, czterdziestodziewięcioletnia właścicielka teriera, przez przypadek znajduje w parku ciało starszego pana. Dojść do siebie pomaga jej tajemniczy przystojny mężczyzna, który jednak nie chce wezwać policji. Czy to on jest mordercą? Zabójcy wszak, jeśli zaufać wszelkim prawdziwym i fikcyjnym historiom kryminalnym, zawsze wracają na miejsce przestępstwa...
Tak rozpoczyna się ostatnia powieść znakomitego fińskiego pisarza Miki Waltariego z sarkastycznym komisarzem Palmu w roli głównej.

Inteligentny i trzymający w napięciu do ostatniej chwili kryminał, dający czytelnikowi miłe złudzenie, że wie on więcej od wszystkich bohaterów razem wziętych.

Więcej na http: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/115931/tak-mowia-gwiazdy-panie-komisarzu

 

 

 

Anita Werner, Włodzimierz Cimoszewicz, Nieoficjalnie.

Anita Werner, Włodzimierz Cimoszewicz, Nieoficjalnie.
Konstancin: Wydawnictwo Pointa, 2012

Książka jest zapisem rozmowy Anity Werner z Włodzimierzem Cimoszewiczem, utrzymanej w tonie dziennikarskiego wywiadu.

Główny bohater zdejmuje oficjalną maskę i opowiada, wcześniej nieznane, historie z życia osobistego i długiej, politycznej kariery.

Odsłania kulisy wielkiej polityki i wydarzeń, które przeszły do historii. Kreśli „nieoficjalne” sylwetki znanych osobistości. Z humorem wspomina dyplomatyczne przygody, własne wpadki i gafy.

Rozmowa ujawnia nieznane powszechnie oblicze Premiera. Ten poważny, zawsze oficjalny i profesjonalny w każdym calu polityk, okazuje się być człowiekiem z rozbrajającym poczuciem humoru i z dużym dystansem do świata

Więcej na http: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/156774/nieoficjalnie

 

 

Sara Shilo, Krasnoludki nie przyjdą.

Sara Shilo, Krasnoludki nie przyjdą.
Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2013

Kiedy przed sześciu laty Mas’ud Dadon, zwany w miasteczku królem falafela, użądlony przez pszczołę upadł w kałużę oleju i umarł, szczęście, które dotąd malowało świat Simony Dadon na różowo, odwróciło się od niej na pięcie. Została sama z gromadką dzieci i nie było jej łatwo utrzymać się na powierzchni. A zza libańskiej granicy raz po raz leciały na miasto katiusze… 

"Krasnoludki nie przyjdą" to znakomita powieść o zwykłych ludziach, którzy w niezwykły sposób radzą sobie z trudną codziennością pogranicza, to opowiedziana na kilka głosów historia młodzieńczych marzeń i bezgranicznej miłości. Sara Shilo z wyjątkową zręcznością rysuje sylwetki swoich bohaterów, śmiało wkraczając w zakazane regiony, niebezpiecznie zbliżając się do tabu. Autorka jest laureatką kilku ważnych izraelskich nagród literackich, m.in. nagrody izraelskiego Ministerstwa Kultury za debiut, Nagrody Uniwersytetu w Tel Awiwie oraz Nagrody im. Pinchasa Sapira.

Więcej na http: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/158044/krasnoludki-nie-przyjda

 

 

 

Ewa Stachniak, Katarzyna Wielka. Gra o Władzę.

Ewa Stachniak, Katarzyna Wielka. Gra o Władzę.
Kraków: Wydawnictwo Znak, 2012

Portret jednej z najbardziej bezwzględnych kobiet w historii.

Młodziutka, na pozór niewinna księżniczka Katarzyna przybywa na życzenie carycy Elżbiety do Pałacu Zimowego. Zostaje przedstawiona jako kandydatka na żonę Piotra - następcy rosyjskiego tronu. Wybór ten zdecydowanie nie wszystkim przypada do gustu.
Aby przetrwać, musi przyswoić sobie reguły pałacowej gry i pamiętać o jednym: wszyscy oszukują.

Katarzyna Wielka to napisana z ogromnym rozmachem powieść, która pozwala zajrzeć, niczym przez dziurkę od klucza, do komnat i alków Pałacu Zimowego, by odkryć historię przemiany i dochodzenia do władzy jednej z najśmielszych, najbardziej bezwzględnych kobiet w historii.

Więcej na http: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/145999/katarzyna-wielka-gra-o-wladze

 

 

Zapytaj Alice

Zapytaj Alice
Warszawa: REMI , 2012

Alice to nieśmiała licealistka z bogatego amerykańskiego domu, która na imprezie nieświadomie bierze LSD. Zafascynowana swoim stanem, stopniowo uzależnia się od narkotyków i doprowadza swoje życie na skraj przepaści…
Alice to może być ktoś, kogo znasz.
Alice to możesz być TY.

Zdumiewający, prawdziwy zapis walki amerykańskiej nastolatki ze śmiertelnie niebezpiecznym światem narkotyków jest wstrząsającym ostrzeżeniem przed plagą, która w tym stuleciu dotknęła większość społeczeństw. Książka nie używając moralizatorskiego tonu skutecznie zniechęca czytelników do kontaktu ze światem narkotyków, pokazując negatywne konsekwencje nałogu.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/150787/zapytaj-alice

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/150787/zapytaj-alice

 

Anna J. Szepielak, Dworek pod Lipami.

Anna J. Szepielak, Dworek pod Lipami.
Warszawa: Nasza Księgarnia, 2012

Gabriela, autorka bestsellerów, ma dość łzawych czytadeł. Chce napisać wreszcie coś ambitnego. Niestety, wydawca nie podziela jej entuzjazmu. Na dodatek kobieta niezbyt dobrze czuje się w domu niedawno poślubionego męża. Wszystko ma tam stałe miejsce i tylko dla niej nie przewidziano go zbyt wiele. Kiedy więc nadarza się okazja wyjazdu na wieś, Gabriela ochoczo z niej korzysta. Zajmując się zwierzętami i domem przyjaciółki, ma wiele czasu na myślenie. A także pisanie wymarzonej książki... Na oczach czytelnika powstaje opowieść, dzięki której Gabriela zrozumie, czego tak naprawdę pragnie.

http://www.weltbild.pl/Dworek-pod-Lipami_p11789914.html?p_action=3202020001&cm_mmc_o=TBBTkw*bEfwybz*lwzygt*lwzygt&gclid=CJCLs6mjlbgCFQeW3godyDkA1g#longDescr

http://www.biblionetka.pl/art.aspx?id=595861

http://dodeski.pl/dworek-pod-lipami/

 

Marc Eliot, Michale Douglas. Biografia.

Marc Eliot, Michale Douglas. Biografia.
Warszawa: Axis Mundi, 2013

Szczegółowy portret jednego z odnoszących największe sukcesy hollywoodzkiego aktora, Michaela Douglasa.
Trudna, pełna rywalizacji relacja syna z ojcem, hollywoodzką legendą Kirkiem Douglasem, ukształtowała karierę oraz prywatne życie Michaela. Dzięki swej determinacji i kreatywności oraz charyzmie, Michael Douglas zdołał zrzucić z siebie potężny cień rzucany na niego przez słynnego ojca.
Przezwyciężył rodzinną klątwę i stał się sensacją, gdy wyprodukował jeden z filmów wszech czasów Lot nad kukułczym gniazdem. Za produkcję tego fimu zdobył swego pierwszego Oskara. Po sukcesie Lotu nad Kukułczym gniazdem, Michael zdobył pozycję jednego z najbardziej wpływowych aktorów Hollywood, z powodzeniem kontynuował karierę producenta (Seria Miłość, Szmaragd i Krokodyl), tworzył też niezapomniane kreacje w kultowych filmach, Nagi Instynkt, Wall Street, Fatalne zauroczenie i W sieci.
Podobnie jak życie zawodowe, również prywatne życie Douglasa pełne jest nagłych zwrotów, wzlotów i upadków. W książce znajduje się historia jego pierwszego i nieudanego małżeństwa, historia pogłosek o jego niewierności (szczególnie z filmowymi partnerkami, np. Kathleen Turner) i pobytu w ośrodku odwykowym. Z serii tragedii: wylewie ojca, uzależnieniu syna Camerona i własnej walce z rakiem, Michael Douglas wyszedł obronną ręką  rozpoczął nowy szczęśliwy rozdział życia z nową rodziną, którą stworzył z Catheriną Zetą-Jones.

Więcej na: http://www.weltbild.pl/michael-douglas-biografia_p12720298.html?p_action=3202020001&cm_mmc_o=TBBTkw*bEfwybz*lwzygt*lwzygt&gclid=CPqe0YyclbgCFYlc3godvD8A3w

http://wyborcza.pl/1,75517,14168442,Nowe_biografie_Paula_Newmana__Sophii_Loren_i_Michaela.html

 

Janusz Majewski, Siedlisko.

Janusz Majewski, Siedlisko.
Warszawa: Marginesy, 2011

Powieść oparta na scenariuszu kultowego serialu telewizyjnego SIEDLISKO Janusza Majewskiego.

 

 

Do odziedziczonego na mazurskiej wsi domu przenoszą się Marianna i Krzysztof – małżeństwo z Warszawy. Nikt jednak nie lubi panoszących się i wszystko „lepiej wiedzących” warszawiaków, którzy chcą zaprowadzać własne porządki i zmieniać wszystko na „niby lepsze i ładniejsze”. Miejscowa społeczność nie przyjmuje ich z radością, a życie codzienne stanie się trudne i pełne konfliktów. Coś jednak połączy te dwa światy w jeden przyjazny… Będzie to wspólna sprawa, która udowodni, że jedni drugim są bardzo potrzebni. „Miastowi” wrosną w mazurskie środowisko i pokochają je z wzajemnością, a ich dojrzała, wyrozumiała miłość będzie sojusznikiem tej sprawy.

 http://www.empik.com/siedlisko-majewski-janusz,p1044924077,ksiazka-p

http://kasiek-mysli.blogspot.com/2012/11/siedlisko-janusz-majewski.html

 

Carofiglio Gianrico, Ulotna Doskonałość.

 

Carofiglio Gianrico, Ulotna Doskonałość.
Warszawa: W.A.B., 2012

Wielki bestseller we Włoszech, czwarta powieść z Guido Guerrierim w roli głównej: zaginiona dziewczyna i nietypowa misja adwokata.
Mecenas Guido Guerrieri, samotnik, intelektualista i erudyta, a przede wszystkim specjalista od spraw karnych, otrzymuje kolejną delikatną sprawę do rozwiązania. Do jego kancelarii zgłaszają się zamożni państwo Ferraro. Pół roku wcześniej w niewyjaśnionych okolicznościach zaginęła ich córka, Manuela. Wszystkie tropy prowadzą donikąd, a jedynym ewentualnym podejrzanym jest jej były chłopak, który ma mocne alibi. Z braku poszlak policja umorzyła śledztwo.
Rodzice dziewczyny nie chcą jednak rezygnować. Czy mecenas Guerrieri zdoła rozwikłać zagadkę i znaleźć odpowiedź na pytanie, co stało się z Manuelą? To było porwanie? Gwałt i morderstwo? A może ucieczka z domu?

Pełen ironii, melancholii i cierpkiego humoru kryminał, w którym miłośnik przystojnego mecenasa odnajdzie zarówno kryminalną intrygę, jak i życiowe rozważania głównego bohatera. Carofiglio stworzył kolejną wciągającą historię, w której niuanse włoskiego prawa przeplatają się z trzymającymi w napięciu zagadkami.

Więcej na: http://www.empik.com/ulotna-doskonalosc-carofiglio-gianrico,p1052751698,ksiazka-p?gclid=CJeU946glbgCFU2R3godlX0AEQ#review

http://kultura.onet.pl/ksiazki/receznje-literackie/recenzja-ulotna-doskonalosc-gianrico-carofiglio,1,5296041,artykul.html

Carlos Ruiz Zafón, Więzień Nieba.

 

Carlos Ruiz Zafón, Więzień Nieba.
Warszawa: MUZA, 2012

Rok 1957. Interesy rodzinnej księgarni Sempere i Synowie idą tak marnie jak nigdy dotąd. Daniel Sempere, bohater Cienia wiatru, wiedzie stateczny żywot jako mąż pięknej Bei i ojciec małego Juliana. Następny w kolejce do porzucenia stanu kawalerskiego jest przyjaciel Daniela, Fermín Romero de Torres, osobnik tyleż barwny, co zagadkowy: jego dawne losy wc

 

iąż pozostają owiane mgłą tajemnicy. Ni stąd, ni zowąd przeszłość Fermina puka do drzwi księgarni pod postacią pewnego odrażającego starucha. Daniel od dawna podejrzewał, że skoro przyjaciel nie chce mu opowiedzieć swej historii, to musi mieć ważny powód. Ale gdy Fermín wreszcie zdecyduje się wyjawić mroczne fakty, Daniel dowie się "rzeczy, o których Barcelona wolałaby zapomnieć". Jednak niepogrzebane upiory przeszłości nie dadzą się tak łatwo wymazać z pamięci. Daniel coraz lepiej rozumie, że będzie musiał się z nimi zmierzyć.
I choć zakończenie powieści wydaje się ze wszech miar pomyślne, to Ruiz Zafón mówi nam wprost, że "prawdziwa Historia jeszcze się nie skończyła. Dopiero się zaczęła".

http://merlin.pl/Wiezien-Nieba_Carlos-Ruiz-Zafon-Carlos-Zafon/browse/product/1,1009589.html?gclid=CJvR-dShlbgCFQYd3god51gA5w#fullinfo

http://blurppp.com/blog/wiezien-nieba-carlos-ruiz-zafon/

 

 

Izabela Czajka Stachowicz, Nigdy nie wyjdę za mąż.

Izabela Czajka Stachowicz, Nigdy nie wyjdę za mąż.
Warszawa: W.A.B, 2012

Warszawa, rok 1922. Młodziutka Bella Hertz po zaledwie dwóch latach małżeństwa postanawia rozstać się z mężem. Nie chce spędzić u jego boku reszty życia, chce poznawać niezwykłych ludzi, podróżować i romansować. Na początek Berlin! Ukochany tatuś wyraża zgodę i wysyła Bellę wraz z jej siostrą Elą za granicę - pierwsza będzie studiować historię sztuki, druga zapisze się do pracowni malarskiej.
W trakcie poważnej rozmowy z ojcem Bella składa deklarację - dość mężczyzn w jej życiu, już nigdy nie wyjdzie za mąż. Niebawem jednak śle z Berlina telegram, w którym zaprasza ojca do siebie, by poznał jej narzeczonego. Wybrankiem jest kolega ze studiów, Chińczyk imieniem Wu, według Belli „malutki, żółciutki i wybornie zabawny".
Wszyscy do niej lgną, co drugi mężczyzna się w niej kocha - głośna i głodna życia Bella działa jak magnes. Spotyka na swej drodze sławy przedwojennej awangardy i pomaga wytyczać „nowe drogi sztuki". Opowieść toczy się od anegdoty do anegdoty, może nie każda jest prawdziwa, ale od żadnej nie wieje nudą.
Nigdy nie wyjdę za mąż powstało wiele lat po wojnie, świat, który wspominała Izabela Czajka Stachowicz, dawno już nie istniał. Może dlatego jej książka przesycona jest taką intensywnością.

Więcej na: http://www.wab.com.pl/?ECProduct=1362

http://czytajcie.blogspot.com/2012/05/izabela-czajka-stachowicz-nigdy-nie.html

 Polecamy także: „ Małżeństwo Po Raz Pierwszy” i „ Dubo..Dubon.. Dubonnet”.

 http://czytajcie.blogspot.com/2012/06/izabela-czajka-stachowicz-mazenstwo-po.html

 http://lubimyczytac.pl/ksiazka/149492/dubo-dubon-dubonnet

Michale Azerrad, Bądź jaki bądź: Historia Nirwany.

Michale Azerrad, Bądź jaki bądź: Historia Nirwany.
Poznań: In Rock Music Press, 2008

Książka przedstawia Nirvanę z najbliższej, niemal intymnej perspektywy. Zawiera długie, wyczerpujące rozmowy ze wszystkimi członkami zespołu oraz ich przyjaciółmi, krewnymi oraz dawnymi i nowymi współpracownikami. Po śmierci Kurta Cobaina książkę uzupełniono o nowy, ostatni rozdział poświęcony ostatnim miesiącom życia założyciela Nirvany i zawierający nie publikowane wcześniej przesłanie artysty i jego bliskich, jakie odczytano podczas ceremonii żałobnych.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/47911/badz-jaki-badz-historia-nirvany

http://www.biblionetka.pl/book.aspx?id=32011

Edward Guziakiewicz, Radosny Świat Mireczki.

Edward Guziakiewicz, Radosny Świat Mireczki.
Rzeszów: Dreams, 2011

Mam kilka lat, wiatr we włosach, tuzin pytań, wielką wyobraźnię, nie wspomnę o... pomysłach! Sądzę, że gdyby tata wyburzył w domu sufit, to mogłabym zamieszkać z żyrafą. A co w razie deszczu? Hm... podałabym jej parasol! Wiem, jak sadzić grzyby. Wy nie wiecie? Zwyczajnie! Trzeba buty taty zakopać w piasku, a na nie położyć kapelusze lalek! A czy domyślacie się, po co uczyłam chodzić pluszowego misia? Oczywiście by go zabrać ze sobą na basen! A tego, jak zrobić latawiec, już wam nie zdradzę.
Powiem tylko, że każdy dzień można spędzić ciekawie. Mireczka

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/103448/radosny-swiat-mireczki

 http://urwisy.guziakiewicz.pl/radosny.htm

 http://czytankimadlen.blogspot.com/2012/03/radosny-swiat-mireczki-edward.html

Liza Marklund, Miejsce w słońcu.

Liza Marklund, Miejsce w słońcu.
Warszawa: Czarna Owca, 2012

Szwedzka dziennikarka i pisarka Liza Marklund zdobyła rozgłos dzięki popularnej serii kryminałów o reporterce śledczej Annice Bengtzon. Dwa z nich doczekały się już ekranizacji. "Miejsce w słońcu" to ósmy tom cyklu, kontynuacja bestsellerowego "Dożywocia". Akcja powieści rozgrywa się w nazistowskich Niemczech, w szwedzkiej Sörmlandii lat pięćdziesiątych, we współczesnym Sztokholmie, a także w Hiszpanii i w Maroku.

Włamanie, pozornie przypadkowe, kończy się śmiercią całej szwedzkiej rodziny. Małżonkowie, dwoje dzieci i babcia duszą się od trującego gazu w swoim domu na hiszpańskiej riwierze. Reporterka kryminalna Annika Bengtzon dostaje zlecenie, by obserwować postępy śledztwa. Niechętnie przybywa na miejsce zbrodni, do nadmorskiego kurortu - Marbelli. Jednak z czasem całkowicie angażuje się w rozwiązywanie zagadki tajemniczego morderstwa. Aby zdobyć potrzebne informacje będzie musiała wejść w zdeprawowany świat celebrytów, gwiazd sportu i międzynarodowych finansistów. Pranie brudnych pieniędzy, handel narkotykami, zemsta za sprawę sprzed lat - w powieści "Miejsce w słońcu" Annika Bengtzon zostanie wciągnięta w niezwykle niebezpieczną intrygę...

Więcej na:

http://merlin.pl/Miejsce-w-sloncu_Liza-Marklund/browse/product/1,1064093.html?gclid=CLmYpbWIz7YCFYRQ3godizgAUA#fullinfo

http://szwedzkiekryminaly.pl/liza-marklund-miejsce-w-sloncu/

Stephen King, Czarna Bezgwiezdna Noc.

Stephen King, Czarna Bezgwiezdna Noc.
Warszawa, Albatros, 2011

"Wierzę w to, że w każdym człowieku jest drugi człowiek, obcy..." napisał Wilfred Leland James na pierwszych stronach swojego emocjonującego wyznania, które tworzy 1922, pierwszą z czterech niezwykle mrocznych, fascynujących opowieści Stephena Kinga, połączonych tematem kary. Dla Jamesa ów obcy budzi się gdy jego żona Arlette proponuje sprzedanie rodzinnego domu i wyjazd do Omaha wprawiając w ruch makabryczną spiralę morderstwa i szaleństwa. W Big Driver tajemnicza pisarka o imieniu Tess spotyka nieznajomego podczas długiej drogi do Massachusetts kiedy jedzie skrótem do domu ze spotkania klubu książki. Zgwałcona i porzucona na śmierć Tess obmyśla zemstę, która postawi ją twarzą w twarz z kolejnym obcym: tym wewnątrz niej samej. Fair Extension, najkrótsza z opowieści jest prawdopodobnie najbardziej nieprzyjemną i najzabawniejszą ze wszystkich. Zawarcie paktu z diabłem nie tylko ratuje Harry'ego Streetera od raka ale też bogato wynagradza za życie pełne urazy. Kiedy mąż Darcy Anderson wyjeżdża w kolejną podróż służbową, ona udaje się do garażu szukając baterii. Potyka się o pudełko pod stołem i odkrywa obcego wewnątrz swojego męża. To przerażające odkrycie oddane z jeżącą włosy intensywnością definitywnie kończy dobre małżeństwo - Good Marriage. Podobnie jak 'Cztery pory roku' i '4 po północy', które stworzyły takie filmowe hity jak 'Skazani na Shawshank' i 'Stań przy mnie', 'Czarna bezgwiezdna noc' dowodzi, że Stephen King to mistrz długich opowieści.

Więcej na: http://www.czarnabezgwiezdnanoc.pl/

lubimyczytac.pl/ksiazka/57944/czarna-bezgwiezdna-noc

http://www.polityka.pl/.../1516710,1,recenzja-ksiazki-stephen-king-czarna-...

 

Kimon Sebag Montefiore, Katarzyna Wielka i Potiomkin.

Kimon Sebag Montefiore, Katarzyna Wielka i Potiomkin.
Warszawa: Magnum, 2013


Druga w wielkim stylu biografia pióra autora Stalina. Dworu czerwonego cara. Owiane legendą życie carycy Rosji, Katarzyny Wielkiej, i jej ekscentrycznego przyjaciela, kochanka, męża stanu, Grigorija Potiomkina, Simon Sebag Montefiore przedstawia na szerokim tle XVIII-wiecznej Rosji, tworząc wspaniałą panoramę epoki.

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/172942/katarzyna-wielka-i-potiomkin

 

Wiesław Weiss, Kult. Biała Księga czyli wszystko o wszystkich piosenkach

Wiesław Weiss, Kult. Biała Księga czyli wszystko o wszystkich piosenkach
Warszawa: Kosmos, 2009

KULT jest bezsprzecznie jednym z największych polskich zespołów, który w ciągu 27 lat, zyskał sobie nie tylko olbrzymie rzesze fanów, ale zarazem uznanie krytyków. Kazik Staszewski, niejednokrotnie zaskakuje niekonwencjonalnymi tekstami. Mimo to pozostaje autorytetem zarówno młodzieży jak i dorosłych.

„KULT. BIAŁA KSIĘGA” to nie tylko oficjalna książka opowiadająca historię każdej piosenki jednego z największych polskich zespołów, ale zarazem wysokiej klasy album, prezentujący niespełna tysiąc zdjęć, z których większość nie była nigdy dotąd publikowana.

Wiesław Weiss przez bardzo długi czas zbierał materiały robiąc wnikliwe wywiady ze wszystkimi osobami, które kiedykolwiek były związane z zespołem. Zawartość każdej płyty analizowana jest, więc, w różnych ujęciach, poprzez pryzmat osób z nią związanych. To pozwala uzyskać czytelnikowi niepowtarzalny, wielowymiarowy, obraz historii KULTU.

Ogrom nowych informacji, przeplecionych faktami, ciekawymi anegdotami i mnóstwem zdjęć, niezwykle przybliżają postać charyzmatycznego Kazika, jak i innych, zarówno obecnych jak i byłych członków zespołu. Ciekawa szata graficzna, jak i wysoka jakość wydania sprawią natomiast, że pozycja ta oprócz swojej unikatowej zawartości będzie stanowiła wyjątkowy element każdej biblioteczki.

Więcej na: http://www.empik.com/kult-biala-ksiega-czyli-wszystko-o-wszystkich-piosenkach-weiss-wieslaw,prod23940092,ksiazka-p

http://wyborcza.pl/1,75475,7290514,Kult__Biala_ksiega__Weiss__Wieslaw.html

C.W. Gortner, Sekret Tudorów.

 C.W. Gortner, Sekret Tudorów.
 Katowice:  Książnica, 2012

Czasy Tudorów były epoką intryg, spisków i... szpiegów.
Lato 1553 roku. Brendan Prescott, sierota, wychowuje się w domu potężnej rodziny Dudleyów. Prescott zostaje wysłany na dwór królewski, gdzie przychodzi mu wypełnić tajną misję w służbie tajemniczej siostry króla – księżniczki Elżbiety. Wkrótce zostaje podwójnym agentem, wstępując do służby protektora Elżbiety, Williama Cecila, który w zamian przyrzeka wyjawić tajemnicę pochodzenia Prescotta.

Wokół Elżbiety, która stara się ujawnić prawdę na temat złowrogiego zniknięcia jej ciężko chorego brata, króla Edwarda VI, rozgrywa się mroczna intryga. Mając u boku tylko odważnego chłopca stajennego i zuchwałą damę dworu, Brendan rzuca się w wir gry, którą rządzą półprawdy, kłamstwa i zbrodnia.

Peter Godwin, Strach. Ostatnie dni Roberta Mugabe.

Peter Godwin, Strach. Ostatnie dni Roberta Mugabe.
Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2013

W połowie 2008 roku, po blisko trzydziestu latach despotycznych rządów, przywódca Zimbabwe, osiemdziesięcioczteroletni Robert Mugabe, spotkał się ze swoim biurem politycznym. Właśnie przegrał wybory, ale zamiast oddać władzę, postanowił rozpocząć brutalną kampanię mającą na celu zastraszenie obywateli. Dziennikarz i pisarz Peter Godwin jako jeden z nielicznych zdołał wjechać do Zimbabwe, by zdać sprawozdanie z tych wstrząsających wydarzeń. Podejmując spore ryzyko, Godwin podróżuje do spalonych wiosek, ogląda plutony egzekucyjne, rozmawia z ukrywającymi się przywódcami opozycji, ostatnimi białymi farmerami, duchownymi i dyplomatami, którzy z narażeniem życia usiłują położyć kres tyranii. "Strach" to przejmująca opowieść o narodzie sterroryzowanym przez szalejącego despotę. W 2011 roku Strach został uznany za książkę roku przez „The New Yorker”, „The Economist” i „Publishers Weekly”.

 Więcej na:

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/121359/strach-ostatnie-dni-roberta-mugabe

http://mariuszrakoski.pl/horror-zimbabwe-peter-godwin-strach-ostatnie-dni-roberta-mugabe/

Brad Tolinski, Światło i cień: Jimmy Page w rozmowach.

Brad Tolinski, Światło i cień: Jimmy Page w rozmowach.
Wrocław: Bukowy Las, 2012

Książka powstała na kanwie obszernych wywiadów, przeprowadzanych z Jimmym Page’em w ciągu ponad 20 lat przez dziennikarza muzycznego Brada Tolinskiego, któremu udało się zdobyć zaufanie niechętnego mediom muzyka. Światło i cień to opowieść o całej karierze Page’a, poczynając od lat najwcześniejszych, gdy wybijał się na pozycję czołowego angielskiego gitarzysty sesyjnego, który współpracował z artystami tej miary, co: Tom Jones, Shirley Bassey, Burt Bacharach, Eric Clapton oraz zespoły Kinks i The Who. Jimmy Page szczerze i bezpośrednio zwierza się z dekadenckich, a zarazem niezwykle twórczych lat grania w Led Zeppelin, z bardzo energetycznych relacji łączących go z innymi członkami zespołu – Robertem Plantem, Johnem Bonhamem i Johnem Paulem Jonesem – a także przedsięwzięć, którym się później oddawał. Oprócz wiwisekcji najważniejszych utworów Led Zeppelin, w tym Stairway to Heaven, Whole Lotta Love i Kashmir, artysta odnosi się też do rewelacyjnych tras koncertowych. Opowiada o fascynacji okultyzmem, o spotkaniu z Elvisem Presleyem, a nade wszystko o powstawaniu rockowego arcydzieła, za jakie uznano album Led Zeppelin IV, ujawniając jego kulisy. Uzupełnieniem są perełki w postaci m.in. rozmów Jimmy’ego Page’a z innymi mistrzami gitary, w tym Jeffem Beckiem oraz Jackiem White’em.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/159722/swiatlo-i-cien-jimmy-page-w-rozmowach

http://www.magazyngitarzysta.pl/muzyka/recenzje/11723-brad-tolinski-swiatlo-i-cien-jimmy-page-w-rozmowach.html

 

Boel Westin, Tove Jansson Mama Muminków.

Boel Westin, Tove Jansson Mama Muminków.
Warszawa: Marginesy, 2012

Po raz pierwszy w Polsce fascynująca biografia fińskiej pisarki Tove Jansson – autorki Muminków. Wspaniała opowieść o malowaniu, pisaniu i Muminkach oraz wspólnym życiu z graficzką Tuulikki Pietilä, autorką wielu rysunków do książek Tove, z którą związana była przez ponad 40 lat, aż do śmierci. Fantastyczne zdjęcia i reprodukcje nigdzie dotąd nie publikowane tworzą niezwykły klimat tej niezwykłej książki.

Autorka książki, profesor Boel Westin jest szwedzką profesor literatury i światowym autorytetem, jeśli chodzi o twórczość Tove Jansson. Dzięki swojej pracy naukowej i fascynacji Tove, Westin stała się bliską przyjaciółką artystki. Po jej śmierci otrzymała dostęp do prywatnego archiwum Janssonów, pełnego listów, notatek oraz, oczywiście, rysunków. Na ich podstawie powstała biografia mamy Muminków. Któż nie zna bajek o rodzinie i przyjaciołach niewielkich, białych stworków, jakimi są Muminki. Można je lubić, lub ich nie znosić, ale nie można ich nie znać. Podobnie, jak nie można nie znać barwnego życia ich twórczyni. Tove Jansson zasłynęła przede wszystkim (a w świadomości wielu, tylko) jako autorka serii o Muminkach. Jednak w momencie, gdy te białe stworki rodziły się (notabene w bólach) była już cenioną artystką, rysownikiem, grafikiem, pisarzem. Mimo, iż Muminki przyniosły jej wielką sławę i artystyczną nieśmiertelność, do końca szukała, dążyła. Zachęcam do lektury.

Więcej na:

lubimyczytac.pl/ksiazka/153597/tove-jansson-mama-muminkow‎

http://mlodapisarkaczyta.blox.pl/2012/12/Tove-Jansson-Mama-Muminkow-Boel-Westin.html

http://zwierciadlo.pl/2013/kultura/ksiazka/tove-jansson-mama-muminkow-recenzja

Mick Jagger, The Rolling Stones: 50 lat.

Mick Jagger, The Rolling Stones: 50 lat.
Warszawa: Amber, 2012

Wysmakowany album – ponad 1000 kolorowych i czarno-białych zdjęć.
Jedyna oficjalnie autoryzowana książka upamiętniająca rocznicę 50-lecia legendarnego zespołu – nadzorowali ją, poprzedzili wstępami i opowiedzieli sami członkowie zespołu.
Oto historia naszych pięćdziesięciu fantastycznych lat. Zaczęliśmy jako zespół bluesowy grający w klubach, a potem zapełnialiśmy największe stadiony świata, urządzając widowiska, jakich żaden z nas nawet sobie nie wyobrażał. Przygotowany pod naszym nadzorem album zawiera najlepsze z najlepszych fotografie i ulotne pamiątki z naszych, a także spoza naszych archiwów.

Więcej na: http://www.empik.com/the-rolling-stones-50-lat-jagger-mick-richards-keith-watts-charlie-wood-ronnie,p1053358416,ksiazka-p?gclid=CPbK9tiZ47YCFcRd3godNUgAYQ

http://kultura.gazeta.pl/kultura/1,114526,12116299,Wariat__geniusz__Mick__Skandalizujaca_ksiazka_na_50_lecie.html

 

 

Stefan Wroński, Dzidek.

Stefan Wroński, Dzidek.
Warszawa: Prószyński i S-ka, 2013

Dzidek prowadzi łobuzerski tryb życia, zadziera z kim popadnie, ma paczkę kumpli – też niezłych andrusów. Wkrótce wpakuje się w naprawdę poważną aferę. Jego rodzina jest bowiem w posiadaniu niezwykle cennej ikony, a ta staje się przedmiotem zainteresowania szemranych postaci z bandyckich zakamarków Woli…
„Dzidek” to opowieść o Warszawie, o mieście kamieniczników, kupców, Żydów, muzyków, awanturników, doliniarzy i pijaków… Historia o dorastaniu, rodzinie, miłości – słowem o czasach beztroski, nad którymi nieuchronnie zbierają się czarne chmury, by w końcu zmienić się w hitlerowską nawałnicę.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/165187/dzidek

Christopher Andersen, Mick: szalone życie i geniusz Jaggera.

Christopher Andersen, Mick: szalone życie i geniusz Jaggera.
Kraków: Insignis, 2012

Przez długie lata Mick Jagger zazdrośnie strzegł swoich tajemnic. W pięćdziesiątą rocznicę pierwszego koncertu grupy Rolling Stones dziennikarz i autor bestsellerowych książek Christopher Andersen zrywa maskę, za którą ukrywa się jedna z najbardziej enigmatycznych ikon muzycznego świata.

Na podstawie wielu wywiadów m.in. z przyjaciółmi Jaggera, z członkami jego rodziny, współpracownikami z branży muzycznej, żonami i zastępami kochanek Anderson sporządził portret geniusza rocka, którego życie na krawędzi pozwoliło mu zbić majątek o wartości 400 milionów dolarów.
Książka ujawnia wiele nieznanych jak dotąd faktów z życia, m.in. związki Jaggera z rodziną królewską, w tym z księciem Williamem i Kate Middleton oraz kontakty z Madonną, Angeliną Jolie, Umą Thurman i Carlą Bruni.

Biografia Jaggera - skandalizująca, obrazoburcza i cały czas przykuwająca uwagę - jest taka, jak osoba, którą opisuje, taka jak sam Mick.

Więcej na: http://merlin.pl/Mick-Szalone-zycie-i-geniusz-Jaggera_Christopher-Andersen/browse/product/1,1165583.html?gclid=CO2Op7-c47YCFcpb3godI1YAug#fullinfo

http://kultura.newsweek.pl/seks-z-mickiem-jaggerem,99040,1,1.html

Jaworska Mirka, Syndrom Czerwonej Hulajnogi.

Jaworska Mirka, Syndrom Czerwonej Hulajnogi.
Warszawa: Prószyński i S-ka, 2013

Wzruszająca autobiograficzna historia rodzinna, z optymistycznym, emanującym pozytywną siłą przesłaniem.
Pewnego dnia okazuje się, że Michał potrzebuje szczególnego wsparcia. Powodem kłopotów jest autyzm. Szybko staje się jasne, że rodzina zostaje sama, lekarze i pedagodzy nie potrafią albo nie chcą pomóc. Mama Michała nie chce się jednak poddać i wbrew wszystkiemu wierzy, że może się udać.
Książka o miłości. Wielkiej, prawdziwej, trudnej i tragicznej. Autentyczna historia walki o szczęście dziecka, które inaczej rozumie świat. Opowieść o samotności, ale też nadziei. Uświadamia wagę każdej chwili.

Więcej na: http://ksiegarnia.proszynski.pl/product,64468

http://polscyautorzy.pl/index.php/recenzje/293-syndrom-czerwonej-hulajnogi-mirka-jaworska-proszynski-i-s-ka

 

Małgorzata Puczyłowska, Być dzieckiem legendy. Część 1.

Małgorzata Puczyłowska, Być dzieckiem legendy. Część 1.
Gdańsk: Wydawnictwo White Ink Studio, 2012

Książka „Być dzieckiem Legendy” dziennikarki Małgorzaty Puczyłowskiej jest wynikiem jej wieloletniej pracy w zawodzie, w trakcie której spotykała się z bliskimi bohaterów jej opowieści. Autorka przybliża sylwetki ludzi znanych i lubianych, którzy już odeszli, jednak zaznaczyli się w naszej pamięci nie tylko przez ciekawe, twórcze życie, ale też często przedwczesną, zaskakującą, nieprawdopodobną wręcz śmiercią. Ewa Sałacka zmarła w kwiecie wieku od ukąszenia osy, pozostawiając ukochaną 12-letnią wówczas córkę. Jacek Chmielnik odszedł równo 5 lat temu, gdy poraził go prąd w jego letnim domu. Daria Trafankowska przegrała z nowotworem, ale swoją heroiczną walką dała przykład wielu chorym, którzy ją kochali i tak jak ona postanowili walczyć o swoje życie. Dziś fundacja jej imienia ratuje życie innym artystom. Andrzeja Zauchę zastrzelił szaleniec, osierociwszy w ten sposób jedyną córkę piosenkarza, której trzy lata wcześniej zmarła też matka. Grzegorz Ciechowski zmarł na tętniaka serca w przeddzień Wigilii 10 lat temu, a wydaje się, jakby to było wczoraj. Tłumy fanów Republiki co roku zbierają się przed świętami w jego rodzinnym mieście, by uczcić jego pamięć. Aleksandra Śląska, Roman Wilhelmi, Kazimierz Brusikiewicz, Ada Rusowicz, Kasia Sobczyk, Krzysztof Klenczon – to były wielkie legendy jeszcze za swojego życia. Wiemy, jakimi byli artystami, co pozostawili po sobie, ale jakimi byli ludźmi? Jak wspominają ich własne dzieci, o których istnieniu niektórzy czytelnicy dowiedzą się dopiero z tej książki. Jak one same odnalazły się w świecie mierząc się z legendą uwielbianych rodziców, którzy w domu byli po prostu ludźmi ze swymi zaletami, ale też ułomnościami. Jak to jest być dzieckiem legendy? Opowiedzą o tym odnalezieni przez autorkę w różnych zakątkach świata potomkowie wyżej wspomnianych artystów.

Więcej na http://www.empik.com/byc-dzieckiem-legendy-czesc-1-puczylowska-malgorzata,p1063062952,ksiazka-p

Iza Komendołowicz, Elka.

Iza Komendołowicz, Elka.    
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012

Odważny i autentyczny portret Elżbiety Czyżewskiej - jednej z najpopularniejszych i jednocześnie najbardziej kontrowersyjnych polskich aktorek lat sześćdziesiątych. Kobiety o wielkiej osobowości, talencie i sile przetrwania. Kochano ją i nienawidzono.
Sukcesy i porażki, miłość i samotność, zmaganie się z chorobą alkoholową i nowotworową, wyrazisty obraz filmowego środowiska artystycznego, pełnego romansów, intryg i bezwzględnej rywalizacji. Historia oryginalnej, dumnej, inteligentnej kobiety, ale także okrutnej, pogubionej, ukrywającej bolesne wydarzenia z dzieciństwa. Była zjawiskowa, zabójczo ponętna, cały czas na scenie życia, zachłanna miłości, akceptacji. Kolekcjonowała role i ludzi. Całe życie walczyła żeby uratować siebie.
Losy Czyżewskiej, jej kolejne wzloty i upadki śledzi się z napięciem i zainteresowaniem, jak historie największych i najtragiczniejszych bohaterek XX wieku.
O Aktorce opowiadają znani aktorzy, reżyserzy, pisarze, artyści, przyjaciele, znajomi, z Polski i Ameryki, m.in. Andrzej Łapicki, Daniel Olbrychski, Andrzej Wajda, Krystyna Zachwatowicz, Agnieszka Holland, Bohdan Łazuka, Kazimierz Kutz, Omar Sangare, Zofia Czerwińska, Daniel Passent, Barbara Sass, Barbara Krafftówna, Zuzanna Olbrychska – Łapicka, Nancy Weber. Z opowieści wyłania się wielowymiarowy portret "Elki", fakty z jej życia pokazane są w zupełnie nowym świetle i kontekstach. Książka ilustrowana bogatym materiałem zdjęciowym i dokumentami.
Odkryta przez Stanisława Bareję, stworzyła wyraziste kreacje w komediach (Mąż swojej żony, Żona dla Australijczyka, Małżeństwo z rozsądku, Gdzie jest generał). Czyżewska, uważana wówczas za królową polskich komedii, miała na swoim koncie także znaczące role dramatyczne- zagrała m.in. u Kazimierza Kutza w Milczeniu, u Aleksandra Forda w Pierwszym dniu wolności, a u Wojciecha Jerzego Hasa wystąpiła w jego najsłynniejszym obrazie Rękopisie znalezionym w Saragossie. Aktorka występowała też w filmach Jerzego Skolimowskiego. Związana z Teatrem Dramatycznym zdobywała uznanie jako aktorka teatralna. W błyskawicznym tempie zdobyła popularność, wielokrotnie nagradzana (m.in. Złote i Srebrne Maski).
W roku 1967, prześladowana przez władze, wyemigrowała do Nowego Yorku wraz z mężem –Dawidem Halberstamem (amerykańskim dziennikarzem wydalonym z Polski za krytykę W. Gomułki). W ciągu 33 lat tam przeżytych zagrała wiele epizodów i drobnych ról w wielu filmach i serialach (m.in. w Pozytywce, Seksie w wielkim mieście) występowała na deskach scen off- Brodwayu, została uhonorowana nagrodą nowojorskiej krytyki. Nigdy nie wróciła do Polski na stałe, od lat 80-tych gościnnie wystąpiła m.in. w Debiutantce Barbary Sass, Limuzynie Daimler-Benz Filipa Bajona, S@motności w sieci.
Czyżewska zmarła 17 czerwca 2010 roku w nowojorskim szpitalu, przegrywając walkę z rakiem.

Więcej na http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125463/elka

Eric-Emmanuel Schmitt, Kobieta w lustrze.

Eric-Emmanuel Schmitt, Kobieta w lustrze.
Kraków: Wydawnictwo Znak, 2012

Życie to coś więcej.
Więcej niż rola do odegrania. Niż religia i konwenanse. Więcej niż mąż i dziecko. Pieniądze i sława.

Trzy kobiety. Gwiazda filmowa, mistyczka, arystokratka zafascynowana psychoanalizą.
Na pozór dzieli je wszystko.
Łączy obsesyjna myśl, że muszą porzucić swoje dotychczasowe życie i odnaleźć to, co naprawdę ważne.

Eric-Emmanuel Schmitt, zdobywca nagrody literackiej Goncourtów 2010, zabiera czytelników w niezwykłą podróż przez czas i historię, by przedstawić losy fascynujących kobiet. W swej najnowszej powieści z wrażliwością filozofa i pasją wytrawnego detektywa zgłębia tajemnice kobiecej duszy.
W tym lustrze może się przejrzeć każda z nas.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/125331/kobieta-w-lustrze

Annick Cojean, Kobiety Kaddafiego.

Annick Cojean, Kobiety Kaddafiego.
Warszawa: Wydawnictwo Prószyński Media, 2013

Porywane, gwałcone, upokarzane… Taki był los kobiet podporządkowanych przyjemności Kaddafiego. W swojej wstrząsającej książce Annick Cojean oddaje im głos.
W listopadzie 2011 roku Annick Cojean opublikowała w „Le Monde” artykuł, w którym opisała historię młodej kobiety uprowadzonej przez libijskiego przywódcę i wcielonej do jego „haremu”.
Soraya opowiedziała dziennikarce swoją poruszającą, pełną upokorzeń i cierpienia historię. Zauważona przez wodza jako piętnastolatka podczas szkolnej uroczystości, została porwana i wcielona do jego żeńskiej gwardii przybocznej, była przetrzymywana i przez wiele lat wykorzystywana. Ucieczka w przededniu rewolucji nie zwróciła jej jednak wolności – doświadczenie życia w twierdzy Bab al-Azizia u boku Kaddafiego złamało jej życie.
Soraya nie była jedyna. Podobny los spotkał setki libijskich kobiet.
Annick Cojean, chcąc dociec prawdy o ich losie, udała się do Trypolisu, by przeprowadzić dziennikarskie śledztwo, które ujawniło wstrząsające informacje dotyczące słynnych „Amazonek” oraz obnażyło ukrywane fakty z życia osobistego Kaddafiego. Autorka dotarła do najważniejszych osób z jego otoczenia i – przełamując tabu – pokazała prawdziwą twarz hołubionego przez Europę drapieżnego władcy oraz ponury los jego ofiar.

Wiecej na : http://ksiegarnia.proszynski.pl/product,64432

Jonathan Cott, Yoko i John: dni, których nigdy nie zapomnę.

Jonathan Cott, Yoko i John: dni, których nigdy nie zapomnę.
Kraków: Znak Litera Nova, 2013

Gdy się poznali, podarowała mu karteczkę z napisem »Oddychaj«. Tak rozpoczęła się najpiękniejsza w dziejach popkultury definicja słowa »kochaj«.

Wielu zarzucało Yoko, że to z powodu szalonej miłości do niej Lennon porzucił Beatlesów.
Ci, którzy znali Yoko i Johna naprawdę dobrze, wiedzieli, że była dla niego największą inspiracją i to dzięki niej rozwinął się jako artysta.

On: niekwestionowana ikona kultury XX wieku.

Ona: awangardowa artystka, wnuczka bankierów i spadkobierczyni arystokratycznego rodu. Studiowała razem z dziećmi cesarza Hirohito. W jej żyłach płynie krew cesarza z IX stulecia. Jako jedna z niewielu może się pochwalić współpracą z tak różnymi muzykami, jak John Cage, Ornette Coleman i Lady Gaga.

Mało kto poznał tę parę tak dobrze jak Jonathan Cott, który przyjaźnił się z nimi od 1968 roku. Przez cały ten czas był jedną z najbliższych im osób – widział ich w najbardziej intymnych chwilach, odwiedzał ich w apartamentach, bywał z nimi w studiach nagraniowych i na imprezach towarzyskich. Przegadał z nimi niejedną noc.
To on jako pierwszy rozmawiał z Lennonem, gdy ten poznał Yoko – i to on przeprowadził z nim ostatni wywiad prasowy na 3 dni przed śmiercią muzyka.

Więcej na:

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/164348/yoko-i-john-dni-ktorych-nigdy-nie-zapomne

Bebe Winans, Tim Willard, Whitney, którą znałem.

Bebe Winans, Tim Willard, Whitney, którą znałem.
Warszawa: Anakonda, 2012

BeBe Winans jest wokalistą, twórcą piosenek i producentem muzyki R&B i gospel, który nagrywał z takimi artystami jak Stevie Wonder czy Whitney Houston. Zdobył mnóstwo nagród branżowych, w tym m.in. cztery razy nagrodę Grammy. Miał swój własny program radiowy, występował zarówno w filmach, jak i w teatrze. W 1987 roku założył duet wraz ze swoją siostrą CeCe Winans, który stworzył wiele hitów i albumów nagrodzonych platynowymi płytami. Jest również autorem książki o zmarłej niedawno Whitney Houston, swojej przyjaciółce, którą traktował od wielu lat jak własną siostrę.
Pomiędzy pierwszym spotkaniem Bebe Winansa z Whitney Houston w 1985 roku, a dniem pogrzebu Whitney, na którym wygłosił on słynną, poruszającą mowę, rozkwitła głęboka i jedyna w swoim rodzaju przyjaźń. Uważali się za rodzinę w dosłownym tego słowa znaczeniu. Niezwykle osobista kolekcja wspomnień, którą oferuje nam w swej książce autor pozwala zobaczyć nam, jaka Whitney była na co dzień. Widzimy ją prawdziwą, taką, jaka była naprawdę.
Przez większość jej publicznego życia Whitney Houston była dla wszystkich zagadką, nieodkrytą tajemnicą. W "The Whitney I Knew" Winans daje nam szansę na zrozumienie postaci tej niezwykłej wokalistki. Od głęboko poruszających osobistych chwil, poprzez opisy artystycznych triumfów, aż do chwytającej za serce rzeczywistości, która doprowadziła do jej końcowej zguby.

Więcej na: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/161105/whitney-ktora-znalem

http://muzyka.interia.pl/pop/news/whitney-ktora-znalem-wczesniej-w-polsce,1860584,50

http://www.kreatywa.net/2013/01/whitney-ktora-znaem-bebe-winans.html


Dla dzieci i młodzieży

Rick Riordan Czerwona piramida.

Rick Riordan Czerwona piramida. Kraków: Wydawnictwo Galeria Książki, 2011

Gratka dla fanów Ricka Riordana i jego bestsellerowej serii „Percy Jackson i bogowie olimpijscy”. „Czerwona piramida” to pierwsza część „Kronik rodu Kane”. Czy okaże się równie ciekawa i porywająca?

Od śmierci matki rodzeństwo Carter i Sadie są sobie niemal obcy. Dziewczyna mieszka z dziadkami w Londynie, jej brat natomiast podróżuje po świecie z ojcem, wybitnym egiptologiem doktorem Juliusem Kane. Pewnej nocy doktor Kane zabiera Cartera i Sadie na "eksperyment naukowy" do British Museum, w nadziei, że uda mu się z powrotem połączyć rodzinę. Zamiast tego jednak uwalnia egipskiego boga Seta, który skazuje doktora na wygnanie, a jego dzieci zmusza do ucieczki.

Wkrótce Sadie i Carter odkrywają, że budzą się wszyscy bogowie Egiptu, a najgorszy z nich - Set - chce zniszczyć rodzinę Kane. Aby go powstrzymać, dzieci muszą podjąć niebezpieczną podróż po całym świecie. Będzie to zadanie, które przybliży je do prawdy o rodzinie i ujawni jej powiązania z tajnym stowarzyszeniem istniejącym od czasów faraonów.

Adam Bahdaj Gdzie twój dom Telemachu?

Adam Bahdaj Gdzie twój dom Telemachu? Łódź: Wydawnictwo Literatura, 2011

Książka dla znudzonych czarodziejami, wampirami i wszelkiego rodzaju stworami świata fantasy. Nastoletni Maciej Łańko, pozbawiony rodzinnego ciepła, podobnie jak mitologiczny Telemach rusza w świat. Z internatu przeprowadza się do domu wuja i ciotki. Jednak niesłusznie oskarżony o kradzież musi wyruszyć w kolejną podróż po Polsce w poszukiwaniu szczęścia, przygody i swojego miejsca w życiu. Czy, mimo wielu trudności, odnajdzie je w Bieszczadach u boku swojego przyjaciela Joja – poszukiwacza piątej strony świata?

Książka została wpisana na Honorową Listę IBBY

Edward Zyman Ściana pełna jerzyków.

Edward Zyman Ściana pełna jerzyków. Warszawa: Wydawnictwo Telbit, 2011

Licealista Paweł Syrokomla przyjeżdża ze stolicy do małej miejscowości, by na prośbę swojego dziadka-pisarza zebrać materiały na temat jego szkolnej młodości, potrzebne mu do nowej książki. Wiedząc, że dziadek przed laty był członkiem podwórkowej drużyny piłkarskiej, nastolatek dociera do jej założyciela - niegdyś świetnego sportowca, dziś zgorzkniałego samotnika, którego niełatwo namówić do zwierzeń.

Tak zaczyna się adresowana do młodzieży nowa książka Edwarda Zymana - powieść o ponadczasowej sportowej pasji, z romantycznym wątkiem i szczyptą humoru

"Ściana pełna jerzyków" została wyróżniona w III edycji Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego Wydawnictwa Telbit na powieść dla młodzieży.

Martin Widmark, Helena Willis. Tajemnica biblioteki

Martin Widmark, Helena Willis. Tajemnica biblioteki Poznań: Wydawnictwo Zakamarki, 2011

Kolejna pozycja z serii „Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai”. Tym razem z biblioteki w Valleby giną cenne książki. Jak to możliwe, skoro każda z nich ma zabezpieczenie przed kradzieżą? Dlaczego nie włącza się alarm, kiedy złodziej przemyca je na zewnątrz? Komisarz policji prosi Lassego i Maję o pomoc.  Mali detektywi obserwują bibliotekę i namierzają troje podejrzanych.

Książki z tej serii od kilku lat wybierane są książką roku przez szwedzkie Jury Dziecięce, czyli niemal 50 000 głosujących dzieci. Duża czcionka, charakterystyczne czarno-białe ilustracje oraz trzymająca w napięciu akcja sprawiają, że nawet najbardziej oporni mali czytelnicy czytają je z wypiekami na twarzach.

Tomi Ungerer Otto. Autobiografia pluszowego misia

Tomi Ungerer Otto. Autobiografia pluszowego misia. Wrocław: Wydawnictwo Format, 2011

Otto jest pluszowym misiem i na stronicach książki Tomiego Ungerera opowiada swoją skomplikowaną historię. „Narodził się” w Niemczech, tam trafił do Dawida, którego najlepszym przyjacielem był Oskar. Chłopcy bawili się razem do momentu, w którym nie wybuchła wojna. Dawid, jako Żyd, wraz z rodzicami opuścił miasto, a Otto został z Oskarem i był świadkiem wielu smutnych wydarzeń. W wyniku działań wojennych miś trafił do Stanów Zjednoczonych by po różnych kolejach losu znowu spotkać się z Dawidem.

Tomi Ungerer to światowej sławy francuski ilustrator i autor ponad 70 książek, laureat nagrody zwanej Noblem literatury dziecięcej (Hans Christian Andersen Award). W jego najnowszej książce autobiografia pluszowego misia stała się pretekstem do przekazania dzieciom bolesnej historii XX wieku.

Warto zwrócić uwagę na twardą okładkę z zaokrąglonymi brzegami, które po pierwsze są bezpieczne, a po drugie nie wgniatają się przy upadku.

Ludwik Cichy, Kolorowe Liczenie

Ludwik Cichy Kolorowe Liczenie. Warszawa: Wydawnictwo Wilga S.A.,  2012

„Kolorowe liczenie” to zero nudy i rutyny! Książka przeznaczona dla dzieci, które poznają liczby została napisana i zilustrowana w taki sposób, że więcej jest w niej zabawy niż zwykłej nauki. Dlatego z czystym sumieniem możemy polecić ją w czasie wakacji. Rodzice i dzieci znajdą w niej:

  • zabawne ilustracje pozwalające połączyć liczbę elementów i znak graficzny
  • krótkie zabawne rymowanki ułatwiające zapamiętanie liczby
  • wyliczanki, dzięki którym dzieci naucza się odliczać 

Ludwik Cichy to autor wielu książek dla dzieci, m. in. „Nowych przygód Bolka i Lolka”, przetłumaczonych na kilka języków.

Iwona Czarkowska, Biuro Zagubionych zabawek.

Iwona Czarkowska Biuro Zagubionych zabawek. Poznań: Wydawnictwo Papilon,  2011

Kiedy pan Hipolit Miotełka – przedszkolny dozorca – stracił pracę, postanowił otworzyć Biuro Zagubionych Zabawek. Zbiera w nim zagubione lub porzucone dziecięce skarby. Naprawia je, czyści i ustawia na półce, by czekały na swych właścicieli. Możecie poznać historię zielonego słonia, krokodyla Ogryzka oraz wielu innych szczęśliwie odzyskanych zabawek. Poza tym, pan Miotełka niczym detektyw rozwiązuje kilka spraw dotyczących także dzieci i zwierząt. W poszukiwaniach pomaga mu stary pluszowy pajacyk nazwany Pan Jacek  - w skrócie Pajacek.

Książka nagrodzona w II Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren, polecana przez ambasadorkę kampanii „Cała Polska czyta dzieciom” Dorotę Zawadzką.

Milne, Śniadanie króla.

Milne Śniadanie króla. Warszawa : Wydawnictwo Dwie Siostry, 2012

Co król jada na śniadanie? Przepiórcze jaja? Trufle? A może konfitury z płatków róży? Żeby się tego dowiedzieć trzeba przeczytać dowcipny wiersz Alana Alexandra Milne'a, autora „Kubusia Puchatka”. Brawurowy przekład Antoniego Marianowicza i zabawne ilustracje Eryka Lipińskiego rozbawią wszystkich - i małych, i dużych czytelników.

16 tom serii "Mistrzowie Ilustracji": Eryk Lipiński

Tomi Ungerer, Księżycolud

Tomi Ungerer Księżycolud. Wrocław: Wydawnictwo Format, 2011

Księżycolud wiedzie nudne życie na Księżycu, obserwuje roześmianych ludzi i pewnego dnia postanawia wybrać się na Ziemię. Na pierwszy rzut oka widać, że jest inny. Ta inność niepokoi ludzi na tyle, że wtrącają Księżycoluda do więzienia.
Co się z nim dalej stanie?

Tomi Ungerer to światowej sławy francuski ilustrator i autor ponad 70 książek, laureat nagrody zwanej Noblem literatury dziecięcej (Hans Christian Andersen Award). Jego najnowsza książka mówi najmłodszym o takich kwestiach, jak tolerancja, wolność i poszanowanie inności.

Sylvia Plath Garnitur na każdą okazję

Sylvia Plath Garnitur na każdą okazję.
Warszawa: Wydawnictwo Dwie Siostry, 2012

"Garnitur na każdą okazję" to jeden z nielicznych tekstów dla dzieci w dorobku  słynnej amerykańskiej poetki, Sylvii Plath. Jego bohaterem jest najmłodszy  z siedmiu braci, siedmioletni Max Nix, który skrycie marzy o tym, by mieć własny garnitur. Pewnego dnia listonosz przynosi tajemniczą paczkę...

Książka ukazała się w serii „Serio”, na którą składają się unikatowe wydawnictwa dla dzieci pióra najwybitniejszych twórców światowej literatury, wydane w formie pięknych, bogato ilustrowanych albumów.

Barbara Kosmowska Dziewczynka z parku.

Barbara Kosmowska Dziewczynka z parku.
Warszawa: Wydawnictwo W.A.B., 2012

„Dziewczynka z parku” to książka poruszająca rzadko spotykany w literaturze dziecięcej temat – śmierć najbliższej osoby. Bohaterką jest Andzia, dziewczynka, która straciła ojca. Kiedy tata Andzi umarł, w życiu dziewczynki nie było już miejsca na długie spacery, ciekawe informacje o zwierzętach, czy śmiech. Wszystko, co dotychczas robiła z tatą, a co tak bardzo lubiła, zastąpiła żałoba i smutek. Po miłej atmosferze w domu pozostały tylko wspomnienia. Książka Barbary Kosmowskiej opowiada o tym, jak poradzić sobie z utratą kogoś bliskiego, a przepiękne ilustracje dodają tej opowieści charakteru tajemniczości i magii.

Anna Onichimowska Koniec gry.

Anna Onichimowska Koniec gry.
Kraków: Wydawnictwo Znak emotikon, 2012

Po raz kolejny Anna Onichimowska podejmuje trud opisania problemów, z jakimi zmaga się młodzież. Po sekcie, narkotykach i użytkowaniu Internetu przyszedł czas na homoseksualizm. Autorka w mądry, wyważony sposób pokazuje dramat Alka, młodego chłopaka, który właśnie uświadamia sobie, że jest gejem. Niezwykłym atutem książki jest osadzenie jej tu i teraz, w przeciętnej, tradycyjnej polskiej rodzinie oraz świetna, oszczędna forma literacka.  

Andrzej Marek Grabowski Afera smoka Nudożera.

Andrzej Marek Grabowski Afera smoka Nudożera.
Łódź: Wydawnictwo Literatura, 2011

Główną bohaterką książki jest królewna Emilka (królewna, bo tak ją nazywa jej tata), która mieszka z rodzicami, bratem i gromadką zwierząt. Pewnego dnia do tej szczęśliwej rodzinki dołącza jeszcze niezwykła żyrafa Stefania, która umie mówić i zna cyrkowe sztuczki. To właśnie ona zostanie towarzyszką podróży i zarazem środkiem transportu, gdy Emilka wyruszy do Brytanii żeby odnaleźć tatę i sprowadzić go do domu, w którym bez niego źle się dzieje: pies zaczyna miauczeć, kot szczekać, krowa dawać zielone mleko, mama coraz częściej płacze, a braciszek robi się niedobry. Oczywiście, jak to w czasie takich podróży bywa, nasze bohaterki przeżyją liczne przygody. Najważniejsze, że wszystko kończy się szczęśliwie.

Autor książki, Andrzej Grabowski, jest twórcą popularnych programów telewizyjnych dla dzieci: Ciuchcia i Tik-Tak.

 

Barbara Stenka Masło przygodowe.

Barbara Stenka Masło przygodowe.
Łódź: Wydawnictwo Literatura, 2011

Masło przygodowe to znakomita, przezabawna i brawurowo napisana powieść Barbary Stenki, która opowiada o kilku miesiącach z życia dziesięcioletniej Kasi Koniec. Kasia to inteligentna i wygadana hipochondryczka, która każdego dnia naprawia świat i stara się usunąć z niego zło i niesprawiedliwość. Walczy ze szkolnymi oprawcami, wspiera Elizę, ofiarę przemocy domowej, krzewi wśród rówieśników świadomość ekologiczną i wiedzę o rzadkich, zagrożonych wyginięciem gatunkach. W wolnych chwilach namiętnie mierzy sobie temperaturę, by jak najwcześniej dowiedzieć się o nieuchronnej chorobie.

  

Książka otrzymała I nagrodę w II Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren, zorganizowanym przez Fundację „ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom”.

Iwona Chmielewska Pamiętnik Blumki.

Iwona Chmielewska  Pamiętnik Blumki .
Poznań: Media Rodzina, 2011

Najbardziej utytułowana książka roku: dwukrotnie nagrodzona w konkursie IBBY (Książka Roku 2011 w kategorii Książka obrazkowa oraz wyróżnienie literackie), nagroda główna w X edycji konkursu ŚWIAT PRZYJAZNY DZIECKU, nagroda Prezydenta Wrocławia w konkursie DOBRE STRONY, nagroda
główna w konkursie literackim Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek
w kategorii książki dla dzieci i młodzieży, nagroda główna w Konkursie Literatury Dziecięcej im. Haliny Skrobiszewskiej organizowanego przez Muzeum Książki Dziecięcej, wyróżnienie obu gremiów - dziecięcego i dorosłego - w konkursie DONGA organizowanym przez PS IBBY.
Jest to autorska książka Iwony Chmielewskiej, znanej polskiej ilustratorki.
Jej bohaterami są dzieci z Domu Sierot prowadzonego przez Janusza Korczaka.
W swoim pamiętniku Blumka („Kwiatuszek”) opisuje współmieszkańców i życiowe zasady, które wpaja dzieciom Stary Doktor. Krótkie, lapidarne relacje dziewczynki uzupełniają obrazy, które momentami opowiadają więcej i są bardziej dramatyczne niż jej słowa. Dzięki nim wydaje nam się, że jesteśmy w tamtym miejscu i czasie,
że wchodzimy na chwilę do Domu przy ul. Krochmalnej 92.
Książka ukazała się w 70. rocznicę śmierci Janusza Korczaka i z okazji Roku Korczakowskiego, który obchodzimy w 2012 roku.

Andrzej Paulukiewicz Kropka pe el : przewodnik po Polsce dla dzieci.

Andrzej Paulukiewicz  Kropka pe el : przewodnik po Polsce dla dzieci.
Warszawa: Wydawnictwo Dwie Siostry, 2011

Pierwszy godny polecenia przewodnik adresowany do młodego odbiorcy. Kropka
pe
el to 55 bogato ilustrowanych rozdziałów przedstawiających najciekawsze miejsca z całego kraju, wybrane i opisane specjalnie z myślą o małych turystach. Dzięki niemu dowiesz się m. in.:

Gdzie staniesz oko w oko z dinozaurem?
Gdzie zobaczysz śpiewające wydmy?
Gdzie popłyniesz statkiem... po trawie?
Gdzie możesz pochodzić po suficie?
Gdzie za każdym rogiem czai się krasnoludek?

Książka zawiera również praktyczne informacje, dane teleadresowe i linki do stron internetowych – wszystko to, co może przydać się przy planowaniu podróży.

Christopher Paolini Dziedzictwo, T. II.

Christopher Paolini Dziedzictwo, T. II.
Warszawa: Wydawnictwo MAG, 2012

Kontynuacja światowego bestsellera - „Eragon”.Ostatni tom przygód Eragona Cieniobójcy i jego smoczycy Saphiry zaskoczy każdego wytrawnego czytelnika fantastyki. W ostatniej części cyklu Paolini postawił swoich bohaterów przed trudnymi wyborami. Z wyborami wiąże się niepewność i ryzyko, które wciągają czytelnika do ostatniej strony książki. Lektura obowiązkowa dla każdego fana fantastyki!

Anna Pułaczewska Tomek kontra Thomas.

Anna Pułaczewska Tomek kontra Thomas.
Łódź: Wydawnictwo Akapit Press, 2011

Pasjonująca powieść dla młodego czytelnika, wielowątkowa, której akcja toczy się na trasie Ratyzbona-Łódź. Książka dla miłośników Łodzi, gdyż opowieści rozgrywają się zarówno w Białej Fabryce, jak i na słynnej ulicy Piotrkowskiej. Fascynująca powieść dla wszystkich, którzy lubią zgłębiać tajemnice nowych technologii. Książka polecana przez ikonę polskiej literatury dla dzieci - Edmunda Niziurskiego.

Paweł Beręsewicz Kiedy chodziłem z Julką Maj.

Paweł Beręsewicz  Kiedy chodziłem z Julką Maj.
Łódź: Wydawnictwo Literatura, 2011

Najnowsza powieść dla młodzieży Pawła Beręsewicza, autora znanej serii o rodzinie Ciumków. Dalszy ciąg sercowych perypetii piętnastoletniego Jacka Karasia, który pierwsze doświadczenia zdobył jeszcze w szkole podstawowej ( patrz książka Jak zakochałem Kaśkę Kwiatek ). Teraz akcja rozgrywa się w gimnazjum, a wybranką bohatera zostaje Julka Maj.

Michał Nowakowski, Odlotowo.

Michał Nowakowski,  Odlotowo.
Warszawa: Wydawnictwo Wilga, 2012

Ozdobiona pięknymi ilustracjami książeczka Macieja Szymanowicza dla najmłodszych czytelników, której akcja rozgrywa się na lotnisku „Odlotowo”. Jej bohaterami są samoloty: Skrzydełko, pan Odlotek, Pigułka, Vipek i Śmigiełko - samolocik, który ma lęk wysokości. Najważniejsze jednak, że samolociki te mają takie same problemy jak dzieci w przedszkolu czy na podwórku: czasem trzeba komuś pomóc, czasem grzecznie poczekać na swoją kolej, ale najważniejsze, że znajduje się tu prawdziwych przyjaciół.

Andrzej Pilipiuk, Norweski dziennik. T. 1, Ucieczka.

Andrzej Pilipiuk, Norweski dziennik. T. 1, Ucieczka.
Lublin: Fabryka Słów, 2011

Pierwsza z trzech części otwierająca cykl Norweski dziennik pod tytułem Ucieczka. Książka ciesząca się ogromną popularnością, która w niespełna pięć lat doczekała się trzech wydań. Powieść opowiada o życiu czternastoletniego Pawła Koćki, który zostaje świadkiem zabicia agentów KGB. Następnie zostaje porwany do norweskiej wioski pod kołem podbiegunowym. Z każdą następną stroną poznajemy nowych przyjaciół, ale także wrogów. Pasjonująca lektura zalecana każdemu nastolatkowi.

Więcej na:
http://kochamksiazki.pl/2011/03/13/andrzej-pilipiuk-norweski-dziennik-t-1-ucieczka/

Moony Wicher, Nina i tajemnica ósmej nuty.

Moony Wicher, Nina i tajemnica ósmej nuty.
Warszawa: Firma Księgarska Jacek Olesiejuk, 2010 

(Powieść dla dzieci w wieku 10-12 lat) 

Światowy bestseller. Ponad 500 tysięcy egzemplarzy sprzedanych we Włoszech. Książka przetłumaczona na 14 języków. Nina i tajemnica ósmej nuty to opowieść o fascynujących przygodach małej alchemiczki – Niny, która walczy o ocalenie Szóstego Księżyca. Książka przenosi nas do malowniczej, pełnej magii Wenecji, a także do starożytnego Egiptu. Polecana wielbicielom czarów i fantastyki.

Więcej na:
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/57174/nina-i-tajemnica-osmej-nuty/wszyscy/5

 

Magda Szabó, Tajemnica Abigél.

Magda Szabó, Tajemnica Abigél.
Kraków: Wydawnictwo Bona, 2012

Nastoletnia Gina pomimo trwającej wojny korzysta z uroków życia. Wszystko się zmienia, gdy ojciec bez słowa wyjaśnienia wysyła ją na odciętą od świata, surową kalwińską pensję.

Tajemnica Abigél to pasjonująca opowieść o przyjaźni i dorastaniu, która przyniosła autorce zasłużoną międzynarodową sławę. Doczekała się także kultowej serialowej adaptacji, bardzo popularnej również wśród polskich widzów.

 

Więcej na:

http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,11747385,__Tajemnica_Abig%C3%A9l___Magdy_Szabo.html
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/138489/tajemnica-abigel
http://recenzje-leny.blogspot.com/2012/05/magda-szabo-tajemnica-abigel.html

 

Agnieszka Frączek, Co się słyszy w ciszy? Wiersze ćwiczące język.

Agnieszka Frączek, Co się słyszy w ciszy? Wiersze ćwiczące język.
Warszawa: Wydawnictwo Wilga, 2012

Zbiór pełnych humoru, czasami łamiących dziecięce języki wierszy, w których główną rolę - poza bohaterami - pełnią wyrazy dziwiękonaśladowcze. Mlaski, chichy, cmoki i inne zabawne słowa oraz żartobliwe ilustracje Moniki Suskiej nie pozwolą oderwać się od tej książki.

Więcej na:

http://recenzje.wrolimamy.pl/co-sie-slyszy-w-ciszy/


Partnerzy