Łódzkie Czyta

Książki nagrodzone

Nagroda Poetycka im. Wisławy Szymborskiej

Organizatorem konkursu jest Fundacja Wisławy Szymborskiej.

Nagroda im. Wisławy Szymborskiej ma charakter międzynarodowy, przyznawana będzie co roku za książkę poetycką wydaną w języku polskim w roku poprzedzającym. Do nagrody zgłoszone mogą być tomy poetyckie wydane oryginalnie po polsku lub w przekładzie na język polski. 
Do nagrody mogą zgłaszać swoich kandydatów wydawnictwa, osoby reprezentujące instytucje kultury, media o literackim charakterze, członkowie kapituły oraz inne osoby.

Kapituła nagrody spośród prawie 200 tomów wydanych w 2012 roku i zgłoszonych do konkursu wybrała 5 nominowanych książek, ich autorami są: Justyna Bargielska, Krystyna Dąbrowska, Łukasz Jarosz, Krzysztof Karasek, Jan Polkowski. W tym roku nominacji nie otrzymał żaden autor zagraniczny, ale też zgłoszono jedynie 7 tomów tłumaczonych, podczas gdy polskich dopuszczono do konkursu 176. 16 listopada 2013 roku, w czasie gali, która odbędzie się w Miejskim Ośrodku Sztuki w Krakowie, kapituła ogłosi nazwisko laureata. Na nagrodę składa się statuetka oraz 200 tysięcy złotych. 17 listopada zapraszamy czytelników na spotkanie z laureatem. Celem nagrody jest popularyzowanie poezji. Chcemy nie tylko przyciągnąć uwagę czytelników, ale też wydawców, zachęcić ich do drukowania polskich autorów oraz publikowania tłumaczeń poezji obcej, która wciąż nie dość mocno obecna jest na polskim rynku księgarskim. Sprzeciwiając się pośpiechowi, powierzchownemu uczestnictwu w kulturze, dominacji literatury masowej, pragniemy dowartościować poezję jako rodzaj sztuki trudnej, lecz ważnej. Nagradzamy twórców, którzy potrafią zachować niezależność, kreują swój własny, niepodatny na zewnętrzne koniunktury świat, operują mistrzowsko słowem.

Więcej na:

http://www.szymborska.org.pl/nagroda-poetycka.html
http://www.tvn24.pl/kultura-styl,8/oto-pierwsi-laureaci-nagrody-im-wislawy-szymborskiej,372228.html


2017

Marcin SendeckiW

Stronie Śląskie : Biuro Literackie, 2016.

W nowym tomie Marcin Sendecki nieustannie odsyła czytelnika do przeszłości, do konkretnych osób i miejsc, konstruuje wiersze-historie, wiersze-anegdoty. Z drugiej strony poeta wciąż problematyzuje zasadność i możliwość autobiograficznej opowieści, w jaką układają się kolejne epizody tego dziwnego poematu.

[źródło] http://www.biuroliterackie.pl/ksiazki/w/


 2016

Jakub Kornhauser Drożdżownia

Poznań : Wydawnictwo Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury, 2015

W starym budynku, gnieżdżącym się pod kominami, mieszkał zielony dzięcioł, głuchy jak pień. Przez rozbite okna wrzucaliśmy mu chleb i mrówki. Wszędzie walało się drewno, a tynk na ścianach przypominał zwoje Tory. Nie wiedzieliśmy jeszcze, że w ruinach nad rzeką ukrywa się mała bóżnica. Butwiejące liście pachniały drożdżami. Obserwowaliśmy, jak naszym trzewikom namakają nosy. Ojciec nigdy nie chciał uwierzyć, że dzięcioł śmieje się jak człowiek. Zresztą mieszkały tam też inne ptaki, nie większe od kciuka. Była jesień, a śnieg spadł dopiero w marcu.

(fragment książki)

[źródło] http://wbp.shoparena.pl/pl/p/Kornhauser-Jakub-Drozdzownia/515

 

Uroš Zupan (oraz tłumacze tomu: Katarina Šalamun-Biedrzycka i Miłosz Biedrzycki) Niespieszna żegluga

Mikołów : Instytut Mikołowski, 2015

Najnowszy wybór wierszy w języku polskim Uroša Zupana Niespieszna żegluga przynosi obfity i gęsty zręb lirycznych obrazów pochodzących ze styków doświadczanej jawy i niezwykle sugestywnej pracy wyobraźni. Każdy wiersz Zupana – niezależnie od długości – to odrębny, własny językowy mikroświat. Indywidualna perspektywa wyjawia liczne zapośredniczenia w tym, co ulotne, bieżące – stanowiące presję codzienności – i przeradza się w rwane komunikaty, które jednocześnie są zespalane z medytacyjnymi sekwencjami, tworzącymi własną odpowiedzieć względem bieżących roszczeń i uzurpacji, ale także przygód i wrażeń. Poetycki świat Zupana przenikany jest nieustannie różnymi rejestrami – powaga tonu kontrapunktowana jest potrzebą nader swobodnego toku wypowiedzi, zaś eksplorowany wymiar powszedniości szybko okazuje się wymiarem głębszym, przechodzącym w stan nadrealnego oglądu. Tytułowa więc żegluga okazuje się ruchem bezbrzeżnym, której celem może być tylko egzystencjalna i imaginacyjna delta znaczeń.

Maciej Melecki

[źródło] http://miloszfestival.pl/publikacje-festiwalowe/uros-zupan-niespieszna-zegluga/


2015

ex aequo

Roman Honet Świat był mój

Wrocław : Biuro Literackie, 2014

W tomie świat był mój Roman Honet nieustannie wraca do bliżej nieokreślonego "dawniej", kieruje wzrok ku przeszłości, bo wyłącznie tam można zobaczyć tych, którzy zniknęli, odeszli; jak gdyby pamiętał, że na przeciwległym biegunie jest pustka teraźniejszości. Wiersze te zostają zawieszone na granicy między "czasem przeszłym a czasem nieważnym" i niemal każdy z nich okazuje się częścią mechanizmu pamięci, przez który ból i utrata stają się namacalne. Publikacja otwiera 20. jubileuszowy sezon Biura Literackiego.

[źródło] http://biuroliterackie.pl/ksiazki/swiat-byl-moj-2/

 

Jacek Podsiadło Przez sen

Lublin : Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, 2014

"Przez sen" - najnowszy tom wierszy Jacka Podsiadły jest efektem współpracy poety z graficzką Małgorzatą Rybicką. Poeta zauważa, że dzięki graficznej oprawie i nietypowemu składowi, sensy zawarte w wierszach zostały właściwie oddane.

[źródło] http://teatrnn.pl/domslow/wydawnictwa/

 


 

2014

Julia Hartwig, Zapisane

Kraków : Wydawnictwo a5, cop. 2013.

(...) Trwa praca pamięci, poetka przywołuje osoby i zdarzenia ze swego długiego życia, ale też zapisuje epifanijne momenty zachwycenia, głębokiego duchowego spokoju, przebłysków innego, boskiego może, wymiaru. Raz jeszcze jawi się Julia Hartwig jako spadkobierczyni największych osiągnięć polskiej poezji XX wieku. A zarazem ktoś, z czyimi wierszami – niech zaświadczą ci, którzy ustawiają się na jej spotkaniach autorskich w długich kolejkach po autograf – po prostu lepiej jest żyć.
Andrzej Franaszek

(...) kolejne zbiory wierszy układają się w poetycką summę, w portret świata po części już minionego, ale ten portret kreślony jest środkami bardzo nowoczesnymi. Doświadczenie wyniesione z własnego długiego życia okazuje się uniwersalne, bo służy zrozumieniu człowieka także tu i teraz. Przy tym powroty w przeszłość, a także nieustanne obcowanie ze sztuką w rozmaitych jej przejawach, sąsiadują z obrazami świadczącymi o niewygasłej, wręcz rosnącej wrażliwości na rzeczywistość, zwłaszcza na naturę, o silnym poczuciu związku, jaki człowieka z naturą łączy. Julia Hartwig okazuje się i tutaj poetką bardzo współczesną. Świadkiem tego, co minęło, ale też uczestniczką tego, co dzieje się wokół niej. Dlatego każdy nowy tom poetycki Julii Hartwig okazywał się w minionych latach wydarzeniem. I dlatego z niecierpliwością czekam na tom kolejny (...), jego fragmenty mogliśmy poznać z publikacji w czasopismach. Powtórzę: zjawisko, któremu na imię „późna poezja Julii Hartwig”, jest czymś wyjątkowym. Powinniśmy być szczęśliwi, że możemy być świadkami jego stawania się.
Tomasz Fiałkowski

[źródło] http://www.wydawnictwoa5.pl/Zapisane;s,karta,id,192

Śląski Wawrzyn Literacki

Początkowo nominacje do nagrody przedstawiała dwunastoosobowa Kapituła Klubu Dobrej Książki, w której skład wchodzili wybitni pisarze, krytycy i naukowcy z Górnego Śląska. Przewodniczącym kapituły był prof. Ireneusz Opacki, ówczesny dyrektor Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej Uniwersytetu Śląskiego.

Obecnie książki przedstawiane są przez wybitnych krytyków i badaczy literatury z Polski i zagranicy, podczas comiesięcznych spotkań, w każdy ostatni czwartek miesiąca, w gmachu Biblioteki Śląskiej. Spotykają się tam badacze i krytycy literatury, autorzy i wydawcy, pracownicy naukowi, studenci oraz licealiści o zainteresowaniach humanistycznych. Podczas spotkania wygłaszana jest laudacja książki, po której następuje uroczyste podpisanie dyplomu nominacji przez laudatora. Promowana książka otrzymuje tym samym akces do Śląskiego Wawrzynu Literackiego. Podczas spotkań prezentowane są fragmenty nominowanej książki, materiały dźwiękowe lub filmowe związane z nominowanym do wyróżnienia autorem, oraz dyskusja z uczestnikami. Gospodarzem Klubu Dobrej Książki jest dyrektor Biblioteki Śląskiej, prof. Jan Malicki. Prowadzącymi spotkania byli: w latach 1999-2006 dr Aleksandra Pethe, Małgorzata Sznicer oraz red. Mariusz Kubik, w latach 2006-2010 spotkania prowadził prof. Marian Kisiel, a od 2010 roku prowadzącą jest prof. Danuta Opacka-Walasek.

Po zakończeniu cyklu spotkań w danym roku (trwającego od września do czerwca), odbywa się głosowanie czytelników. Zwycięzca otrzymuje dyplom i statuetkę dłuta Zygmunta Brachmańskiego. Uroczystości przyznania Śląskiego Wawrzynu Literackiego towarzyszy prezentacja książki, zawierającej wszystkie wystąpienia laudatorów, wygłoszone w danym cyklu spotkań. Zazwyczaj, podczas gali finałowej w gmachu Biblioteki Śląskiej obecny jest autor zwycięskiej książki.

Laureaci Śląskiego Wawrzynu Literackiego

  • 2000 Czesław Miłosz za tom poezji pt: To (Wyd. Znak, Kraków)
  • 2001 Ewa Lipska za tom poezji pt.: Sklepy zoologiczne (Wyd. Literackie, Kraków)
  • 2002 Walery Pisarek za książkę pt.: Nowa retoryka dziennikarska (Wyd. Universitas, Kraków)
  • 2003 Maciej Maleńczuk za książkę pt.: Chamstwo w Państwie (Wyd. Literackie, Kraków)
  • 2004 Janusz Głowacki za książkę autobiograficzną pt.: Z Głowy (Wyd. Świat Książki, Warszawa)
  • 2005 Jan Paweł II za książkę pt.: Pamięć i tożsamość (Wyd. Znak, Kraków)
  • 2006 Ryszard Kapuściński za książkę pt.: Ten Inny (Wyd. Znak, Kraków)
  • 2007 Henryk Waniek za książkę pt.: Sprawa Hermesa (Wyd. Literackie, Kraków)
  • 2008 Jacek Dehnel za książkę pt.: Balzakiana (Wyd. W.A.B., Warszawa)
  • 2009 Olga Tokarczuk za książkę pt.: Prowadź swój pług przez kości umarłych (Wyd. Literackie, Kraków)
  • 2010 Aleksander Nawarecki za książkę pt.: Lajerman (Wyd. Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk)
  • 2011 Zbigniew Białas za książkę pt.: Korzeniec (Wydawnictwo MG, Warszawa)
  • 2012 Szczepan Twardoch za książkę pt.: Morfina (Wydawnictwo Literackie, Kraków)
  • 2013 Marek Krajewski za książkę pt.: W otchłani mroku (Znak, Kraków)
  • 2014 Magdalena Grzebałkowska za książkę pt.: Beksińscy: portret podwójny(Znak, Kraków)
  • 2015 Filip Springer za książkę pt.: 13 pięter (Wyd. Czarne, Kraków)

Filip Springer 13 pięter

Wołowiec : Wydawnictwo Czarne, 2015.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Polska cierpiała na gigantyczny głód mieszkaniowy. Problem ten przez całe dwudziestolecie próbowali rozwiązać różnego rodzaju zapaleńcy, społecznicy, ludzie z misją. Bezskutecznie.

TW 1989 roku Polska znów znalazła się w punkcie wyjścia. Tanich mieszkań jak nie było, tak nie ma. Kolejne pomysły na rozwiązanie problemu mieszkaniowego okazują się gorsze od poprzednich, a luki prawne w istniejącym systemie bezwzględnie wykorzystują banki, deweloperzy i czyściciele kamienic. Wielu obywateli radzi sobie więc, jak może, wegetując, oszukując, adaptując się. Umowy kredytowe podpisały prawie dwa miliony Polaków.

Słowo „dom” odmieniane w tej książce przez wszystkie przypadki nie kojarzy się im ze stabilizacją ani spokojem, a większość opowiedzianych tu historii jest tragiczna. Żeby ich wysłuchać, Filip Springer trafił do mieszkania w piwnicy, kontenerze, garażu i małej gastronomi na piątym piętrze kamienicy. I przekonał się, jak rzeczywistość może różnić się od marzeń.

Książka powstała dzięki Stypendium Fundacji Herodot im. Ryszarda Kapuścińskiego

https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/13-pieter


Magdalena Grzebałkowska Beksińscy: portret podwójny

Kraków : Wydawnictwo Znak, 2014.

„Zdzisław Beksiński nigdy nie uderzy swojego syna. Zdzisław Beksiński nigdy nie przytuli swojego syna”.

To nie jest książka o znanym i modnym malarzu, który malował dziwne i straszne obrazy. To nie jest książka o jego mrocznym synu, który fascynował się śmiercią i tak długo próbował popełnić samobójstwo, aż mu się udało. Ani też książka o obsesjach, natręctwach, fobiach i artystycznych szałach. Ani też o karierze, pieniądzach, wystawach i krytykach. To nie jest książka o dziwnych uczuciowych związkach, fascynacji muzyką i filmem oraz nowymi technologiami. To nawet nie jest książka o ludziach, którzy pisali dużo listów.

To książka o miłości – o jej poszukiwaniu i nieumiejętności wyrażenia. I o samotności – tak wielkiej, że staje się murem, przez który nikt nie może się przebić. O tym, że czasem bardzo chcemy, ale nie wychodzi. O tym, że życie czasami przypomina śmierć, a śmierć – życie.

http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,4267,Beksinscy-Portret-podwojny


Szczepan Twardoch, Morfina

Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2012.

Laureat  Paszportu Polityki 2012.

Bóg?
Honor?
Ojczyzna?

Morfina!

Konstanty Willemann, warszawiak, lecz syn niemieckiego arystokraty i spolszczonej Ślązaczki, niewiele robi sobie z patriotycznych haseł i tradycji uświęconej krwią bohaterskich żołnierzy. Jest cynikiem, łajdakiem i bon-vivantem. Niewiernym mężem i złym ojcem.

Konstanty niechętnie bierze udział w kampanii wrześniowej, a po jej klęsce również wbrew sobie zostaje członkiem tajnej organizacji. Nie chce być Polakiem, nie chce być Niemcem. Pragnie jedynie zdobyć kolejną buteleczkę morfiny i żyć swoim dawnym życiem bywalca i kobieciarza.

Przed historią jednak uciec się nie da.

Szczepan Twardoch w Morfinie osiągnął rzecz rzadką w polskiej prozie -  wykreował antybohatera, którego nie sposób nie lubić. Młody pisarz tak jak najwięksi – Witkacy, Gombrowicz, Littell – potrafi ukazać słabego, rozdartego człowieka wplątanego w wielką historię.
Szalona, transowa i odważna powieść.

"MORFINA Szczepana Twardocha to najwspanialsza książka, jaką czytałem od lat. Świetny styl, ogromna wiedza pozwalająca na drobiazgowe stworzenie świata, którego już nie ma, doskonała diagnoza polskości i patriotyzmu, rewelacyjny bohater i bardzo bliska mi filozofia. Jaka szkoda, że już skończyłem czytać...!”

MACIEJ STUHR

„Niedawno skończyłam MORFINĘ, o okupowanej Warszawie z punktu widzenia rozpieszczonego bon vivanta. Czytając, wyobrażałam sobie oparty na niej film, cieszę się, że taki ma powstać".

MAGDALENA CIELECKA

[źródło] http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2422/Morfina---Szczepan-Twardoch


Marek Krajewski, W otchłani mroku

Kraków : Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2013.

Do czego może doprowadzić na pozór niewinny spór profesorów?
Co pewien filozof z roku 2012 ma wspólnego ze zbrodniami z 1946?

Wrocław 1946. Zło zatacza coraz szersze kręgi.
Tropią dziewczęta. Gwałcą je i zabijają. Trzech żołnierzy Armii Czerwonej spędza sen z powiek Popielskiemu, UB, NKWD i pewnemu szalonemu Rosjaninowi. Każdy z nich ma inne powody.

Dawny komisarz dostaje zlecenie od profesora filozofii. Wśród uczniów podziemnego gimnazjum jest agent UB. Trzeba go znaleźć i odseparować. Nic trudnego. Jednak ku zaskoczeniu Popielskiego każdy kolejny krok w śledztwie to niespodzianka, za którą kryją się mroczne tajemnice. Zło i sprawiedliwość przestają być tylko tematem debaty filozoficznej – zaczynają decydować o życiu i śmierci.

[źródło] http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3821,W-otchlani-mroku

 

Międzynarodowa Dublińska Nagroda Literacka IMPAC

International IMPAC Dublin Literary Award

Międzynarodowa Dublińska Nagroda Literacka IMPAC 

Międzynarodowa Dublińska Nagroda Literacka IMPAC została ustanowiona w roku 1994 z inicjatywy władz miasta Dublina oraz międzynarodowej firmy IMPAC (Improved ManagementProductivity and Control) zajmującej się zarządzaniem procesami produkcyjnymi w przedsiębiorstwach. Choć Nagroda została ustanowiona w roku 1994 to uhonorowanie Nagrodą nastąpiło po razpierwszy w roku 1996.Ustanawiając Nagrodę jej inicjatorzy chcieli zachęcić wydawców do przekładów powieści na język angielski i spopularyzować powieści napisane w oryginale w języku angielskim. W obu przypadkach ważna jest wartość literacka dzieł. Inicjatorzy Nagrody liczyli również na zwiększenie znaczenia ponad milionowego Dublina jako ośrodka kultury i literatury oraz międzynarodowego prestiżu Irlandii – tego 4 milionowego państwa.

Znaczenie Nagrody podkreśla jej wysokość - 100 tys. euro. Od początku kandydatów do Nagrody zgłaszają biblioteki publiczne z wielu stolic i większych miast na całym świecie. W ciągu 10 lat zmieniała się ilość bibliotek biorących udział w nominowaniu książek do Nagrody. Część bibliotek bierze udział w nominowaniu od początku, niektóre z wcześniej uczestniczących zrezygnowały, ale też kolejne zgłaszają swój akces w tym szczególnym przedsięwzięciu. Do Nagrody typowane są corocznie powieści wydane w języku angielskim - w oryginale lub przekładzie.

Prace związane z przyznawaniem Nagrody koordynuje Kapituła Nagrody, w której skład wchodzą reprezentanci władz miasta, sieci bibliotek publicznych Dublina i firmy IMPAC, która wraz z Radą Miejską Dublina jest sponsorem The International IMPAC Dublin Literary Award.

Efektem prac jest pełna lista tytułów nominowanych powieści ogłaszana na przełomie października i listopada. Nie zostają na niej umieszczone powieści, które nie spełniały regulaminowych kryteriów. Nie uwzględniane są pamiętniki, literatura faktu. Kilkuosobowy skład jury Nagrody zmienia się corocznie.

Tzw. krótka lista (SHORT LIST) - maksimum 10 tytułów to finaliści wyłonieni przez jury spośród wszystkich zgłoszonych i spełniających regulaminowe kryteria. Ogłaszana jest na przełomie marca i kwietnia.

Jeśli oryginał powieści ukazał się w oryginale w języku angielskim, autor otrzymuje 100 tys. euro, zaś w przypadku powieści tłumaczonej na angielski Nagroda przypada autorowi (75 tys. euro) i tłumaczowi (25 tys. euro).

Z Polski do Nagrody nominują 2 biblioteki: Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy i Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Łodzi (od r. 2003).

Laureatami w ostatnich latach byli:

  • 2017 José Eduardo Agualusa, Daniel Hahn (Translator): A General Theory of Oblivion
  • 2016 Akhil Sharma: Family Life
  • 2015 Jim Crace: Harvest
  • 2014 Juan Gabriel Vásquez: The Sound of Things Falling
  • 2013 Kevin Barry: City of Bohane
  • 2012 Jon McGregor: Even the Dogs polskie tłumaczenie „Nawet psy” (Czytelnik, 2009)
  • 2011 Colum McCann: Let the Great World Spin polskie tłumaczenie „Niech zawiruje świat” (Wydanictwo Literackie MUZA)
  • 2010 Gerbrand Bakker: The Twin
  • 2009 Michael Thomas: Man Gone Down
  • 2008 Rawi Hage: De Niro's Game  polskie tłumaczenie „W co grał De Niro” (Państwowy Instytut Wydawniczy, 2009)
  • 2007 Per Petterson: Out Stealing Horses polskie tłumaczenie „Kradnąc konie” (Wydawnictwo W.A.B., 2008)
  • 2006 Colm Tóibín: The Master polskie tłumaczenie „Mistrz” (Wydawnictwo „Rebis”, 2005)
  • 2005 Edward P. Jones: The Known World polskie tłumaczenie „Znany świat” (Wydawnictwo „Sonia Draga”, 2005)
  • 2004 Tahar Ben Jelloun: This Blinding Absence of Light polskie tłumaczenie „To oślepiające, nieobecne światło” (Wydawnictwo Krater, 2008)
  • 2003 Orhan Pamuk: My Name is Red polskie tłumaczenie „Nazywam się Czerwień” (Wydawnictwo Literackie, 2007)

Juan Gabriel Vásquez, Hałas spadających rzeczy

Warszawa : Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza, 2013.

Hałas spadających rzeczy to opowieść o przerwanej przyjaźni. Ale także historia o miłości w niewłaściwych czasach oraz portret pokolenia sparaliżowanego strachem. I frapująca podróż w przeszłość pewnego człowieka i pewnego kraju.

Kolumbia, Bogota, rok 1995. Kiedy Antonio Yammara poznaje przy stole bilardowym Ricarda Laverde, od razu wie, że życie nowego znajomego kryje niejeden sekret. Wkrótce Laverde ginie na ulicy od kuli zabójcy. Ciekawość Antonia, przypadkiem ciężko ranionego w tym zamachu, przeradza się w prawdziwą obsesję.

Przekonany, że rozwiązanie zagadki pozwoli mu rozwikłać własne problemy, Yammara podejmuje prywatne śledztwo, które zaprowadzi go aż do wczesnych lat siedemdziesiątych, kiedy Kolumbia przeżywała początki kokainowego boomu i prawdziwą inwazję młodych idealistów z amerykańskiego Korpusu Pokoju. Na swej drodze spotyka córkę zabitego Ricarda i razem rekonstruują dramatyczną historię jej rodziców i ich trudnych, najczęściej błędnych wyborów. W tle opowieści dwie katastrofy lotnicze, zamachy terrorystyczne, ruchliwa i tłoczna Bogota, tropikalne brzegi rzeki Magdaleny i hacjenda narkotykowego barona Pabla Escobara.

[źródło]  http://muza.com.pl/sensacja/1347-halas-spadajacych-rzeczy-9788377583081.html 


Jon McGregor, Even the Dogs.

Warszawa: Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” 2012

„Nawet psy”  to świetnie skonstruowana, nowoczesna wielowątkowa powieść, poruszająca trudne współczesne problemy: narkomanię, bezdomność, nieradzenie sobie z życiem. W przejmujących okolicznościach poznajemy losy kilku mieszkańców miasta w północnej Anglii - Roberta, Danne'ego, Stev'a, Heather, Laury. To przeważnie narkomani, których egzystencja sprowadza się do zdobywania kolejnych życiodajnych działek. Cała opowieść jest niezwykle dramatyczna, chwilami nawet drastyczna, kiedy bohaterowie McGregora muszą się zmierzyć ze stanem „na głodzie”, ale humanistyczny wymiar książki w połączeniu z doskonałym warsztatem pisarskim sprawiają, że mamy do czynienia z prawdziwym wydarzeniem literackim" - reklamuje książkę polski wydawca.

Więcej na:
http://www.wszczecinie.pl/ksiazka_na_weekend,ksiazka_na_weekend_jon_mcgregor_nawet_psy,id-19882.html

 


Colum McCann , Let the Great World Spin.

 Warszawa: MUZA, 2011

Nowy Jork, sierpień 1974.
Człowiek chodzi po niebie. Miasto zamiera w pełnym przerażenia podziwie. Mężczyzna idzie, podskakuje i błaznuje w powietrzu pomiędzy nowo wzniesionymi bliźniaczymi wieżami. Sto dziesięć pięter niżej toczy się normalne życie.

Radykalny i zaangażowany irlandzki ksiądz pracuje w Bronksie z grupą prostytutek; bogata pani domu z Upper West Side rozpacza po śmierci syna w Wietnamie; jej mąż, cyniczny sędzia, wydaje wyrok na drobnych przestępców w śródmiejskim sądzie; młoda artystka zmaga się z uzależnieniem narkotykowym i skazanym na niepowodzenie małżeństwem...

Na tle gwałtownych zmian politycznych i społecznych oraz dramatycznego ścierania się poglądów na temat wojny wietnamskiej, w obliczu kryzysu paliwowego i w początkach internetu odmienne egzystencje tych niezwykłych postaci zderzą się w cieniu jednego beztroskiego czynu.

Więcej na:
http://zaczytana-w-chmurach.blogspot.com/2012/02/niech-zawiruje-swiat-colum-mccann.html
http://muza.com.pl/?module=okladki&id=42183
http://krytycznymokiem.blogspot.com/2011/11/niech-zawiruje-swiat-colum-mccann.html

Nagroda KLIO

Nagroda KLIO

Nagroda KLIO, ustanowiona w 1996 roku przez Porozumienie Wydawców Książki Historycznej, jest wyróżnieniem dla polskich autorów i wydawców, zajmujących się literaturą historyczną, za ich wkład w popularyzację historii i literatury w Polsce. Jest przyznawana corocznie podczas warszawskich Targów Książki Historycznej w czterech kategoriach: autorskiej, monografii naukowych, edytorskiej i w kategorii varsaviana.


Jury Nagrody KLIO po rozpatrzeniu zgłoszonych 148 propozycji książek wydanych w  roku 2013−2014 przyznało  Nagrody KLIO sezonu 2014 dla następujących autorów, książki i wydawców: 

W kategorii autorskiej przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Andrzej Friszke - za książkę Rewolucja Solidarności 1980–1981 (Znak Horyzont, ISP PAN, Europejskie Centrum Solidarności)

Dwie równorzędne nagrody II stopnia:

  • Krzysztof Kosiński - za książkę Wiwisekcja powszedniości. Studium wczesnej twórczości Marka Nowakowskiego (1957–1971) (Instytut Pamięci Narodowej)
  • Marcin Łukasz Majewski - za książkę Wołyń, komunizm, nacjonalizm, terroryzm (Oficyna Wydawnicza RYTM)

W kategorii monografii naukowych przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Michał Paziewski - za książkę Grudzień 1970 w Szczecinie (IPN Szczecin)

Dwie równorzędne nagrody II stopnia:

  • Mirosław Szumiło - za książkę Roman Zambrowski 1909–1977. Studium z dziejów elity komunistycznej w Polsce (Instytut Pamięci Narodowej)
  • Jacek Tebinka - za książkę „Wielka Brytania dotrzyma lojalnie swojego słowa” Winston S. Churchill a Polska (Wydawnictw Neriton)

W kategorii edytorskiej przyznano:

Cztery równorzędne wyróżnienia:

  • Tomasz Torbus – za książkę Zamki konwentualne Państwa Krzyżackiego w Prusach (Fundacja Terytoria Książki, słowo/obraz terytoria)
  • Ryszard Morawski - Adam PaczuskiWojsko Księstwa Warszawskiego. Piechota, gwardie narodowe, weterani (KARABELA)
  • Mit Galicji (Międzynarodowe Centrum Kultury, Wien Museum)
  • Anna Grochala, Ewa Milicer, Kamilla Pijanowska – za książkę Powstanie styczniowe w europejskiej ilustracji prasowej. Grafika z kolekcji Krzysztofa Kura (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Muzeum Historii Polski )

W kategorii varsaviana przyznano:

Cztery równorzędne nagrody II stopnia:

  • Robert Gawkowski - za książkę Krybar. Uniwersytet w cieniu powstańczych walk  (Wyd. Uniwersytetu Warszawskiego)
  • Jerzy Mirecki - za książkę Dzieci’ 44 (Bellona)
  • Katarzyna Wagner i Paweł E. Weszpiński - za książkę 1768 Georges Louis Le Rouge. Plan Warszawy dedykowany Stanisławowi Augustowi, Królowi Polskiemu Wielkiemu Księciu Litewskiemu, przez jego pokornego i uniżonego sługę Le Rouge’a (Muzeum Warszawy)
  • Jarosław Zieliński, Jerzy S. Majewski - za książkę Spacerownik po żydowskiej Warszawie (Agora, Muzeum Historii Żydów Polskich)

[źródło] http://www.pwkh.pl/index.php?id_kat=2&id_p=27&id=253


Jury Nagrody KLIO po rozpatrzeniu zgłoszonych 165 propozycji książek wydanych w latach 2012–2013 postanowiło przyznać następujące nagrody.

W kategorii autorskiej przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Stanisław Jaczyński – za książkę Ocaleni od zagłady. Losy oficerów polskich ocalałych z masakry katyńskiej (BELLONA SA)

 Nagroda II stopnia:

  • Waldemar Łazuga – za książkę Kalkulować... Polacy na szczytach c.k. monarchii (Zysk i S-KA Wydawnictwo)

Nagroda III stopnia:

  • Agnieszka Jaczyńska – za książkę Sonderlaboratorium SS. Zamojszczyzna. „pierwszy obszar osiedleńczy w Generalnym Gubernatorstwie” 1942–1943. (Instytut Pamięci Narodowej – Oddział w Lublinie)

W kategorii monografii naukowych przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Marta Cobel–Tokarska – za książkę Bezludna wyspa, nora, grób. Wojenne kryjówki Żydów w okupowanej Polsce (Instytut Pamięci Narodowej)

Nagroda II stopnia:

  • Mariusz Wołos – za książkę O Piłsudskim, Dmowskim i zamachu majowym. Dyplomacja sowiecka wobec Polski w okresie kryzysu politycznego 1925–1926 (Wydawnictwo Literackie)

Nagroda III stopnia:

  • Patryk Pleskot – za książkę Kłopotliwa panna „S”. Postawy polityczne Zachodu wobec „Solidarności” na tle stosunków z PRL (1980–1989)(Instytut Pamięci Narodowej)

W kategorii edytorskiej przyznano:

pięć wyróżnień:

  • Muzeum Pałac w Wilanowie za edycję książki Krystyny Gutowskiej-Dudek pt. Portret Polski. Tradycja i świadomość historyczna.
  • Agora SA, BELLONA SA i Narodowe Centrum Kultury za edycję książki Tomasza Kiznego pt. Wielki terror 1937–1938.
  • Instytut Pamięci Narodowej za edycję książki pt. Śladami zbrodni. Przewodnik po miejscach represji komunistycznych lat 1944–1956.
  • Księgarnia Akademicka, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk, za edycję książki pt. Stefan Kieniewicz – Henryk Wereszycki. Korespondencja z lat 1947–1990.
  • Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau za edycję książki Ireny Paczyńskiej pt. Grypsy z Konzentrationslager Auschwitz Józefa Cyrankiewicza i Stanisława Kłodzińskiego.

W kategorii varsaviana przyznano:

Nagroda I stopnia:

  • Krzysztof Stopka, Andrzej A. Zięba, Armen Artwich, Monika Agopsowicz – za książkę Ormiańska Warszawa (Fundacja Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich)

4 równorzędne nagrody III stopnia:

  • Jerzy S. Majewski, Tomasz Markiewicz – za książkę Budujemy nowy dom. Odbudowa Warszawy w latach 1945–1952 (Dom Spotkań z Historią)
  • Andrzej Z. Makowiecki – za książkę Warszawskie kawiarnie literackie (Wydawnictwo Iskry)
  • Maria Weber – za książkę Emillia Malessa „Marcysia” 1909–1949 (Oficyna Wydawnicza Rytm)
  • Jarosław Zieliński – za książkę Przedwojenna żydowska Warszawa. Najpiękniejsze fotografie (Wydawnictwo RM)

[źródło]  http://www.pwkh.pl/index.php?id_kat=2


Jury Nagrody KLIO po rozpatrzeniu zgłoszonych 164 propozycji książek wydanych w latach 2011–2012 postanowiło przyznać następujące nagrody.

W kategorii autorskiej przyznano:

  •  Nagrodę I stopnia:

 Jerzy Holzer – za książkę Europa zimnej wojny (Wydawnictwo ZNAK, Instytut Studiów Politycznych PAN)

  •   Nagrodę II stopnia:

 Eugeniusz Duraczyński – za książkę Stalin. Twórca i dyktator supermocarstwa  (Akademia Humanistyczna im. A. Gieysztora, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, BELLONA S.A.)

  •  Nagrodę III stopnia:

Małgorzata Szpakowska – za książkę "Wiadomości literackie". Prawie dla wszystkich (Wydawnictwo W.A.B.)

 W kategorii monografii naukowych przyznano:

  •  Nagrodę I stopnia:

 Marcin Zaremba – za książkę Wielka trwoga. Polska 1944–1947 (Wydawnictwo ZNAK, Instytut Studiów Politycznych PAN)

  •  Nagrodę II stopnia:

 Wojciech Szatkowski – za książkę Goralenvolk. Historia zdrady (Firma Księgarsko-Wydawnicza Kanon)

  •  Nagrodę III stopnia:

Tomasz Sikorski – za książkę O kształt polityki polskiej. Oblicze ideowo- polityczne i działalność RUCHU MŁODEJ POLSKI (1979–1989) (Wydawnictwo Adam Marszałek)

W kategorii edytorskiej przyznano:

trzy wyróżnienia:

  • Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, Archiwum Akt Nowych w Warszawie za edycję książki pt. Proces Romana Romkowskiego, Józefa Różańskiego i Anatola Fejgina w 1957 roku wydaną w cyklu „Polska mniej znana 1944–1989”.
  •  Wydawnictwo Naukowe PWN za edycję książki Tomasza Adama Pruszaka pt. O ziemiańskim świętowaniu.
  •  Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika za edycję książki Andrzeja Radzimińskiego pt. Kobieta w średniowiecznej Europie.

W kategorii varsaviana przyznano:

  • Nagrodę I stopnia:

Danuta Jackiewicz – za książkę Karol Beyer (1818−1877) z cyklu „Fotografowie Warszawy”.
(Dom Spotkań z Historią, Muzeum Narodowe w Warszawie)

  •  Nagrodę II stopnia:

Jerzy S. Majewski – za książkę Żydowski Muranów i okolice z cyklu „Warszawa nieodbudowana” (Agora S.A.)

  •  Nagrodę III stopnia:

Andrzej Krzysztof Kunert – za książkę Komendant podziemnej Warszawy (Świat Książki)

 http://www.pwkh.pl/index.php?id_kat=1&id_p=16&id=213


Jury Nagrody KLIO po rozpatrzeniu zgłoszonych 165 propozycji książek wydanych w latach 2010-2011 przyznało nagrody i wyróżnienia:
 kategoria autorska - Nagrody I, II i III stopnia:

  • Anna Wolff-Powęska - za książkę "Pamięć - brzemię i uwolnienie. Niemcy wobec nazistowskiej przeszłości (1945-2010)" (Wydawnictwo Zysk i S-ka); Katarzyna Marciniak - za książkę "Mitologia grecka i rzymska" (Wydawnictwo Szkolne PWN); Dariusz Andrzej Sikorski - za książkę "Kościół w Polsce za Mieszka I i Bolesława Chrobrego" (Wydawnictwo Naukowe UAM)

 kategoria monografii naukowych - Nagrody I, II i III stopnia:

  • Hanna Zaremska - za książkę "Żydzi w średniowiecznej Polsce. Gmina krakowska" (Wydawnictwo Instytutu Historii PAN); Jerzy Kochanowski - za książkę "Tylnymi drzwiami. 'Czarny rynek' w Polsce 1944-1989" (Instytut Historyczny UW i Wydawnictwo Neriton); Piotr Łukasz Grotowski - za książkę "Święci wojownicy w sztuce bizantyńskiej (843-1261)" (Wydawnictwo WAM);

kategoria edytorska - trzy wyróżnienia dla wydawców za edycję nominowanych książek:

  • Wydawnictwo Demart - "Polska od roku 1944. Najnowsza historia"; Wydawnictwo Bosz - "Dzieje polskiej dyplomacji"; Wydawnictwo Instytutu Historii PAN - "Najstarsza księga promocji Wydziału Sztuk Uniwersytetu Krakowskiego z lat 1402-1541";

kategoria Varsaviana - cztery równorzędne nagrody II stopnia dla wszystkich nominowanych:

  • Lech Królikowski - za książkę "Warszawa - dzieje fortyfikacji" (Wydawnictwo TRIO); Aleksandra Sołtan-Lipska - za opracowanie do druku wspomnień Stanisława Gieysztora "Moja Warszawa" (Muzeum Historyczne m.st. Warszawy); Karol Madaj i Małgorzata Żuławnik - za książkę "Proboszcz getta" (Instytut Pamięci Narodowej, Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu); Joanna Olczak-Ronikier - za książkę "Korczak. Próba biografii" (Wydawnictwo W.A.B.).

 http://www.pwkh.pl/index.php?id_kat=2


Joanna Olczak-RonikierKorczak. Próba biografii.
Warszawa: W.A.B., 2011

W oparciu o plan autobiografii Korczaka pozostawiony w Pamiętniku Joanna Olczak-Ronikier odtwarza historię życia Doktora, wplatając ją w opowieść o losach i wyborach polskich Żydów. Poznajemy bohatera jako chłopca szukającego swojej drogi, młodego lekarza o społecznych zainteresowaniach, pedagoga głoszącego nowatorskie teorie, pisarza, wieloletniego kierownika Domu Sierot dla dzieci żydowskich, współpracownika Naszego Domu - internatu dla dzieci polskich. Dowiadujemy się, że w młodości pisywał egzaltowane poematy, odrzucane przez wszystkie redakcje. Że założył pierwsze na świecie pismo dla dzieci, redagowane przez dzieci. Że choć zdeklarowany pacyfista, brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej i w I wojnie światowej. Że choć wydawał się racjonalistą i sceptykiem, był człowiekiem głęboko religijnym, a równocześnie interesował się teozofią i należał do loży masońskiej. Nie popierał żadnej partii politycznej. Nie opowiadał się po stronie żadnej ideologii. Przez całe życie towarzyszyła mu wiara, że można być równocześnie Żydem i Polakiem. Tuż przed śmiercią zanotował: „Nikomu nie życzę źle. Nie umiem. Nie wiem jak się to robi".

Więcej na :

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/97987/korczak-proba-biografii
http://merlin.pl/Korczak-Proba-biografii_Joanna-Olczak-Ronikier/browse/product/1,875591.html

http://notatnikkulturalny.blogspot.com/2012/03/korczak-proba-biografii-joanna-olczak.html

 

 

Nagroda Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla

Nagroda Fandomu Polskiego im. Janusza A. Zajdla

Jest to coroczna nagroda w dziedzinie fantastyki, przyznawana przez miłośników SF, autorom najlepszych polskich utworów literackich. Nagroda przyznawana jest w dwóch kategoriach: powieści i opowiadania. Nominowani wyłaniani są poprzez głosowanie wszystkich uczestników POLCONu, czyli Ogólnopolskiego Konwentu Miłośników Fantastyki.

Laureaci od 2012 r.:

2012

  • Kategoria opowiadanie: Robert M. Wegner, Jeszcze jeden bohater,
  • Kategoria powieść: Robert M. Wegner, Niebo ze stali.

2013

  • Kategoria opowiadanie: Anna Kańtoch, Człowiek nieciągły,
  • Kategoria powieść: Krzysztof Piskorski, Cienioryt.

2014

  • Kategoria opowiadanie: Anna Kańtoch, Sztuka porozumienie
  • Kategoria powieść: Michał Cholewa, Forta

2015

  • Kategoria opowiadanie: Robert M. Wegner, Pamięć wszystkich słów
  • Kategoria powieść: Robert M. Wegner, Pamięć wszystkich słów. Opowieści z meekhańskiego pogranicza

[źródło]http://zajdel.art.pl/laureaci/


Robert M. WegnerPamięć wszystkich słów. Opowieści z meekhańskiego pogranicza
Warszawa : Powergraph, 2015.

Czwarta część bestsellerowego cyklu fantasy. Polubiłeś bohaterów sagi wiedźmińskiej Andrzeja Sapkowskiego i zaskakujące fabuły „Gry o tron” George'a R.R. Martina? Przeczytaj Wegnera, nie pożałujesz.

„Opowieści z meekhańskiego pogranicza” - historie z Północy, Południa, Wschodu i Zachodu składają się na egzotyczną opowieść o światach różnych nacji, języków, wierzeń i magii. Napisana z rozmachem Pamięć wszystkich słów zabiera bohaterów na niegościnną pustynię, w niebezpieczne uliczki pełnych przepychu wschodnich miast czy w samo serce wyspy opanowanej przez zwaśnione rody, siedziby miejscowego boga. Pomiędzy zemstą rodową a buntem niewolników, wrzuceni między potęgi rozgrywające swoją partię z Losem, bohaterowie Wegnera muszą wybierać, gdy wydaje się, że nie pozostał już żaden wybór. I nawet nieśmiertelni się ugną, gdy w grę wchodzi honor, lojalność i przysięgi złożone cieniom tych, którzy odeszli.

Proza Wegnera wciąga i fascynuje. Sprawdź, jak rodzi się fenomen.

[źródło] http://www.sklep.powergraph.pl/produkt/215-pamiec-wszystkich-slow-opowiesci-z-meekhanskiego-pogranicza


Michał Cholewa, Forta
Ustroń : Warbook, 2014.

Trwa wyścig o światy stracone lata temu, gdy nastał Dzień i technologia zwróciła się przeciw ludziom.

Kolejna po ˮGambicieˮ i ˮPunkcie cięciaˮ powieść Michała Cholewy przenosi czytelnika na skalistą i pogrążoną w ciemności planetę Atropos. Znajdująca się na niej kolonia na wiele lat została odcięta od reszty ludzkości.

Teraz wreszcie na pokładzie unijnego krążownika  przybywa ekspedycja ratunkowa. Odcięci od wsparcia na surowej planecie, żołnierze Unii muszą stawić czoła tajemniczemu wrogowi, by rozwiązać zagadkę z czasów świata, który przeminął.

Kapral Wierzbowski oraz jego oddział wciągnięty w niebezpieczną grę dowiaduje się coraz więcej o planecie, swoim przeciwniku i w obliczu dylematów wymuszonych chłodną kalkulacją... o sobie.

I nie wiadomo, która z tych rzeczy jest najbardziej przerażająca.

[źródło] http://warbook.pl/ksiazka/52/forta


Krzysztof Piskorski, Cienioryt
Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2013.

Urok siedemnastowiecznych zaułków, nonszalancja oraz tempo opowieści spod znaku płaszcza i szpady, tajemnice rodem z książek Arturo Pereza-Reverte oraz odrobina magii tak charakterystyczna dla literatury iberoamerykańskiej. Wszystko to składa się na Cienioryt, nową powieść Krzysztofa Piskorskiego, jednego z najzdolniejszych twórców polskiej fantastyki.

W portowym mieście południa, Serivie, każdy cień jest oknem do groźnej i niezbadanej cieńprzestrzeni, w której tunele ryją adepci tajemnych sztuk. Sześciu grandów walczy o wpływy trucizną, zdradą i stalą, małoletni król z trudem trzyma się przy władzy, a inkwizycja rośnie w siłę.

Ale to wszystko sprawy, które trudno obserwować z okna małej izby przy ulicy Alaminho, gdzie mieszka Arahon Caranza Martenez Y’Grenata Y’Barratora, doświadczony nauczyciel szermierki. Arahon pragnie jedynie zapewnić bezpieczeństwo bliskim i odłożyć dość pieniędzy, by opuścić miasto. Przynajmniej do czasu, gdy w jego ręce wpada cienioryt – wypalony na szkle obraz przedstawiający tajemniczą postać…

Cieniorytto nie tylko bogata, pięknie napisana powieść, pełna zaskakujących zwrotów akcja, ale także galeria bohaterów, którzy na długo pozostają w pamięci.

W Serivie cień potrafi rzucić człowieka, odległe o wiele mil drzwi mogą się łączyć, zwykły uścisk dłoni przynosi czasem tragiczne skutki, a słońce ma czarnego brata bliźniaka. Podróż do tego miejsca to niezapomniane przeżycie. Szczególnie w towarzystwie tajemniczego narratora powieści.

Po lekturze Cieniorytu Krzysztofa Piskorskiego wyrażenie „bać się własnego cienia” nabiera nowego, mrocznego znaczenia. Świetnie napisana opowieść fantasy, barwny świat, ciekawi bohaterowie i  język ostry jak klinga rapiera. Polecam.

Tomasz Majewski, lekkoatleta,
Mistrz Olimpijski w pchnięciu kulą

[źródło] http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2571/Cienioryt---Krzysztof-Piskorski


Rafał Kosik, Kameleon.
Warszawa: Powergraph Sp.zo.o, 2008

„Fikcyjne światy i fabuła pozwalają nam wczuć się w nową sytuację i spojrzeć na nasz świat z oddalenia. Później jednak okazuje się, że wcale nie jest to duża odległość. Trochę tak jakbyśmy przeglądali się w krzywym zwierciadle, pewne rzeczy są wyolbrzymione, inne pomniejszone, ale sprawiają, że patrzymy na siebie z ciekawością i dokładnością…”

Więcej na:
http://cowartoprzeczytac.blox.pl/2012/04/Rafal-Kosik-Kameleon.html
http://rafalkosik.com/?cat=12

 

 


Jakub Małecki, Dżozef.
Warszawa: WAB, 2011

Grzesio Bednar, absolwent szkoły zawodowej na warszawskiej Pradze, spotyka na swej drodze "złych ludzi", którzy łamią mu nos i zabierają telefon. Na domiar złego napuchnięta twarz chłopaka nie podoba się pracodawcy, a dziewczyna nie potrafi zrozumieć, jak można było do niej zaraz po wypadku... nie zadzwonić. Bednar trafia do szpitala. W sali poznaje trójkę mężczyzn, przekraczających smugę cienia. "Kurz" to rzutki biznesmen, "Maruda" jest wiadomo jaki, a "Czwarty" okazuje się bibliofilem i dziwakiem - czyta bez opamiętania książki Josepha Conrada, a kiedy zaczyna gorączkować, dyktuje Grzesiowi tajemniczą opowieść. Wkrótce szpitalna rzeczywistość zaczyna przypominać świat z koszmaru klaustrofobika. Czyżby demony z majaków "Czwartego"?

Więcej na:
http://slowoczytane.blogspot.com/2011/02/ksiazka-realizmu-diabolicznego-dzozef.html
http://www.coolturka.com.pl/2012/01/15/rozmowy-jakub-malecki/

Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego

Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego

Zwana jest popularnie Koziołkiem. Została ustanowiona w 1994 r. przez Fundację „Książka dla Dziecka” i redakcję czasopisma o książce dla dziecka „Guliwer” w hołdzie dla znakomitego polskiego pisarza. Jest przyznawana corocznie przez Miejską Bibliotekę Publiczną im. Łukasza Górnickiego w Oświęcimiu. Laureaci otrzymują statuetkę Koziołka Matołka. Nagradzany jest zarówno autor, jak i jego dzieło. Laureaci ostatnich lat: 2009 – Roksana Jędrzejewska-Wróbel i "Florka. Z pamiętnika ryjówki" oraz "Florka. Listy do Józefiny"; 2010 – Barbara Gawryluk i "Zuzanka z pistacjowego domu"; 2011 – Paweł Beręsewicz i "Tajemnica człowieka z blizną"; 2012 - Renata Piątkowska i „Wieloryb”; 2013 - Marcin Pałasz i „Sposób na Elfa”; 2014 - Katarzyna Ryrych „O Stephenie Hawkingu, czarnej dziurze i myszach podpodłogowych”; 2015 - Rafał Witek Zgniłobrody i luneta przeznaczenia”; 2016 - Zuzanna Orlińska Stary Noe.


Zuzanna Orlińska, Stary Noe

Łódź : Wydawnictwo Literackie, 2015.

Każdy zna tę opowieść: Bóg postanowił zniszczyć ludzkie plemię potopem, uratować tylko sprawiedliwego Noego, jego rodzinę i taką ilość zwierząt, jaka zmieści się na zbudowaną przez Noego Arkę.

Czy Sprawiedliwy nie powinien być miłosierny? Czy może nie zabrać na trzeszczącą, przeładowaną łajbę kolejnego żywego stworzenia, które w strugach deszczu prosi o pomoc?

NStary Noe to współczesna interpretacja znanej opowieści biblijnej o potopie, w której okazuje się, że czasami “żeby być uczciwym, nie można być za bardzo posłusznym.”

http://www.wyd-literatura.com.pl/zuzanna-orlinska-3/stary-noe.html


Rafał Witek, Zgniłobrody i luneta przeznaczenia

Warszawa : Wydawnictwo "Nasza Księgarnia", 2014.

To wszystko przez moje nazwisko! Gdybym nazywała się Gabrysia Grzeczniutka, to ludzie inaczej by mnie traktowali. Ale Gabrysi Bzik mogą się czepiać do woli. Dlatego ciągle ląduję na dywaniku u dyrektora.

Któregoś razu wylądowałam tam z Nilsonem Makówką, kolegą z klasy. On zna na pamięć chyba wszystkie kodeksy świata i nie waha się ich użyć! Muszę powiedzieć, że te jego prawnicze zainteresowania czasem się przydają – trudno gościa przegadać, nawet dyrektor ma z tym kłopot!

No więc trochę się z Nilsonem zakumplowaliśmy. Ale nie myślcie, że ze sobą chodzimy! Ja doskonale potrafię chodzić sama, nie jest mi do tego potrzebny żaden chłopak. Za to wspólne przygotowanie projektu do szkoły oraz próba ucywilizowania pirata z Karaibów? To zupełnie inna historia…

W 2015 roku książka otrzymała Ogólnopolską Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego.

Pierwszy tom dowcipnej serii!

http://nk.com.pl/bzik-makowka-przedstawiaja-zgnilobrody-i-luneta-przeznaczenia/1979/ksiazka.html#.V2uLbBIWkV4

 


Katarzyna Ryrych, O Stephenie Hawkingu, czarnej dziurze i myszach podpodłogowych

Łódź : Wydawnictwo Literatura, 2013.

Piotrek dotąd był po prostu Bratkiem, młodszym bratem swojego brata. To Stefan, unieruchomiony w łóżku przez tajemniczą chorobę, nauczył go wszystkiego, odkrył przed nim świat. Ale teraz coś się zmienia. Bratek zaczyna mieć tajemnice, własne bójki w szkole i przyjaciół. Już nie jest Bratkiem – staje się Piotrkiem. Kimś ważnym, samodzielnie myślącym, niezależnym od mamy i brata. Zadziwiająca jest ta zmiana i… naprawdę wspaniała!

Tytuł może trochę przydługi, ale niektórzy nawet takie lubią. A zawartość - niezwykła. Niezwykła historia dwóch braci opowiedziana przez młodszego z nich. Jak każda dobra historia, nie kończy się ona razem z książką, pozostawia przestrzeń dla naszej ciekawości i wyobraźni. Chciałoby się krzyknąć: Autorko! dlaczego tak przerwałaś w pół słowa? Siadaj i pisz dalej!  Ale nawet jeśli to uczynimy, nie wystarczy cierpliwości, żeby czekać na skutek. Sami zabieramy się za obmyślanie dalszych losów Piotra i Stefana...

Joanna Papuzińska

Mądra i wzruszająca opowieść o trudach dojrzewania, o samotności i obliczach więzi braterskiej. Wrażliwy młody chłopiec musi zmierzyć się z wyzwaniami codzienności, stawić czoła problemom, które go przerastają, odpowiedzieć na najtrudniejsze pytania. Książka napisana z ogromnym wyczuciem psychologicznym, oryginalna i refleksyjna. Zapada głęboko w pamięć.

Grzegorz Leszczyński

[źródło] http://www.wyd-literatura.com.pl/katarzyna-ryrych,elzbieta-chojna/o-stephenie-hawkingu-czarnej-dziurze-i-myszach-podpodlogowych.html


Marcin Pałasz, Sposób na Elfa

Kraków : Księgarnia Wydawnictwo Skrzat Stanisław Porębski, 2012.

"Sposób na Elfa" to wzruszająca, a zarazem pełna humoru historia miłości psa do człowieka, i człowieka do psa. Po przeczytaniu tej książki już zawsze będziesz inaczej patrzeć na swojego pupila!

[źródło] http://www.skrzat.com.pl/index.php?p1=pozycja&id=1223

 

 


Renata Piątkowska, Wieloryb.

Łódź: Wydawnictwo Literatura, 2011

Jak to jest być wielorybem? Niemiło. Jak się słyszy te śmichy-chichy za plecami, to ręka sama wędruje do kieszonki pełnej krówek. A gdyby tak… zamiast ciągutki wziąć psią smycz do ręki? Albo – podać swą miłą, pulchną łapkę partnerowi w tańcu? A ulubionym cukrem posypać… głowy sąsiadów (i szybko się schować za płytą balkonu!). Tak – to jest nowatorski sposób ośmioletniej Julki na wszystkie smutki! Których, jak fałdek na brzuszku, jakoś dziwnie, mimochodem, jest coraz mniej i mniej… http://www.wyd-literatura.com.pl/renata-piatkowska,marcin-bruchnalski/wieloryb.html

Więcej na: http://prowincjonalnenauczycielstwo.blogspot.com/2011/03/renata-piatkowska-wieloryb.html

 


Paweł Beręsewicz, Tajemnica człowieka z blizną.

Łódź: Literatura, 2010

Każda rodzina ma swoje tajemnice. A już dzieciom to niczego się nie mówi. 12-letni Jasiek nie cierpi półsłówek i uśmieszków pod nosem – postanawia sam dojść prawdy: skąd u mężczyzny, tak blisko z nim spokrewnionego, skrywana dotąd pod krzaczastą brodą – blizna? Może się pojedynkował? Może działał w opozycji? Wyobraźnia podsuwa Jaśkowi różne rozwiązania…

Książka dla dzieci 8-12 lat.

Więcej na:
http://strona105.blogspot.com/2010/03/tajemnica-czowieka-z-blizna-pawe.html
http://kalioczyta.blogspot.com/2010/03/pawe-beresewicz-tajemnica-czowieka-z.html

 


Barbara Gawryluk, Zuzanka z pistacjowego domu.

Łódź: Literatura, 2009

Pewnie uważacie, że mam głowę jak balon, bo całe dnie spędzam z opiekunką, a mama albo w pracy, albo spóźnia się na randkę. Bo tata ma nową rodzinę, a ja – nowego braciszka. No a babcia... nie, babcia jest całkiem babciowa, lubi lepić pierogi i porządnie mnie wyściskać.

Mam na imię Zuzanka, mam 8 lat i z moją głową wszystko w porządku. Lubię ten familijny bałagan, nawet jeśli daje mi w kość. I jeszcze tylko marzę o psie, żeby mu czasem tę kość rzucić.

Więcej na:
http://coczytamy.blogspot.com/2010/11/zuzanka-z-pistacjowego-domu-barbara.html
http://klub-litera.pl/index.php?option=com_k2&view=item&id=150:zuzanka-z-pistacjowego-domu-barbara-gawryluk&Itemid=121

Nagroda Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera

Nagroda Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera

Nagroda przyznawana jest od 1996 roku dla uczczenia pisarza i obieżyświata Arkadego Fiedlera (1894-1985). Honoruje się nią corocznie polskiego autora najlepszej książki o tematyce podróżniczej i krajoznawczej. Pomysł organizacji konkursu i ustanowienia nagrody powstał w Bibliotece Raczyńskich w 1994 roku podczas obchodów setnych urodzin podróżnika. Wśród członków jury jest syn pisarza, Marek Fiedler. Wręczenie nagrody następuje w Muzeum-Pracowni Literackiej Arkadego Fiedlera w Puszczykowie. Fundatorem statuetki jest Wojciech Kruk, natomiast nagrodę pieniężną przyznaje Marszałek Województwa Wielkopolskiego.


Tadeusz Biedzki, W piekle eboli
Pelplin : Bernardinum, 2015.

Lubi przekraczać granice, nie tylko te geograficzne, dlatego ostatnią podróż odbył śladem eboli i, mimo naprawdę niebezpiecznych momentów, była to wyprawa pod wieloma względami wyjątkowa. Jej przebieg Tadeusz Biedzki opisał w książce zatytułowanej „W piekle eboli". Fascynująca relacja z dramatycznych wydarzeń w Afryce Zachodniej w czasie epidemii śmiertelnego wirusa uzupełniona jest ponad setką znakomitych, czasem przerażających fotografii.

W sparaliżowanej przez ebolę Afryce śledzi losy ludzi, uczestniczy w krwawej ofierze animistów, przedziera się przez dżunglę i lasy namorzynowe, spotyka Polaka – właściciela kopalni diamentów, zostaje przemytnikiem, słucha opowieści o zabijaniu dzieci i robieniu z ich główek lekarstw, a w głębi dżungli tubylcy opowiadają mu o czarach, duchach i zombie. W prezencie otrzymuje żonę wodza na noc, częstują go pieczenią z małpy i nietoperza. Widzi męczarnie konających, rozpacz, ale i obojętność wobec śmierci.

Podobnie jak w poprzednich publikacjach Biedzki przedstawia niezwykłe historie ludzkie. Pokazuje Afrykę prawdziwą – bez retuszu i politycznej poprawności. Książka jest i podróżnicza, i sensacyjna równocześnie, bo do Gwinei, Sierra Leone i Liberii autor dostaje się przez zieloną granicę i jest tam świadkiem zdumiewających wydarzeń.

To już czwarta od 2012 roku książka tego wybitnego podróżnika i pisarza. Warto przypomnieć, że przed trzema laty „Sen pod baobabem" Biedzkiego został wybrany Podróżniczą książką 2012 roku, wydana w 2013 roku „Zabawka Boga" zachwyciła recenzentów i porównywana była przez nich do dzieła Umberto Eco „Imię róży" oraz „Kodu Leonarda do Vinci" Dana Browna, a autor został za nią uhonorowany kilkoma prestiżowymi nagrodami. Ubiegłoroczne „Dziesięć bram świata" nadal cieszy się niesłabnącą popularnością.

http://ksiegarnia.bernardinum.com.pl/pl/p/W-piekle-eboli/835


Piotr Strzeżysz, Powidoki
Gliwice : Wydawnictwo Helion, 2014.

Czułem smutek, taki zwyczajny, jaki się czasami czuje, kiedy żegnamy kogoś dopiero co poznanego, podświadomie wiedząc, że ten ktoś odszedł na zawsze, a nam się wydaje, że coś nam umknęło, czegoś w tym krótkim spotkaniu zabrakło i że zaraz, za moment, tych kilka krótkich chwil rozpłynie się w niepamięci i teraz już nic nie da się zrobić, aby je ocalić.
Może każde takie spotkanie, ci wszyscy przypadkowi ludzie na mojej drodze, zabierają jakąś cząstkę mnie, a ja zabieram cząstkę ich, i jedyne co po nas pozostaje, to niewyraźne, rozmazane powidoki, w których później, po latach, na próżno usiłujemy siebie odnaleźć.

Mały Piotr ma kilkanaście lat, kiedy po raz pierwszy wybiera się zupełnie sam w swoją rowerową wędrówkę z małej miejscowości Łuków na południe Polski. Podstępem, w pełnej konspiracji, na pożyczonym rowerze, tylko po to, żeby zrealizować kotłujące się od dłuższego czasu w głowie dziecięce marzenia i przekroczyć granicę znanego, oswojonego świata. 25 lat później dorosły Piotr ma za sobą tysiące przejechanych na jednośladzie kilometrów w śniegu i w upale, dziesiątki odwiedzonych krajów na obu półkulach, setki napotkanych na swojej drodze ludzi. Powidoki to jego wersja wspomnień z drogi, która cały czas trwa, nawet jeśli trzeba na chwilę się zatrzymać. To opowieść o ludziach, których mija się na szlaku, pamiętając mniej lub bardziej wyraźnie ich przyjazne słowa i pomocne gesty. To wreszcie zapiski z podróży pełnej kolorów, zapachów i dźwięków, które z czasem rozmywają się, ale nigdy nie blakną. Bo najpiękniejsze podróże nigdy się nie kończą.

[źródło] http://bezdroza.pl/ksiazki/powidoki-wydanie-1-piotr-strzezysz,bepow1.htm


Bartek Sabela, Może (morze) wróci
Gliwice : Wydawnictwo Helion, 2013.

Wciąż widać je na wszystkich mapach. Możemy je znaleźć w atlasach i na globusach. W rzeczywistości jednak już go nie ma, umarło. Przez czterdzieści ostatnich lat Jezioro Aralskie, zwane przez miejscową ludność Morzem, niegdyś czwarte największe jezioro świata, zostało zamienione w jałową, bezkresną pustynię. Bezpowrotnie zniszczono dziesiątki gatunków zwierząt, tysiące hektarów lasów i życie kilkudziesięciu tysięcy ludzi. A stało się to w imię rozumianego na sowiecki sposób postępu, napędzanego materialistyczną wizją „wszechmogącego” człowieka. Książka ta to opowieść o jednej z największych zbrodni dokonanych przez człowieka — o ludzkiej arogancji, niszczycielskiej sile naszych pomysłów. To opowieść fascynująca, ale przede wszystkim przerażająca. Bartek Sabela wędruje po Uzbekistanie i odkrywa przed nami owianą tajemnicą, dramatyczną historię zanikającego jeziora oraz ludzi, którzy od wieków byli z nim związani. Zabiera czytelnika w poruszającą, wstrząsającą podróż na wyschnięte, spękane dno i każe zastanowić się nad tym, dokąd zmierzamy w swojej „nieomylności” i braku pokory.

Polecam Wam przeczytanie tej książki. To nie tylko historia Morza Aralskiego i Azji Środkowej. To również wezwanie, byśmy dbali o naszą planetę!

Kinga Baranowska

Jak doszło do jednej z największych katastrof ekologicznych XX stulecia? Co znajdziemy w Uzbekistanie za blaszanym płotem, którego prezydent wolałby nie pokazywać? Bartek Sabela jedzie przed siebie, zaglądając tam, gdzie (przynajmniej według niektórych) zaglądać nie powinien. Lektura obowiązkowa!

David Kaszlikowski

Kto lubi Mad Maxa, absurdy i Azję Środkową, ten musi przeczytać tę książkę! Wrażliwy facet jedzie do miejsc, które żyją, i miejsc, które umierają, nie przechodząc obok nich obojętnie. W dodatku potrafi pisać lepiej niż inni! Polecam całym sercem.

Robb Maciąg

[źródło] http://bezdroza.pl/ksiazki/moze-morze-wroci-bartek-sabela,bezamo.htm


Michał Kruszona, Czarnomorze. Wzdłuż wybrzeża, w poprzek gór
Poznań : Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2012

Bywając w Rumunii, wielokrotnie zadawałem sobie pytanie: a gdyby tak pojechać dalej? Myśl ta była niezwykle kusząca, ciekawość tego, co spotkam po drugiej stronie morza, ogromna.
Podróżować można w przestrzeni, ale też, co w moim przypadku jest odczuwalną koniecznością, w głąb czasu, a i to mało. Przyglądanie się ludziom, temu, co gra w ich duszach, w co wierzą, czego się boją, z jakiej tradycji utkali swoje życie, to dla mnie nieodłączne składniki podróżowania. Duchy zapomnianych bohaterów sprzed kilku lat i sprzed wieków towarzyszą mi podczas wszystkich wyjazdów, inspirują do opisywania tego, czego na pierwszy rzut oka nie sposób dostrzec. Spotykam je na starych podwórkach, w rzadko przez turystów odwiedzanych miastach, na zarośniętych cmentarzach. Przemawiają do mnie z pożółkłych fotografii wiszących na ścianach stuletnich domów. Tak powstała ta książka, rzeczywista i nierzeczywista. Wymyślona, ale i oddająca to, co spotkało mnie osobiście. Zachęcam do poszukiwania, często bardzo nam bliskich, duchów Czarnomorza.

Michał Kruszona

W ciągu dwóch dekad moich podróży po Europie Wschodniej i Azji zdarzyło się tak wiele, że o każdej z nich mogłaby powstać  niesamowita książka. Taką jest właśnie Czarnomorze Michała Kruszony. Odnalazłem w niej siebie i to, co w podróżach jest najbardziej ekscytujące - wyjątkowych ludzi, szczyptę szczęścia, strachu, opis zdarzeń na pograniczu rzeczywistości, a może już ową rzeczywistość przekraczających. Często po powrocie do domu zastanawiałem się, czy to, co mi się przytrafiło w Gruzji, Mołdawii i Rumunii, wydarzyło się naprawdę. Podobną tajemnicę pozostawiam do rozwiązania czytelnikom Czarnomorza. Zachęcam do lektury, a potem  - w drogę...

Rafał Biernacki, dziennikarz TVP, "Telekurier"

[źródło] http://sklep.zysk.com.pl/czarnomorze-wzdluz-wybrzeza-w-poprzek-gor.html


Paulina Wilk, Lalki w ogniu.
Carta Blanca: Warszawa, 2011

Paulina Wilk za Lalki w ogniu. Opowieści z Indii otrzymała Nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera(2012). W książce odnajdujemy zaskakujący obraz Indii. Z jednej strony medialny symbol azjatyckiego boomu, indyjski tygrys, zdumiewa gospodarczym potencjałem i uwodzi egzotycznym urokiem. Z drugiej to społeczeństwo wciąż podzielone na panów i służących, rządzone przez skrywane namiętności i tysiącletnie przesądy. Kraj, w którym politycy są posłuszni astrologom, geniusze chodzą bez butów, a miliony dziewczynek znikają bez wieści. W Lalkach w ogniu te dwa światy przenikają się. Autorka zagląda Hindusom do garnków, łóżek i serc. Wyjaśnia, jak załatwia się sprawy najbardziej przyziemne i najintymniejsze. Gdzie myją się miliony ludzi, którzy nie mają łazienek. Jak pójść na randkę w kraju, w którym za przedmałżeńską miłość grozi śmierć. Czym nakarmić gości, by nie wywołać wojny religijnej. Ta książka dzięki sugestywnemu stylowi zapiera dech swą obrazowością i magią.  

Więcej na:
http://chiara76.blox.pl/2012/04/Lalki-w-ogniu-Opowiesci-z-Indii-Paulina-Wilk.htmlhttp://www.dziennikwschodni.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20111229/KULTURA10/610627736
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/112613/lalki-w-ogniu-opowiesci-z-indii


Martyna Wojciechowska, Kobieta na krańcu świata 2.
Warszawa: G+J Polska, 2011

Martyna Wojciechowska za Kobieta na krańcu świata 2 otrzymała Nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera (2011). Książka ta pokazuje życie kobiet w różnych zakątkach świata. Kobiety, opisywane w książce, to mieszkanki Azji i Afryki. Poznajemy mieszkanki pogranicza Tajlandii i Birmy - kobiety o najdłuższych szyjach spętanych ciężkim błyszczącym drutem, które są główną atrakcją turystyczną tego regionu. Poznajemy życie gejsz w Japonii oraz japońską subkulturę, która zmienia dziewczyny w słodko-różowe księżniczki.

Więcej na:
http://agaczyta.blox.pl/2011/06/Kobieta-na-krancu-swiata-2-Martyna-Wojciechowska.html
http://smellofpaper.blogspot.com/2011/05/martyna-wojciechowska-kobieta-na-krancu.html
http://wykredowana.blogspot.com/2011/06/kobieta-na-krancu-swiata-2-martyna.html


Jacek Hugo-Bader, Biała gorączka.
Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2009

Jacek Hugo-Bader za Białą gorączkę otrzymał Nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera (2010). Trzynaście tysięcy kilometrów. Samotna podróż z Moskwy do Władywostoku, w której jedynym stałym towarzyszem jest stary, wiecznie psujący się ruski łazik. Czy to nie szaleństwo? A jednak Jacek Hugo-Bader podjął to wyzwanie, ukazując przy okazji Rosję i inne republiki poradzieckie. Już pierwsze rozdziały nie pozostawiają złudzeń – to nie sielanka. Wyruszając z całkiem jeszcze „ludzkiej” Moskwy, wkraczamy w świat pełen pijaków, narkomanów, prostytutek. Bez cienia zażenowania opisane są wszelkie patologie. Szybko okazuje się, że stanowią one smutną, rosyjską codzienność. Tytułowa „biała gorączka” to nic innego, jak stan szaleństwa i obłędu, powstały wskutek znaczącego nadużycia alkoholu. Wódka i inne trunki są wszechobecne. Niemal w każdym rozdziale czytamy o kimś, kogo doprowadziły do śmierci.

Więcej na:
http://www.lekturyreportera.pl/ksiazki/jacek-hugo-bader-biala-goraczka/
http://charliethelibrarian.wordpress.com/2010/12/11/jacek-hugo-bader-biala-goraczka/
http://poezja.wordpress.com/2010/07/28/jacek-hugo-bader-biala-goraczka/

National Book Awards

National Book Awards

Jedna z najbardziej prestiżowych nagród literackich w USA. Od 1950 roku przyznawane są autorom amerykańskim za wydaną w danym roku publikację. Od 1988 r. nagrodami zajmuje się National Book Foundation. Nagrody są przyznawane obecnie w 4 kategoriach: literatura piękna, literatura faktu, poezja i literatura młodzieżowa.


 

National Book Awards 2016

Nagrodę w kategorii „literatura piękna” otrzymał Colson Whitehead za powieść „The Underground Railroad” opowiadającą o odysei młodej czarnoskórej dziewczyny zbiegłej z plantacji bawełny.

Za najlepszą książkę w kategorii „literatura faktu” uznano „Stamped From the Beginning: The Definitive History of Racist Ideas in America” Ibrama X. Kendiego. Autor, profesor studiów afrykanistycznych na Uniwersytecie Floryda, stawia w swej publikacji śmiałą tezę, jakoby Barack Obama i Abraham Lincoln mogli być w pewnym sensie rasistami.

W dziedzinie poezji nagroda przypadła Danielowi Borzutzky’emu za tomik „The Performance of Becoming Human”. Autor dorastał w Pittsburghu, ale jego rodzina pochodzi z Chile. Nagrodzony zbiór wierszy traktuje o związkach USA z Ameryką Łacińską, dotykając kwestii imigracji, politycznej przemocy i nierówności ekonomicznych.

W tym roku również nagroda w kategorii „literatura młodzieżowa” przybrała ton polityczny. Wyróżniono bowiem powieść graficzną „March: Book Three”, finalny tom trylogii wspomnieniowej amerykańskiego polityka Johna Lewisa opowiadającej o ruchu praw obywatelskich. Współtwórcami komiksu są scenarzysta Andrew Aydin i rysownik Nate Powell.

Podczas ceremonii przyznano również Medal za wybitny wkład w literaturę amerykańską. Wyróżnieniem tym odznaczono Roberta A. Caro, autora wielu biografii amerykańskich osobistości ze świata polityki. Z kolei nagrodę Literarian Award wręczono centrum literackiemu Cave Canem, które zajmuje się promowaniem czarnoskórych poetów i pisarzy.

[źródło] http://booklips.pl/newsy/ogloszono-laureatow-national-book-awards-2016/


National Book Awards 2015

Za najlepszą książkę w kategorii „literatura piękna” uznano „Fortune Smiles” Adama Johnsona. Nagrodzona książka to zbiór surrealistycznych, humorystycznych opowiadań, których tematem są katastrofy naturalne, technologia i polityka.

W kategorii „literatura faktu” nagrodę otrzymał dziennikarz Ta-Nehisi Coates za książkę „Between the World and Me” opisującą jego doświadczenia jako czarnoskórego mieszkańca Stanów Zjednoczonych.

W kategorii „literatura młodzieżowa” laureatem został Neal Shusterman, autor znanego polskich czytelnikom cyklu „Podzieleni”. Nagrodę przyznano mu za powieść „Challenger Deep”, historię chorego psychicznie nastolatka, który fantazjuje na temat podróży do najgłębszego miejsca Ziemi.

National Book Award w dziedzinie poezji otrzymał tomik „Voyage of the Sable Venus” autorstwa Robin Coste Lewis.

Nagrodę specjalną „Literarian Award” za wybitne zasługi dla amerykańskiej społeczności literackiej, powiększanie rzesz odbiorców literatury i podnoszenie rangi literatury w Ameryce otrzymał James Patterson, najlepiej sprzedający się pisarz, który stale pomaga szkolnym bibliotekom i niezależnym księgarniom.

Medal za wybitny wkład w literaturę amerykańską dostał Don DeLillo.

[źródło] http://lodzkieczyta.pl/warto-przeczytac/ksiazki-nagrodzone


National Book Awards 2014

W kategorii „literatura piękna” zwyciężył Phil Klay. Nagrodę otrzymał za debiutancki tom opowiadań „Redeployment”, w którym opisuje swoje doświadczenia ze służby w Iraku.

W kategorii literatura faktu laureatem nagrody został Evan Osnos, pisarz „The New Yorkera”, za książkę „Age of Ambition: Chasing Fortune, Truth and Faith in the New China” wydaną przez Farrar, Straus & Giroux.

Nagrodę w kategorii literatura młodzieżowa zdobyła Jacqueline Woodson za książkę „Brown Girl Dreaming” opisującą w formie wierszy dorastanie Afroamerykanów w Południowej Karolinie i Nowym Jorku w latach 60. i 70. ubiegłego wieku.

W kategorii poezja nagrodę otrzymała Louise Glück za tomik „Faithful and Virtuous Night”.

[źródło] http://booklips.pl/newsy/znamy-laureatow-national-book-award-2014/


National Book Awards 2013

W kategorii „literatura piękna” nagrodzono Jamesa McBride’a za powieść „The Good Lord Bird” o młodym niewolniku, który przyłącza się do słynnego abolicjonisty Johna Browna w jego misji mającej na celu zniesienie niewolnictwa.

Nagrodzonym w kategorii „literatura faktu” został wieloletni dziennikarz „The New York Timesa”, Georgie Packer, za książkę „The Unwinding: An Inner History of the New America”, która portretuje współczesną Amerykę trawioną postępującym spadkiem gospodarczym.

Laur w kategorii „literatura młodzieżowa” otrzymała Cynthia Kadohata za powieść „The Thing About Luck” o młodej dziewczynie i jej bracie, których rodzice stanęli przed koniecznością wyjazdu do ojczystej Japonii, rodzeństwo pozostaje więc pod opieką dziadków i musi pomagać im w zbiorach pszenicy.

Nagroda w dziedzinie „poezji” trafiła do Mary Szybist za zbiór wierszy „Incarnadine”.

[źródło] http://booklips.pl/newsy/ogloszono-laureatow-national-book-awards-2013/


National Book Awards - 2012 r.

Kategoria: Literatura piękna

Louise Erdrich, The Round House. 
Harper Collins USA, 2012

W kategorii „literatura piękna” zwyciężyła Louise Erdich, znana polskim czytelnikom z powieści „Klub śpiewających rzeźników”. Nagrodzona powieść („The Round House”) opowiada o zbrodni, jaką dokonano na rdzennej Amerykance mieszkającej w rezerwacie Ojibwe w Północnej Dakocie. Autorka, która sama jest potomkinią Indian pochodzących z tego plemienia, rozpoczęła swoją przemowę w języku Ojibwe. Jak podkreśliła, przyjmuje nagrodę „w uznaniu dla wdzięku i wytrwałości rdzennych kobiet”.

 http://www.empik.com/the-round-house-erdrich-louise,p1049519621,ksiazka-p

 

Kategoria: Literatura faktu

Katherine Boo, Zawsze piękne.
Kraków: Znak, 2013

Witajcie w Annawadi, najbardziej rynsztokowej dzielnicy biedy Bombaju. Tutaj, na zachodnich obrzeżach finansowej stolicy Indii, obok nowoczesnego lotniska, żyje trzy tysiące osób ściśniętych w trzystu trzydziestu pięciu chatach lub na ich dachach. Od świata bogatych oddziela je tylko mur, kłujący w oczy reklamą „zawsze pięknych” włoskich kafli podłogowych.

Annawadi to całe życie Abdula, Aszy, Mandżu, Kalu i wielu innych bohaterów przejmującej książki Katherine Boo, którzy zgodzili się opowiedzieć jej o swojej codzienności, lękach, radościach i marzeniach. To świat małoletnich śmieciarzy, złodziei, ale i kobiet, które próbują wybić się na niezależność albo po prostu starają się wiązać koniec z końcem. Nikt nigdy wcześniej nie oddał im głosu, nikt nie pokazał z bliska ich codziennych zmagań. Katherine Boo spędziła z nimi trzy lata.

http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3642,Zawsze-piekne#note

Kategoria: Literatura młodzieżowa

William Alexander, Goblin Secrets.

Nagroda w kategorii „literatura młodzieżowa” przypadła Williamowi Alexanderowi za jego debiutancką powieść inspirowaną steampunkiem pt. „Sekrety Goblinów”. W swojej przemowie autor zacytował Ursulę K. Le Guin, mówiąc, że „literatura wyobraźni jest ważna, ponieważ oferuje nam świat wystarczająco duży, aby zawierać alternatywy, a to daje nam nadzieję”.

http://www.amazon.com/Goblin-Secrets-William-Alexander/dp/1442427264

http://booklips.pl/newsy/rozdano-national-book-awards-2012/

 

 

 

Jonathan Franzen, Korekty.
Warszawa: Świat Książki, 2004

Korekty - Po niemal pięćdziesięciu latach w roli żony i matki Enid Lambert chce wreszcie zaznać przyjemności życia. Na nieszczęście jej mąż, Alfred, zmaga się z postępującą demencją, a dzieci, w gruncie rzeczy...

Więcej na:
http://wyborcza.pl/1,75475,11910783,_Korekty___Jonathan_Franzen__Arcyczytadlo.html
http://www.pinezka.pl/recenzje-archiwum/68-jonathan-franzenthe-corrections-korekty

 

Susan Sontag,W Ameryce.
Warszawa: Czytelnik, 2003

Laureatką National Book Awards z 2000 r. byłaSusan Sontag - zanajlepszą powieść historyczną W Ameryce. Opowiada o losach Maryny Załężowskiej, wielkiej aktorki i niezwykłej kobiety, której pierwowzorem jest Helena Modrzejewska, legenda polskiej i amerykańskiej sceny teatralnej końca dziewiętnastego wieku.

Więcej na:
http://wyborcza.pl/1,75517,1634303.html
http://www.ksiazka.net.pl/?id=49&tx_ttnews[tt_news]=1439&cHash=4b252de14f

Nagroda Nobla w dziedzinie literatury

Nagroda Nobla w dziedzinie literatury

Uważana jest za najbardziej prestiżową międzynarodową nagrodę literacką na świecie.Ustanowiona razem z czterema innymi nagrodami przez Alfreda Nobla w testamencie z 1895, wręczane corocznie 10 grudnia (w rocznicę śmierci fundatora), od 1901 (z przerwą w latach 1940-1942), za najwybitniejsze osiągnięcia w każdej z pięciu dziedzin: z fizyki oraz z chemii (przyznaje Szwedzka Królewska Akademia Naukowa w Sztokholmie), w dziedzinie fizjologii lub medycyny (przyznaje Instytut Karoliński w Sztokholmie), z zakresu literatury (decyduje Szwedzka Akademia Literatury). Laureatem Literackiej Nagrody Nobla za rok 2011 został 80-letni Tomas Transtromer, za "zwięzłe, przejrzyste obrazy, które dają nam świeży dostęp do rzeczywistości". W 2012 r. Nagrodę Nobla otrzymał Mo Yan jako ten, „który z halucynacyjnym realizmem łączy opowieści ludowe, historię i współczesność”. W 2013 r. nagrodzona została Alice Munro jako „mistrzyni współczesnego opowiadania”. W 2014 r. laureatem został Patrick Modiano za „sztukę pamięci i dzieła, w których uchwycił najbardziej niepojęte ludzkie losy i odkrywał świat czasu okupacji”. Laureatką Literackiej Nagrody Nobla za rok 2015 została Swiatłana Alaksandrauna Aleksijewicz za „polifoniczny pomnik dla cierpienia i odwagi w naszych czasach”. W 2016 roku Nobla otrzymał Bob Dylan za „stworzenie nowego, poetyckiego wyrazu wewnątrz całej amerykańskiej tradycji muzycznej”


Literacka Nagroda Nobla za rok 2016

Bob Dylan

Za stworzenie nowego poetyckiego wyrazu wewnątrz całej amerykańskiej tradycji muzycznej został nagrodzony Bob Dylan. W 2016 Nagroda Nobla powędrowała do amerykańskiego piosenkarza, poety i kompozytora. Artysty nie przypisuje się do żadnego konkretnego nurtu w muzyce. Przez lata pracy na scenie muzycznej wyrobił swój indywidualny styl, który bazuje na kilku gatunkach muzycznych. Jego utwory łączą w sobie tradycyjny amerykański folk i country blues, muzykę gospel, rock and roll, a nawet jazz czy swing. Jest multiintrumetnalistą, a na scenie występuje z gitarą akustyczną, elektryczną, keyboardem i harmonijką ustną. Jest twórcą utworów takich jak: Blowing In the Wind, Like a Rolling Stone, The Times They Are a Changin czy Hurricane. W swoich utworach nawiązuje do sytuacji politycznych, społecznych, podejmuje tematy filozoficzne, zawiera swój komentarz na temat życia. Jego twórczość znalazła uznanie w środowisku artystycznym. Była wyróżniana nagrodą Grammy, Oscarem, Nagrodą Pulitzera i Nagrodą Nobla. Dylan otrzymał także Narodowy Medal Sztuki i Prezydencki Medal Wolności.

Bob Dylan, a właściwie Robert Allen Zimmerman, urodził się 24 maja 1941 roku w Minnesocie. Swoją karierę muzyczną rozpoczął na pierwszym roku studiów, kiedy to podjął decyzję o rezygnacji z nauki i wstąpieniu do objazdowego zespołu folkowego. Od 1961 roku dawał występy w klubach w Nowym Jorku. Rok później podpisał swój pierwszy kontrakt płytowy. W ciągu 40 lat swojej kariery wydał ponad 40 albumów, między innymi: The Freewheelin’, Bringing It All Back Home, Highway 61 Revisited, Blood on the Tracks czy Slow Train Coming.


Literacka Nagroda Nobla za rok 2015

Swietłana Aleksiewicz, Wojna nie ma w sobie nic z kobiety
Wołowiec : Wydawnictwo Czarne, 2010.

Wojna nie ma w sobie nic z kobiety była gotowa już w 1983 roku. Dwa lata przeleżała w wydawnictwie. Autorkę oskarżono o „pacyfizm, naturalizm oraz podważanie heroicznego obrazu kobiety radzieckiej”. W okresie pieriestrojki książka prawie jednocześnie ukazywała się w odcinkach w dwóch rosyjskich czasopismach: „Oktiabr” i „Roman-gazieta” i została opublikowana w dwóch wydawnictwach: mińskim Mastackaja Litaratura oraz moskiewskim Sowietskij Pisatiel. Łączny nakład wyniósł prawie dwa miliony egzemplarzy. Na podstawie książki powstał cykl filmów dokumentalnych, wyróżniony m.in. Srebrnym Gołębiem na Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Animowanych w Lipsku. Jegor Letow, założyciel i wokalista legendarnego rosyjskiego zespołu punkrockowego Grażdanskaja Oborona, napisał piosenkę zainspirowaną książką Aleksijewicz.

https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/wojna-nie-ma-w-sobie-nic-z-kobiety 


 Literacka Nagroda Nobla za rok 2014

Patrick Modiano urodził się 30 lipca 1945 Boulogne-Billancourt. Jest pisarzem francuskim. Debiutancką powieścią La Place de l’Étoile. Miało to miejsce w 1968 roku. Za powieść Les Boulevards de ceinture otrzymał w 1972 roku Grand prix du roman de l’Académie française (nagroda Akademii Francuskiej).

Kilka lat później (w 1978 roku) został laureatem kolejnej prestiżowej nagrody – Nagrodę Goncourtów. Patrick Modiano został nagrodzony za Ulica Ciemnych Sklepików (Rue des boutiques obscures). Jego powieści opublikowane w ostatnich latach to m.in. Un pedigree czy Dans le café de la jeunesse perdue. Kilka jego wybitnych dzieł zostało przetłumaczonych na język polski.

[źródło] http://www.noblisci.pl/2014-patrick-modiano/


Literacka Nagroda Nobla za rok 2013

Alice Munro urodziła się 10 lipca 1931 roku w Ontario. Uchodzi za jedną z najbardziej cenionych autorek krótkich form prozatorskich, czego dowodem jest często powracające w recenzjach określenie "kanadyjski Czechow". Akcja większości jej utworów osadzona jest w południowo-zachodniej części stanu Ontario.

Thomas Tausky w tekście "Alice Munro. Biocritical Essay" napisał: "Uznawana jako najlepsza kanadyjska autorka krótkich nowelek i opowiadań, Alice Munro systematycznie tworzy dzieła, w których dokładny opis socjalnych relacji i głęboki rys psychologiczny łączą się z bezbłędnym instynktem używania właściwej formy ekspresji"

http://kultura.onet.pl/wiadomosci/alice-munro-laureatka-literackiej-nagrody-nobla-20,1,5581799,artykul.html

Książki Alice Munro „Zbyt wiele szczęścia”, „Miłość dobrej kobiety”, „Taniec szczęśliwych cieni”, „Za kogo ty się uważasz?”, „Kocha, lubi, szanuje” znajdziesz w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. Marszałka J. Piłsudskiego w Łodzi (ul. Gdańska 100/102). 


Literacka Nagroda Nobla za rok 2012

Mo Yan, Kraina wódki.
Warszawa: W.A.B, 2012

Powieść jednego z najbardziej cenionych współczesnych pisarzy chińskich, nagrodzonego literacką nagrodą Nobla. Miejscem akcji jest odległa kraina Chin - Alkoholandia. Zostaje tam oddelegowany z Pekinu śledczy Ding Gou'er w celu zbadania zagadki praktyk kanibalistycznych, których rzekomo dopuszczają się funkcjonariusze partyjni. Odurzony najznakomitszymi trunkami, ulegając namowom swych nad wyraz gościnnych gospodarzy detektyw żyje na granicy snu i rzeczywistości. Nie wie, czy podane podczas wystawnego obiadu złotoskóre niemowlę w sosie sojowym jest prawdziwe, czy jedynie na prawdziwe wygląda. Wplątany w intrygę miłosną, odarty ze złudzeń bezradnie szuka wyjścia z tego labiryntu iluzji. Równolegle z trwającym śledztwem poznajemy korespondencję między pisarzem Mo Yanem a Li Yidou, doktorantem alkohologii, który wysyła swemu mistrzowi odważne opowiadania, w zaskakujący sposób pozwalające rozwikłać prowadzone dochodzenie.
Bogactwo powieści stanowią niezwykłe postaci. Poznajemy karła prowadzącego w stolicy Alkoholandii restaurację o zaskakującym menu; pulchne niemowlęta płci męskiej prowadzone na rzeź przez własnych rodziców; chłopca o demonicznym spojrzeniu; teściową Li Yidou - wiecznie młodą nauczycielkę wprowadzającą swych studentów w tajniki przyrządzania nietypowych dań. Wszystkie wydarzenia opisane są wnikliwie, językiem pełnym zaskakujących porównań, niepozbawionym czarnego humoru. Wątki o symbolicznym znaczeniu przeplatają się z odniesieniami do współczesnej chińskiej rzeczywistości. Wszystkie elementy tworzą obraz chińskiego społeczeństwa - skorumpowanego, zdegenerowanego, w którym elity polityczne za wszelką cenę chcą utrzymać absolutną władzę, a prości mieszkańcy prowincji tracą wszelkie wartości.

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/158013/kraina-wodki


Tomas Tranströmer, Wiersze i proza 1954-2004.
Kraków: Wydawnictwo a5, 2012.

„Wiersze i proza 1954-2004” - Poezja dla zagubionych to hołd dla poezji klasycznej. W poezji wyłania się obraz człowieka zagubionego w gąszczu współczesności, poszukującego odpowiedzi, starającego się wniknąć w głąb siebie.

Więcej na:
http://www.wydawnictwoa5.pl/Noblista-w-Krakowie;s,newsy,typ,1,id,207

http://www.wiadomosci24.pl/artykul/literacka_nagroda_nobla_2011_dla_tomasa_transtr_mera_214 

 


Mario Vargas Llosa, Jak ryba w wodzie: wspomnienia.

Kraków: Wydawnictwo Znak, 2010

Laureatem Literackiej Nagrody Nobla za rok 2010 został Mario Vargas Llosa za "odwzorowanie struktur władzy i stanowcze obrazy indywidualnego oporu, buntu i porażki".

W swojej autobiografii bez cenzury pisze o wybrykach młodości, szalonych miłościach i początkach pisarstwa. Trudna relacja z ojcem, który zostawił matkę w ciąży i pisanie jako rodzaj buntu przeciwko niemu. Lata spędzone w szkole wojskowej Leoncio Prado, które stały się kanwą jego głośnego debiutu "Miasto i psy". Skandaliczny ślub z "ciotką Julią", miłość do kuzynki Patrycji, która stanie się jego drugą żoną, czy burdel zwany Zielonym Domem. To tylko niektóre z wielu sensacji, jakie odkrywa przed nami niezwykły pisarz.

Więcej na:
http://www.polityka.pl/kultura/ksiazki/recenzjeksiazek/1510922,1,recenzja-ksiazki-mario-vargas-llosa-jak-ryba-w-wodzie.read

http://clevera.blox.pl/2010/12/Jak-ryba-w-wodzie-Mario-Vargas-Llosa.html

Europejska Nagroda Literacka

Europejska Nagroda Literacka

Nagroda powołana w grudniu 2008 r. przez Parlament Europejski. Biorą w niej udział 34 kraje uczestniczące w programie unijnym "Kultura". Celem nagrody jest zwrócenie uwagi na kreatywność i różnorodność współczesnej literatury europejskiej, promowanie obiegu literatury w Europie oraz zwiększanie zainteresowania dziełami literackimi z innych krajów.

Kraje uczestniczące w projekcie zostały podzielone na trzy grupy liczące po jedenaście lub dwanaście krajów. Polska znalazła się w pierwszej grupie, z Austrią, Chorwacją, Francją, Węgrami, Irlandią, Włochami, Litwą, Norwegią, Portugalią, Słowacją i Szwecją.
Nagrody będą przyznawane przez trzy lata. Każdego roku biorą w niej udział pisarze z innej z trzech grup krajów. Wszyscy zwycięzcy z krajów należących do danej grupy są laureatami nagrody. W trzyletnim cyklu funkcjonowania Nagrody będzie więc aż 34 laureatów. W 2009 r. przyznano Nagrodę dla pierwszej grupy krajów, w której znajduje się m.in. Polska. Każdy z laureatów Nagrody otrzymuje 5 tys. euro, ponadto uczestniczy w promocjach organizowanych w Brukseli oraz na międzynarodowych Targach Książki we Frankfurcie nad Menem. W każdym z tych państw powołano narodowe jury, które przedstawiło nominacje i wybrało zwycięzcę z danego kraju.


Europejska Nagroda Literacka - 2015

Magdalena Parys, Magik 
Warszawa : Świat Książki, 2014.

Magdalena Parys laureatką Europejskiej Nagrody Literackiej!
"Niesamowita historia. Gratuluję wyobraźni...".   BOGUSŁAW LINDA

"Tak rzadko dostajemy opowieść. Narrację idącą z punktu A do punktu B.

Powoli, uważnie, ale bez niepotrzebnych zakrętów. Magda Parys ma dar filmowego wręcz prowadzenia scen przy jednoczesnym patrzeniu w oczy swoich bohaterów. Czy wytrzymają to, co zaplanowała dla nich autorka?  Czy nadal zostaną przy tym ludźmi? Wydaje się, że Parys chce, podobnie jak Andre Malraux, którego słowa przytacza "odnaleźć człowieka wszędzie tam, gdzie znaleźliśmy to, co go miażdży".  SYLWIA CHUTNIK

MAGIK to nowa powieść autorki Tunelu, świetnie przyjętego debiutu z 2011 roku. Powieść obyczajowa z wątkiem sensacyjnym, historia ucieczek z komunistycznego "raju", zabójstw na granicy, znikających akt Stasi i tajemnic z przeszłości, które mogą zburzyć spokój nowych niemieckich elit polityczno-gospodarczych...

MAGIK to pierwsza część trylogii berlińskiej. Berlin, rok 2011. W opuszczonej, zamieszkanej nielegalnie przez Romów kamienicy, policja odnajduje zmasakrowane zwłoki pracownika Urzędu Do Spraw Akt Stasi. W tym samym czasie w Sofii, w tajemniczych okolicznościach ginie niemiecki dziennikarz i fotoreporter - Gerhard Samuel. Dochodzenie przejmuje Policja Federalna oraz służby specjalne. Szybko okazuje się, że jedynym celem ich pracy jest wyłącznie zatuszowanie sprawy i "zneutralizowanie" niewygodnych świadków.

Komisarz Kowalski zostaje odsunięty od śledztwa a następnie zawieszony czasowo w pracy w policji pod pretekstem pijaństwa i niesubordynacji. Prowadzić będzie jednak dochodzenie na własną rękę. Pomaga mu w tym pasierbica Samuela, znana niemiecka dziennikarka telewizyjna, Dagmara Bosch.

Odkrywają, że zamordowani - urzędnik i dziennikarz - zbierali materiały, dotyczące przeszłości czołowego polityka zjednoczonych Niemiec...

Oficjalne śledztwo wykazuje, że polityk jest od dłuższego czasu szantażowany. Kim jest ta trzecia osoba, która zna kompromitujące karty..?

Wiele postaci z MAGIKA istniało naprawdę. Niektóre będą tę książkę czytać...

Magdalena Parys urodziła się w Gdańsku. Jako dziecko wyemigrowała z rodziną do Berlina Zachodniego. Absolwentka pedagogiki i polonistyki na Uniwersytecie Humboldtów. Przez kilka lat zajmowała się pracą naukową z dziedziny studiów porównawczych, którą zarzuciła na rzecz pisania. Współpracowała m. in. z Gazetą Wyborczą, Dialogiem, Pograniczami, Zwierciadłem i Kurierem Szczecińskim. Jej debiutancka powieść "Tunel" z 2011 roku otrzymała w Austrii literacką nagrodę Złotej Sowy. Autorka mieszka w Berlinie z rodziną.

[źródło] http://wydawnictwoswiatksiazki.pl/katalog-produktow/szczegoly-produktu/product-4020736/


Europejska Nagroda Literacka – 2012 r.

Piotr Paziński, Pensjonat.
Warszawa: Nisza, 2009

Piotr Paziński, autor monografii o „Ulissesie” Jamesa Joyce’a i przewodnika „Dublin z Ulissesem”, zadebiutował bardzo ciekawą minipowieścią. „Pensjonat” to pierwszy w Polsce literacki głos trzeciego pokolenia po Holocauście. Na Zachodzie choćby Jonathan Safran Foer czy Daniel Mendelsohn, wnuki ocalonych, opisywali swoje poszukiwania rodzinnych śladów żydowskich.

Paziński pisze o swoim bohaterze: „ostatni z łańcucha pokoleń, uczepiony na samym końcu”. Odwiedza on żydowski pensjonat pod Warszawą, gdzie jako dziecko bywał z babcią. Ukryty wśród sosen, wokół wille „świdermajery”, w świetlicy fresk, który sprawiał, że dziecku kojarzyła się z salą balową. Dawniej pełen życia, dziś zaludniony duchami. W tej wyprawie towarzyszą mu współcześni mieszkańcy podupadającego pensjonatu i postacie z przeszłości, takie jak pan Abram i Leon, którzy kiedyś nad głową małego chłopca toczyli dysputy o Bogu i stworzeniu Wszechświata, przypominające spory Naphty i Settembriniego z „Czarodziejskiej góry”. Albo kłócące się staruszki: pani Tecia i pani Mala. Żydzi roztrząsają swoją historię, wyjście z Egiptu nakłada się na wyjście z getta, wyjazd z Polski. „Żydowski los gniecie jak głaz” – mówią. Zostało niewielu, żeby jak pan Abram „pilnować kości”. Kolekcjonują widokówki, rupiecie, przepalone żarówki. Opowieść Pazińskiego jest „archeologią pamięci zapadłej w mroku” i elegią dla tego umierającego świata.

To nie tylko minipowieść, ale też powiastka filozoficzna o żydowskim losie i o rozpadzie. Okazuje się bowiem, że dla bohatera ten pensjonat był pierwowzorem, matrycą, którą później nakładał na rzeczywistość: „I dzisiaj już wiem, że to stamtąd, z tamtej jadalni bierze się stale towarzyszące poczucie życia na wyspie, pewnej nieadekwatności czy niedopasowania. I że pesymistyczna świadomość tego, iż wszystko przemija (...) sięga korzeniami właśnie tamtego czasu”.

http://www.polityka.pl/kultura/ksiazki/297843,1,recenzja-ksiazki-piotr-pazinski-pensjonat.read

http://www.zeszytyliterackie.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=972&Itemid=88


Anny Bikont, My z Jedwabnego.

Warszawa: Prószyński i S-ka, 2004

Nominowana do nagrody w 2010 roku  -  to efekt czterech lat pracy reporterskiej dziennikarki, która dociera do świadków zbrodni w Jedwabnem, weryfikuje wspomnienia, szuka dokumentów sprzed kilkudziesięciu lat, notuje wypowiedzi historyków i polemiki prasowe. Książka A. Bikont to nie prosty opis zbrodni dokonanej w Jedwabnem. Tak naprawdę nie jest to wcale książka o bestialstwie, jakie tam się dokonało w lipcu 1941 roku, bo jest to opracowanie poświęcone nie abstrakcyjnej historii, lecz konkretnym ludziom.

Więcej na:
http://www.zeszytyliterackie.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=47&Itemid=88
http://www.radzilow.com/bikont.htm
http://czytatnikagi.blogspot.com/2011/02/my-z-jedwabnego-anna-bikont.html

Nagroda Literacka Nike

Nagroda Literacka Nike

Powstała w roku 1997. Przyznawana jest corocznie w październiku za najlepszą książkę roku poprzedniego. W skład jury wchodzą zawsze wybitni krytycy literaccy, polscy humaniści, profesorowie literatury polskiej, artyści. Nagroda dotyczy przede wszystkim żyjących pisarzy i uznawana jest za szczytowe wyróżnienie w dziedzinie polskiej literatury. Zwycięzca otrzymuje statuetkę Nike wykonania Gustawa Zemły i nagrodę pieniężną 100 000 zł. Do grona laureatów należą m.in. Wiesław Myśliwski (1997), Jerzy Pilch (2001), Wojciech Kuczok (2004), Andrzej Stasiuk (2005), Dorota Masłowska (2006), Olga Tokarczuk (2008), Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki (2009), Marian Pilot (2011), Marek Bieńczyk (2012), Joanna Bator (2013), Karol Modzelewski (2014), Olga Tokarczuk (2015), Bronka Nowicka (2016).


Nagroda Literacka Nike 2016

Bronka Nowicka, Nakarmić kamień
Wrocław : Biuro Literackie, 2015.

„Nakarmić kamień” to nieustanne dociekanie istoty rzeczy. Przedstawiony przez Nowicką świat nie obrósł jeszcze we wtórne znaczenia, w sposób szczególny działa więc na wyobraźnię, wytwarzając własne ciągi przyczynowo-skutkowe, własną logikę. Autorka penetruje relacje łączące ludzi i rzeczy, kwestionuje i podważa zastałe hierarchie, balansuje na granicy ciała i świata zewnętrznego. Związek człowiek-rzecz to dla poetki również podstawa do uobecniania zmarłych, zapamiętanych, „zatrzymanych” w przedmiotach. To mocny, świeży debiut w literaturze polskiej.

[źródło] http://www.biuroliterackie.pl/ksiazki/nakarmic-kamien-4/


Nagroda Literacka Nike 2015

Olga Tokarczuk, Księgi Jakubowe
Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2014.

Rok 1752. Do Rohatyna na Podolu przybywają kasztelanowa Katarzyna Kossakowska i towarzysząca jej poetka Elżbieta Drużbacka. Jednym z gości na powitalnej kolacji jest miejscowy proboszcz Benedykt Chmielowski, autor pierwszej polskiej encyklopedii. Ksiądz i poetka, osoby rozmiłowane w księgach, szybko znajdują wspólny język – rozpoczynają rozmowę, którą później kontynuować będą  w listach.

Nieco później, także na Podolu, pojawia się młody, przystojny i charyzmatyczny Żyd - Jakub Lejbowicz Frank. Tajemniczy przybysz z odległej Smyrny zaczyna głosić idee, które szybko dzielą społeczność żydowską. Dla jednych heretyk, dla innych zbawca już niebawem ma wokół siebie krąg oddanych sobie uczniów, zaś wywołany przezeń ferment może odmienić bieg historii.

Niemal tysiąc stron, kilkadziesiąt wątków i postaci — Księgi Jakubowe imponują literackim rozmachem,  wielością poziomów i możliwych interpretacji. Olga Tokarczuk pełnymi garściami czerpie z tradycji powieści historycznej, poszerzając jednocześnie jej granice gatunkowe. Z ogromną dbałością o szczegóły przedstawia realia epoki, architekturę, ubiory, zapachy. Odwiedzamy szlacheckie dwory, katolickie plebanie i żydowskie domostwa, rozmodlone i zanurzone w lekturze tajemniczych pism. Na oczach czytelników pisarka tka obraz dawnej Polski, w której egzystowały obok siebie chrześcijaństwo, judaizm, a także islam.

Księgi Jakubowe to nie tylko powieść o przeszłości. Można ją czytać również jako refleksyjne, momentami mistyczne dzieło o samej historii, jej zakrętach i trybach, które decydują o losach całych narodów. To właśnie w połowie XVIII wieku, u progu Oświecenia i przed rozbiorami, wybitna pisarka poszukuje odpowiedzi na pytania o dzisiejszy kształt naszej części Europy.

[źródło] http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/3076/Ksiegi-Jakubowe---Olga-Tokarczuk


Nagroda Literacka Nike 2014

Karol Modzelewski, Zajeździmy kobyłę historii. Wyznania poobijanego jeźdźca
Warszawa : Wydawnictwo "Iskry", 2013.

Wspomnienia wybitnego historyka mediewisty, działacza politycznego, jednego z grona najbardziej znanych opozycjonistów z czasów Polski socjalistycznej. Książka ukazuje dzieje rodziny i losy jego samego na tle historii politycznej Polski od lat czterdziestych XX wieku po chwilę obecną. Opowiedziana z troską o szczegóły historyczne ukazuje postawy opozycjonistów z lat sześćdziesiątych, z czasu „Solidarności” i okresu przemian ustrojowych w naszym kraju, zwraca uwagę na wielość koncepcji i różnorodność dróg dojścia do pełnej demokratyzacji życia politycznego w Polsce od prób naprawiania systemu socjalistycznego aż po zupełne odejście od jego założeń. Napisana czystym, precyzyjnym językiem historia jest dokumentem o kolosalnym znaczeniu dla zrozumienia dziejów Polski w drugiej połowie dwudziestego wieku.

[źródło] http://iskry.com.pl/biografie/291-zajezdzimy-kobyle-historii-wyznania-poobijanego-jezdzca-9788324403356.html


Nagroda Literacka Nike 2013

Joanna Bator, Ciemno, prawie noc.
Warszawa: W.A.B., 2012

Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna. Po jego śmierci grupa zbuntowanych obywateli gromadzi się wokół samozwańczego „syna”, Jerzego Łabędzia. Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji. W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać.

Więcej na:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/4072-joanna-bator-ciemno-prawie-noc.html

http://www.instytutksiazki.pl/ksiazki-detal,literatura-polska,8937


Nagroda Literacka Nike 2012

Marek Bieńczyk, Książka twarzy.
Warszawa: Świat Książki, 2012

Opowiadam tu o absurdach podróży, o meczu Polska–Anglia, o perfumach Angel, o wyglądzie Humphreya Bogarta, o wampirach, o fotografiach pisarzy, o stadzie malowanych tramwajów, o wiosłowaniu na Łotwie, o paszporcie Mickiewicza, o języku zakochanych, o spotkaniu z Björnem Borgiem i o stu innych rzeczach, które coś dla mnie znaczą – mówi autor. Jury Nagrody Nike doceniło lekki, a wyrafinowany styl Bieńczyka i jego łatwość żonglowania tematami: od wielkich tenisistów po rozkosz picia wina. 32 rozdziały, 32 podróże po światach bliskich autorowi.

http://www.weltbild.pl/ksiazka-twarzy_p90090812.html

http://nike.org.pl/

 


Marian Pilot, Pióropusz.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2010

Pióropusz  Mariana Pilota, to znakomita powieść autora cenionego za twórcze łączenie prozy „ nurtu chłopskiego” z tradycją gombrowiczowską. W utworze tym skupiły się wszystkie charakterystyczne cechy pisarstwa Mariana Pilota: kunszt narracji, maestria w operowaniu groteską, umiejętność przeobrażania scen pełnych realizmu w oniryczne, surrealne wizje, a nade wszystko kreatywność leksykalna, język, którego oryginalność, pomysłowość, zmysłowa dosadność i szarże słowotwórcze nie mają sobie równych w naszej literaturze współczesnej.

Więcej na:
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/102549/pioropusz
http://thegiantbookpile.blogspot.com/2012/04/pioropusz-marian-pilot.html

Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius

Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius

Celem nagrody jest wyróżnienie i promocja najważniejszych dzieł i twórców polskiej poezji. Uroczystość odbywa się corocznie od 2008 r. w maju, we Wrocławiu. Jury konkursu składa się z siedmiu osób a sama nagroda przyznawana jest w trzech kategoriach: za całokształt twórczości, za książkę roku i za debiut roku. Nagrodę stanowią statuetka Silesius oraz czeki pieniężne.

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2017r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Andrzej Sosnowski
  • książka roku – Jacek Podsiadło, „Włos Bregueta”
  • debiut roku – Radosław Jurczak, „Pamięć zewnętrzna

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2016r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Julian Kornhauser
  • książka roku –  Barbara Klicka „Nice”
  • debiut roku – Aldona Kopkiewicz „Sierpień”

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2015r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Jacek Podsiadło
  • książka roku – Marcin Sendecki „Przedmiar robót”
  • debiut roku – Michał Książek „Nauka o ptakach”

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2014r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Darek Foks
  • książka roku – Mariusz Grzebalski „W innych okolicznościach”
  • debiut roku –Martyna Buliżańska „Moja jest ta ziemia” 

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2013r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Krystyna Miłobędzka 
  • książka roku – Marcin Baran  „Niemal całkowita utrata płynności”
  • debiut roku –Ilona Witkowska „ Splendida realta”

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2012r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Marcin Świetlicki 
  • książka roku – Eugeniusz Tkaczyszyn – Dycki za „Imię i znamię”
  • debiut roku – Tomasz Bąk za tom „Kanada”

Laureaci Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius 2011r.:

  • za całokształt pracy twórczej – Urszula Kozioł
  • książka roku – Bohdan Zadura za „Nocne życie”
  • debiut roku – Kira Pietrek za „Język korzyści”

Więcej o nagrodzie:
http://silesius.wroclaw.pl/
http://info.wyborcza.pl/temat/wyborcza/nagrody+poetyckiej
http://www.culture.pl/baza-literatura-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/urszula-koziol
http://silesius.wroclaw.pl/2017/05/13/silesius-2017-laureaci/


Barbara Klicka, Nice

Poznań : Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu, 2015.

„Nice” Barbary Klickiej to intrygujący, choć niewielki objętościowo tom. Słowa pozbawiane są tu oswojonych znaczeń, "ty", do którego zwraca się podmiotka, pozostaje migotliwe i niedookreślone, a obrazy, które próbuje się naświetlić "świętym fleszem", wymykają się światłu i powracają w mrok.

[źródło] http://wbp.shoparena.pl/pl/p/Klicka-Barbara-Nice/496

 

 

 


Marcin Sendecki, Przedmiar robót

Wrocław : Biuro Literackie, 2014.

Przedmiar robót Marcina Sendeckiego to intensywna, precyzyjna, po inżyniersku ścisła książka poetycka, w której szuka się miary wiersza i mierzy z jego bezmiarem. Przedmiar robót to procedura, która dotyczy zarówno budowy, jak rozbiórki – wiersza i życia. To dokument, który poprzedza i projektuje przyszłe prace, a jednocześnie wystawia rachunek przeszłości. Przedmiar robót to pomiar i wyznanie wiary. "Wiersz jest zrozumiały / Wiersz jest niezrozumiały" – pisze autor. "Przedmiar robót", "zrozumiały" czy "niezrozumiały", mówi przede wszystkim o tym, że "wiersz jest".

Ale Przedmiar robót nie poprzestaje na tej konstatacji. Jego treścią jest uporczywe pytanie o to, co jest wierszem, co może być wierszem – i co może wiersz, jeśli chce się nim zdać sprawę z życia, śmierci i wszelkich innych przygód, z którymi przychodzi nam się mierzyć.

Marcin Sendecki urodził się w 1967 roku w Gdańsku. W latach 80. i 90. był związany z pismem "bruLion", później przez wiele lat z tygodnikiem "Przekrój". Opublikował kilkanaście zbiorów poezji, z których osiem ukazało się w Biurze Literackim. Z Portem i Biurem Literackim związany jest od samego początku. Mieszka w Warszawie. Jego utwory tłumaczono na wiele języków.

[źródło] http://biuroliterackie.pl/biuletyn/newsy/marcin-sendecki-przedmiar-robot-2/


Bohdan Zadura, Nocne życie. 

Wrocław: Biuro Literackie, 2010.

Więcej na:
http://www.dwutygodnik.com/artykul/1545-nocne-zycie-bohdana-zadury.html

Paszport Polityki

Paszport Polityki

Paszport Polityki - to zasłużona nagroda w świecie literackim. Przyznawana corocznie od 1993 roku i nie dotyczy tylko literatury. Paszporty przyznawane są w sześciu kategoriach: literatura, sztuki wizualne, film, muzyka poważna, muzyka popularna, teatr. Dotychczas wyróżnieni zostali m.in. (w kategorii literatura): Olga Tokarczuk (1996), Andrzej Sapkowski (1997), Dorota Masłowska ( 2002), Michał Witkowski (2007), Sylwia Hutnik ( 2008), Piotr Pizański (2009), Ignacy Karpowicz (2010), Mikołaj Łoziński (2011), Szczepan Twardoch (2012), Ziemowit Szczerek (2013), Łukasz Orbitowski (2015)


Łukasz Orbitowski, Inna dusza
Warszawa : Od Deski do Deski, cop. 2015.

Ale chyba są inne duchy, wiesz, takie, co żyją w człowieku obok tych naszych dusz, zwyczajnych. I czegoś tam sobie chcą. Niektóre są ciche, inne głośne. Wrzeszczą, hałasują. To jest nie do wytrzymania. Znaczy, tak mi się wydaje, że z takim duchem w środku strasznie ciężko żyć, zwłaszcza jak on chce czegoś, na co ty nie masz ochoty.

Miasto. Zniszczone, obdrapane i brudne kamienice. Zmęczeni ludzie w ubłoconych, wiecznie spóźnionych i zatłoczonych autobusach. Przygnębienie i pustka. I nagle w jednej głowie kiełkuje ta dziwna myśl, nieodparte pragnienie. Bez motywu, bez powodu, jak głód. Tak jakby ciało przejmowała inna dusza, która nakazuje to zrobić, i nie można od niej uciec.

Pewnego dnia miasto zatrzyma się przerażone zbrodnią.

[źródło] http://www.oddeskidodeski.com.pl/inna-dusza.html

 


Ziemowit Szczerek, Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian
Kraków : Wydawnictwo i Księgarnia Korporacja Ha!art, 2013.

Przyjdzie Mordor i nas zje Ziemowita Szczerka to opowieść o polskich „plecakowcach” wyjeżdżających na Wschód w poszukiwaniu „hardkoru” i przygody. Głównym celem ich wędrówek jest Ukraina, którą przemierzają pociągami, rozklekotanymi autobusami i marszrutkami, magazynując historie, które sprzedają następnie – po odpowiednim „podrasowaniu” – żądnym podobnych treści rodakom.

Przyjdzie Mordor i nas zje jest narracją o odrzuceniu i fascynacji, o potrzebie ekstensyfikacji w osobie Innego tego, czego próbujemy nie zauważać u nas samych. Przedstawia jednocześnie Ukrainę jako przestrzeń wypartego w – świadomie prozachodniej – mentalności Polaków.

Przy tym wszystkim jednak, utwór da się rozpatrywać także jako apologia polskiej ruchliwości i ciekawości świata, którą we współczesnej Europie Środkowo-Wschodniej uznać można za coś wyjątkowego.

[źródło] http://www.ha.art.pl/sklep/index.php?p409,przyjdzie-mordor-i-nas-zje-czyli-tajna-historia-slowian


Mikołaj Łoziński, Książka.
Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2012

Mikołaj Łoziński napisał książkę inspirowaną historią swojej rodziny. Odsłania ona tajemnice i losy trzech pokoleń: od drugiej wojny światowej przez stan wojenny aż do czasów współczesnych. Powstała przejmująca opowieść o skomplikowanych, naznaczonych przez zakręty historii, ludzkich związkach i uczuciach. Wysmakowana. Warta polecenia.

Dzięki Książce Mikołaj Łoziński stał się laureatem Paszportu Polityki 2011.

Więcej na:
http://www.culture.pl/baza-literatura-pelna-tresc/ /eo_event_asset_publisher/eAN5/content/mikolaj-lozinski
http://damskimokiem.blox.pl/tagi_b/208132/Ksiazka-Lozinskiego-recenzja.html
http://www.zw.com.pl/artykul/574352.html
http://krytycznymokiem.blogspot.com/2011/06/ksiazka-mikoaj-ozinski.html
http://www.polskieradio.pl/10/482/Artykul/523721,Mikolaj-Lozinski-Ta-ksiazka-zblizyla-moja-rodzine

Nagroda Fundacji im. Kościelskich

Nagroda Fundacji im. Kościelskich

Jedną z najstarszych nagród kulturalnych przyznawanych w Polsce jest Nagroda Fundacji im. Kościelskich, zwana często Nagrodą Kościelskich. Przyznawana jest od 1962 roku przez szwajcarską fundację z siedzibą w Genewie. Ufundowana została trochę wcześniej, bo w 1959 roku przez Monikę Kościelską - wdowę po wydawcy i poecie Władysławie Auguście Kościelskim.

Fundacja im. Kościelskich nagradza przede wszystkim młodych polskich twórców: poetów, prozaików, eseistów, krytyków literackich.

Obecnie jest to najbardziej prestiżowa nagroda w polskim środowisku literackim. Nagrodę przyznawano już 120 razy, a wśród laureatów są wybitne nazwiska takie jak: Sławomir Mrożek (1962), Zbigniew Herbert (1963), Adam Michnik (1986), Przemysław Czapliński(1998), Jacek Dukaj (2008), Tadeusz Dąbrowski (2009) czy Marcin Kurek (2010), Andrzej Franaszek (2011), Andrzej Dybczak (2012), Krystyna Dąbrowska (2013), Krzysztof Siwczyk (2014), Szczepan Twardoch (2015), Maciej Płaza (2016).


Maciej Płaza, Skoruń

Warszawa : Wydawnictwo W.A.B. - Grupa Wydawnicza Foksal, 2015.

Ma niewiele lat i opinię lenia, łobuza, nicponia. Jak to mówią w jego wiosce: skorunia. Mieszka na uboczu, gdzieś na Sandomierszczyźnie, nad Wisłą, która czasem niebezpiecznie podchodzi pod wały, z ojcem sadownikiem, konstruktorem, ateuszem, buntownikiem nie wiadomo przeciw komu, i matką, żywą świętą. Są lata osiemdziesiąte XX wieku; parę lat wcześniej ojciec brał udział w tajemniczej konspiracji, dwadzieścia lat temu sąsiednią wieś spustoszyła nie do końca wyjaśniona powódź, czterdzieści minęło od nie do końca zapomnianej wojny. Skoruniem nikt się nie przejmuje, bo to jeszcze niby dziecko, ale on swoje wie, patrzy i słucha uważnie, wtyka nos w dorosłe sprawy i czuje, że zaczyna się życie: dopiero chłopięce, ale już groźne, niepojęte, czarowne.

[źródło] http://www.gwfoksal.pl/ksiazki/skorun.html


Szczepan Twardoch, Drach

Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2014.

Drach wie. Wraz z kilkuletnim Josefem przygląda się świniobiciu. Jest październikowy poranek 1906 roku i, choć chłopiec nie ma o tym pojęcia, ryk zarzynanego zwierzęcia oraz smak wusztzupy powrócą do niego kilkanaście lat później, gdy po zakończeniu wojny będzie powracał na Śląsk.

Nikodem nigdy nie był w wojsku. Jest za to wziętym architektem. Z poprzedniego związku ma pięcioletnią córkę, a po samochodowym wypadku bliznę nad lewym uchem. Właśnie rozstaje się z żoną, by ułożyć sobie życie z inną. Drach jest jednak świadomy, że dziewczyna coraz bardziej wymyka się mężczyźnie.

Między Josefem a Nikodemem piękne, podłe, smutne i — ostatecznie — tragiczne losy dwóch rodzin; wiek wojen i powstań, śmierci i narodzin, miłości, zdrad i marzeń, które nigdy się nie spełnią. Drach o nich wie. Widzi przeszłość i zna przyszłość. Dla niego wszystko jest teraz…

Saga rodzinna? Wielka opowieść o Śląsku? A może powieść totalna, która wymyka się wszelkim kategoryzacjom? Autor Morfiny w szczytowej formie.

[źródło] http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/3102/Drach---Szczepan-Twardoch

 


Krzysztof Siwczyk, Dokąd bądź

Kraków : Wydawnictwo a5, 2014.

Kilkuczęściowy poemat „Dokąd bądź” jest niezwykle ambitnym „zamachem na całość”, rozbudowaną grą językową, pełną jednak odniesień do rzeczywistości i – zapewne – wątków autobiograficznych. To obraz człowieka zanurzonego w świecie, oddany poprzez ciągi paradoksalnych obrazów, zderzanych ze sobą zwrotów z różnych obszarów współczesnej mowy publicznej, utartych, lecz tutaj wywróconych na nice związków frazeologicznych, kryptocytatów i aluzji – czasem czytelnych, czasem zaszyfrowanych. W tym świecie „fragmentaryczna pascha to cała nasza podróż w głąb księgi wyjścia, / z której zostały wióry po przejściu digitalizacji i nie ma, że boli istnienie / sentymentów, leżenie krzyżem bez dostępu do sieci wzmaga osteoporozę”... Wizja to nieco apokaliptyczna – przy czym mowa o apokalipsie, która dzieje się tu i teraz.

[źródło] http://www.wydawnictwoa5.pl/Dokad-badz;s,karta,id,199


Andrzej Franaszek, Miłosz : biografia.

Kraków: Wydawnictwo Znak, 2011

„Biografia Czesława Miłosza” pióra Andrzeja Franaszka, to nie tylko portret jednego z największych twórców XX wieku, ale też obraz stulecia, ze wszystkimi jego wojnami, rewolucjami, totalitaryzmami, powstaniami, dyktaturami, zrywami niepodległościowymi. Franaszek zbierał materiały do tej książki przez przeszło dziesięć lat - w Polsce i na Litwie, we Francji i w Ameryce, badał archiwa w Beinecke Library i Maisons-Laffitte, prześledził korespondencję poety. Franaszek pracował nad książką przez 10 lat.

W 2011 roku Andrzej Franaszek został Laureatem Nagrody im. Kościelskich.

Więcej na:
http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114873,10307075,Andrzej_Franaszek_laureatem_Nagrody_Koscielskich_za.html
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/95415/milosz-biografia
http://recenzjeksiazek.salon24.pl/339209,andrzej-franaszek-milosz-biografia
http://www.megarecenzje.pl/ksiazki-milosz_biografia_-_a_franaszek


Partnerzy